Groet, Koningin: een mariane antifoon voor het einde van de dag

Salve Regina, de afsluitende mariale antifoon van de dag

Salve Regina (Salve Koningin) is een van de vier mariale antifonen in de Liturgie van de Uren en een van de meest geliefde en verspreide Maria-gebeden in de christelijke traditie. Het wordt aan het einde van de dag gebeden, na de rozenkrans, als een gebed van vertrouwen aan de Moeder. Voor de volledige tekst, zie: Salve Regina.

De tekst

“Salve, Koningin, Moeder van barmhartigheid, ons leven, onze zoetheid en onze hoop, salve. Tot u roepen wij, de verbannen kinderen van Eva. Tot u verheffen wij onze zuchten, met tranen in dit dal van tranen. Daarom dan, onze voorspreekster, wend uw barmhartige ogen naar ons. En na deze ballingschap, toon ons de Verlosser, de gezegende vrucht van uw schoot. O barmhartig, o liefhebbend, o zoete Maagd Maria.”

Oorsprong en geschiedenis

De Salve Regina dateert uit de 11e eeuw. Het auteurschap wordt betwist tussen Adhémar van Monteil, Hermannus Contractus en Petrus van Compostela. De Cisterciëners en Dominicanen namen het vroeg in hun dagelijkse liturgie op. De laatste toevoeging, “O barmhartig, o liefhebbend, o zoete Maagd Maria”, wordt toegeschreven aan Sint Bernardus van Clairvaux.

Verdere studie

Verken Mariologie, Maria-theologie, mariale verschijningen en het Postgraduaat in Mariologie.

Leergezag van de Kerk

Salve, Regina, Mater misericordiae. Vita, dulcedo et spes nostra, salve. Ad te clamamus, exsules filii Evae. Ad te suspiramus, gementes et flentes in hac lacrimarum valle.

(Traditie van de monniken, 11e eeuw, toegeschreven aan Hermannus Contractus)

📚 Letterlijke vertaling:

Salve, Koningin, Moeder van barmhartigheid. Ons leven, onze zoetheid en onze hoop, salve. Tot u roepen wij, de verdreven kinderen van Eva. Tot u verheffen wij onze zuchten, met tranen in dit dal van tranen.