De drie grote Maria-gebeden

Crise sacerdotal é crise mariana?

Wanneer we spreken over de drie grote Maria-gebeden in de katholieke traditie, verwijzen we naar composities met radicaal verschillende verhalen: de Ave Maria is ontstaan uit twee bijbelse groeten (Lc 1,28 en Lc 1,42) en heeft pas in de 16e eeuw zijn huidige vorm gekregen. De Angelus is een middeleeuws creatie, verbonden met het luiden van de klok op drie momenten van de dag. Het Rosarium, in zijn Dominicaanse vorm, werd in 1569 vastgesteld door Sint Pius V en uitgebreid door Johannes Paulus II in 2002 met de Luchtige Mysteren. Het doorlopen van de geschiedenis van elk gebed helpt om de theologische lagen te begrijpen die de Kerk in de loop der eeuwen erin heeft gelegd.

as três grandes orações marianas

De Ave Maria kreeg zijn huidige vorm met de Bula Quod a nobis van Pius V (1568). De Angelus, ontstaan uit de monastieke praktijk van de 12e en 13e eeuw, werd bevestigd in de drie dagelijkse geluiden van de kerkklok die de christelijke dag markeren. Het Heilige Rozenkrans kreeg zijn klassieke structuur van vijftien mysteries door de hervorming van de Dominicanen en werd uitgebreid met de vijf Luchtige Mysteries door Johannes Paulus II in 2002. Drie gebeden met verschillende tijdstippen, maar die samenkomen in de contemplatie van het Evangelie met Maria.

De Ave Maria: historische samenstelling, bijbelse bronnen (Lc 1,28 en Lc 1,42) en de vorm vastgesteld door Pius V

De Ave Maria bestaat uit twee delen. Het begint met de hemelse groet die de aartsengel Gabriël uitspreekt:

  • “Ave Maria.” Het is God Zelf die de engel stuurt om de Maagd van Nazareth met deze ernstige woorden te groeten. We durven deze groet met grote eerbied te gebruiken.
  • “Vol van genade, de Heer is met u.” Maria is vol genade omdat de Heer bij haar is. Ze is doordrenkt met de aanwezigheid van Hem die de bron van alle genade is. “Vreug je en juich met al je hart, dochter van Jeruzalem!” (Zach 9,14-17). Maria is de ark van het verbond, de plaats waar de glorie van de Heer woont. Maria, vol genade, is volledig overgegeven aan Hem die zal komen in haar en die ze op het punt staat ter wereld te brengen.
  • “Gezegend zijt gij onder de vrouwen, en gezegend is de vrucht van uw buik, Jezus.” De groet van Elisabeth is nu ook onze. Elisabeth was de eerste die Maria als gezegend noemde. Maria is gezegend onder de vrouwen omdat ze geloofde in wat haar door de Heer werd gezegd. Abraham geloofde en werd een zegen voor alle volken van de wereld. Maria geloofde en werd de Moeder van de gelovigen. Via haar ontvangen alle volken van de wereld de zegen van God, de Verlosser Jezus, de “vrucht van haar buik.”
  • “Heilig zijt gij, Maria, Moeder van God.” De Kerk opent het tweede deel van de Ave Maria door te verklaren dat Maria de Moeder van God is. Deze christologische titel, die werd bevestigd tijdens het Concilie van Efeze, is kostbaar voor ons. De Zoon van Maria, Jezus, is de Tweede Persoon van de Heilige Drie-eenheid, die de menselijke natuur aannam. We weten dat we alle zorgen en gebeden aan haar kunnen toevertrouwen, en via haar aan de wil van God.
  • “Vlees ons voor, o Maria, zondaars nu en in het uur van onze dood.” Door te vragen dat Maria voor ons bidt, erkennen we dat we arme zondaars zijn, die de hulp van de Moeder van Barmhartigheid nodig hebben, nu en in het cruciale moment van onze dood (cf. CCC 2676, 2677).

Devote Maria-aanbidders mogen de vertrouwdheid nooit toestaan om de diepe bijbelse en christelijke betekenis van de Ave Maria uit het oog te verliezen.

De Angelus: middeleeuwse oorsprong, de drie Ave-Marias en het klokkengeluid bij zonsopgang, middag en zonsondergang

De Angelus is een gebed dat in de Latijnse Kerk ‘s ochtends, middags en ‘s avonds wordt gereciteerd. Het is volledig bijbels. De drie zinnen zijn cristocentrisch: de boodschap van de Verenking, de aanvaarding van de Maagd en de verwezenlijking van de Verenking. Na elke van deze drie zinnen volgt een Ave Maria, waardoor de gelovige de kans krijgt om na te denken over de gelukkige Moeder waarin de Verenking plaatsvond.De Angelus is eenvoudig van structuur, bijbels van aard, historisch van oorsprong, aangezien het verbonden is met het gebed voor vrede en veiligheid, en bijna liturgisch in zijn ritme ‘s ochtends, middags en ‘s avonds. Het herinnert aan het Paasgebeurtenis, omdat het de Verenking oproept en bidt dat we geleid worden door de Passie en het Kruis naar de glorie van de Opstanding. Het is een gebed dat leidt tot contemplatie.In de huidige tijd zijn mensen over de hele wereld gewend geraakt aan het zien van de Paus die de Angelus gebed middags reciteert vanuit het raam van zijn kantoor in het Vaticaan, elke zondag. Daarna volgt een korte boodschap van de Angelus van de Vicaris van Christus. Het is gebruikelijk om de kerkklokken op een specifieke manier te horen luiden in het moment van de Angelus, en zien dat katholieken stoppen met wat ze aan het doen zijn om deze prachtige Maria-aanroeping te bieden.Zo zien we bijvoorbeeld verkopers en klanten op de markt van Onitsha in Nigeria, de grootste markt van West-Afrika, de Angelus reciteren middags zodra de klokken gaan luiden. Niet-katholieken worden geraakt door deze openlijke bekentenis van geloof. Tijdens Pasen wordt de Angelus vervangen door het Regina Coeli, dat nog dieper bijbels en cristologisch is.

De Heilige Rosarië: de Dominicaanse traditie, de vaststelling door Pius V (1569) en de Luchtige Mysteriën van Johannes Paulus II (2002)

Het Rozengebed is een lang marian gebed dat ook bijbels, christocentrisch en diepgeworteld is in de geschiedenis. Het wordt gekenmerkt door het volgende: het geloof, het Vader Ons en drie Ave Maria’s, gevolgd door een Vader Ons, tien Ave Maria’s en een Glorie aan de Vader voor elke van de twintig decennia. De oorspronkelijke drie groepen van vijf decennia zijn de Vreugdevolle Mysteriën, de Pijnlijke Mysteriën en de Glorieuze Mysteriën, waaraan de Schijnbare Mysteriën zijn toegevoegd. Het Rozengebed kan op verschillende manieren worden gebeden: alleen, in groep, in familie, in een katholieke gemeenschap of via radio of televisie. Het kan worden verrijkt met bijbelse lezingen, korte homilieën, hymnes of momenten van stilte. Traditioneel gepromoot door de Orde van Predikheren (de Dominicanen), werd het Rozengebed geprezen en aanbevolen door vele pausen, zoals Sint Pius V, Pius VI, Leo XIII, Pius XII, Sint Johannes XXIII, Sint Paulus VI, Sint Johannes Paulus II en Benedictus XVI. Paus Pius XII noemde het Rozengebed in zijn brief aan de aartsbisschop van Manila in 1946 een “compendium van het hele Evangelie”. Sint Johannes Paulus II riep een Rozengebedjaar uit van oktober 2002 tot oktober 2003. Sint Louis Maria Grignion de Montfort, Sint Pius van Pietrelcina en de Geliefde Bartolo Longo waren diep met het Rozengebed verbonden.Het Rozengebed is een gebed geïnspireerd door het Evangelie. De reflectie richt zich op de belangrijkste reddingsgebeurtenissen die door Christus zijn verricht, samen met hun effecten op de gelukkige Maagd Maria en de opkomende Kerk. Zoals te zien is, ligt de nadruk op Christus. Deze christocentrische nadruk is duidelijk zichtbaar: de eerste dertien Mysteriën en alle vijf Schijnbare Mysteriën gaan over Jezus, en alleen de laatste twee richten zich expliciet op de gelukkige Maagd Maria. “Het Rozengebed is ook een weg van aankondiging en verdieping, waarbij het mysterie van Christus continu opnieuw wordt gepresenteerd op de verschillende niveaus van het christelijke leven. Het formaat is van een gebed en contemplatie, gericht op het vormgeven van de leerling naar het hart van Christus.”

Wie het rosariaat beoefenen, mogen niet alleen blijven steken in herhaalde gebeden. Deze mariane gebed leidt sterk naar contemplatie, met zijn rustige en volhardende ritme, gemarkeerd door de heilige namen van Jezus en Maria, en de doxologie Glorie aan de Vader. “Het rosariaat”, zegt paus Johannes Paulus II, “is gevestigd in de beste en meest beproefde traditie van christelijke contemplatie. Ontstaan in het Westen, is het een typisch meditatief gebed en, op een bepaalde manier, beantwoordt het de ‘hartgebeden’ of ‘gebeden van Jezus’ die in het oosterse christendom zijn ontstaan. Het heeft de eenvoud van een volkgebed, maar ook de diepte van een gebed dat geschikt is voor wie de behoefte voelt aan een meer volwassen contemplatie” (RVM 5, 39).

Het Tweede Vaticaans Concilie heeft het rosariaat op geen enkele manier ontmoedigd. Integendeel, het Concilie benadrukte dat “elke liturgische viering, als werk van Christus priester en van zijn lichaam, dat is de Kerk, een goddelijke actie is van uiterste uitmuntendheid, en geen andere actie van de Kerk komt in hetzelfde titel en graad gelijk op” (SC 7). Maar in dezelfde documenten verklaarde het Concilie ook dat “de heilige liturgie niet het enige is wat de Kerk doet” (SC 9). Er is dus ook ruimte voor boetedoening, catechese, de Heilige Schrift en volkscultus. In feite, “niet alleen staat het rosariaat niet in tegenstelling tot de liturgie, maar ondersteunt het deze zelfs, door het in te leiden en weerklinken te laten, waardoor men er met volle innerlijke deelname aan kan deelnemen en de vruchten ervan in het dagelijks leven kan oogsten” (RVM 4). Paus Paulus VI had al eerder hetzelfde getuigd: “Het rosariaat is een heilig oefening die zijn oorsprong vindt in Gods inspiratie en een goddelijke samenvatting vormt van de mysteries van het leven, de passie en dood, en de glorie van Jezus en Maria.”

De heilige Louis Maria Grignion de Montfort noemt het rosariaat “een onschatbare schat, geïnspireerd door God, een goddelijke samenvatting van de mysteries van het leven, de passie en dood, en de glorie van Jezus en Maria“. De devoten van onze welgeliefde Moeder zullen dit boek van Saint Louis Maria als kostbaar en zeer nuttig ervaren. Deze overwegingen vormen een grote aanmoediging voor alle volgelingen van Christus om het heilige rosariaat dagelijks met devotie te bidden.

Dieper ingaan op het onderwerp: verken Mariologie, Theologie mariana, Mariëne verschijningen en de Postgraduaat in Mariologie.

De devotie aan Maria is diepgeworteld in het leer van de Kerk. Het document Marialis Cultus van paus Paulus VI gaat dieper in op de waarde van mariale gebeden in het christelijk leven.

Postgraduaat in Mariologie

Wil je je kennis van Mariologie verdiepen? Ontdek dan de Postgraduaat Mariologie van Locus Mariologicus, een academische opleiding die theologische strengheid, spirituele levenswijze en de levende traditie van de Kerk combineert.

Op de wachtlijst zetten →

Leer hoe je de Rozenkrans bidt in onze gids: Hoe de Rozenkrans bidden, stap voor stap.

Wil je mariologie serieus bestuderen?

Dit artikel is ontstaan uit de werken van de bibliotheek van Locus Mariologicus. De Postgraduaat in Mariologie leidt je naar dezelfde bronnen, met academische begeleiding: de Schrift, de Vaders van de Kerk en het Leergezag, van het eerste dogma tot hedendaagse kwesties.

Klik hier om meer te weten te komen over de Postgraduaat in Mariologie: De Postgraduaat in Mariologie ontdekken.

Related Articles

Responses