Τι είναι η καρδιά της Μαρίας; Απάντηση του Αγίου Ιωάννη του Ευσέβου

Τι σημαίνει για τον Άγιο Ιωάννη Εουδή το «καρδιά της αγίας Παρθένου»;

Η καρδιά σημαίνει το θεϊκό Πνεύμα, που είναι η καρδιά του Πατρός και του Υιού, και που επιθυμούν να μας δώσουν για να γίνει το πνεύμα και η καρδιά μας:

«Θα σου δώσω νέα καρδιά. Θα βάλω νέο πνεύμα μέσα σου» (Ησ. 36,26).

Στις Αγίες Γραφές, ο Υιός του Θεού αποκαλείται Καρδιά του Αιώνιου Πατρός. Ο θεϊκός Πατέρας μιλάει για την καρδιά Του στην αγία του σύζυγο, την πιο καθαρή Παρθένο, όταν της λέει:

«Έκανες την καρδιά μου να αιμορραγεί, αδελφή μου, γυναίκα μου» (Κτ 4,9) ή όπως μεταφράζεται στην Μετάφραση των Εβδομήκοντα: «Σε έκλεψες την καρδιά μου».

Στις ίδιες Γραφές, ο Υιός του Θεού αποκαλείται επίσης «το Πνεύμα της στόματός μας» (Λμ 4,20), «το πνεύμα μας», δηλαδή η ψυχή της ψυχής μας, η καρδιά της καρδιάς μας.Όλα αυτά τα καρδιά βρίσκονται στη Μητέρα του Αγάπης και αποτελούν ένα μόνο καρδιά, καθώς όλες οι ικανότητες της ανώτερης και εσωτερικής πλευράς της ψυχής της ήταν πάντα τέλεια ενωμένες, επειδή ο Ιησούς, ο οποίος είναι η καρδιά του Πατρός, και το θεϊκό Πνεύμα, το οποίο είναι η καρδιά του Πατρός και του Υιού, δόθηκαν στη Μαρία για να είναι το πνεύμα του πνεύματός της, η ψυχή της ψυχής της, η καρδιά της καρδιάς της.

Τρία καρδιά σε έναν Θεό, μία καρδιά

Για να κατανοήσουμε καλύτερα τι σημαίνει καρδιά της Αγίας Παρθένου, είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε ότι, όπως λατρεύουμε τρεις καρδιές που είναι μία καρδιά στον Θεό, και όπως λατρεύουμε τρεις καρδιές που είναι μία καρδιά στον Ανθρώπο-Θεό, έτσι και στη Μητέρα του Θεού λατρεύουμε τρεις καρδιές που είναι μία καρδιά.Η πρώτη καρδιά στην Αγία Τριάδα είναι ο Υιός του Θεού, ο οποίος είναι η καρδιά του Πατρός, όπως αναφέρθηκε παραπάνω.Η δεύτερη καρδιά είναι το Άγιο Πνεύμα, το οποίο είναι η καρδιά του Πατρός και του Υιού.Η τρίτη καρδιά είναι η θεϊκή Αγάπη, ένα από τα αξιέπαινα χαρακτηριστικά της θεϊκής ουσίας, η οποία είναι η καρδιά του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος: τρεις καρδιές που είναι μία απλή καρδιά, με τις οποίες οι τρεις αιώνιες Προσωπικότητες αγαπούν με απεριόριστο έρωτα και αυτές μας αγαπούν με απαράμιλλη καλοσύνη.Η πρώτη καρδιά του Ανθρώπου-Θεού είναι η σωματική του καρδιά.Όπως και κάθε άλλο μέρος του ιερού σώματός του, και αυτό θεοποιείται από την ενωτική υποστατική ένωση με την θεϊκή προσωπικότητα του Αιώνιου Λόγου.Δεύτερον, είναι η πνευματική του καρδιά, δηλαδή το ανώτερο μέρος της αγίας ψυχής του, που περιλαμβάνει τη μνήμη, τη σκέψη και τη θέληση, και θεοποιείται ιδιαίτερα από την ίδια ενωτική υποστατική ένωση.Τρίτον, είναι η θεία του καρδιά, που είναι το Άγιο Πνεύμα, με το οποίο η ευλογημένη ανθρωπιά του Ιησού ζωποιήθηκε περισσότερο από την ψυχή και την καρδιά του.Σε αυτόν τον θαυμαστό Θεό-Άνθρωπο, αυτές οι τρεις καρδιές αποτελούν μία καρδιά. Πράγματι, καθώς η θεία του καρδιά είναι η ψυχή, η καρδιά και η ζωή της πνευματικής του καρδιάς και της σωματικής του καρδιάς, γι’ αυτό τις καθιστά σε τόσο τέλεια ένωση μαζί του, ώστε αυτές οι τρεις καρδιές αποτελούν πλήρως μία καρδιά, γεμάτη απεριόριστο έρωτα προς την Αγία Τριάδα και απερίγραπτη φιλανθρωπία προς τους ανθρώπους.

Στην Μαρία τρεις καρδιές, μία καρδιά

Η πρώτη καρδιά της Μητέρας του Θεού είναι η σωματική καρδιά, κλεισμένη στο παρθένο μήτρα της.Δεύτερον, είναι η πνευματική καρδιά, δηλαδή η καρδιά της ψυχής της, που αναφέρεται με αυτές τις λέξεις του Αγίου Πνεύματος: «Όλη η δόξα της κόρης του Βασιλιά είναι μέσα της» (Ψαλμός 44,13). Είναι στο κέντρο της ψυχής της.Η τρίτη καρδιά αυτής της θείας Παρθένου είναι αυτή για την οποία μιλά, όταν λέει: «Κοιμάμαι και η καρδιά μου είναι ξύπνια» (Καινή Διαθήκη, Ποιητικόν 5,2).Όπως είπαν οι Άγιοι Πατέρες,«Ενώ παρέχω στο σώμα μου την αναγκαία ανάπαυση, ο Ιησούς, ο Υιός μου, ο οποίος είναι η καρδιά μου και τον οποίο αγαπώ ως την καρδιά μου, πάντα με φυλάσσει και μέσα μου».Ο πρώτος από αυτούς τους τρεις καρδιές είναι σωματικός, αλλά πλήρως πνευματισμένος από το πνεύμα της χάρης και το Πνεύμα του Θεού, από το οποίο είναι πλήρως γεμάτος.Ο δεύτερος είναι πνευματικός και θεοποιείται όχι μέσω της ενωμένης υφής, όπως είναι η πνευματική καρδιά του Ιησού, αλλά μέσω μιας υπερβατικής συμμετοχής στις θεϊκές τέλειες αρετές.Ο τρίτος είναι θεϊκός: είναι Θεός, επειδή είναι ο Υιός του Θεού.Αυτοί οι τρεις καρδιές της Θεοτόκου είναι μία καρδιά λόγω της αγιότερης και πιο στενής ένωσης που υπήρξε ή θα υπάρξει, μετά την ενωτική υφή.Η Μαρία διαλογίζεται τα θεία μυστήρια στην καρδιά της:Από αυτές τις τρεις καρδιές, ή μάλλον από αυτή την μοναδική καρδιά, το Άγιο Πνεύμα επανειλημμένα εκφώνησε αυτές τις θεϊκές λέξεις:«Μαρία έσωζε όλα αυτά, διαλογιζόμενη τα στον εαυτό της» (Λουκάς 2,19.51).Πρώτα, η Μαρία διατήρησε όλα τα μυστήρια και τα θαύματα της ζωής του Υιού της με κάποιον τρόπο στην δική της ευαίσθητη και σωματική καρδιά. Πράγματι, η καρδιά είναι η αρχή της ζωής και η πηγή του έρωτα και όλων των άλλων προδιάθεσεων. Έτσι, κάθε κίνηση και παλμός εκείνης της αγνής καρδιάς, κάθε λειτουργία της αισθητής ζωής που από εκεί εκπορεύονταν, κάθε κίνηση των προδιάθεσής της: όλα αυτά συνέβαιναν στην καρδιά της Μαρίας σε σχέση με τον Ιησού και σε όλα τα γεγονότα της ζωής του. Ο έρωτας την οδήγησε να αγαπά τον Ιησού, ο μίσος να αποδοκιμάζει ό,τι ήταν αντίθετο σε αυτόν, δηλαδή την αμαρτία, η χαρά να χαίρεται για την δόξα και την μεγαλοπρέπειά του, η λύπη να πενθεί για τις προσπάθειές του και τους αγώνες του.Και έτσι συνέβη και με όλες τις άλλες τάσεις της.Δεύτερον, η Μαρία κρατούσε όλα αυτά στο μυαλό της, δηλαδή, στο πιο ευγενές μέρος της ψυχής της, στην καρδιά του πνεύματός της. Πραγματικά, όλες οι ικανότητες του ανώτερου μέρους της ψυχής της ήταν συνεχώς αφοσιωμένες στην ανάγνωση και την λατρεία όλων όσων συνέβαιναν στη ζωή του Γιού της, ακόμη και τα μικρότερα πράγματα.Τρίτον, η Μαρία κρατούσε όλα αυτά στο μυαλό της, δηλαδή, στον Υιό της Ιησού, ο οποίος ήταν το πνεύμα του πνεύματός της και η καρδιά της καρδιάς της. Η καρδιά του Υιού κρατούσε όλα αυτά για εκείνη. Τα υπενθύμιζε και τα προτείνει στην κατάλληλη στιγμή, ώστε να αποτελούν τροφή για την προσεκτική της ψυχή, να προσφέρουν τις δέουσες τιμές και λατρείες, και στη συνέχεια να τα αφηγείται στους αγίους αποστόλους και μαθητές, οι οποίοι ήταν προορισμένοι να τα ανακοινώσουν στους πιστούς.Αυτό είναι που σημαίνει όταν μιλάμε για την θαυμαστή καρδιά της αγαπημένης του Θεού: μια καρδιά που είναι, όπως θα δούμε πιο καθαρά αργότερα, η τέλεια εικόνα της αγαπητής καρδιάς του Θεού και του Θεού-άνθρωπου.Η θαυμαστή καρδιά της Μητέρας του Θεού μας παρουσιάζεται από αυτές τις θεϊκές λέξεις του Αγίου Πνεύματος:«Ο Θεός, ο Βασιλιάς μας, έφερε τη σωτηρία στη γη» (Ψαλμός 73,12),όχι μόνο στη γη, αλλά σε μια ιερή γη και πιο ιερή από όλους τους ουρανούς, μέσα από την οποία ο Θεός έφερε τη σωτηρία μας. Κλείνω τώρα αυτό το κεφάλαιο αποκαλύπτοντας σε σας ένα άλλο μυστήριο που βλέπω περιέχεται σε αυτές τις ίδιες λέξεις, στη μέση της γης, επίσης προς τιμή και δόξα της αγαπητής καρδιάς της Βασίλισσας του Ουρανού. Αφήστε με να εξηγήσω.Όταν λέει στη μέση της γης, εννοεί το κέντρο της γης.Επομένως, εάν η Αειπάρθενος αντιπροσωπεύεται από αυτή τη γη, εάν είναι πράγματι η αγία γη του αγίου κόσμου, δηλαδή του χριστιανικού κόσμου, του κόσμου του νέου ανθρώπου, του κόσμου του θεϊκού έρωτα και της αγίας φιλανθρωπίας, ίσως δεν μπορεί να ειπωθεί ότι ο μέσος αυτής της πολύτιμης γης, που είναι η καρδιά της, είναι το κέντρο αυτού του νέου κόσμου; Χωρίς αμφιβολία, ναι, για τρεις λόγους.

Η Καρδιά της Μαρίας, αιτία σωτηρίας

Πρώτον. Δεν είναι αλήθεια ότι όλα θεωρούν το κέντρο τους ως τόπο σωτηρίας και, ας πούμε, διατήρησης και ανάπαυσης; Δεν είναι αλήθεια ότι η σωτηρία των ανθρώπων έγινε στο κέντρο της Μαρίας; Επομένως, όλοι οι Χριστιανοί πρέπει να βλέπουν στην Παρθένο, μετά τον Θεό, την πηγή της ζωής τους, την αιτία της χαράς τους, το κέντρο της ευτυχίας τους. Αυτό είναι σύμφωνο με τη γλώσσα των Αγίων Πατέρων.Ο άγιος Βερνάρδος λέει με ακρίβεια για το πρόσωπο της Αγίας Παρθένου, αλλά που μπορεί επίσης να εφαρμοστεί με όλη την αλήθεια στην καρδιά της:«…με θαυμαστή ακρίβεια, η Μαρία αποκαλείται μέσος της γης. Πράγματι, οι κάτοικοι του ουρανού και της κόλασης, εκείνοι που μας προηγήθηκαν και εμείς που ζούμε τώρα, εκείνοι που θα έρθουν μετά από εμάς, οι απόγονοί τους και όλη η γενιά τους… Όλοι την θεωρούν ως εκείνη που, μετά τον Υιό της, είναι μεσάζων μεταξύ Θεού και ανθρώπων, μεταξύ κεφαλής και μελών, μεταξύ Πατρός και Υιών, μεταξύ του παλιού και του νέου Διαθήκης, μεταξύ ουρανού και γης, μεταξύ δικαιοσύνης και ευσπλαχνίας».Αναγνωρίζουμε στο πρόσωπο της την πηγή και το κέντρο του κόσμου, την άρκα του Θεού, την άρκα της συμμαχίας μεταξύ Θεού και του λαού Του, την αιτία των καλών πραγμάτων, το έργο των περασμένων και μελλοντικών αιώνων. Οι άγγελοι, όσοι βρίσκονται στον ουρανό, την θεωρούν ως εκείνη που θα επισκευάσει τις καταστροφές που προκλήθηκαν από την αμαρτία. Οι όσιοι που προηγήθηκαν, ως εκείνοι στους οποίους θα εκπληρωθούν οι θεϊκές προφητείες. Και όσοι θα έρθουν μετά από εμάς, ως εκείνοι που θα στεφανωθούν κάποτε με αθάνατη δόξα.Οι λέξεις του Αγίου Βερνάρδου δεν μπορούν να εφαρμοστούν μόνο στην καρδιά της Μητέρας του Θεού, αλλά είναι πιο κατάλληλες για αυτήν από ό,τι για το ίδιο το πρόσωπο της Παρθένου. Η αιτία είναι, πράγματι, πιο ευγενής από τα αποτελέσματά της, και η καρδιά της Μαρίας, γεμάτη ταπεινότητα, είναι η αιτία και η πηγή όλων των ανωτέρω αρετών, με τις οποίες είναι προικισμένη και που την καθιστούν άξια να είναι ο τερματισμός, το καταφύγιο και το κέντρο όλων των πλασμάτων που υπήρξαν, είναι και θα υπάρχουν στο σύμπαν. Καταλήγω, λοιπόν, στο συμπέρασμα ότι η θαυμαστή καρδιά της Παρθένου είναι το μέσο και το κέντρο του κόσμου του νέου ανθρώπου.Η καρδιά της Μαρίας, κέντρο του κόσμου του νέου ανθρώπουΔεύτερον. Λέγω ότι η καρδιά της Παρθένου είναι το κέντρο του νέου κόσμου, δηλαδή του κόσμου του θεϊκού έρωτα και της αγίας φιλανθρωπίας: ενός κόσμου αγάπης και χαράς που δεν γνωρίζει άλλο νόμο εκτός από αυτόν της φιλανθρωπίας. Υποστηρίζω ότι στην καρδιά της Μητέρας του Ωραίου Έρωτα, συγκεντρώνεται κάθε αγνός έρωτας και όλη η θεία φιλανθρωπία που βρίσκονται στις καρδιές των αγγέλων και των ανθρώπων που αγαπούν τον Θεό για τον ίδιο τον Θεό και αγαπούν τον πλησίον μέσα από τον Θεό και για τον Θεό. Είναι σαν να συγκεντρώνονται όλοι οι ακτίνες του ήλιου στο βάθος ενός όμορφου καθρέφτη που μπορεί να τους συλλέξει όλους.Η καρδιά της Μαρίας, ο Ιησούς, το κέντρο του σύμπαντοςΤρίτον. Θυμηθείτε, παρακαλώ, όσα ειπώθηκαν στην αρχή αυτού του βιβλίου.Η πιο ταπεινή και αγνότερη Παρθένος απήγαγε και προσέλκυσε προς τον εαυτό της την ευχάριστη καρδιά του Πατρός, δηλαδή τον Υιό Του, καθιστώντας την έτσι την καρδιά της καρδιάς Του, ώστε ο Ιησούς είναι η αληθινή καρδιά της Μαρίας. Τώρα, δεν αποτελεί ο αγαπημένος αυτός Ιησούς το κέντρο και την χαρά του ουρανού και της γης; Δεν μπορεί, επομένως, να ειπωθεί ότι ο Ιησούς, η αληθινή καρδιά της Μαρίας, δεν αποτελεί επίσης το κέντρο όλων των καρδιών των ανθρώπων και όλων των αγγέλων, το σημείο προς το οποίο πρέπει να στρέφονται πάντα για να τον θαυμάζουν ατελείωτα, να τον λαχταρούν συνεχώς και να αγωνίζονται αδιάκοπα για αυτόν; Ναι, σίγουρα, επειδή ο Ιησούς είναι το μέρος της τέλειας ανάπαυσης και της υπέρτατης ευτυχίας Του. Πέρα από αυτόν δεν υπάρχει τίποτα άλλο παρά αναστάτωση, ταραχή, αγωνία, θάνατος και κόλαση.

Προσευχή

Ιησού, αληθινή καρδιά της Μαρίας, τραβά, παίρνει, προσελκύει τις καρδιές μας προς σένα.
Κάνε μας να σε αγαπάμε, να σε επιθυμούμε, να σε αναζητάμε και να σε απολαμβάνουμε μόνο σε σένα.
Κάνε μας να ονειρευόμαστε και να προσκολληθούμε σε σένα, να μην βρούμε ανάπαυση ή ικανοποίηση παρά μόνο σε σένα, να παραμείνουμε συνεχώς σε σένα: να καταναλωθούμε στη φλόγα της θείας σου καρδιάς και να μεταμορφωθούμε από αυτήν για πάντα. Αμήν.

(Μετάφραση και προσαρμογή από: J. Eudes, Le cœur admirable de la très sacrée Mère de Dieu, στις Ολικές Έργες του, VI, 165-168)