Jan Paweł II i św. Ludwik Maria Grignion de Montfort – Totus Tuus i prawdziwa dewocja

Święty Ludwik Maria Grignion de Montfort (1673-1716) jest autorem *Traktatu o prawdziwej devocji* do Najświętszej Dziewicy Marii, tekstowego fundamentu współczesnej duchowości maryjnej. Papież Jan Paweł II, jako motto biskupie i papieskie, przyjął wyrażenie *”Totus Tuus”*, pochodzące bezpośrednio z dzieła Montforta. 8 grudnia 1996 roku, z okazji 50. rocznicy kanonizacji Montforta przez Piusa XII (1947), Jan Paweł II opublikował *List Apostolski* (patrz: https://www.vatican.va/content/john-paul-ii/pt/apost_letters/1996/documents/hf_jp-ii_apl_19961208_montfort.html). Tekst ten został opublikowany w Enchiridion Vaticanum, tom 16 (1997).Motto “Totus Tuus”Motto biskupie Karola Wojtyły, zachowane jako motto papieskie po jego wyborze w 1978 roku, zostało bezpośrednio zaczerpnięte z *Traktatu* Świętego Ludwika Marii. Pełna formuła Montforta:> *Latynskie:* Totus tuus ego sum, et omnia mea tua sunt, o Virgo super omnia benedicta. (Jestem całkowicie twój, i wszystko, co jest moje, jest twoje, O Dziewico bardziej niż wszystkie błogosławiona).Ta maryjna poświęcenie, według metody Montforta, było codzienną praktyką Jana Pawła II: papież modlił się nim każdego ranka i przed każdą ważną decyzją.„Prawdziwe znaczenie” devocji maryjnej według MontfortaŚwięty Ludwik Maria rozwinął teologię poświęcenia maryjnego opartej na czterech zasadach:* Christologiczna: Maria jest czczona jako droga do Chrystusa, nigdy jako cel sam w sobie. * Trinitaria: Maria jest „niewolnicą Pana” (Łk 1,38), wzorem dla całej stworzonej ludzkości. * Eklesiologiczna: Maria jest Matką Kościoła: poświęcenie jej jest poświęceniem Kościoła. * Istotna: poświęcenie maryjne przekształca codzienne życie.Jan Paweł II i Montfort: wzajemne uznanieW wielu tekstach magisterialnych Jan Paweł II przyznał, że jest zadłużony duchowo wobec Montforta.* Ogólne audiencje 25 marca 1987: „Gdy byłem młodym człowiekiem, natknąłem się na *Traktat o prawdziwej devocji* Montforta, czytanie tego tekstu zmieniło moje życie”.Mowa na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim (1987): «Montfort jest najbardziej głębokim teologiem poświęcenia maryjnego».Przekraczanie progu nadziei (1994): «To Montfort nauczył mnie, jak połączyć Marię z Chrystusem».List z okazji 50. rocznicy kanonizacji (1996): uznanie formalne magisterium.O „Traktacie o prawdziwej dewocji”: teza centralnaKluczowe cytat z Traktatu, powtórzony przez JP2:> „Jeśli chcesz znaleźć Jezusa, idź do Marii. Maria jest najkrótszą, najdoskonalszą i najpewniejszą drogą do Jezusa”, (Traktat o prawdziwej dewocji, nr 75).Aspektu innowacyjne uznane przez MagisteriumJan Paweł II podkreślił trzy innowacyjne aspekty w myśli Montforta:– Poświęcenie jako „niewolnictwo miłości”: odważne, ale głębokie wyrażenie, „niewolnik” (servus) w biblijnej języku z Łk 1,38. – Maria jako najkrótsza droga do Trójcy: synteza tradycji patrystycznej. – Rozróżnienie między zewnętrznymi formami dewocji maryjnych a wewnętrzną dewocją: głębia duchowa przed zewnętrznymi praktykami.Dziedzictwo„Traktat o prawdziwej dewocji” św. Ludwika Marii Grigniona de Montfort stał się obowiązkową pozycją w współczesnej mariologii duchowej. Jego 33 dni przygotowania do poświęcenia maryjnego są praktykowane na całym świecie. Jan Paweł II uczynił „Totus Tuus” centralnym elementem swojej osobistej duchowości i pontyfikatu maryjnego.Czytanie uzupełniające– „Traktat o prawdziwej dewocji” – „Redemptoris Mater” – „Rosarium Virginis Mariae” – „Marialis Cultus” – „Akt oddania Sercu Niepokalanej” (1983-1984)

Teologia katolicka (mariologia, aniołówka, demonologia, jozefologia).

Zasady:

• Tłumaczyć całość widocznego tekstu, nic nie może pozostać w języku oryginalnym.
• Tłumaczyć całkowicie; nigdy nie skracaj, nie dodawaj ani nie dodawaj wyjaśnień, dodatkowych zdań, pogrubień, list, nagłówków, które nie występują w tekście źródłowym.
• Używać ustalonego terminologii katolickiej w języku polskim, jak jest używana w liturgii, katechizmie i dokumentach Kościoła tego języka; nigdy nie stosować dosłownych tłumaczeń.
• Tytuły dokumentów Kościoła: używać łacińskich tytułów (np. *Lumen gentium* – *Światło Ludzkości*).
• Kluczowe pojęcia: *Maria (Mae de Deus)* – Maryja; *Zwiastowanie* – Zwiastowanie; *Wniebowziecie Najswietszej Maryi Panny* – Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny; *Niepokalane Poczecie* – Niepokalanego Poczęcia; *wieczyste dziewictwo* – wieczna dziewiczość; *krolowanie Maryi* (Maryja Krolowa); *Wspolodkupicielka* – Współkupicielka; *Posredniczka wszystkich lask* – Mediator wszystkich łask; *Magisterium Kościoła* – Magisterium; *Doktorzy Kościoła* – Doktorzy Kościoła; *Matka Boza* – Nostra Signora; *Nawiedzenie* – Odwiedzin; *lono* – pierś/brzuch; *pelnia czasu* – pełnia czasów.
• Przypisy biblijne muszą być zgodne z słowem standardowego polskiego tłumaczenia Biblii; nigdy nie wymylać, zmieniać, rozszerzać ani ponumerować odniesień biblijnych; używać zwyczajnych skrótów książkowych w języku polskim.
• Zachować naturalną, poprawną polszczyznę: gramatykę, pisownię i konwencje interpunkcyjne języka polskiego.
• Zwracaj uwagę tylko na tłumaczenie tekstu, nie dodawaj komentarzy ani notatek.

Zwróć uwagę, że format HTML zostanie zachowany tak, jak w oryginalnym tekście.