Mariologia Karla Rahnera

Antropologia Karola RahneraRóżniąc się od Guardiniego, Rahner pozostaje i działa w konkretnej dziedzinie teologii systematycznej. Jednak, podobnie jak dla Guardiniego, teologia ma wartość i sens, gdy odnosi się w sposób rzeczywisty i autentyczny do codziennego życia. Tylko wielka bliskość małym rzeczom nadaje znaczenia i siły nawet wielkiej teologii, w tym akademickiej.Teologia Rahnera jest jedną z najbardziej wpływowych i znaczących w tradycji antropologicznej. W przeciwieństwie do Guardiniego, Rahner w każdym swoim dziele umieszcza perspektywę pasterską, zawsze w kontekście szerszego dyskursu teologicznego. Dla Rahnera człowiek jest istotnie duchem w słuchu możliwej objawienia Boga, istotą, która ma również obowiązek słuchać tej objawienia. Ta zdolność metafizyczna do otwierania się na absolut obecny aktualizuje się dzięki łasce, która jest samokomunikacją Boga przyjętą przez człowieka w wierze i miłości. Ten tajemniczy łaskawy jest dla Rahnera punktem wyjścia do refleksji teologicznej nad chrześcijaninem, dlatego jego teologia jest nazywana „karismatyczna”, czyli skupiona na łasce, *charis*. Z tej perspektywy, poza tym, że jest całkowitą chwałą Boga, teologia jest również, w swoim najgłębszym spełnieniu, uwielbieniem człowieka. Rahner widzi powód tej teologii człowieka nie tylko w porządku stworzenia, ale także w historycznym porządku Aliancy i Encarnaacji, gdzie Bóg chciał z nami rozmawiać, uczynił nas swoimi współrozmówcami i nawet stał się jednym z nas, człowiekiem jak my. Nie można więc tworzyć teologii bez niezbędnego antropologizowania.Mariologia Karla RahneraBiblioteka Rahnera zawiera 40 tytułów prac mariologicznych, z których niektóre są nieopublikowane, bez liczenia aluzji lub odniesień w innych dziełach. Wartość Marii dla Rahnera jest postulatami filozoficzno-teologicznych założeń jego systemu antropologicznego, tak jak przedstawiono powyżej.Oto w skrócie mariologia Rahnera:

1. Tak jak Rahner, podobnie jak Guardini, nie wierzy w autonomiczne podejście do Matki Pana. Prawidłowe rozumienie niej znajduje akceptację i ważność jedynie w odniesieniu do kluczowych kwestii antropologii i cristologii. Tło stanowi zawsze horyzont historyczno-zbawczy, gdzie, jeśli miejsce Marii jest określone jako istotne, unikalne i decydujące, nie przeszkadza to w postrzeganiu jej jako zwykłej istoty, należącej, podobnie jak my, do jedynej rodziny ludzkiej.
2. Gdy wiara i teologia wyrażają się na temat znaczenia i roli zbawczej człowieka w historii Boga, muszą koniecznie mówić o Marii, która odgrywa decydującą rolę w historii zbawienia obok Chrystusa, z woli samego Boga. Jeśli teologia ma być antropologiczna, musi być również mariologiczna.
3. Znaczenie historyczne-zbawcze Marii jest określone przez jej boską macierzyństwo, rozumiane nie jako fakt biologiczny, ale jako wydarzenie duchowo-ciałowe i decydujący punkt zwrotny w historii zbawienia.
4. „Tak” Marii ma głębokie znaczenie w całej historii ludzkości, ponieważ realizuje się w wcieleniu, które jest aktem, w którym Bóg nieodwracalnie przyjmuje świat i rozpoczyna zbawienie, które ma się ostatecznie wypełnić śmiercią Chrystusa. Dlatego też „tak” Marii jest bezpośrednio soteriologiczne i Maria zajmuje centralne miejsce w historii zbawienia, nie jako Matka Pana w sposób pasywny, ale dlatego, że dzięki swemu wolnemu działaniu, udzielając zgody na ten decydujący akt Boga, staje się ona w pełni taką, jaką jest.
5. Ponieważ zgoda Marii jest możliwa dzięki łasce Chrystusa, nie tylko współdziała w zbawieniu człowieka, ale jest aktem przyjęcia zbawienia dla niej samej. Maria jest zatem również najdoskonalszym przykładem zbawienia, prototypem Kościoła zbawionego, realizacją doskonałego chrześcijaństwa, które jest czystym przyjęciem jedynego Boga trójjednego, który pojawia się w Chrystusie.
6. Maria, choć istotna, unikalna i decydująca w historii zbawienia, jest jednak całkowicie po naszej stronie, należy, podobnie jak my, do jedynej rodziny ludzkiej. Tak jak my, została zbawiona i otrzymała wszystko z łaski Boga.
7. Relacja między Marią a Kościołem jest bardzo bliska, do tego stopnia, że rozważanie jednej pomaga poznać drugą. Ewolucjologia chroni mariologię przed pychą i subiektywistycznym izolacjonizmem, a mariologia wzbogaca i wzbiera ekklesiologię. Kościół nie jest substancją statyczną, ale jest ciągle realizowany i budowany przez konkretnych ludzi. Dlatego też, aby poznać, czym jest Kościół, należy spojrzeć na tych ludzi, ich sposób działania i przeznaczenie. Nie istnieje zatem żaden człowiek, który mógłby lepiej niż Maria reprezentować prawdziwą istotę chrześcijańską. W rzeczywistości, skupiając uwagę na tej konkretnej osobie, jej działaniu i przeznaczeniu, można lepiej zrozumieć, czym jest Kościół niż za pomocą czysto abstrakcyjnych pojęć.
8. Prezentując Kościołowi swoją naturę, Maria pokazuje również człowiekowi jego powołanie do bycia obrazem Boga i uczestniczenia w Jego życiu, otwierając się na Chrystusa w wierze i darze. Podczas gdy świętujemy Marię, świętujemy również chrześcijański sposób rozumienia istnienia człowieka, świętujemy i ogłaszamy chrześcijańską ideę człowieka.

“Medytacje maryjne” Karla RahneraLinie nauczania dogmatycznego o MariiA) Maria jest Dziewicą-Matką Chrystusa

Ta relacja macierzyńska nie powinna być ograniczona do czystego połączenia fizycznego. Otrzymała dla nas Syna Boga, w „tak” wolnym od wiary, i z jej łona dała mu istnienie ziemskie, dzięki czemu mógł być członkiem nowej ludzkiej rodziny i tym samym jej Odkupicielem. Jej macierzyństwo jest zatem dziełem jej wiary, a nie czystym procesem biologicznym. Ta boska macierzyństwo, przyjęte wolnie, ma miejsce jako przyjęcie łaski Bożej, która w wcieleniu przychodzi do świata, dlatego też w autentycznej współpracy z Bogiem działającym w człowieku. Ta funkcja przyjmowania zbawienia jest przez nią przyjmowana i wykonywana przez całe jej życie, aż do godziny Odkupienia. Z powodu tego centralnego miejsca w historii zbawienia, Maryja jest dla Kościoła absolutnym i radykalnym przykładem odkupionego człowieka, który został odkupiony doskonale i jest zatem archetypem odkupionego i Kościoła w ogóle, zgodnie z tajemniczym zamiarem woli Bożej. Maryja została zatem, przez łaskę Bożą, zachowana od winy i wszelkiego grzechu, nie była poddana pożądliwości.

Maryja była również nie tylko matką, ale Dziewicą Macierzą Chrystusa. Ten narodziny Syna bez udziału mężczyzny, a jednak poprzez prawdziwą generację matki, wyraźnie pokazuje, że ustanawia to nowy punkt wyjścia w historii zbawienia i że historia ludzkości, obciążona grzechem, nie kontynuuje się po prostu, ale jest odnowiona w odkupieniu. Z powodu jej całkowitego oddania Chrystusowi na rzecz Kościoła, Kościół uznaje Maryję za zawsze Dziewicę.

Z jej chwalebnym wniebowzięciem do nieba, Maryja osiągnęła swoje pełne spełnienie z ciałem i duszą i z nieba interceduje za nami, gdzie jej funkcja macierzyńska podnosi się do swojej pełni.

B) Maria była konkretną osobą swojego czasu

Jest potomkinią Dawida, spokrewniona z rodzinną linią kapłaną Zachariasza i Elżbiety, narzeczona i żona Józefa z Nazaretu. Koncepcja jej syna miała miejsce w tym mieście, a narodziny w Betlejem. Musiała uciekać do Egiptu, ale potem wróciła i mieszkała na stałe z Józefem i Jezusem w Nazarecie. Brała aktywny udział w życiu religijnym swojego narodu, prowadziła życie pracy, ubóstwa i pełnej miłości akceptacji niezgłębionych planów Boga. Uczestnicząc w tajemnicach Syna, demonstruje, że nie przyjęła swojej macierzyństwa tylko biologicznie, ale przede wszystkim w wierze, jako przyjęcie najwyższej woli Bożej. Doświadczyła również śmierci w autentycznym wypełnieniu swojego ziemskiego istnienia, tak jak to było przeznaczeniem wszystkich ludzi, na wzór śmierci swojego Syna.

C) czczenie szczególne Maryi

Ze względu na swoją wyjątkową godność Mamy Boga i szczególne miejsce, jakie Maryja zajmuje w historii zbawienia i w życiu Kościoła, oddaje się jej czci w szczególny sposób. Ta maryjna pobożność w Kościele realizuje się konkretnie poprzez niektóre święta maryjne, które obchodzą wydarzenia i fakty z życia Maryi związane z tajemnicami Chrystusa. Za pomocą innych świąt, z których Kościół uznaje obecność Maryi w historii własnej Kościoła. I za pomocą innych form pobożności, takich jak modlitwy Rosariusza, Angelus, pielgrzymki, poświęcenia itp. Ta czci dla Dziewicy spełnia jej proroctwo: „Wszystkie narody będą mnie nazywać błogosławioną”.Maria w teologiiKażdy chrześcijanin, który pragnie zastanowić się nad Maryją, powinien najpierw otworzyć Świętą Pisma, czytając je pod przewodnictwem Magisterium Kościoła, ponieważ Kościół głosi to, co znajduje się w Pismach. Pierwsza spontaniczna pytanie, które się rodzi, dotyczy źródła wypowiedzi: ale w absolutnym sensie wiara ma dla nas coś do powiedzenia o Maryji, o kobiecie, o stworzeniu? Istnieje w istocie teologia człowieka? Odpowiedź na to pytanie jest kluczowa, aby odpowiedzieć na pytanie o Maryję i zrozumieć, co Święta Pisma, poprzez Kościół, mówi nam o niej. Na ostatnie pytanie należy odpowiedzieć pozytywnie: tak, istnieje teologia człowieka, wyznanie wiary i teologia, która chwaląc i uwielbiając Boga, mówi jednocześnie coś o człowieku. Jest tak z kilku powodów: po pierwsze, Bóg jest rzeczywiście wszystkim w wszystkim, a po drugie, Bóg, w swojej niewyobrażalnej chwale, w swoim wiecznym życiu, uczynił nas uczestnikami swojego wiecznego życia. Ponadto, po zawarciu przymierza z nami, Bóg stał się jednym z nas, stał się człowiekiem. Po wydarzeniu wcielenia, w chrześcijaństwie nie można powiedzieć nic prawdziwego, autentycznego i konkretnego o Bogu bez uznania go za Emmanuela, Boga z nami. Dlatego twarz Boga świeci w człowieku, a zatem teologia, jako uwielbienie Boga, jest również teologią wywyższenia człowieka. Dlatego, gdy mówimy o tajemnicy Chrystusa i zbawieniu, musimy mówić również o Maryji, ponieważ w tej historii ma ona decydujące znaczenie, cenione przez samego Boga. Chwaląc Boga, chwaląc człowieka, który nawiązuje kontakt z Bogiem, nie możemy nie mówić o Maryji, nie możemy nie chwalić Maryji, ponieważ w niej chwalimy chrześcijański sposób rozumienia człowieka, wyznajemy chrześcijańską ideę człowieka. Chwalenie Maryji to chwalenie Boga, który daje się człowiekowi, a także chwalenie człowieka, który przyjmuje Boga w pełni i z odpowiedzialnością.Podstawowe zasady mariologiiJaki jest dla teologów fundamentalny zasadnik mariologii? Teolodzy dzielą się w swoich opiniach: niektórzy wskazują na boską macierzyństwo. Inni, na jej współpracę w zbawieniu. Inni, na jej uniwersalną macierzyństwo. “Dla mnie” – mówi Rahner, aby określić ten zasadnik – musimy najpierw odpowiedzieć na pytanie: kim właściwie jest Maria? A jeszcze wcześniej, na bardziej ogólne pytanie: co jest chrześcijaństwem i doskonałym chrześcijaństwem?Chrześcijaństwo jest dziełem żywego Boga dla nas: to to, co On, Bóg żywy łaskawości, daje nam w przebaczeniu, odkupieniu, usprawiedliwieniu i komunikacji Jego własnej boskiej chwały. Chrześcijaństwo jest samym wiecznym Bogiem, który sam przychodzi do człowieka, który sam, łaską swoją, traktuje człowieka w taki sposób, że ten otwiera swobodnie swoje serce, aby w tym biednym sercu małej istoty przeniknęło całe piękno życia nieskończonego Boga Trójcy.Doskonałe chrześcijaństwo to przyjęcie w ciele i duszy daru Boga, który jest samym Bogiem, w spotkaniu, w którym oferuje się wszystko, co się ma, wszystko, co się robi i wszystko, co się cierpi, aby to przyjęcie Boga obejmowało całe istnienie i całą historię. Jest to doskonała harmonia i spójność między życiem osobistym a funkcjami urzędowymi, między manifestacją widzialną a tym, co dzieje się w głębi sumień. Jest to objawianie tego, co dzieje się w głębi życia chrześcijańskiego, uczynienie widocznym na zewnątrz tego, co Bóg dokonuje w głębi serca.Jeśli taka jest doskonała forma chrześcijaństwa, to możemy powiedzieć, że Maria jest jego pełnym realizowaniem: Maria jest doskonałym chrześcijaninem, typową i konkretną realizacją tego, co stanowi odkupienie w swojej doskonałej formie. A skoro doskonałe chrześcijaństwo to pełne przyjęcie Boga, to jasne jest, że boska macierzyństwo, najwyższe przyjęcie Boga, jest kluczem do zrozumienia i pojęcia Marii. Ale uwaga: Maria, także Matka Boga, także doskonała chrześcijanka, także szczyt chrześcijaństwa doskonałego, jest po naszej stronie, ponieważ wszystko, czym jest i co posiada, jest owocem miłosierdzia Bożego. Maria jest tą, która, podobna do nas i należąca do naszej strony, zbliża się do Boga razem z nami, w tym jedynej i ogromnej orkiestrze ludzkości.Aby pogłębić wymiar kulturowy i teologiczny Marii, eksortacja apostolska “Marialis Cultus” Pawła VI oferuje ramy magisterialne, które uzupełniają refleksję Rahnera na temat Marii w teologii.Głębsze studia: eksploruj mariologię, teologię mariánską, aparicje maryjne i póstopniowe studia mariologiczne.