Wie in Mij gelooft: Maria en het geloof dat de wereld verlicht.

Qui credit in me, non credit in me sed in eum qui misit me.
Jo 12,44

«Quem crê em mim, não crê em mim, mas naquele que me enviou». Deze uitspraak uit Johannes 12,44 plaatst het geloof in Jezus in een radicaal theocentrische perspectief: geloven in de Zoon is in laatste instantie geloven in de Vader die hem heeft gezonden. Het christelijk geloof is geen devotie aan Jezus als historische figuur, hoe bijzonder hij ook is, het is de toewijding aan God die zich in Jezus openbaart en die Jezus naar de wereld heeft gezonden om de mensheid terug te brengen tot zichzelf.

I. Het geloof als relatie: geloven «in» en niet alleen geloven «dat»

Het Griekse woord voor «geloven in» in Johannes is pisteuein eis, letterlijk «geloven naar binnen», een constructie die verder gaat dan een eenvoudige intellectuele toewijding aan een stelling. Het joanische geloof is een beweging van overgave van het individu naar de ander, een «ingang» in de relatie met Christus die het hele bestaan omvat. Deze gebruik van eis, «naar binnen», is kenmerkend voor Johannes en wijst op de mystieke dimensie van het geloof: niet alleen «geloven dat Jezus de Zoon van God is`, maar «leven naar binnen» in de relatie met Jezus.

Johannes 12,44-46 plaatst dit geloof in een helder licht: «Ik ben het licht van de wereld; wie in mij gelooft, zal niet in de duisternis blijven» (Johannes 12,46). Het geloof in Jezus is een overgang van de duisternis naar het licht, een kosmologische metafoor die Johannes gebruikt om de existentiële transformatie te beschrijven die wordt veroorzaakt door de toewijding aan de Zoon. Wie gelooft, blijft niet alleen «weten», maar «is» anders: verlicht van binnen, geleid door een licht dat niet van hemzelf komt maar van Christus.

Deze dimensie van het geloof als verlichting heeft een diepe resonantie in de christelijke contemplatieve traditie. De «donkere nacht», waarover St. Johannes van het Kruis spreekt, is niet het gebrek aan geloof, maar de zuivering van het geloof van alles wat oppervlakkige, sentimentale of comfortabele toewijding is. Het verzuurde geloof is juist dat «geloven naar binnen» van Jezus, zelfs wanneer hij lijkt afwezig, zelfs wanneer het licht in duisternis is veranderd en troost in arideur.

Maria is in deze traditie het model van het zuivere geloof. Zij die «ja» zei bij de Aankondiging en bij het kruis bleef staan in de schijnbare afwezigheid van God, leefde wat de mystiek beschrijft als «naief geloof», toewijding aan de Zoon niet vanwege het comfort dat hij biedt, maar vanwege de goddelijke identiteit die hij heeft. Haar geloof «naar binnen» van Jezus doorstond de duisternis zonder te wankelen. Daarom wordt zij in de traditie «De Maagd van het Geloof» genoemd, niet van het gemakkelijke geloof, maar van het getest geloof.

II. «Niet in mij, maar in hem die mij gezonden heeft»: de trinitarische dimensie van het geloof

Johannes 12,44 stelt dat geloven in Jezus gelijkstaat aan geloven in de Vader: het christelijk geloof richt zich niet op Jezus als een autonome en gescheiden godheid, maar op de Zoon in zijn relatie met de Vader. De missie («Wie heeft mij gezonden?‘) Dit is de sleutel tot deze relatie: Jezus komt van de Vader, onthult de Vader, leidt naar de Vader.’

De trinitarische theologie formuleerde dit punt met het beginsel van Omringing of PerichoreseHoe leven de drie goddelijke Personen in eenheid?Binnenin“in een wederzijdse doordringing van wezen en liefde, die het intratrinitaire leven is.”Ingang“In relatie tot de Zoon, komt tegelijkertijd in relatie te staan met de Vader en de Geest. Het christelijke geloof is structureel drievoudig: het begint met de toewijding aan Jezus, maar onthult geleidelijk de Vader en bereikt zijn hoogtepunt in de verblijfplaats van de Geest.”

De mariologische traditie onderzocht de relatie van Maria met de Drie-eenheid vanuit deze logica. Maria is «Dochter van de Vader», «Moeder van de Zoon» e »(Geen vertaling nodig, aangezien het slechts een tekenreeks is.)Tempel van de Heilige Geest», titels die de franciscaanse traditie en later de moderne Maria-spiritualiteit met grote vruchtbaarheid hebben ontwikkeld. Deze drievoudige relatie is geen kunstmatige constructie, maar voortvloeiend uit de logica van de drievoudige eenheid van de geloof: wie in relatie staat met de Zoon, staat in relatie met de hele Drie-eenheid.

Sint Louis Maria van Montfort Traktaat over de ware devotie, ontwikkelde het idee dat de devotie aan Maria de veiligste en snelste weg is naar het bereiken van het goddelijke drie-eenheid. Niet omdat Maria een vervanging is van de goddelijke Personen, maar omdat zij, als de schepping die het meest volledig de joanische geloof heeft gerealiseerd, gelooft «Voor binnen“In Jezus geloven, die geloofde in de Vader die hem stuurde, is de meest betrouwbare gids voor dezelfde weg. Maria volgen is volgen van de schepping die het meest perfecte pad heeft bewandeld.”Voor binnen“van het trinitair leven”

Maria als «Corredentora»Het Licht van de Wereld“Weerspiegeld”

Joh. 8:12: «Ik ben de licht van de wereld; wie mij volgt, zal niet in de duisternis wandelen, maar zal het licht des levens hebben.»Ik ben het Licht van de wereld». De enige die Licht in zichzelf is, is Jezus. Maar de iconografie en de hymnografie over Maria vieren Maria met metaforen van licht: «Ster van de Zee» (Zeester), «De Ochtendster» (die de Zon voorafgaat), «Lumen gentium“die het licht van de Zon weerspiegelt. Al deze titels wijzen op een afgeleide, weerspiegelde lichtstraling, die van de Zoon komt. Maria is niet het licht, maar zij is die, die het licht volledig ontvangt en het zonder vervorming weerkaatst naar de wereld.”

Deze onderscheid is theologische cruciaal: Maria is geen bron van redding noch van genade in de oorspronkelijke zin. Maar zij is het meest perfecte spiegelbeeld van het licht van Christus: de schepping die het meest volledig het licht heeft ontvangen en het daarom het meest perfect weerkaatst voor de mensheid. Haar bemiddeling, haar Spirituele moederschapHun aanwezigheid in de Kerk is niet parallel aan de bemiddeling van Christus, maar deelnemen aan zijn bemiddeling, weerspiegeling van zijn Licht.

De ochtendgloren is een bijbelse beeld van hoop:De ochtendglorie» (Zonsopgang (in het Hebreeuws) is het moment waarop de duisternis wijkt voor het licht, waarop een nieuwe dag begint. Het Oficio van Laudes, dat bij zonsopgang wordt gebeden, vraagt precies om deze passage: dat het licht van Christus de nieuwe dag verlicht. Maria is, in de liturgische traditie, de «Lumen gentium», het licht der volken.De Ochtendster“Die de Zoon van Rechtvaardigheid voorafgaat en aankondigt, Christus. Voorafgaand aan de verschijning van Christus, Maria.”Er verscheen». Voor de volheid van het licht schijnde de dageraad.

Een authentieke devotie aan Maria heeft altijd deze structuur: het is een devotie gericht op het Licht, niet beperkt tot de ochtendgloren. Wie zegt:Groet, Ster van de Zee“Wijst naar de haven waar de ster naar leidt. Wie zegt”Ster van de Zee“erkent dat de ster niet het doel is maar de gids. Gezonde mariologie is die die nooit uit het oog verliest de Zoon, die Maria beschouwt als «”Waarin geloofde zij?» (Lc 1,45) en zij is daarom de beste gids voor het geloof dat leidt naar de Vader.

IV. Het geloof van Maria en de «nu“voor de redding”

Jo 12,46-47: «Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft, zal leven, zelfs als hij sterft.»Ik ben gekomen als licht voor de wereld (…) en als iemand mijn woorden hoort en ze niet in acht neemt, dan oordeel ik hem niet, want ik ben niet gekomen om de wereld te oordelen, maar om de wereld te redden.». De missie van Jezus is redding, niet veroordeling. »Ik ben niet gekomen om te oordelen.Het is een van de helderste teksten over de goddelijke genade: de Zoon, gezonden door de Vader, kwam om te redden, niet om te veroordelen. Verlichten, niet straffen.

Maria, volgens de traditie, wordt geassocieerd met deze barmhartige dimensie van de missie van de Zoon. De titel van Moeder van Mededogen, Moeder van de Barmhartigheid, weerspiegelt het inzicht dat de Moeder van de Verlosser deelneemt aan zijn barmhartige missie. Zij die voor de zondaars tussenbeide komt bij de Zoon, is niet alleen een bemiddelaarster, maar ook een medeverlosseres.de arm buigen“Een strenge rechter neemt deel aan de missie van een Zoon die eerst en vooral kwam om te redden.”

Een middeleeuws devotie aan Ze stond bij het kruis. En ook Groet aan de Koningin Deze intuïtie uitte zich met een emotionele kracht die school maakte: Maria aan het kruis lijdt met de Zoon, bidt met de Zoon, redt met de Zoon. Groet aan de Koningin noem haar “Onze leven, zoetheid en hoop», uitdrukkingen die, correct begrepen, geen overdrijvingen in de devotie zijn, maar uitingen van het geloof in Maria als mede-deelneemster aan het verlossingswerk van de Zoon.

De verlichting van het geloof, die Jo 12,44-46 associeert aan het geloven in Jezus, vindt in Maria haar meest volledige uitdrukking in de orde van de schepselen. Zij, die verlicht werd door de Geest bij de Aankondiging (Annunciatie), («De Heilige Geest zal over u komen», Lc 1,35), die gedurende haar hele leven door deze Licht geleid is, en die nu deelneemt aan de glorie van de opgestane Zoon, is het meest volledig verlichten wezen. De geloofswet die de Kerk in de gebedspraat vraagt, «Verlicht onze duisternisIn Maria vinden we de belofte dat dit mogelijk is: een menselijk wezen kan volledig verlicht worden door de Zoon die de Vader heeft gestuurd.

Maria, die geloofde «Binnenin“Door de Zoon, met al Zijn bestaan, is Hij het model van de verlichte geloof dat leidt tot de Vader door de Zoon en leeft in het licht van de Geest.”

Referenties

• Sint Louis Maria van Montfort Traktaat over de ware devotie
  • Paul VI, Lumen Gentium, n. 45-50.
  • Johannes Paulus II, Redemptoris Mater, n. 12-19 (1987).
  • R. Schnackenburg, Het Evangelie volgens Johannes, vol. II (1980).
  • A. Serra, Wijsheid en contemplatie van Maria (1990).
  • H. U. von Balthasar, Maria voor vandaag (1987).
  Postgraduaat in Mariologie

  Wil je je kennis van Mariologie verdiepen? Ontdek dan de Postgraduaat Mariologie aan de Locus Mariologicus – een academische opleiding die theologische strengheid, spirituele levenswijze en de levende traditie van de Kerk combineert.

  Op de wachtlijst komen →

  Wilt u mariologie serieus bestuderen?

  Dit artikel is ontstaan uit de werken in de bibliotheek van Locus Mariologicus. De postgraduaat in mariologie brengt u naar dezelfde bron, met academische begeleiding: de Schrift, de Vaders van de Kerk en het Magisteraat, van het eerste dogma tot hedendaagse kwesties.

  De postgraduaat in mariologie ontdekken