Gelukkig die gelooft, Lucas 1,45; en de weldaad van Maria.

**Lucas 1,45: De gelukzaligheid van Elisabeth**“En zij is gelukkig die gelooft in de vervulling van wat de Heer haar heeft gezegd” (Lc 1,45). Deze woorden van Elisabeth, uitgesproken tijdens de Visitatie, worden door de mariologische traditie beschouwd als de eerste gelukzaligheid gericht aan Maria in het Nieuwe Testament. Elisabeth prees Maria niet om haar fysieke waardigheid als Moeder van de Heer (zoals vermeld in Lc 1,43), maar vanwege haar geloof: het “geloof” (pisteuō) van Maria vormt de basis voor haar geluk. Geloof gaat vooraf en vormt de grondslag voor materniteit.**De structuur van de gelukzaligheid**De beatitudestijl in Lc 1,45 volgt het patroon van de beatituden uit het Oude Testament (Ps 1,1; Pr 8,34) en voorspelt de beatituden uit de Bergrede (Mt 5,3-12). De structuur is als volgt: “gelukkig zij die gelooft”. Het deelwoord in de tijdlijk verleden, pisteuousa (“ze heeft geloofd”), wijst op een volledige en beslissende daad van geloof. Paus Johannes Paulus II merkt op in *Redemptoris Mater* (n. 14): “De pelgrimstocht van Maria’s geloof begint met dit ‘geloof’ uit Lc 1,45, waarmee de Maagd begint waar zij eindigt in het ‘ja’ van Lc 1,38.”**Geloof voor zicht: het paradoxale van Maria**De theologische traditie benadrukt het paradoxale karakter: Maria geloofde zonder volledig te zien. De engel had aangekondigd; zij geloofde. Ze wachtte geen bewijzen af, eiste geen bevestiging buiten het teken dat Elisabeth zwanger was (Lc 1,36-37). Dit “geloof zonder te zien”, maar niet “blind geloof”, plaatst Maria als model van het christelijke geloof, dat altijd een antwoord is op een woord en niet het resultaat van empirisch bewijs. Hebreeën 11,1 definieert geloof als “de grondslag van de dingen die gehoopt worden, het bewijs van de onzichtbare dingen.” Maria belichaamt deze definitie op een unieke manier.**De gelukzaligheid in Lucas 11,27-28**Het antwoord van Jezus in Lc 11,27-28 werpt licht op Lc 1,45. Toen een vrouw uitriep: “Gelukkig zij die de buik draagt die Mij geboren heeft” (Lc 11,27), antwoordde Jezus: “Gelukkig zij die de Woord van God horen en het bewaren” (Lc 11,28). Dit verwerpt niet Maria’s materniteit, maar stelt het ondergeschikt aan geloof: zij is gelukkiger omdat ze geloofd heeft dan omdat ze een moeder was. Maria was moeder omdat ze eerst geloofde. De opeenvolging van Lc 1,45; 11,28 onthult dat de gelukzaligheid van Maria in haar geloof ligt, en dat haar geloof het ultieme model vormt voor discipelschap.**Paus Johannes Paulus II en de pelgrimstocht van Maria’s geloof**In *Redemptoris Mater* wijdde het eerste hoofdstuk zich aan “de pelgrimstocht van Maria’s geloof”, opgebouwd rond Lc 1,45. Paus Johannes Paulus II schetst de reis van Maria’s geloof vanaf de Verkondiging tot aan het Kruis, waar “het geloof van Maria in een soort duisternis belandde”: het lichtvolle en vertrouwelijke geloof uit Lc 1,45 werd, op het kruis, geloof in het donker, geloof terwijl de Zoon sterft. Deze “kenose van het geloof” is de meest originele bijdrage van *Redemptoris Mater* aan de mariologie van de twintigste eeuw: Maria als figuur van beproefd en zuiverde geloof.**Dieper ingaan:** Verken *Mariologie*, *Theologie mariana*, *Fiat van Maria*, *Magnificat* en volg de *Postgraduaat in Mariologie*.