Onze-Lieve-Vrouw van het Carmel: de beschermheilige van de Carmelietenfamilie

Onze-Lieve-Vrouw van het Carmel, de beschermheilige van de Carmelietenfamilie

Onze-Lieve-Vrouw van Mount Carmel is de Maria-titel die de devotie aan Maria binnen de Orde van de Carmelieten identificeert, opgericht op Mount Carmel (Galilea) in de tweede helft van de 12e eeuw door “devote pelgrims naar God” uit het Westen. De liturgische feestdag wordt gevierd op 16 juli en is een van de meest bekende Maria-feesten onder de christelijke bevolking, met name in de Spaanse, Italiaanse en Latijns-Amerikaanse regio’s.Oorsprong van de Carmelieten-devotieDe eerste Carmelieten, die zich in een “collegium” verzamelden onder leiding van Albert van Avogadro, patriarch van Jeruzalem (1206-1214), bouwden een kleine kerk ter ere van de Maagd nabij hun ermite. Vanaf 1252 wordt de Orde in de pauselijke documenten genoemd als “Orde van Sint-Maria van Mount Carmel”. In hun vroege traditie is de Carmelieten-devotie niet gebaseerd op een specifieke afbeelding of nieuw devotie-aspect, maar op de evangelische contemplatie van de Maagd van Nazareth: de “knechtin van de Heer” die de Woord verwelkomt en bewaart, en wiens “ja” haar tot Moeder van de Zoon van God maakt. Maria wordt gezien als “mevrouw” op de eerste plaats in Carmel, dat wil zeggen, degene aan wiens dienst de broeders zich volledig wijden.De “Solenne Herinnering” en het feest op 16 juliIn de tweede helft van de 14e eeuw introduceerden de Carmelieten in Engeland een “solenne herinnering aan de Gelukzalige Maagd Maria” om dankbaarheid te tonen voor de gunsten die zij als beschermvrouwe had verleend. De oorspronkelijke datum was 17 juli, in verband met de laatste zitting van het Tweede Concilie van Lyon (1274), dat de bestaan van de Orde bevestigde. Tegen het einde van de 15e eeuw werd het feest vervroegd naar 16 juli. Paus Benedictus XIII breidde het uit tot de hele Kerk in 1726. Na het Vaticaan II blijft het bestaan als een “facultatieve herinnering” in de Romeinse kalender.Het escapularium en de visie van Sint Simon StockDe traditie van het Carmelieten-escapularium is verbonden aan een visie die aan Sint Simon Stock (13e eeuw) wordt toegeschreven, waarin de Maagd hem het Carmelieten-mantel zou hebben gegeven met de woorden: “Dit zal jouw voorrecht zijn en dat van jouw nakomelingen: wie sterft terwijl hij dit mantel draagt, zal gered worden.” De historische waarde van deze visie wordt betwist door experts, aangezien de vroegste handschriften van de Sint-Carmelieten-catalogus waarin het voorkomt, uit de 15e eeuw dateren. Ook wordt de “Sabina-bul (1322)”, toegeschreven aan paus Johannes XXII, die de bevrijding uit het Vagevuur beloofde aan wie het escapularium droeg, als vals beschouwd. De devotie voor het escapularium moet in zijn ware betekenis worden geïnterpreteerd: als een symbool van toewijding aan de Carmelieten-familie, een uitdrukking van speciale devotie aan Maria en een uitnodiging om haar nederigheid en kuisheid na te bootsen. Paus Pius XII noemde het “een herinnering aan de Maagd, een spiegel van nederigheid en kuisheid”.De Carmelieten-geestelijkheid beschouwt Maria als inspirerend, leidend en heerlijk in een leven dat gericht is op contemplatieve gebed en het horen van het Woord. De “Opstijging naar Carmel” bereikt zijn hoogtepunt in Christus, en het eigenlijke werk van Maria in het reddingsplan wordt gezien als het leiden naar de volmaaktheid van de liefde, symbolisch weergegeven door de berg die Christus is. Maria wordt in de Carmelieten-traditie zowel “moeder als zus”, in een sfeer van intieme contemplatie. Het Vaticaan II bevestigt deze intuïtie: Maria heeft “de taak van moeder in de orde van de genade… zij zorgt voor de broeders die nog op weg zijn en in gevaar en tegenspoed verkeren, totdat zij hen in het gelukzalige land binnenleidt” (LG 61-62).

Diepgaand onderzoek: bestudeer MariologieMaria-theologieMaria-optredens en volg een postgraduaat in Mariologie.

---

Ordo Fratrum Beatissimae Mariae Virginis de Monte Carmelo ab initio se posuit sub patrocinio Mariae, cuius imitatione vivit et cuius contemplationem propositum habet.

Concilium Vaticanum II, Decr. Perfectae Caritatis n. 2 (28 octobris 1965)

Letterlijke vertaling: De Orde van de Broeders van de Heilige Maagd Maria van het Monte Carmel heeft zich vanaf het begin geplaatst onder het patroonschap van Maria, wiens navolging zij praktiseert en wiens contemplatie zij als doel heeft.