Waarom privé-openbaringen?

Waarom privé-openbaringen?

Openbaring in het openbaar vormt de enige grondslag van het katholieke geloof. Zoals Sint Thomas van Aquino zegt: «De onze rust op de openbaring die aan profeten en apostelen is gedaan, die de canonische boeken hebben geschreven, niet op enige openbaring aan andere geleerden».

Derhalve:

(Melchior Cano, De locis theologicis XII,II,12). «De Kerk geeft geen geloof aan de verschijningen van Brigida en Catharina van Siena, die op geen enkele wijze tot het geloof behoren».

«(Sint Johannes van het Kruis, De Opstijging II,25,1), of een inzicht in de geheimen van het hart van de mens, of inspiratie voor handelingen die nuttig zijn voor individuen en groepen mensen, en indirect voor de hele Kerk.

Wat is de betekenis van privé-openbaringen of waarom geeft God ze?

De Heer wil zich persoonlijk en rechtstreeks openstellen aan door Hem gekozen schepselen, aan wie Hij een dieper en duidelijker inzicht wil geven in de mysteries die in de openbare openbaring zijn opgenomen, of de mogelijkheid om de toekomst te voorspellen (Sint Johannes van het Kruis, De Opstijging II,25,1), of inzicht in de geheimen van het menselijke hart, of inspiratie voor handelingen die nuttig zijn voor individuen en groepen mensen, en indirect voor de hele Kerk. Dit betekent echter niet dat deze verlichting altijd relatief en niet-kanoniek is en nooit tot norm van het geloof kan worden verheven.

Het uitsluiten van deze openbaringen uit het deposito van geopenbaarde waarheden betekent niet dat het doctrinale karakter dat de openbare openbaring doordringt, afwezig is in privé-openbaringen. Hoewel privé-openbaringen zich vooral kenmerken door een praktische en concrete oriëntatie, met herhalingen van dogmatische waarheden, gericht op het bevorderen of ondersteunen van een leven van ascese en innerlijke bezinning, benadrukken ze voor het bereiken van dit pastorale doel, om interesse en vlam te wekken, een specifieke aspecten van de openbare openbaring, maken ze duidelijker, verbinden ze met andere waarheden, onderzoeken ze de liefdadige kracht ervan, stimuleren en personaliseren ze deze, waardoor het mysterie vaak de drijvende kracht wordt voor een mystieke ervaring of voor een apostolisch leven, of zelfs voor de christelijke regeneratie van talloze menigten. Deze vruchten veronderstellen het bestaan en optreden van specifieke aspecten van de leer over goddelijke openbaring die zich uiten via vormen, suggesties en vereenvoudigingen zoals voorgesteld door privé-openbaringen.

Zo bestaat er bijvoorbeeld een intieme en providentiële band tussen de bijbelse theologie van genade en de liefde die God aan de mensheid heeft getoond in Christus, en de moderne devotie aan het Hart van de Verlosser, die als historische uiting van deze theologie kan worden beschouwd. Evenmin kan men ontkennen de verbinding tussen Mariologie en de grote verschijningen van Lourdes en de intense sacramentele praktijk die in Maria-santuaria’s tot uiting komt, zelfs in de grondslagen van het christelijke bestaan.

De goddelijk-apostolische Traditie, die de openbare openbaring binnen de Kerk overdraagt en voortzet,

(Dei Verbum 8).

«voortgaat in de Kerk onder de leiding van de Heilige Geest. De kennis zowel van de dingen als van de woorden die worden overgedragen, groeit in de Kerk door contemplatie en studie door de gelovigen zelf (cf. Lc 2,19.51), of door een intieme verstandiging die zij van spirituele zaken ervaren, of door de prediking van hen die, met de opvolging van de bisschoppen, het charisme van de waarheid hebben ontvangen. De Kerk, door de eeuwen heen voortdurend strevend naar de volmaaktheid van de goddelijke waarheden, bereikt deze uiteindelijk in haar geheimen. De uitspraken van de heilige Vaders getuigen van de levende kracht van deze Traditie, wiens rijkdommen in de praktijk en het leven van de kerkelijk gebedige en aanbiddende Kerk worden ingebracht»

Daarom is het toegestaan om privé-openbaringen te beschrijven, wiens inhoud niet in tegenspraak is met de waarheden die door de openbare openbaring worden verkondigd, als een middel waarmee gelovigen een dieper begrip van goddelijke realiteiten kunnen verwerven en de Kerk de kans krijgt om haar kennis van het mysterie van Christus te vergroten.

Het is legitiem om privé-openbaringen op te nemen, mits hun authenticiteit door de kerkelijke hiërarchie is gefilterd en goedgekeurd, onder de categorieën van *bijzondere genaden* en *uitzonderlijke of zelfs meer algemene carismen* die de Heer toekent voor de vernieuwing en ontwikkeling van de Kerk.De geschiedenis van grote en bekende privé-openbaringen herinnert nog steeds aan de geestelijke en pastorale vruchtbaarheid van deze providelijke gebeurtenissen.Yves Congar stelt:(YM-J. Congar, *Voor een theologie van de leken* 417).“Wie zou kunnen ontkennen dat twee heilige Teresa’s (van Ávila en van Jezus), heilige Margareta Maria, de heilige Maria van de Verlossing, een grote bijdrage hebben geleverd aan de Kerk in termen van kennis van God? Maar hun bijdrage, hoe diepgaand en ondergeschikt ook aan het apostolisch onderwijs, had geen andere waarde dan het naleven van de apostolische regel inzake leer. Zelfs wanneer ze dieper waren dan de hiërarchische onderwerping en coördinatie, bevestigde de bijdrage van deze door de Geest bezochte gelovigen het hiërarchisch onderwijs. In zekere zin voegen ze iets toe en kunnen ze dienen als leidraad voor hun oordeel. Maar deze bijdrage vormt op zich geen publieke autoriteit met sociale waarde als criterium voor het leven van het volk van God in eenheid van de waarheid. Hoewel afkomstig van God, zou deze waarde alleen verkrijgen door goedkeuring van de hiërarchische magisterie, die in de openbaringen de ontwikkeling en verdieping, schitterend met het glans van hogere gaven, zou kunnen herkennen die al aanwezig zijn in het geloofsdepot dat hij reeds heeft ontvangen.”Er zijn theologen die beweren dat privé-openbaringen in bepaalde situaties voor de Kerk profetische leer en imperatieven kunnen bevatten, vooral wanneer ze minder gerelateerd zijn aan visiofenomenen (zie K. Rahner, *Privé-openbaring* 225) en meer aan de profetische en charismatische dimensie die altijd aanwezig is geweest in het kerkelijk leven op vele manieren.De theologische betekenis van privé-openbaringen en de rol van Maria als boodschapster worden onderzocht in de encycliek *Redemptoris Mater* van paus Johannes Paulus II, die Maria plaatst in het hart van de reddingsgeschiedenis als bemiddelaar van het genadevolle werk van Christus.

Diepga je studie: duik in Mariologie, Theologische Marianische Studies, Mariaanse verschijningen en de Master in Mariologie.