Maria bevrucht door het Woord dat zij hoorde

Maria, bevrucht door het Woord dat zij hoorde
Maria en de vruchtbaarheid van het horen
Maria heeft geloofd en daardoor hoorde zij het Woord (cf. Rom 10,17): uit het gehoorde Woord is de geloof waarmee zij Christus baarde, ontstaan. In de patristische symboliek wordt de conceptie van Christus beschreven als een gebeurtenis in Maria door het Woord van de engel in haar oor gedrongen: “De dood kwam in door het oor van Eva (cf. Gen 3,1-6), maar het leven kwam in door het oor van Maria” (Efrém, Diatessaron 4,15.22).
De uitdrukking “conceptio per aurem” (conceptie door het oor) benadrukt de vruchtbaarheid van de genade als gevolg van Maria’s gehoorzaamheid, wat heeft geleid tot de devotie tot Onze-Lieve-Vrouw van het Oor. Het Woord van God drong in haar door (Maria) via haar oor, en de innerlijke natuur van haar lichaam werd geheiligd. En op dat moment begon de zwangerschap van de Maagd:
“Niemand werd geboren, tenzij het Woord door de oorsprekende moeder in haar binnenkwam en haar buik vulde met Maria” (Gaudentius van Bréscia, Homilia 9).
Het horen heeft een moederlijke kwaliteit: de passiviteit van de conceptie en de fase van de zwangerschap die openstaan voor het generatieve handelen, dat ook het pedagogische handelen beïnvloedt, dat fundamenteel gezien wordt als een generatief en geboortegebeurtenis. De materniteit stopt niet bij de biologische grens, maar strekt zich uit tot de vorming van het gegenereerde.
Maria baart en opvoedt door te horen. Zo wordt het interne draadje dat de verschillende dimensies en fasen van de materniteit met elkaar verbindt, een vruchtbaar horen. Of, om het anders te zeggen, de moederlijke vruchtbaarheid van Maria uit zich in een generatief en pedagogisch niveau door middel van het horen.
Als Moeder heeft Maria een vleeselijk-biologisch verband met haar Zoon, omdat zij de Zoon van God in haar buik droeg. Als Maagd heeft zij een pedagogisch-ethisch-geestelijk verband, omdat zij, door haar geloof, altijd het Woord van God hoorde, het in haar hart bewaarde en zich ertoe verbond om het in haar zintuigen, vooral in haar donkere hoeken, te doordringen.
Het tweede verband dat Maria met Christus heeft, heeft tot gevolg dat niet alleen de Zoon groeit, maar ook de Moeder: het horen van Maria van het Woord is dus de oorzaak van de multidimensionale uitbreiding van haar moederlijke ervaring richting haar Zoon.Ze leefde haar bestaan door de Woord te horen
De contemplatieve van Nazaret
De tijd in Nazareth kan niet worden gezien als iets anders dan een prachtige en heilige periode waarin Maria in contemplatie de Woord hoort. Maria is een succesvol voorbeeld van deze spirituele ervaring, die meer is dan slechts een van de christelijke spirituele ervaringen; het is de eigen vorm van het christelijk leven, wanneer het zijn hoogtepunt bereikt in innerlijke diepte.
De contemplatieve, dat wil zeggen het wezen dat zijn God hoort, lijkt een wezen te zijn dat vastzit in een passieve ervaring, maar het is in werkelijkheid het meest actieve wezen, omdat het zich bezighoudt met een vermoeiende taak (dat is de inspanning om alle ontwikkelingen van de geest te volgen) en een zeer risicovolle onderneming (dat is het pad bewandelen in de duisternis van de nacht, naar de diepten van het innerlijke afdalen, naar de toppen van de kathedraal van de ziel en daar in een liefdevolle omhelzing met de Bruid of in een harde strijd met God gooien).
Het leven van Maria in Nazareth herinnert ons eraan dat contemplatie een van de permanente dringende zaken in het christendom is. Voor Maria betekent de contemplatieve ervaring niet zozeer een intieme terugtrekking, maar een voortdurende discernering van het essentiële. Daarom leert ze ons ook om ons voortdurend op zoek te stellen naar wat het belangrijkst en beslissendst is voor onze uiteindelijke bestemming.
Dochter van een volk dat gekenmerkt wordt door het horen van het Woord
Maria voelt zich onderdeel van een volk dat luistert, in feite een volk van luisteraars: «Luister, Israël!» (Deut 6,4). Voor Maria betekende geloven gelijkstaan aan luisteren, dat wil zeggen naar God luisteren: «Wie van God is, hoort de woorden van God» (Johannes 8,47). Haar grote geloof gaat gepaard met een diep luisteren naar het woord van God. Omdat ze geen zonde kende op welk niveau dan ook, overschreed Maria onmetelijk de grens die de grootste schuld voor Israël vormde (zie Jeremia 7,13; Hosea 9,17): het was een zuiver luisteren, met een zuiver hart en onbesneden oren (zie Jeremia 6,10; Handelingen 7,51).
Een leven doorgebracht met het horen van het WoordDiegenen die geloven, zijn van nature de luisteraars van het Woord, inderdaad „degenen die het Woord beoefenen en niet alleen luisteraars” (Jakobus 1:22). Het luisteren naar het Woord door Maria is een mediteerde luistering, dus theologische luistering: „En zijn moeder bewaarde alle deze dingen” (Lucas 2:19.51b).
Zij, als vrouw met een aandachtig en wijs hart, herinnert zich de hele verlossingsgeschiedenis met de grootste nauwkeurigheid: haar geheugen is dynamisch, actualiserend, en roept ons ook op om te herinneren, vooral in de tijd van beproeving. De Maagd van de Luistering, als moeder-leerling, is bijzonder bezorgd om de schande van het lijden opnieuw te overwegen. Deze belangrijke bewakeres van het Woord was een kostbaar wezen voor de eerste Kerk en is voor de Kerk van alle tijden.
Een bestaan gekenmerkt door gehoorzaamheid aan het Woord
Het bestaan van de Nazareense werd gemarkeerd door fasen van luisteren die haar persoonlijkheid steeds verder opvoerden, in parallel met haar groeiende intimiteit met de Drie-eenheid en haar dieper wordende betrokkenheid bij het trinitair verlossingsgebeurtenis. Daarnaast kwalificeerden de aard van deze historische-existentiële fasen die zij doormaakte, haar luisterervaring. Maria is het voorbeeld van een voortdurende en door doordringende liturgie van het Woord gedurende haar bestaan.
Laten we kijken:
Maria, door te geloven, is een model voor de Kerk van hoe het Woord is:
• ontvangen (Anunciatie)
• geboren (Nativiteit)
• aan de wereld gepresenteerd (Epifanie)
• bewaard in haar (leven in Nazareth)
• geloofd (Cana)
• verspreid (Visiteit)
• tot op het uiterste vertrouwd (Kruis)
• getuigd (Pinksteren)
Maria is de uitzonderlijke dochter van Sion, een bevoorrechte en vervulde deel van een volk van luisteraars.Als resultaat van deze eeuwenoude educatieve actie, ontwikkelde Israël in zichzelf een solide psychologie van het luisteren en een verfijnde geestelijkheid van het luisteren, die Maria in de sterkste mate bezat. Op profetische wijze, in zekere zin, profeteerde zij ook, omdat zij met haar oren de Heer der legers luisterde (zie Is 5, 9).
Maria is meesteres omdat zij in haar leven de mysteries van Christus en zijn gelukzaligheden vertelde en ons naar hen verwijst als naar de meest autoritaire regel van heiligheid, die Jezus bovenaan het Evangelie plaatste als de samenvatting van waarden die niet alleen tijdloos zijn, maar ook voorbode zijn van het eeuwige leven.
Het discours over Maria, leerling van het luisteren en meesteres van het leven, leidt ons daarom tot de persoon van Jezus en zijn Evangelie: een mariaans discours is correct wanneer het eindigt met een christologische-drie-eenheids-pneumatologische en kerkelijke benadering.
Om dieper na te denken over Maria, bevrucht door het Woord, raadpleeg dan de encycliek Redemptoris Mater van Johannes Paulus II, waarin wordt overwogen hoe Maria, door het Woord te horen en te accepteren, moeder werd van het incarnate Woord.
Verdergaande studie: verkent Mariologie, Theologie mariana, Mariaanse verschijningen en Postgraduaat in Mariologie.
Postacademische specialisatie in mariologie
Wilt u uw vorming in de mariologie verdiepen? De postacademische opleiding van Locus Mariologicus is een specialisatie die theologische grondigheid, geestelijk leven en de levende traditie van de Kerk verbindt. De volgende groep begint in 2027.
Wil je mariologie serieus bestuderen?
Dit artikel is ontstaan uit de werken in de bibliotheek van Locus Mariologicus. De postgraduaat in mariologie leidt je naar dezelfde bronnen, met academische begeleiding: de Schrift, de Vaders van de Kerk en het Leergezag, van het eerste dogma tot hedendaagse kwesties.
Responses