Mariologie: Gregoriaans kalender

De Gregoriaanse kalender en de devotie aan Maria

De door Paus Gregorius XIII ingevoerde kalenderreformatie zorgde ervoor dat tussen 5 en 14 oktober 1582 tien dagen werden geschrapt om de opgelopen fout in de berekening van het zonnestelsel te corrigeren. De oude Juliane kalender, die door Julius Caesar in 46 v.Chr. was ingevoerd, berekende het zonnejaar als 365 dagen en zes uur, maar deze methode leidde tot een geleidelijk afwijking. Op het moment van de gregoriaanse hervorming lag de kalender ongeveer tien dagen achter bij de vruchtenkring. Om toekomstige fouten te voorkomen, werd elk vierde jaar een schrikkeljaar met 366 dagen ingevoerd, met als extra voorwaarde dat alleen jaren die deelbaar zijn door 400 schrikkeljaren zouden zijn. De gregoriaanse kalender had onmiddellijke gevolgen in de katholieke landen van West-Europa.

Engeland en de koloniën in Amerika accepteerden deze pas in 1752, terwijl de orthodoxe christenen het pas in 1924 begonnen te gebruiken, maar nog steeds de Juliane kalender voor Pasen en daarmee samenhangende feestdagen aanhielden. De monniken op Mount Athos volgen nog steeds de Juliane kalender, wat betekent dat ze momenteel dertien dagen achterlopen.

Om de band tussen Maria en de liturgische kalender van de Kerk dieper te onderzoeken, raadpleeg dan de apostolische exhortatie Marialis Cultus van Paulus VI.

Verdergaande studie: Verken Mariologie, Theologische Mariologie, Maria-optredens en de Postgraduaat in Mariologie.