Szczęśliwa ta, która wierzyła, Łk 1,45; i błogosławieństwo Marii.

# Błogosławie Izabeli dla Marii**Lucas 1,45: Błogosławiona ta, która wierzyła w wypełnienie słowa Pana**“Błogosławiona ta, która wierzyła w spełnienie tego, co powiedział jej Pan” (Lc 1,45). Słowa Izabeli, wypowiedziane podczas Wizyty, są przez tradycję mariologiczną uznawane za pierwsze błogosławieństwo skierowane do Marii w Nowym Testamencie. Izabela ogłasza Marię błogosławioną nie ze względu na jej fizyczną godność jako matki Pana (wspomniana w Lc 1,43), ale z powodu wiary: “wierzyć” (pisteuō) jest fundamentem szczęścia Marii. Wiara poprzedza i stanowi podstawę macierzyństwa.## Struktura błogosławieństwaFormuła beatytutdowa z Lc 1,45 podąża za wzorem błogosławieństw Starego Testamentu (Ps 1,1; Pr 8,34) i zapowiada błogosławieństwa z Kazania na Górze (Mt 5,3-12). Składa się z dwóch części: makaria tē pisteuousa, “błogosławiona ta, która wierzyła”. Użycie czasu aorystu w “wierząc” (pisteuousa) wskazuje na pełne i decydujące działanie wiary. Jan Paweł II w encyklikach *Redemptoris Mater* (n. 14) komentuje: “Pielgrzymka wiary Marii zaczyna się od tego ‘wierzyć’ z Lc 1,45, z którym zaczyna się Dziewica od słowa ‘tak’ z Lc 1,38”.## Wiara przed widzeniem: paradoks MariiTradycja teologiczna podkreśla paradoks: Maria wierzyła bez pełnego widzenia. Anioł przekazał jej wiadomość, a ona uwierzyła. Nie oczekiwała dowodów, nie domagała się potwierdzenia poza ciąży Izabeli (Lc 1,36-37). Ta wiara “bez widzenia”, ale nie “ślepa” – bo zadała pytanie “jak to możliwe?” (Lc 1,34) – stawia Marię za wzór wiary chrześcijańskiej, która zawsze jest odpowiedzią na słowo, a nie wynikiem dowodów empirycznych. Hebrajski 11,1 definiuje wiarę jako “podstawę rzeczy, które się oczekuje, dowód niewidzialnych”. Maria wyjątkowo realizuje to określenie.## Błogosławieństwo z Lucasza 11,27-28Odpowiedź Jezusa w Lc 11,27-28 rzuca światło wstecz na Lc 1,45. Kiedy kobieta wykrzykuje: “Błogosławiona ta, która nosiła Cię w swoim łonie” (Lc 11,27), Jezus odpowiada: “Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i zachowują je” (Lc 11,28). To nie neguje macierzyństwa Marii, ale podrzuca je w cień wiary: jest szczęśliwsza, bo uwierzyła, niż ta, która ją rodziła. Maria była matką właśnie dlatego, że najpierw uwierzyła. Sekwencja Lc 1,45; 11,28 pokazuje, że błogosławieństwo Marii leży w jej wierze, a sama wiara czyni ją najwyższym wzorem ucznia.## Jan Paweł II i pielgrzymka wiary MariiW encyklikach *Redemptoris Mater* (n. 1 rozdział) Jan Paweł II poświęca pierwszy rozdział “pielgrzymce wiary” Marii, opartą na Lc 1,45. Papież przedstawia podróż wiary Marii od Anuncjacji do Krzyża, gdzie “wiara Marii zbliżyła się do jakiejś nocy”: wiara, która w Lc 1,45 była jasna i pewna, na Krzyżu staje się w ciemności, gdy Syn umiera. Ta “kenozis wiary” jest najbardziej oryginalnym wkładem *Redemptoris Mater* w mariologię XX wieku: Maria jako wzór wiary przetestowanej i oczyszczonej.