Co to jest serce Maryi? Odpowiedź św. Jana Eudeza

Teologia katolicka (mariologia, aniołówologia, demonologia, jozefologia)

Reguły:

1. Tłumaczenie całego widocznego tekstu: nic nie może pozostać w języku portugalskim. Przetłumacz cały tekst, nie podsumowuj, nie skracaj ani nie dodawaj niczego. Nigdy nie dodawaj wyjaśnień, dodatkowych zdań ani nagłówków, które nie występują w źródle.2. Zwracaj tę samą strukturę: jeśli dane wejście jest w formacie HTML, zwróć tę samą strukturę HTML, zachowując każdą tag, atrybut, źródło URL i skrót dokładnie. Nigdy nie konwertuj HTML na Markdown.3. Używaj ustalonego terminologii katolickiej w języku polskim: nie używaj dosłownych tłumaczeń. Nazwy dokumentów Kościoła: używaj łacińskich tytułów (np. *Lumen gentium* -> *Światło Ludzkości*).Kluczowe terminy: – Maria (Mae de Deus) -> Maryja – Zwiastowanie -> Anunciacja – Wniebowziecie Najswietszej Maryi Panny -> Assuncao – Niepokalane Poczecie -> Imaculada Conceicao – Wieczyste dziewictwo -> virgindade perpetua – Maryja Krolowa -> Realność Maryi – Wspolodkupicielka -> Corredentora – Posredniczka wszystkich lask -> Medianeira de todas as gracas – Magisterium Kościoła -> Magisterio – Doktorzy Kościoła -> Doutores da Igreja – Matka Boza -> Nossa Senhora – Nawiedzenie -> Visitacao – Lono -> seio/ventre – Pelnia czasu -> plenitude dos tempos4. Przytaczaj cytaty biblijne zgodnie ze standardową polską Biblią: nigdy nie wymyślaj, nie zmieniaj, nie rozszerzaj ani nie renumeruj odniesień biblijnych; używaj zwyczajnych skrótów książek w języku polskim.5. Zachowaj cytaty w językach łacińskim, greckim lub hebrajskim: dokładnie tak, jak są napisane.6. Pisz naturalnie, poprawnie w języku polskim: gramatyka, pisownia i konwencje interpunkcyjne języka polskiego.Zwrot tylko tłumaczenia w języku polskim, bez komentarzy ani notatek.

Co znaczy dla św. Jana Euzebego “serce świętej Dziewy”?

Serce oznacza Boży Duch, który jest sercem Ojca i Syna, a który pragną dać nam na duch i na serce:> “Dam wam nowe serce. Włożę w waszego wnętrza nowego ducha” (Ez 36,26).W Pismach Świętych Syn Boży jest nazywany Sercem Wiecznego Ojca. Boski Ojciec mówi o tym sercu do swojej boskiej małżonki, najczystszej Dziewy, gdy mówi:> “Urobisz moje serce, moja siostro, moja narzeczona” (Kt 4,9) lub jak tłumaczy tłumaczenie Siedemdziesięciu: “Porwałeś moje serce”. W tych samych Pismach Syn Boży jest także nazywany “Duchem naszego usta” (Lm 4,20), “naszym duchem”, “sercem naszego serca”.Wszystkie te serca łączą się w Matce miłości i tworzą jedno serce, ponieważ wszystkie zdolności najwyższej i wewnętrznej części jej duszy były zawsze doskonale zjednoczone, a Jezus, który jest Sercem Ojca, i Boży Duch, który jest Sercem Ojca i Syna, zostały dane Marii, aby były duchem jej ducha, duszą jej duszy, sercem jej serca.

Trzy serca w Bogu, jedno serce

Aby lepiej zrozumieć, co oznacza serce Najświętszej Dziewy, należy wiedzieć, że tak jak w Bogu czcimy trzy serca, które są jednym sercem, i tak w Człowieku-Bogu czcimy trzy serca, które są jednym sercem, tak w Matce Bożej czcimy trzy serca, które są jednym sercem.Pierwsze serce w Trójcy Świętej jest Synem Bożym, który jest Sercem Ojca, jak wspomniano powyżej.Drugie to Duch Święty, który jest Sercem Ojca i Syna.Trzecie to boska miłość, jeden z czciwych atrybutów boskiej istoty, który jest Sercem Ojca, Syna i Ducha Świętego: trzy serca, które są jednym sercem niezwykle prostym, dzięki któremu trzy wieczne Osoby kochają się bezgranicznie i kochają nas również z nieskończoną życzliwością.Pierwsze serce w Człowieku-Bogu to jego serce cielesne.Wszystkie części jego świętego ciała są boskie dzięki hipostazowej jedności z boską osobą Słowa wiecznego.Druga jest jego duchowe serce, czyli wyższa część jego świętej duszy, obejmująca pamięć, rozum i wolę, a szczególnie boskie uświęcone dzięki tej samej hipostazowej jedności.Trzecie jest jego boskie serce, które jest Świętym Duchem, dzięki któremu boska ludzkość Jezusa była bardziej ożywiona niż przez jego duszę i serce.W cudownym Bogu-Człowieku te trzy serca są jednym sercem. W istocie, ponieważ jego boskie serce jest duszą, sercem i życiem jego duchowego serca i ciała, dlatego ustanawia on ich w tak doskonałej jedności z sobą, że te trzy serca stanowią całkowicie jedno serce, wypełnione nieskończoną miłością do Trójcy Świętej i niewyobrażalną miłością do ludzi.W Marii trzy serca, jedno serce:Pierwsze serce Matki Bożej to ciało serce, zamknięte w jej dziewiczym łonie.Drugie to duchowe serce, czyli serce jej duszy, określane słowami Świętego Ducha: “Cała chwała córki króla jest w niej” (Ps 44,13): jest w jej sercu, w najgłębszym miejscu jej duszy.Trzecie serce tej boskiej Dziewicy jest tym, o którym mówi, gdy mówi: “Śpię, a moje serce jest czujne” (Kt 5,2). Jak powiedzieli wielu Ojcowie Kościoła, jest to wyjaśnienie wielu Ojców:“Podczas gdy daję mojemu ciału potrzebny odpoczynek, mój Syn Jezus, który jest moim sercem i którego kocham jak moje serce, zawsze nadmiera we mnie i przez mnie”.Pierwsze z tych trzech serc jest cielesne, ale całkowicie duchowe dzięki duchowi łaski i Duchowi Bożemu, którego jest całkowicie pełne.Drugie jest duchowe i uświęcone nie przez hipostazową jedność, jak serce duchowe Jezusa, ale przez boską udział w doskonałościach boskich.Trzecie jest boskie: jest Bogiem, ponieważ jest Synem Bożym.Te trzy serca Matki Bożej są jednym sercem dzięki świętszej i bliższej jedności niż kiedykolwiek wcześniej lub później, po hipostazowej jedności.Maria medytuje boskie tajemnice w swoim sercu:Z tych trzech serc, lub raczej z tego jednego serca, Święty Duch wypowiedział dwa razy te boskie słowa:“Maria zachowywała wszystkie te rzeczy, medytując je w swoim sercu” (Łk 2,19.51).Po pierwsze, Maria zachowała wszystkie tajemnice i cuda życia swojego Syna w jakiś sposób w swoim własnym, wrażliwym i cielesnym sercu. W istocie, serce jest źródłem życia i siedliskiem miłości i wszystkich innych skłonności.

Serce Maryi: centrum świata chrześcijańskiego

Tak więc wszystkie ruchy i pulsacje tego niewinnego serca, wszystkie funkcje życia czułego, które z niego wypływały, wszystkie skłonności jego — wszystko to działo się w sercu Maryi w odniesieniu do Jezusa i do wszystkich wydarzeń jego życia. Miłość popchnęła ją do miłości do Jezusa, nienawiść do wszystkiego, co było jej przeciwne, czyli grzechu, radość do cieszenia się jego chwałą i wielkością, smutek do smutku z powodu jego wysiłków i cierpień. Tak samo działo się ze wszystkimi jej innymi skłonnościami.Po drugie, Maria przechowywała wszystkie te rzeczy w swoim sercu, czyli w najnoblejszej części swojej duszy, w głębi swojego ducha. W rzeczywistości wszystkie zdolności górnej części jej duszy były stale zaangażowane w kontemplowanie i czczenie wszystkiego, co działo się w życiu jej Syna, nawet najmniejszych rzeczy.Po trzecie, Maria przechowywała wszystkie te rzeczy w swoim sercu, czyli w jej Synu Jezusie, który był duchem jej ducha i sercem jej serca. Serce Syna przechowywało te rzeczy dla niej. Sugerował je i przypominał w odpowiednim czasie, aby służyły jako pożywienie dla jej kontemplacyjnej duszy, aby oddawać czci i adoracje należne, a potem opowiadać o nich świętym apostołom i uczniom, którzy mieli je ogłosić wiernym.To właśnie ma na myśli się mówiąc o cudownym sercu ukochanego Boga: serce, które jest, jak będziemy to widzieć jasniej później, idealną podobizną miłosiernego serca Boga i Boga-człowieka.

Serce Najświtszej Maryi Panny jako centrum świata chrześcijańskiego

Niesamowite serce Matki Bożej przedstawione jest przez te boskie słowa Ducha Świętego:> «Bóg, nasz Król, działał zbawienie na ziemi» (Ps 73,12).Na ziemi, ale w świętej ziemi, w której i przez którą Bóg działał nasze zbawienie. Teraz kończę ten rozdział, ujawniając wam inną tajemnicę, którą widzę zawartą w tych samych słowach, na ziemi, w centrum ziemi. Dlatego, jeśli Święta Dziewica jest przedstawiana jako ta ziemia, jeśli jest naprawdę świętą ziemią świata świętego, tego świata chrześcijańskiego, świata nowego człowieka, świata boskiej miłości i świętej dobroci, nie można też powiedzieć, że środek tej cennej ziemi, jej serce, nie jest centrum tego nowego świata? Bez wątpienia tak, z trzech powodów.Po pierwsze. Kto mówi o środku ziemi, mówi o centrum ziemi. Dlatego jeśli Święta Dziewica jest reprezentowana przez tę ziemię, jeśli jest naprawdę świętą ziemią świata świętego, to nie można zaprzeczyć, że środek tej ziemii, jej serce, nie jest centrum tego nowego świata.Po drugie. Serce Maryi, jako serce pełne łaski i miłości, jest przyczyną naszego zbawienia.Po trzecie. Serce Maryi, jako centrum miłości i czci, prowadzi nas do Boga i jest drogowskazem do poznania Jego tajemnic.Czy nie jest prawdą, że wszystko uznaje swoje serce za miejsce zbawienia i, powiedzmy, zachowania i odpoczynku? Czy nie jest prawdą, że zbawienie ludzi zostało dokonane w sercu Maryi? Dlatego wszyscy chrześcijanie powinni postrzegać Dziewicę, po Bogu, jako źródło ich życia, przyczynę ich radości, środek ich szczęścia. Jest to zgodne z językiem Ojców Kościoła.Oto co święty Bernard mówi o osobie Świętej Dziewicy, ale co również można w pełni prawdziwie zastosować do jej serca:*”«Z niezwykłą precyzją Maria jest zwana pośrednikiem ziemi. W rzeczywistości mieszkańcy nieba i piekła, ci, którzy nas poprzedzili i my, którzy żyjemy teraz, ci, którzy po nas przyjdą, potomkowie ich potomków i wszyscy, którzy z nich narodzą się. Ile jest w niebie tych, którzy mają być odnowieni, ile jest w piekle tych, którzy mają być uwolnieni, ile było przed nami tych, którzy mają widzieć spełnione proroctwa, ile przyjdzie po nas tych, którzy mają być uwielbieni»”*.[Według świętego Bernarda] Maria jest słusznie zwana pośrednikiem ziemi. W rzeczywistości wszyscy mieszkańcy nieba i piekła, ci, którzy nas poprzedzili i my sami, którzy teraz żyjemy, ci, którzy po nas przyjdą, potomkowie ich potomków i cała ich potomstwo: wszyscy ją uznają za pośredniczkę między Bogiem a ludźmi, między głową a członkami, między Ojcem a synami, między Starym i Nowym Testamentem, między niebem a ziemią, między sprawiedliwością a miłosierdziem. W niej uznają środek i centrum świata, arkę Boga, arkę przymierza między Bogiem a Jego ludem, przyczynę dobrych rzeczy, dzieło wieków minionych i przyszłych. Ci, którzy są w niebie, czyli aniołowie, uznają ją za tę, przez którą należy naprawić ruiny spowodowane grzechem. Ci, którzy są w oczyszczalni, uznają ją za tę, przez którą mają być uwolnieni. Ci, którzy nas poprzedzili, uznają ją za tę, w której mają być spełnione boskie proroctwa. Ci, którzy przyjdą po nas, uznają ją za tę, przez którą będą w końcu uwieńczeni chwałą wiecznej nieśmiertelności.*Te słowa świętego Bernarda nie tylko mogą być zastosowane do serca Matki Bożej, ale są bardziej właściwe dla jej serca niż dla samej osoby Dziewicy. Przyczyna jest w istocie bardziej godna podziwu niż jej skutki, a serce Maryi, pełne pokory, jest przyczyną i źródłem wszystkich wyżej wymienionych cech, którymi jest obdarzona i które czynią ją godną bycia ostatecznym, schronieniem i środkiem wszystkich stworzeń, które były, są i będą istnieć we wszechświecie.Podsumowując, uważam, że cudowne serce Dziewicy jest środkiem i centrum nowego świata, czyli świata miłości boskiej i świętej miłości braterskiej: świata miłości i radości, który nie zna innego prawa niż miłość.Afirmuję, że w sercu Matki, w pięknym miłości, znajduje się cała święta miłość i boska łaska, które są w sercach aniołów i ludzi, którzy kochają Boga z miłości do samego Boga i kochają bliźniego przez Boga i dla Boga. Jest to jakby wszystkie promienie słońca skoncentrowane w głębi pięknego lustra, zdolnego je wszystkie odbić.

Serce Marii jest Jezusem, środkiem wszechświata

Trzecie. Proszę pamiętać o tym, co zostało powiedziane na początku tej książki. Najczystsza i najskromniejsza Dziewica przyciągnęła do siebie miły Serce Ojca wiecznego, czyli swojego Syna, stając się tym samym sercem w sercu, tak że Jezus jest prawdziwym sercem Marii. Czy nie jest więc Jezus, prawdziwe serce Marii, miłością i radością, środkiem i radością nieba i ziemi? Nie można więc powiedzieć, że Jezus, prawdziwe serce Marii, nie jest też środkiem wszystkich serc ludzi i aniołów, środkiem, do którego powinni zawsze zwrócić się, by go bez przerwy kontemplować, ciągle do niego aspirować i nieustannie o niego walczyć? Oczywiście, tak, ponieważ Jezus jest miejscem ich doskonałego odpoczynku i najwyższej szczęśliwości. Z dala od Niego nie ma nic poza niepokojem, niepokój, cierpienie, śmierć i piekło.

Modlitwa

Jezu, prawdziwe serce Marii, przyciągnij, weź, przyciągaj do siebie nasze serca. Niech miłujemy, pragniemy, szukamy i cenić będziemy tylko Ciebie. Niech aspirujemy do Ciebie i przywiązujemy się do Ciebie, nie znajdziemy odpoczynku ani zadowolenia poza Tobą, niech będziemy ciągle w Tobie: spalajmy się w ognisku Twojego boskiego serca i bądźmy przez Nie na zawsze przemienieni. Amen.(Tłumaczone i dostosowane na podstawie: J. Eudes, Cudowne serce Najświętszej Matki Bożej, w: Dzieła kompletne, VI, 165-168.)