Goede Week: Maria, discipel van de Heer.

De Paastijd ontwikkelt zich gedurende ongeveer drie maanden en is gecentreerd rond de vieringen van het heilige Drietal. Het is de kern waaraan het leven van de kerkelijke gemeenschappen zich ontplooit, die de voortdurende boetedoende ervaring van de Exodus en de bevrijdende verwezenlijking van Pasen in het leven van individuen herbeleven.

Het is de periode waarin de beslissende gebeurtenissen van de verlossing plaatsvinden: Christus is op weg om de wil van de Vader te vervullen in het ultieme offer, in zijn Pasen van deze wereld voor de Vader. Maar het is ook de periode waarin de Kerk, na de dagen van het zeer geliefde Lijden, de aanwezigheid en het handelen van de Opgestane ervaart, die zijn missie voltooit met het geschenk van de Heilige Geest.

In deze periode, die zo rijk is aan gebeurtenissen, is de Maagd aanwezig en niet in een secundaire rol. Het evangelie van Johannes geeft ons het contemplatieve getuigenis van de aanwezigheid van de Moeder naast de Zoon.

Het dubbele karakter van de Veertigdagen, zowel als doop- als boetedijd, heeft als doel om elk jaar de gelovigen voor te bereiden op het vieren van Pasen, vooral door vaker naar het woord van God te luisteren en intensiever te bidden (Sacrosanctum Concilium 109).

De grote inspanning die de Veertigdagentijd vereist, vestigt de aandacht van de gelovige op zijn sequela Christi, dat wil zeggen, op de manier waarop hij de boodschap van het geloof heeft aanvaard en deze volgt in de voetsporen van Christus, via het bevrijdende pad van het kruis. De discipel, die elk jaar dit pad herleeft met een steeds vernieuwde geest, vindt in de persoon van de Maagd het concrete voorbeeld van hoe het Woord van God wordt ontvangen en hoe men op Christus moet reageren op het pad van de Kruisweg.

Aan het einde van de veertig dagen, wanneer de Kerk het centrale moment van het verlossingsplan van de Vader aanschouwt, keren we ons weer tot Maria, die als nieuwe vrouw onder het hout blijft, waaruit het leven voortspruit, naast Christus de nieuwe mens. Uit het liefdesoffer van de Zoon, die haar aan de discipel toevertrouwt, verschijnt Maria als de geestelijke moeder van allen die hun blik van geloof op het kruis richten.

Het volgen van Christus op de weg van het kruis betekent het aannemen van de houding van de discipel die in de voetsporen van de Meester treedt. Dit zijn voetstappen die leiden naar het kruis, en waarover de Maagd Maria is gegaan.

Alles is begrijpelijk wanneer men bereid is om de raadselachtige wil van de Vader te aanvaarden: daarin bestaat het ware discipelschap. De twee evangelische passages die als alternatief worden voorgesteld, benadrukken dit aspect: de kerkelijke lezing van Lc 2,41-52, die het feit herinnert dat Jezus zich in de tempel verloor en de reactie van Jezus, die de blik richt op de Moeder van Jezus, die deze dingen in haar hart bewaarde, terwijl de passage van Mt 12,46-50 herinnert dat tot de familie van Jezus behoren degenen die de wil van de Vader doen die in de hemel is.

Het geheim van de discipel is dus om het goddelijke Woord als een schat te bewaren: daarin ligt die wijsheid die het hart kan verheugen (Sir 51,18-24.27-30). En de gemeenschap zingt deze realiteit: Uw woorden, Heer, zijn geest en leven, en erkent de gezegende Maagd omdat zij het woord van God bewaarde en erover nadacht in haar hart.

Maria was een getrouwe discipule van het Woord dat vlees werd: zij is immers het model van wie het Woord verwelkomt.

Een dergelijke erkenning, reeds gesuggereerd in Marialis Cultus 35, waar Maria wordt omschreven als de “eerste en volmaakte discipule“, herinnert enerzijds aan het essentiële belang van de beschikbaarheid voor het Woord om de weg van het kruis te bewandelen, en benadrukt anderzijds de houding en de rol van Maria.

De houding van volledige en onvoorwaardelijke beschikbaarheid benadrukt vooral de rol die de Maagd speelt in de Kerk, wanneer de gelovigen en de gemeenschap zelf dit plan van verlossing nastreven. Inderdaad, in de lijn van de evangelische zegen: “zalig zijn degenen die het woord van God horen en het bewaren” (Lc 11,27-28), getrouw weerspiegeld in Maria, “moeder en discipel van de Zoon“, nodigt de Kerk ons uit om haar houding te imiteren met een open hart “voor de zegen van het luisteren“. Met levenskeuzes die van elke gelovige een “heilige plaats maken waar vandaag het woord van de verlossing wordt vervuld“. En door het geschenk van die “wijsheid en genade” die men niet “alleen met onze eigen kracht” verkrijgt, maar door deel te nemen aan de heilige mysteries.

De voorbeeldigheid van de Maagd, die enerzijds duidelijk naar voren komt, daagt anderzijds de gelovigen uit die dezelfde weg van geloof volgen. Disciple van Christus zijn, zoals Maria, betekent jezelf plaatsen in de “school van de Maagd Maria“. Dit vereist in de eerste plaats een voortdurende zoektocht naar de wil van de Vader en de getrouwe uitvoering ervan, gedaan “met liefde“, en ten tweede aandacht voor het woord van Christus en een daaruit voortvloeiende trouw “aan zijn geboden“.

Verdiep uw studie: verken Mariologie, Mariane theologie, Mariadentroeningen en de Postdoctorale opleiding in Mariologie.

Om het rol van Maria in de Passie en Verrijzenis van Christus te verdiepen, raadpleeg de encycliek Redemptoris Mater van Paus Johannes Paulus II.