De moederlijke en goddelijke vreugde: reflecties over geluk door Maria
In het hart van een basisscholer vinden we een eenvoudige, maar diepe waarheid: «De mooiste zaak ter wereld is het glimlachje van mijn moeder». Deze uitspraak, zo onschuldig als wijs, zou net zo goed door God zelf zijn ondertekend wanneer Hij nadenkt over Zijn Moeder, Maria. God, in Zijn oneindige wijsheid en liefde, koos Maria als een stralend toevluchtsoord van Zijn vaderselijke goedheid voor de mensheid, die door een lange geschiedenis van zonde en dood werd gemarkeerd.
Maria, de bron van vreugde
Na Bijbel getuigen we van het «lament van God» over de menselijke zonde. In Genesis 6,6 lezen we dat God zich «berouwde dat hij de mens op aarde geschapen had, en het wekte in Hem verdriet», een echo van Zijn goddelijke teleurstelling. Maar in Zijn barmhartige liefde zoekt God de mensheid te bevrijden van het kwaad. Hij biedt een onmiskenbaar teken van Zijn liefdesplan aan: «Zie, een vrouw zal een zoon baren, en Hij zal Heiland heten, Emanuel» (Isaïas 7,14). Dit teken wordt werkelijkheid met de aankondiging van de engel aan Maria: «Wees gegroet, gij genadevol geselecteerde! De Heer is met u» (Lucas 1,28-29). In Maria ontwaakt de ochtendster van een nieuwe mensheid, die het «glimlachje van God» terugbrengt.
Maria, de bron van vreugde
Christenen, en met name de heiligen, hebben altijd Maria erkend als de bron van vreugde. In de liturgie wordt zij geprezen als «de oorzaak van onze vreugde», «de vreugde van Israël», symboliserend de vernieuwing van de wereld door God. Dit blijkt uit de manier waarop christenen wereldwijd Maria-feesten vieren en haar heiligenplaatsen bezoeken. Maria is Onbevlekte Ontvangenis, volledig toegewijde aan God, de bron van eeuwige gelukzaligheid. Haar vreugde wordt nog dieper door het feit dat zij de waardige moeder is van de Zoon van God, die «gekomen is om ons vreugde te brengen, en om deze vreugde overvloedig te geven» (Johannes 15,11). Haar «ja» maakt haar de moeder van de Verlosser, en zij uit deze onvergelijkbare vreugde in het Magnificat: «Mijn ziel verheugt zich in de Heer, en mijn geest is blij in God, mijn Redder» (Lucas 1,46-55). Zo blijft Maria, zelfs in het gezicht van de zorgwekkende woorden van Simeon in de tempel, een gelukkige moeder, getuige van de groei van Jezus «in wijsheid, en lengte van dagen, en gunst bij God en mensen» (Lucas 2,40).
Vreugde in het lijden
Vaak worden vreugde en lijden gezien als tegengestelden, maar niet in het hart van een moeder, en zeker niet in dat van Maria. Zij vindt vreugde in Gods wil, zowel voor zichzelf als voor Jezus en de kinderen (de Kerk) die Hem op het kruis werden toevertrouwd. Let op de populaire devotie aan de «zeven pijnlijke geheimen van Maria», die overeenkomen met de «zeven vreugden van Maria», vanaf de Aankondiging tot haar Assumptie. Deze fusie van vreugde en lijden wordt gezien in de Kerst in Bethlehem, de Presentatie van Jezus in de tempel, de vlucht naar Egypte, het ontmoeten van Jezus in de tempel, de tegenspoed en triomfen van Jezus, en uiteindelijk in Zijn Passie, Dood en Opstanding.
Met alle lof in haar hart
De opstanding van Jezus was een explosie van vreugde voor hen die in Hem geloofden. Hoewel de evangeliën geen ontmoeting tussen de Opgestane en Zijn Moeder vermelden, is het redelijk te geloven dat Maria, vol geloof, geen visioenen nodig had om de opstanding te bevestigen. Paus Johannes Paulus II reflecteerde hierover op 22 mei 1997, en suggereerde dat Maria de eerste was die het nieuws van de opstanding ontving. Zo weerklonk het eerste “Aleluia” van Pasen in het hart van Maria, de Moeder van de Opgestane.
Maria: troost en moed van een moeder
Na de beproeving van de Passie tot de Opstanding van Jezus, biedt Maria troost en bemoediging aan de discipelen, en blijft zij verenigd met Christus in geloof en hoop. Door de eeuwen heen is Maria een steunpilaar geweest voor de volgelingen van Jezus, door de geloofsvereenkomst die redt en de hoop die niet teleurstelt te versterken.
Leven zoals zij
Maria is het ultieme voorbeeld voor alle christenen, die worden opgeroepen om “onze moeder in het geloof” te imiteren. Door Maria te volgen, leren wij om pijn om te zetten in liefde, vreugde te vinden in de goddelijke wil, en een bron van vreugde en troost voor anderen te zijn. Maria leert ons om verder te kijken dan onszelf, net zoals zij deed bij haar bezoek aan Elisabeth en tijdens het huwelijk van Kana.
Met haar, leren wij gelukkig te zijn
Maria, bron van serene geloof en vertrouwen, zelfs in moeilijkheden
Door Maria leren we een serene geloof en een vertrouwen vol hoop te hebben, zelfs in tijden van tegenspoed. Door haar te imiteren als de “Moeder van de Vreugde”, leren we anderen te waarderen en vreugde te vinden in liefdadig dienstbaar handelen, zoals de woorden van Sint Franciscus van Assisi ons herinneren: “Door geven ontvang je”. In de goddelijke wil vinden we onze vreugde en vrede.
Maria, beeld van eeuwige vreugde en hoop
Bij het nadenken over haar unieke rol in het reddingsverhaal en in het leven van de Kerk, bereikt de lezer een dieper inzicht in haar betekenis als bron van vreugde en troost. Maria, de Moeder van Jezus en onze spirituele moeder, verschijnt als een icoon van hoop en vreugde, niet alleen in tijden van vrede en geluk, maar ook in momenten van beproeving en lijden.
Haar leven toont aan dat ware vreugde niet het ontbreken van pijn is, maar de aanwezigheid van liefde en geloof. Haar vermogen om vreugde te vinden in de wil van God, zelfs wanneer die wil haar op een pad van pijn en opoffering leidde, biedt een model van geloof en vertrouwen dat we als christenen allemaal moeten volgen. Het glimlach van Maria, beschreven door een basisschoolleerling als “het mooiste ding ter wereld”, weerspiegelt een vreugde die de aardse omstandigheden overstijgt, geworteld in de goddelijke belofte en de constante aanwezigheid van God.
Bovendien leert Maria ons het belang van het omvormen van onze beproevingen tot kansen voor spiritueel groei en het verdiepen van ons vertrouwen in God. Haar leven is een getuigenis dat ware, duurzame vreugde gevonden wordt in volledige overgave aan de goddelijke wil en in liefdadig dienstbaar handelen naar anderen.
Door Maria als de “Moeder van de Vreugde” en de “Trooster van de Bedrukten” te beschouwen, laten we ons inspireren om ons eigen leven met hernieuwde geloof en een oprechte vreugde te leven. Ze moedigt ons aan om het leven met moed, vertrouwen en liefde te omarmen, ongeacht de uitdagingen die we tegenkomen.
Daarom, als we naar Maria kijken, zien we de manifestatie van Gods vreugde, een vreugde die niet vluchtig of oppervlakkig is, maar diepgaand, transformerend en eeuwig. Ze is het heldere teken van hoop voor de wereld, een constante herinnering dat zelfs in de donkerste schaduwen het licht van Gods liefde altijd overwint. In Maria vinden we niet alleen een moeder en bemiddelaar, maar ook een constante metgezel op onze geloofswandeling, die ons altijd dichter bij het liefhebbende hart van haar Zoon, Jezus Christus, leidt.
De vreugde die Maria uitstraalt, is het resultaat van haar volledige openheid voor God. De encycliek Redemptoris Mater (https://www.vatican.va/content/john-paul-ii/pt/encyclicals/documents/hf_jp-ii_enc_25031987_redemptoris-mater.html) van paus Johannes Paulus II benadrukt dit.Papa Johannes Paulus II overweegt deze vrolijke en moederlijke dimensie van Maria in de geschiedenis van de verlossing. Lees het document in Redemptoris Mater (Johannes Paulus II).
Diepgaand onderzoek: verken Mariologie, Theologie mariana, Mariaanse verschijningen en de Postgraduaat in Mariologie.
Postgraduaat in Mariologie
Wilt u uw kennis van Mariologie verdiepen? Ontdek dan de Postgraduaat Mariologie aan de Locus Mariologicus – een academische opleiding die theologische strengheid, spirituele levenswijze en de levende traditie van de Kerk combineert.
Wil je mariologie serieus bestuderen?
Dit artikel is ontstaan uit de werken van de bibliotheek van Locus Mariologicus. De postgraduaat in mariologie leidt je naar dezelfde bronnen, met academische begeleiding: de Schrift, de Vaders van de Kerk en het Leergezag, van het eerste dogma tot hedendaagse kwesties.
Responses