Wonderbaarlijke medaille: Catherine Labouré, de verschijningen en het symbolisme
De Medailles van Onze-Lieve-Vrouw van de Onbevlekte Ontvangenis
De Medailles Milagrosa is een van de meest verspreide sacramentele voorwerpen in de katholieke wereld. Met meer dan een miljoen exemplaren die sinds 1832 zijn verspreid, is het een universeel symbool van devotie aan het Onbevlekte Hart van Maria en van de bemiddelende moederlijke zorg van de Maagd. De oorsprong van deze medaille gaat terug op een reeks visioenen die een jonge zuster van de Lazaristen in Parijs ontving van Onze-Lieve-Vrouw, in een periode van diepe politieke en spirituele crisis in Europa.De visioenen van Onze-Lieve-Vrouw aan zuster Catherine Labouré (1830)
Op 27 november 1830 ontving zuster Catherine Labouré (1806-1876), een novicie in de Congregatie van de Zusters van de Barmhartigheid in de rue du Bac in Parijs, een van de meest betekenisvolle visioenen die de geboorte van de devotie tot de Medailles Milagrosa inluidde. Onze-Lieve-Vrouw verscheen haar, omringd door een stralende ovaal, met de inscriptie: “O Maria, onbevlekkt geconceide, bede voor ons die tot U komen.” Na deze visie draaide de afbeelding en toonde hij de achterkant van de medaille: het letter M, gekroond met een kruis, met de harten van Jezus (gekroond met doornen) en Maria (door een zwaard doordrongen) eronder.Onze-Lieve-Vrouw vroeg om de vervaardiging van een medaille met deze afbeelding, en beloofde bijzondere genade aan wie de medaille met vertrouwen droeg. Deze visie werd voorafgegaan door twee eerdere verschijningen in dat zelfde jaar: de eerste op 18 juli 1830, toen Catherine ‘s nachts werd gewekt door een kind van licht dat haar naar de kapel leidde, waar Onze-Lieve-Vrouw met haar twee uur lang sprak over de toekomst van Frankrijk en de Congregatie.De vervaardiging en verspreiding van de medaille
Zuster Catherine deelde haar visioenen met haar geestelijke directeur, pater Jean-Marie Aladel, CM. Na enige aarzeling raadpleegde hij de aartsbisschop van Parijs, bisschop Quélen, die de vervaardiging van de medaille toestond. De eerste editie van 1500 medailles werd in juni 1832 verspreid. Er volgden snel verhalen over genezingen en bekeringen, en de medaille kreeg de bijnaam “Milagrosa” door het volk zelf.De verspreiding was buitengewoon. Binnen enkele jaren circuleerden miljoenen exemplaren door Europa en de wereld. De bekering van de Jood Alphonse Ratisbonne in Rome (1842), na het dragen van de medaille slechts enkele weken, had een enorme impact. Ratisbonne, een overtuigd anticlericaan, zag de Heilige Maagd en bekeerde zich onmiddellijk, werd priester en stichtte de Congregatie van Onze-Lieve-Vrouw van Sión. Dit geval was een van de belangrijkste factoren voor de geloofwaardigheid van de door de Maagd beloofde wonderen.
Het theologische symbool van de Wonderbaarlijke Medaille
De iconografie van de Wonderbaarlijke Medaille is rijk aan theologische symboliek. Voorop, Maria staat op de kop van een slang (verwijzing naar Genesis 3:15, het Proto-Evangelie), wat haar overwinning op zonde en kwaad aantoont. De stralen van licht die vanuit haar handen stralen, vertegenwoordigen de gratie die zij aan degenen die het vragen, verkrijgt. De inscriptie die haar omringt, is een smeekbede die het voorrecht van de Onbevlekte Ontvangenis erkent, een dogma dat pas in 1854 formeel werd gedefinieerd.
Aan de achterkant staat het gekroonde letter M, verwijzend naar de naam van Maria en haar deelname aan het werk van Christus. De kruis boven het letter M verbindt de twee centrale elementen van het christelijke geloof: de moederschap van Maria en de Verlossing van Christus. De twaalf sterren rond het ovale symbool staan voor de twaalf apostelen en de universele missie van de Kerk. De theologie van Maria bestudeert deze symbolen in het kader van de systematische Mariologie, waarbij devotie en wetenschappelijke reflectie met elkaar worden verbonden.
Sainte Catherine Labouré: de visioenees die anonimiteit eiste
Een van de meest opmerkelijke aspecten van dit verhaal is de anonimiteit van Catherine Labouré. Zij vroeg de priester Aladel uitdrukkelijk om haar naam niet te onthullen, en dat werd ook gedaan: gedurende 46 jaar wist niemand dat zij de visioenees van de rue du Bac was. Catherine werkte die jaren als verpleegster en kok in het huis voor ouden van dagen van de Enghien in Parijs, zonder enige uiterlijke onderscheiding. Pas op het moment van haar dood, op 31 december 1876, onthulde zij haar identiteit aan de zusters van de gemeenschap.
Catarina Labouré werd in 1933 beatificeerd en in 1947 door Pius XII zalig verklaard. Haar lichaam, oncorrupt gevonden bij de translatie, is te bezichtigen in de kapel op de rue du Bac in Parijs, een van de meest bezochte Maria-santuaria ter wereld. De theologie van de Maria-optredens bestudeert het geval van Catarina als een paradigmale voorbeeld van discernement: de visioenen werden door de Kerk goedgekeurd na een grondige onderzoek en bevestiging door de bovennatuurlijke tekenen die ermee verbonden waren.De Medaille Milagrosa is een katholiek sacrament waarvan de afbeelding in 1830 in Parijs aan zuster Catarina Labouré werd getoond door Onze-Lieve-Vrouw. De medaille toont de onbevlekte ontvangenis van Maria, omringd door stralen van genade, een slang aan haar voeten en de inscriptie: “O Maria, onbesmet met zonde, bid voor ons die tot U bidden.” De Kerk heeft de devotie goedgekeurd en de bij de medaille verbonden wonderen erkend.Wie was Catarina Labouré?Santa Catarina Labouré (1806-1876) was een Franse non van de Congregatie van de Zusters van de Armen, die in 1830 in de rue du Bac in Parijs Onze-Lieve-Vrouw zag. Ze vroeg om anoniem te blijven tijdens haar leven, dat zij wijdde aan de zorg voor ouderen. Ze werd in 1947 zalig verklaard en haar oncorrupt lichaam rust in de kapel op de rue du Bac. Ze is de visie die leidde tot de Medaille Milagrosa.Welke gratieën belooft de Medaille Milagrosa?Onze-Lieve-Vrouw beloofde bijzondere gratieën aan wie de medaille met vertrouwen en devotie droeg, vooral aan wie er om vroeg. In bijna twee eeuwen zijn talloze getuigenissen van genezingen, bekeringen en beschermingen geassocieerd met deze devotie. Het meest bekende geval is die van Alphonse Ratisbonne in Rome in 1842, goedgekeurd door de Kerk als wonder.
Responses