Sint Louis Maria Grignion de Montfort, apostel van de ware devotie.

“Totus tuus ego sum, et omnia mea tua sunt” (São Luís Maria de Montfort, *Tratado da Verdadeira Devoção*, 233), “Sou todo teu, e tudo o que é meu te pertence”

I. God kiest de zwakken om de sterken te verwarren: de paulinische theologie van kleinheid Saint Paulus spreekt tot de Korinten een van de meest dichte uitspraken van zijn theologische leer over Gods keuze: “Broeders, overweeg uw roeping: er zijn onder u niet velen die wijs zijn volgens de vlees, noch machtigen, noch edelen. Maar God heeft de dommen van de wereld gekozen om de wijzen te verwarren; Hij heeft de zwakken gekozen om de sterken te verwarren; Hij heeft de nutteloze en verachtelijke gekozen, die niets zijn, om tot niets degenen te reduceren die er iets uitmaken, opdat niemand zich bij God kan roemen” (1 Korintiërs 1:26-29). Deze paulinische logica van Gods omkering van menselijke criteria doordringt de hele geschiedenis van christelijke heiligheid. God roept niet de meest gekwalificeerde volgens wereldse maatstaven, maar de meest beschikbare volgens het hart. Onder de heiligen die deze paulinische logica met name in hun marianische spiritualiteit het meest radicalen hebben geïmplementeerd, bevindt zich de Franse missionaris Louis-Marie Grignion de Montfort, een bescheiden man uit Bretagne, die laat in zijn leven door bisschoppen werd gemarginaliseerd, maar door God werd gekozen om de Kerk een van de meest invloedrijke marianische traktaten in de hele christelijke geschiedenis te geven.II. Montfort: de Bretonsmissionaris en zijn marianische spiritualiteit Louis-Marie Grignion de Montfort werd in 1673 geboren in Montfort-sur-Meu, Bretagne, in een groot gezin van bescheiden afkomst. Hij werd in 1700 tot priester gewijd in Parijs en wijdde zich aan populaire missies in plattelandsgebieden in het westen van Frankrijk. Zijn missies duurden meerdere weken per parochie, met intense prediking, grote aantallen sacramenten, processies, door hem samengestelde missionaire liederen en de installatie van “calvaria’s”, populaire monumenten ter nagedachtenis aan Christus’ passie. Het hart van zijn missie was echter altijd marianisch. Hij geloofde dat spirituele vernieuwing alleen mogelijk is via een totale toewijding aan Maria, en daarom schreef hij twee klassieke teksten in de katholieke spiritualiteit: *Tractatus de vera devotio* (Traktaat over de ware devotie) naar de Allerheiligste Maagd en *Het Geheim van Maria*. Deze twee werken waren meer dan een eeuw na zijn dood vergeten, totdat het manuscript van de *Tractatus* in 1842 werd ontdekt in een klooster in La Chevrolière. Zijn publicatie leidde tot een herontdekking van Montfort’s spiritualiteit, die in de 20e eeuw culmineerde met de adoptie ervan als basis voor de spiritualiteit van Paus Johannes Paulus II. Montfort stichtte ook twee congregaties: de Compagnie van Maria (Montfortianen) en de Zonen van Wijsheid, beide toegewijd aan missie en radicale marianische spiritualiteit. Hij werd in 1947 heilig verklaard door Paus Pius XII.III. Ontdekt aan de kleine: het evangelie van Gods pedagogie via Maria Het bijbelgebeurtenis uit Matteüs die deze viering begeleidt, presenteert Jezus’ lofzang, waarin hij spreekt over Gods pedagogie van openbaring aan de kleine: “Ik loof U, Vader, Heer van de hemel en de aarde, want U hebt deze dingen verborgen voor de wijzen en de verstandigen, maar hebt ze onthuld aan de kleinen. Ja, Vader, want zo is het naar Uw goedplezier” (Matteüs 11:25-26). Deze evangelie-wording vormt de hermeneutische sleutel tot Montfort’s spiritualiteit. De *Ware Devotie* die hij voorstelde, is geen ingewikkelde leer voor theologische initiaten, maar een eenvoudige weg voor zieligen die bereid zijn om klein te worden. Zijn methode bestaat voornamelijk in het overgeven van alles aan Maria (gebeden, goede werken, offeranden) zodat zij ze namens hem kan aanbieden aan de Zoon, als haar eigen. Deze totale overgave, die Montfort “heilig slaafschap van liefde” noemde, is geen vermindering van menselijke vrijheid, maar de ultieme verwezenlijking ervan: volledig beschikbaar worden voor God via Maria’s meest perfecte bemiddeling in de menselijke geschiedenis. De eenvoud van deze spirituele aanpak verklaart zijn populariteit gedurende drie eeuwen en zijn adoptie door diverse zielen, waaronder Karol Wojtyla, die later Paus Johannes Paulus II zou worden, en die het montfortiaanse motto “Totus Tuus” (Al jouw) als zijn bisschops- en paapsklematoe adoptie.IV. De ware devotie en het Totus Tuus: de erfenis van Montfort in de hedendaagse Kerk De marianische toewijding volgens de methode van Sint Louis Maria de Montfort verspreidde zich geleidelijk door de hele Katholieke Kerk na de herontdekking van zijn *Tractatus* in 1842. Paus Pius IX wijdde persoonlijk zijn leven aan deze methode. Successieve pausen, waaronder Leo XIII, Pius X, Benedictus XV, Pius XI en Pius XII, bevorderden deze devotie. Maar het was met Paus Johannes Paulus II, die in 1978 werd gekozen, dat de montfortiaanse spiritualiteit een nieuwe dimensie van wereldwijde zichtbaarheid bereikte. De jonge Karol Wojtyla, tijdens zijn jaren als clandestiene arbeider en student in bezet Polen, kwam in het bezit van een exemplaar van *Tractatus* en onderging een diepe transformatie door zijn lezen. Hij nam het motto “Totus Tuus” (Al jouw) aan als zijn bisschops- en paapsklematoe en behield deze tijdens zijn hele pontificaat. De encycli *Redemptoris Mater* (1987) en *Rosarium Virginis Mariae* (2002) bevatten tal van verwijzingen naar Montfort’s theologie. Het Tweede Vaticaans Concilie, hoewel het niet expliciet Montfort noemde, omvatte in de *Lumen Gentium* diverse inzichten die hij had ontwikkeld in zijn teksten: Maria’s universele moederschap over de gelovigen, haar ondergeschikte bemiddeling aan die van Christus, en haar modelrol in de vorming van elke christen naar het beeld van de Zoon. De *Ware Devotie* blijft in de 21e eeuw bestudeerd en beoefend op alle continenten, en het “Totus Tuus” is een van de meest verspreide marianische leuzen in de hedendaagse Kerk. De Bretonsmissionaris die de parochies van het westen van Frankrijk te voet doorkruiste, heeft de universele Kerk een pad naar heiligheid nagelaten dat, in plaats van drie eeuwen of meer oud te zijn, nog steeds even relevant is als op de dag dat hij het schreef.