Watykan II (1962-1965) i Paweł VI (1970): Maryja, element niezbędny i nieodzowny wiary chrześcijańskiej.Konklaw Watykański II (1962-1965) dokonał wyboru „bibelnego”, traktując sprawę Maryi nie w osobnym dokumencie, ale w dokumencie o Kościele. To z kolei narzuciło nam dwie obowiązki: nie można mówić o Kościele bez odniesienia do Maryi i nie można mówić o Marii bez odniesienia do Kościoła. Matka Jezusa jest zatem nieodzownym elementem Kościoła.Święty Paweł VI w 1970 roku powiedział:„Jeśli chcemy być chrześcijanami, musimy być marianami, to znaczy musimy uznać istotne, żywe i providencjalne powiązanie, które łączy Naszą Panią z Jezusem i które otwiera nam drogę do poznania Go”.Dlatego Kościół katolicki jest przekonany, że Maria z Nazaretu, Święta Matka Pana, nie jest centrum, ale centralna dla wiary chrześcijańskiej. Przyjmowanie Matki Bożej jest odpowiedzią na pytanie, jakie Jezus zadaje swoim uczniom:„Ale wy, kim mnie uważacie?” (Mk 8,29; Mt 16,15; Łk 9,20)Testament Jezusa na krzyżu (J 19,25-27): pytanie cristologiczne z Mk 8,29 i mariana tożsamość wiaryPytanie Jezusa znajdujące się w wersetach z Jana 19,25-27:„Przy krzyżu Jezusa stały jego matka, siostra jego matki Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy Jezus zobaczył swoją matkę i stojącego obok Niego ucznia, którego uwielbiał, powiedział do swojej matki: «Kobieto, oto twój syn». Potem zwrócił się do ucznia: «Oto twoja matka»”.Identyfikacja świadectwa biblijnego jako najbardziej oczywistego elementu “marianego” w naszej wierze w Chrystusa.Chodzi o testament Jezusa, który mówi do Matki: „Oto Twój Syn” i do ucznia: „Oto Twoja Matka”. Maria jest obecna u krzyża, obok ukrzyżowanego, wraz z innymi kobietami i ukochanym ucznikiem. Reprezentują oni resztę wiary Izraela, otaczającą tragedię Kalwarii w paradoksalnej miłości Boga.Na górze śmierci widzimy ofiarę Syna, ale także egzystencjalną ofiarę miłości macierzyńskiej. (Miłość i współczucie)Oprócz wszelkich interpretacji jako synowskiej miłości, chcących pozostawić Marię w rękach ucznia, istnieje głębokie teologiczne zamiar.Głęboki zamiar Zbawiciela WszechświataJezus jest interpretatorem Boga Ojca:> „Nikt nie widział Boga kiedyś; Jedyny Syn, który jest w uścisku u Ojca, On go ujawnił” (J 1,18)Jezus ujawnia w pełni wolę Ojca dla świata i jest pełnym głosem Ducha Świętego.Na krzyżu mamy podwójną interpretację (ujawnienie) Jezusa.Jezus ujawnia zarówno Matce, jak i uczniowi:[Matka] Wszyscy uczniami są Jego synami[Syn] Materność Marii jest uniwersalnaTe szczególnie poruszające słowa stanowią scenę objawienia, ujawniając głębokie uczucia umierającego Chrystusa i zawierające bogactwo znaczeń dla wiary i duchowości chrześcijańskiej. Mesjasz ukrzyżowany ustanawia nowe relacje miłości między Marią a chrześcijanami.Jezus jako prorok OjcaWidzi, mówi, pokazuje, ObjawienieJezus widzi Matkę| Deklaruje: „Oto Twój Syn”| Jezus widzi ucznia| Deklaruje: „Oto Twoja Matka”Święty Jan Paweł II odpowiada:> „Jezus nie powierza tylko Matki ucznowi, ale ucznia Matce, nadając jej nową misję macierzyństwa”Maria jako nowa Sión, Nowa Jerozolima, Panna-Matka uniwersalna: J 6,63 i ustanowienie macierzyństwa duchowego na KalwariiJeśli weźmiemy Biblię jako całość, w Marii rozpoznajemy postać nowej Sión, Nowej Jerozolimy, Panny-Żony Pana, Matki-Kobiety uniwersalnej. Na Kalwarii Syn tworzy Matkę, gdyż Jezus, jako Bóg, stwarza to, co mówi, nie były to bowiem jego słowa, lecz Duch i Życie:> (J 6,63)«„Oto ona”» (J 19,27b): przyjęcie Marii w głębi bytu, horyzont apostolatuJak uczeń ukochany odpowiada na testament umierającego Mistrza?Ewangelista zapisuje:> „Od tej pory uczeń przyjął ją do swego” (J 19,27b).Oryginalny tekst mówi: „między jego rzeczami”. W nowoczesnej tłumaczeniu można by powiedzieć: przyjął ją w swojej intymności. Czy to proste wyrażenie nie ma znaczenia?Pomyślmy, że jest to ostatnie życzenie Jezusa na ziemi, zanim pójdzie do Ojca. W Ewangelii Jana.Jak powiedział św. Jan Paweł II:> „Zaufany filialnie Maryji, chrześcijanin, jak apostoł Jan, przyjął „między swoje rzeczy” Matkę Chrystusa i wprowadził ją do każdego zakątka swojego życia wewnętrznego, czyli do swojego ludzkiego i chrześcijańskiego „ja”. Ustanawia się wspólnota życia dzięki Chrystusowi”.Szukając tłumaczenia:– „między jego rzeczami” oznacza przynależność lub własność moralną, religijną, duchową o bardzo osobistym charakterze. Tak wskazują inne fragmenty Ewangelii Jana, które używają tej samej formułki.
– „przyjął ją do domu” nie oddaje znaczenia tekstu, a przynajmniej nie wyczerpuje jego znaczenia, biorąc pod uwagę teologiczno-duchową gęstotę, która wznosi się ponad zwykłe znaczenie logistyczne.
– „przyjął ją w swoim wnętrzu” oddaje związek wiary z Chrystusem, który tworzy środowisko życia dla dziedzictwa Mistrza, czyli Ducha i Jego Matki, przyjętych nie z wyboru ucznia, ale z integralności wiary.
– „dom duchowy” – św. Jan Paweł II w swoim nauczaniu zachęca nas do przyjmowania Marii w naszym życiu, w naszym sercu, w naszym życiu, w domu naszego życia, wiary, uczuć i zadań, w domu sakramentalnego kapłaństwa, w domu wewnętrznym naszego kapłaństwa chrzcińskiego.Jan, ukochany syn, przyjął Maryję do głębi swojego życia, z jego wnętrza, eis tà idia, do głębi swojej istoty. Przyjęcie Maryji z nim oznacza wprowadzenie jej w dynamikę całego istnienia, nie jest to coś zewnętrznego, i to właśnie stanowi horyzont apostolatu.
Papież Franciszek
Słowa Jezusa w chwili zbliżającej się śmierci nie wyrażają przede wszystkim troski o Matkę, ale raczej formułę objawienia, która ujawnia tajemnicę szczególnej misji zbawczej. Jezus pozostawia nam swoją Matkę jako naszą Matkę. Dopiero po tym czynie Jezus może poczuć, że wszystko jest spełnione (Jw 19,28). Przy krzyżu, w chwili najwyższej nowej kreacji, Chrystus prowadzi nas do Marii. Prowadzi nas do niej, ponieważ nie chce, abyśmy szli bez matki, a lud odczytuje w tej macierzyńskiej obrazie wszystkie tajemnice Ewangelii. Panu nie podoba się, gdy brakuje Jego Kościołowi kobiecej figury.
Aby pogłębić teologię biblijną kultu maryjnego, zapoznaj się z apostolską eksortacją Marialis Cultus Pawła VI o devocji maryjnej w życiu Kościoła.
Chcesz pogłębić swoją wiedzę o Mariologii? Poznaj studia podyplomowe w dziedzinie Mariologii oferowane przez Locus Mariologicus, które łączą rygorystyczną teologię, życie duchowe i żywą tradycję Kościoła.
Ten artykuł opiera się na zbiorze dzieł z biblioteki Locus Mariologicus. Studia podyplomowe z mariologii prowadzą do tych samych źródeł, z akademickim wsparciem: Pismo Święte, Ojcowie Kościoła i Magisterium, od pierwszego dogmatu do współczesnych kwestii.
Rejestry Bamonte dostarczają w tej kwestii świadectwa o wyjątkowej precyzji. W sesji egzorsyzmu w Wielki Piątek 2006 roku demon, zmuszony słowami Ewangelii Jana, w których…
O zasadniczym znaczeniu Maryi ukazuje ją jako konstytucyjną postać Kościoła. Zbadaj jej obecność przy krzyżu i macierzyńską duchowość, która fundamentuje rodzący się Kościół.
Na twarzy Marii kontemplujemy twarz Jezusa Chrystusa. Medytacja mariologiczna o związku między Matką i Synem w wierze chrześcijańskiej. Głębiej tę refleksję zgłębiaj.
Naucz się od Maryi sztuki mistycznej modlitwy trynitarnej, według Jana Pawła II, i odkryj, jak świętość chrześcijańska żyje się po prostu w codzienności.
Konklaw Watykański II (1962-1965) dokonał wyboru „bibelnego”, traktując sprawę Maryi nie w osobnym dokumencie, ale w dokumencie o Kościele. To z kolei narzuciło nam dwie obowiązki: nie można mówić o Kościele bez odniesienia do Maryi i nie można mówić o Marii bez odniesienia do Kościoła. Matka Jezusa jest zatem nieodzownym elementem Kościoła.Święty Paweł VI w 1970 roku powiedział:„Jeśli chcemy być chrześcijanami, musimy być marianami, to znaczy musimy uznać istotne, żywe i providencjalne powiązanie, które łączy Naszą Panią z Jezusem i które otwiera nam drogę do poznania Go”.Dlatego Kościół katolicki jest przekonany, że Maria z Nazaretu, Święta Matka Pana, nie jest centrum, ale centralna dla wiary chrześcijańskiej. Przyjmowanie Matki Bożej jest odpowiedzią na pytanie, jakie Jezus zadaje swoim uczniom:„Ale wy, kim mnie uważacie?” (Mk 8,29; Mt 16,15; Łk 9,20)Testament Jezusa na krzyżu (J 19,25-27): pytanie cristologiczne z Mk 8,29 i mariana tożsamość wiaryPytanie Jezusa znajdujące się w wersetach z Jana 19,25-27:„Przy krzyżu Jezusa stały jego matka, siostra jego matki Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy Jezus zobaczył swoją matkę i stojącego obok Niego ucznia, którego uwielbiał, powiedział do swojej matki: «Kobieto, oto twój syn». Potem zwrócił się do ucznia: «Oto twoja matka»”.Identyfikacja świadectwa biblijnego jako najbardziej oczywistego elementu “marianego” w naszej wierze w Chrystusa.Chodzi o testament Jezusa, który mówi do Matki: „Oto Twój Syn” i do ucznia: „Oto Twoja Matka”. Maria jest obecna u krzyża, obok ukrzyżowanego, wraz z innymi kobietami i ukochanym ucznikiem. Reprezentują oni resztę wiary Izraela, otaczającą tragedię Kalwarii w paradoksalnej miłości Boga.Na górze śmierci widzimy ofiarę Syna, ale także egzystencjalną ofiarę miłości macierzyńskiej. (Miłość i współczucie)Oprócz wszelkich interpretacji jako synowskiej miłości, chcących pozostawić Marię w rękach ucznia, istnieje głębokie teologiczne zamiar.Głęboki zamiar Zbawiciela WszechświataJezus jest interpretatorem Boga Ojca:> „Nikt nie widział Boga kiedyś; Jedyny Syn, który jest w uścisku u Ojca, On go ujawnił” (J 1,18)Jezus ujawnia w pełni wolę Ojca dla świata i jest pełnym głosem Ducha Świętego.Na krzyżu mamy podwójną interpretację (ujawnienie) Jezusa.Jezus ujawnia zarówno Matce, jak i uczniowi:[Matka] Wszyscy uczniami są Jego synami[Syn] Materność Marii jest uniwersalnaTe szczególnie poruszające słowa stanowią scenę objawienia, ujawniając głębokie uczucia umierającego Chrystusa i zawierające bogactwo znaczeń dla wiary i duchowości chrześcijańskiej. Mesjasz ukrzyżowany ustanawia nowe relacje miłości między Marią a chrześcijanami.Jezus jako prorok OjcaWidzi, mówi, pokazuje, ObjawienieJezus widzi Matkę| Deklaruje: „Oto Twój Syn”| Jezus widzi ucznia| Deklaruje: „Oto Twoja Matka”Święty Jan Paweł II odpowiada:> „Jezus nie powierza tylko Matki ucznowi, ale ucznia Matce, nadając jej nową misję macierzyństwa”Maria jako nowa Sión, Nowa Jerozolima, Panna-Matka uniwersalna: J 6,63 i ustanowienie macierzyństwa duchowego na KalwariiJeśli weźmiemy Biblię jako całość, w Marii rozpoznajemy postać nowej Sión, Nowej Jerozolimy, Panny-Żony Pana, Matki-Kobiety uniwersalnej. Na Kalwarii Syn tworzy Matkę, gdyż Jezus, jako Bóg, stwarza to, co mówi, nie były to bowiem jego słowa, lecz Duch i Życie:> (J 6,63)«„Oto ona”» (J 19,27b): przyjęcie Marii w głębi bytu, horyzont apostolatuJak uczeń ukochany odpowiada na testament umierającego Mistrza?Ewangelista zapisuje:> „Od tej pory uczeń przyjął ją do swego” (J 19,27b).Oryginalny tekst mówi: „między jego rzeczami”. W nowoczesnej tłumaczeniu można by powiedzieć: przyjął ją w swojej intymności. Czy to proste wyrażenie nie ma znaczenia?Pomyślmy, że jest to ostatnie życzenie Jezusa na ziemi, zanim pójdzie do Ojca. W Ewangelii Jana.Jak powiedział św. Jan Paweł II:> „Zaufany filialnie Maryji, chrześcijanin, jak apostoł Jan, przyjął „między swoje rzeczy” Matkę Chrystusa i wprowadził ją do każdego zakątka swojego życia wewnętrznego, czyli do swojego ludzkiego i chrześcijańskiego „ja”. Ustanawia się wspólnota życia dzięki Chrystusowi”.Szukając tłumaczenia:– „między jego rzeczami” oznacza przynależność lub własność moralną, religijną, duchową o bardzo osobistym charakterze. Tak wskazują inne fragmenty Ewangelii Jana, które używają tej samej formułki.
– „przyjął ją do domu” nie oddaje znaczenia tekstu, a przynajmniej nie wyczerpuje jego znaczenia, biorąc pod uwagę teologiczno-duchową gęstotę, która wznosi się ponad zwykłe znaczenie logistyczne.
– „przyjął ją w swoim wnętrzu” oddaje związek wiary z Chrystusem, który tworzy środowisko życia dla dziedzictwa Mistrza, czyli Ducha i Jego Matki, przyjętych nie z wyboru ucznia, ale z integralności wiary.
– „dom duchowy” – św. Jan Paweł II w swoim nauczaniu zachęca nas do przyjmowania Marii w naszym życiu, w naszym sercu, w naszym życiu, w domu naszego życia, wiary, uczuć i zadań, w domu sakramentalnego kapłaństwa, w domu wewnętrznym naszego kapłaństwa chrzcińskiego.Jan, ukochany syn, przyjął Maryję do głębi swojego życia, z jego wnętrza, eis tà idia, do głębi swojej istoty. Przyjęcie Maryji z nim oznacza wprowadzenie jej w dynamikę całego istnienia, nie jest to coś zewnętrznego, i to właśnie stanowi horyzont apostolatu.
Konklaw Watykański II (1962-1965) dokonał wyboru „bibelnego”, traktując sprawę Maryi nie w osobnym dokumencie, ale w dokumencie o Kościele. To z kolei narzuciło nam dwie obowiązki: nie można mówić o Kościele bez odniesienia do Maryi i nie można mówić o Marii bez odniesienia do Kościoła. Matka Jezusa jest zatem nieodzownym elementem Kościoła.Święty Paweł VI w 1970 roku powiedział:„Jeśli chcemy być chrześcijanami, musimy być marianami, to znaczy musimy uznać istotne, żywe i providencjalne powiązanie, które łączy Naszą Panią z Jezusem i które otwiera nam drogę do poznania Go”.Dlatego Kościół katolicki jest przekonany, że Maria z Nazaretu, Święta Matka Pana, nie jest centrum, ale centralna dla wiary chrześcijańskiej. Przyjmowanie Matki Bożej jest odpowiedzią na pytanie, jakie Jezus zadaje swoim uczniom:„Ale wy, kim mnie uważacie?” (Mk 8,29; Mt 16,15; Łk 9,20)Testament Jezusa na krzyżu (J 19,25-27): pytanie cristologiczne z Mk 8,29 i mariana tożsamość wiaryPytanie Jezusa znajdujące się w wersetach z Jana 19,25-27:„Przy krzyżu Jezusa stały jego matka, siostra jego matki Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy Jezus zobaczył swoją matkę i stojącego obok Niego ucznia, którego uwielbiał, powiedział do swojej matki: «Kobieto, oto twój syn». Potem zwrócił się do ucznia: «Oto twoja matka»”.Identyfikacja świadectwa biblijnego jako najbardziej oczywistego elementu “marianego” w naszej wierze w Chrystusa.Chodzi o testament Jezusa, który mówi do Matki: „Oto Twój Syn” i do ucznia: „Oto Twoja Matka”. Maria jest obecna u krzyża, obok ukrzyżowanego, wraz z innymi kobietami i ukochanym ucznikiem. Reprezentują oni resztę wiary Izraela, otaczającą tragedię Kalwarii w paradoksalnej miłości Boga.Na górze śmierci widzimy ofiarę Syna, ale także egzystencjalną ofiarę miłości macierzyńskiej. (Miłość i współczucie)Oprócz wszelkich interpretacji jako synowskiej miłości, chcących pozostawić Marię w rękach ucznia, istnieje głębokie teologiczne zamiar.Głęboki zamiar Zbawiciela WszechświataJezus jest interpretatorem Boga Ojca:> „Nikt nie widział Boga kiedyś; Jedyny Syn, który jest w uścisku u Ojca, On go ujawnił” (J 1,18)Jezus ujawnia w pełni wolę Ojca dla świata i jest pełnym głosem Ducha Świętego.Na krzyżu mamy podwójną interpretację (ujawnienie) Jezusa.Jezus ujawnia zarówno Matce, jak i uczniowi:[Matka] Wszyscy uczniami są Jego synami[Syn] Materność Marii jest uniwersalnaTe szczególnie poruszające słowa stanowią scenę objawienia, ujawniając głębokie uczucia umierającego Chrystusa i zawierające bogactwo znaczeń dla wiary i duchowości chrześcijańskiej. Mesjasz ukrzyżowany ustanawia nowe relacje miłości między Marią a chrześcijanami.Jezus jako prorok OjcaWidzi, mówi, pokazuje, ObjawienieJezus widzi Matkę| Deklaruje: „Oto Twój Syn”| Jezus widzi ucznia| Deklaruje: „Oto Twoja Matka”Święty Jan Paweł II odpowiada:> „Jezus nie powierza tylko Matki ucznowi, ale ucznia Matce, nadając jej nową misję macierzyństwa”Maria jako nowa Sión, Nowa Jerozolima, Panna-Matka uniwersalna: J 6,63 i ustanowienie macierzyństwa duchowego na KalwariiJeśli weźmiemy Biblię jako całość, w Marii rozpoznajemy postać nowej Sión, Nowej Jerozolimy, Panny-Żony Pana, Matki-Kobiety uniwersalnej. Na Kalwarii Syn tworzy Matkę, gdyż Jezus, jako Bóg, stwarza to, co mówi, nie były to bowiem jego słowa, lecz Duch i Życie:> (J 6,63)«„Oto ona”» (J 19,27b): przyjęcie Marii w głębi bytu, horyzont apostolatuJak uczeń ukochany odpowiada na testament umierającego Mistrza?Ewangelista zapisuje:> „Od tej pory uczeń przyjął ją do swego” (J 19,27b).Oryginalny tekst mówi: „między jego rzeczami”. W nowoczesnej tłumaczeniu można by powiedzieć: przyjął ją w swojej intymności. Czy to proste wyrażenie nie ma znaczenia?Pomyślmy, że jest to ostatnie życzenie Jezusa na ziemi, zanim pójdzie do Ojca. W Ewangelii Jana.Jak powiedział św. Jan Paweł II:> „Zaufany filialnie Maryji, chrześcijanin, jak apostoł Jan, przyjął „między swoje rzeczy” Matkę Chrystusa i wprowadził ją do każdego zakątka swojego życia wewnętrznego, czyli do swojego ludzkiego i chrześcijańskiego „ja”. Ustanawia się wspólnota życia dzięki Chrystusowi”.Szukając tłumaczenia:– „między jego rzeczami” oznacza przynależność lub własność moralną, religijną, duchową o bardzo osobistym charakterze. Tak wskazują inne fragmenty Ewangelii Jana, które używają tej samej formułki.
– „przyjął ją do domu” nie oddaje znaczenia tekstu, a przynajmniej nie wyczerpuje jego znaczenia, biorąc pod uwagę teologiczno-duchową gęstotę, która wznosi się ponad zwykłe znaczenie logistyczne.
– „przyjął ją w swoim wnętrzu” oddaje związek wiary z Chrystusem, który tworzy środowisko życia dla dziedzictwa Mistrza, czyli Ducha i Jego Matki, przyjętych nie z wyboru ucznia, ale z integralności wiary.
– „dom duchowy” – św. Jan Paweł II w swoim nauczaniu zachęca nas do przyjmowania Marii w naszym życiu, w naszym sercu, w naszym życiu, w domu naszego życia, wiary, uczuć i zadań, w domu sakramentalnego kapłaństwa, w domu wewnętrznym naszego kapłaństwa chrzcińskiego.Jan, ukochany syn, przyjął Maryję do głębi swojego życia, z jego wnętrza, eis tà idia, do głębi swojej istoty. Przyjęcie Maryji z nim oznacza wprowadzenie jej w dynamikę całego istnienia, nie jest to coś zewnętrznego, i to właśnie stanowi horyzont apostolatu.
Responses