Het is makkelijker om een kamelen te leiden: St. Clara van Assisi, het evangelisch armoedig zijn en Maria, Moeder der Armen

**Citaten:**> “Amen, zeg ik u, het is moeilijker voor een rijke man om in het koninkrijk der hemelen te komen dan voor een kamel om door een speldgaten te gaan.” (Mt 19,23-24)> “Het is onmogelijk voor mensen, maar niet voor God.” (Mt 19,26)## **I. “Difficile diti intrare”: De logica van armoede in het Koninkrijk**“Een rijke man heeft moeilijk toegang tot het Koninkrijk der Hemelen”, zegt Jezus (Mt 19,23). Dit is geen veroordeling van materiële rijkdom als zodanig, maar een diagnose over gehechtheid: de rijken die zichzelf identificeren met hun rijkdom hebben een “last” die het door de “smalle deur” (Mt 7,13) gaan zeer moeilijk maakt. De metafoor van de “kamel door het speldgaten” beschrijft de werkelijke moeilijkheid van innerlijke loslating: niet onmogelijk, maar vereist een transformatie die buiten de menselijke krachten ligt.Het antwoord van Jezus op de verbazing van zijn discipelen is de theologische sleutel: “Voor mensen is het onmogelijk, maar niet voor God” (Mt 19,26). De redding van de rijke man is niet onmogelijk, maar supranatuurlijk: het vereist een genade die verder gaat dan de menselijke mogelijkheid om zich los te maken. Zachaeus, de rijke belastingeiser die Jezus in zijn huis ontving en de helft van zijn bezittingen aan de armen gaf (Lc 19,1-10), is een voorbeeld van hoe deze genade de transformatie bewerkstelligt die menselijke inspanning niet kan bereiken.Petrus, die vraagt: “Wij hebben alles achter ons gelaten om u na te volgen” (Mt 19,27), ontvangt de belofte van het “céntupel”: “Wie voor mijn naam huizen, broers, zusters, vader, moeder, kinderen of velden achterlaat, zal het céntupel ontvangen en het eeuwige leven erven” (Mt 19,29). Deze belofte is niet abstract; Sint Clara, die alles achterliet, ontving het “céntupel” in een spirituele vruchtbaarheid die acht eeuwen lang door de Clarissen over de hele wereld wordt doorgegeven.## **II. Sint Clara: De kamel die door het speldgaten ging**# Clara van AssisiClara van Assisi (1194-1253) werd geboren in een adellijke familie. In 1212, toen ze 18 was, luisterde ze naar een preek van Franciscus en besloot ze alles achter zich te laten. ‘s Nachts vluchtte ze, liet haar haar scheren in de kerk van Porciúncula, en stichtte samen met andere zusters de gemeenschap van de “Armoede Dames” in San Damiano, nabij Assisi. Een uniek aspect van haar spiritualiteit was wat zij het “voorrecht van armoede” noemde: het recht om geen eigendom te hebben, zelfs niet als klooster.## Maria, moeder van de armen: het Magnificat en de anawimMaria, zoals beschreven in het Magnificat (Lucas 1:46-55), is de stem van de “anawim”, de arme mensen van Jahve uit het Oude Testament: Anna uit 1 Samuel 2, de psalmen van de armen (Psalm 34, 69, 86), en Sofonia 2:3 (“Zoek de Heer, allen die nederig zijn op aarde”). Maria, die zichzelf “humilde dienaar” noemt (Lucas 1:48) en verklaart dat God “de nederigen verheft” en “de hongerigen vervult met goed”, is de stem van iedereen die niets heeft en in God al hun hoop legt.De armoede van Maria was niet alleen spiritueel, maar ook concreet en historisch: het jonge meisje uit Nazareth behoorde tot de armste lagen van de Galileaanse samenleving. In Bethlehem vond ze geen plaats in een herberg. Bij haar presentatie in de tempel bood zij “een paar turtelduiven of twee eenden” (Lucas 2:24) aan, de offerande van de armen volgens Leviticus 12:8. Het heilige gezin uit Nazareth, dat leefde van de timmermanswerk van Jozef, is de historische verwezenlijking van het Magnificat: God die zichzelf arm maakt om de armen te verheffen.Clara van Assisi zag Maria als het model voor haar roeping. De “Armoede van de Heer” die Franciscus en Clara omarmden, had het gezicht van Maria, die geen plaats had om haar hoofd te leggen toen zij de Zoon van God ter wereld bracht. De franciscaanse mariologie, met name door Boetius en Duns Scotus, ontwikkelde deze intuïtie verder: Maria als de ultieme “pauper Christi”, die de armoede van de Zoon het meest volledig heeft geleefd.## “Centuplum accipietis”: de vruchtbaarheid van armoede“Gij zult honderdvoudig ontvangen en het eeuwige leven erven” (Matteüs 19:29), de belofte van Jezus aan degene die alles achterlaten, vindt zijn weerspiegeling in Clara’s leven. Clara, die uit een adellijke familie van Assisi kwam, stichtte een orde met duizenden nonnen over de hele wereld en bracht mystici voort als Sint Veronica Giuliani en de Zalige Maria van Jezus van Ágreda. Het “centuple” dat Clara ontving, is een feitelijke realiteit in de loop der tijd.Maria die haar plannen voor het leven opgaf om te zeggen «fiat», ontving de buitengewone beloning van de geschiedenis: de goddelijke moederschap, de gezelschap van de Zoon gedurende dertig jaar, de aanwezigheid aan het kruis en de opname in de hemel. Het «céntuplo» van Maria is ook kerkelijk: zij is de Moeder van allen die geloven, een spirituele moederschap die verder gaat dan het biologische en historische aspect.Sint Clara en Maria leren dezelfde les aan de leerling die verward is door het «facilius est camelum»: evangelie-armheid betekent niet het onderdrukken van het leven, maar het intensiveren ervan. De kamel die door het naaldgat gaat, verandert niet in grootte, maar transformeert zichzelf. Het leven dat men opoffert uit liefde voor het Koninkrijk, is niet verloren, maar wordt vermenigvuldigd tot het céntuple. Dit is de «onmogelijkheid voor mensen» die «God mogelijk maakt»: de transformatie van armoede tot rijkdom, verlies tot winst, en een dode zaad tot overvloedige vrucht.