Antyfon maryjny na czas Wielkanocy: “Królowo nieba”

# **Antifona paschal „Regina Caeli”****„Regina Caeli”, radość się spraw, alleluja.***Bożą mocą, którą zasługaś nieść, alleluja.**Wstał, jak powiedział, alleluja.**Prosił dla nas Boga, alleluja.**Raduj się i radość ciesz, Dziewico Maria, alleluja.**Bo Pan prawdziwie wstał z martwych, alleluja.*## **Pochodzenie i przypisanie „Reginy Caeli”**Przypisanie tej antyfony jest niejasne. Tradycja średniowieczna czasami wiązała ją z św. Grzegorzem Wielkim (VI wiek) lub aniołem. Najnowsze badania sugerują, że powstała prawdopodobnie w X-XII wieku. Najwcześniejsze świadectwo entuzjastycznego jej recytowania pojawia się w źródłach franciszkańskich XIII wieku: według biografa Tomasza z Celano, św. Franciszek pogrążał się w ekstazie radości paschalnej po usłyszeniu tej antyfony. Systematyczne wprowadzenie do Liturgii Godzin i jej związek z Angelusem został ostatecznie ustalone przez papieża Benedykta XIV w XVIII wieku.## **„Regina Caeli” w liturgii**Antifona „Regina Caeli” jest śpiewana od Wielkiej Soboty do Pentekosty, zastępując Angelus. Jej krótka struktura, oparta na „Alleluja” paschalnym, ogłasza radość Marii przy kontemplacji zmartwychwstania Syna. Paweł VI podkreślił wartość tej antyfony w swojej eksortacji apostolskiej *Marialis Cultus*, wskazując, że oddanie się Maryji jest nieodłącznie związane z radością paschalną zmartwychwstania Chrystusa.## **Dalsze badania**Zapraszamy do zgłębienia wiedzy na temat Mariologii, Teologii Mariannej, Aparicji Mariannych i Podyplomowej Specjalizacji w Mariologii.## Cztery marińskie antyfony liturgii godzin: *Redemptoris Mater*, *Ave Regina caelorum*, *Regina caeli* i *Salve regina*Antyfona *Regina Caeli* należy do cyklu czterech wielkich marińskich antyfonych, które Liturgia Godzin rozkłada w ciągu roku liturgicznego: *Redemptoris Mater* (Adwent i Boże Narodzenie), *Ave Regina Caelorum* (Wielki Post), *Regina Caeli* (Czas Paschalny) oraz *Salve Regina* (Czas Wspólny). Każda z nich uchwytuje inny aspekt relacji między Maryją a Chrystusem: boską macierzyństwo, pośrednictwo w Męce, współradość w Zmartwychwstaniu i miłosierdzie w obecnym czasie. Papież Paweł VI w apostołskiej eksortacji *Marialis Cultus* (1974) podkreślił dokładnie paschalny charakter tej antyfony jako wyrazu autentycznej mariologicznej duchowości liturgicznej.