Gebed «Eerwaardige Koningin van de Hemel»: oorsprong, auteur en bronnen
Weinige mariaanse gebeden uit de 19e eeuw bereikten de verspreiding en de vechtlust van de «Auguurlijke Koningin van de Hemel». Het gebed, dat in heiligenherten wordt opzegd, wordt aanbevolen door diegenen die het exorcismeministerie uitoefenen, en werd in honderden duizenden exemplaren gedrukt. Het roept de Moeder van God aan onder een precieze titel, de Soevereine Mevrouw van de Engelen, en vraagt om het zenden van de hemelse legers tegen de krachten van het duister.
Achter zijn taal staat een precieze datum, een identificerbare auteur en bronnen die met strengheid onderzocht moeten worden. Wie deze gebed bidt, heeft geen magische formule in handen. Hij verzamelt een van de meest heldere uitingen van het geloof van de Kerk in de engelachtige heerschappij van Maria.
I. Het tekstuele woord van de Hemelse Koningin
De Portugese versie die zich verspreidde, luidt als volgt:
In de katholieke theologie omvat de mariologie de studie van Maria, de moeder van Jezus, en haar rol in de christelijke redenspreuk. Angelologie bestudeert engelen en hun functie, terwijl demonologie zich richt op demonen en het kwaad. Josephologie onderzoekt de rol van Jozef, de stiefvader van Jezus.
Belangrijke concepten binnen de mariologie zijn de Aankondiging van de Heer (Annunciatie), de Maria-Tenhemelopneming (Assuncao), de Onbevlekte Ontvangenis (Imaculada Conceicao), de altijddurende maagdelijkheid (virgindade perpetua), het koningschap van Maria (Realeza de Maria), en de rol van Maria als medeverlosseres (Corredentora) en als middelares van alle genaden (Medianeira).
Het Leergezag van de Kerk (Magisterio) heeft door de eeuwen heen belangrijke documenten en leerstellingen gepubliceerd over deze onderwerpen, zoals de Lumen gentium en andere documenten van het Tweede Vaticaans Concilie.
Onze-Lieve-Vrouw (Nossa Senhora) wordt in de katholieke traditie hoog gewaardeerd en vereerd, met een rijke liturgische en devotie-erfenis. Haar rol in de eschatologische visie van de kerk, de volheid van de tijd, is ook van groot belang.
«Heiligste Koningin van de Hemel, soevereine Heerin van de Engelen, gij die van God vanaf het begin de macht en de missie hebt ontvangen om de kop van Satan te verpletteren, wij vragen u bescheidenlijk u te laten zenden de hemelse legers, opdat zij, onder uw bevel en door uw kracht, de demonen achtervolgen, hen overal bevechten, hun stoutmoedigheid onderdrukken en hen in de afgrond werpen. Wie is als God? O goede en liefhebbende Moeder, gij zult altijd onze liefde en hoop zijn. O goddelijke Moeder, zendt de Heilige Engelen om mij te verdedigen en de wrede vijand van mij af te weren. Heilige Engelen en Arkanjen, bescherm ons, bewaak ons. Amen.»
De titel die de smeekbede opent, is geen devotieversiering. “Koningin der Engelen” is de vertaling van de oude liturgische aanspreking Regina Angelorum, die aanwezig is in de Loretobeden en wordt verlengd in de antifoon Ave Regina Cælorum, Ave Domina Angelorum (Salve, Koningin der Hemelen, Salve, Meesteres der Engelen). De gebed concentreert in de vorm van een verzoek wat de Kerk al in lofzang zong.
II. Over de auteur, de geliefde Louis-Édouard Cestac
Onze-Lieve-Vrouw, de Koningin van de Hemel, heeft een goed gedocumenteerd historisch schrijver, de Franse priester Louis-Édouard Cestac. Geboren in Bayonne op 6 januari 1801, wijdde hij zijn leven aan het bevrijden van vrouwen in een toestand van verwaarlozing op het spirituele en menselijke vlak. Hij stichtte in Anglet de instelling Notre-Dame-du-Refuge en in 1842, samen met zijn zus Élise, de Congregatie van de Dienaarses van Maria. Hij overleed in Anglet op 27 maart 1868.
Zijn zaak volgde de gewone weg van de Kerk. Hij werd in 1908 door paus Pius X als waardig erkend en op 31 mei 2015 in de kathedraal van Bayonne bijgewoond door kardinaal Angelo Amato namens paus Franciscus béatificeerd. Het is belangrijk om een veelvoorkomend misverstand op het internet te corrigeren, dat de béatificatie naar voren schuift naar de jaren ’90. De juiste datum is 2015.
III. De oorsprong, de visie van 13 januari 1864
Volgens de traditie zoals vastgelegd in zijn biografie, werd de priester Cestac op 13 januari 1864 plotseling verlicht door een stralende lichtstraal en zag hij de demonen over de aarde verspreid. In dezelfde ogenblik kreeg hij een visioen van de Allerheiligste Maagd, die hem meedeelde dat de infernale krachten losgebroken waren in de wereld en dat het tijd was om haar aan te roepen als Koningin der Engelen, en om hem te vragen de hemelse legers te sturen tegen hen.Ter weerlegging van de vraag van de priester, die vroeg waarom zij geen engelen zou sturen zonder dat zij dat vroeg, kreeg zij de opdracht om de gebedstekst te drukken en te verspreiden. De Eerwaardige Koningin van de Hemel werd geboren uit deze strijduren, en Cestac zorgde voor het drukken van bijna vijfhonderdduizend exemplaren, die gratis werden verspreid.
De bronnen verbinden deze visie met de aankondiging van La Salette. Na de verschijning op 19 september 1846, werd de boodschap, die aan Mélanie Calvat was vertrouwd, 1864 genoemd als het jaar waarin «Lúcifer, met een groot aantal demonen, uit de hel zal worden vrijgelaten». Hier is een kritische bezinning geboden. De verschijning werd in 1851 goedgekeurd door de bisschop van Grenoble, maar de gedrukte versie van het «geheim» (Lecce, 1879) is onderwerp van twijfel. De verbinding tussen 1864 en de gebed is onderdeel van de spirituele interpretatie.IV. De kerkelijke goedkeuringen en theologische bronnen
De gebed circuleerde niet aan de rand van de Kerk. Op 13 januari 1864 schreef Cestac zelfs aan kardinaal Clément Villecourt om het tekst aan de paus voor te leggen. Op 17 februari 1864 overhandigde Villecourt de antwoord van Pius IX, die niets afwijzends vond in gebeden die bedoeld waren om de plannen van de duivel te frustreren. Ook de bisschoppen van Bayonne, Tarbes, Aire, Tours en Cambrai keurden het goed.Al in de 20e eeuw werd de gebed verrijkt met een indulgentie door Sint Pius X in 1908, en opgenomen in de *Raccolta*, de officiële verzameling van indulgentiële gebeden, onder nummer 389.Meer dan de chronologie is het van belang de bron van de inhoud te herkennen. Gebed is een bijbels en liturgisch mozaïek. Het centrale beeld, de kop van Satanas verpletteren, komt uit het Proto-Evangelie, in Gn 3,15, waar de afstammeling van de vrouw de kop van de slang verwondt. Het decor van de legers strekt zich uit tot Ap 12, met de vrouw, de draak en de strijd van de arcanus Michaël.
De uitroep “Wie is als God?” vertaalt het Latijn *Quis ut Deus?*, dat teruggaat naar het Hebreeuws *Mî kā-ʾĒl* (wie is als God), de naam van Sint-Michiel die is omgezet in een strijdgroet. De gebed behoort tot dezelfde familie als de leonine smeekbede aan Sint-Michiel uit 1886. Dit zijn de bronnen die de Eerste Koningin van de Hemel ondersteunen en haar plaatsen in het perspectief van Angelologie en demonologie in het katholieke Magistereel.Conclusie
Het kennen van de oorsprong van de «Auguurlijke Koningin van de Hemel» verzwakt haar niet, maar versterkt haar. Door te weten dat zij in 1864 is geboren, uit de geloofsbelijdenis van een priester die later heilig werd verklaard, goedgekeurd door Pius IX en met indulgenties voorzien door Sint Pius X, begrijp je dat bidden niet het aanroepen van het onbekende is.Bidden tot de Hemelse Koningin is het verenigen van je stem met de voortdurende stem van de Kerk, die Maria erkent als Koningin der Engelen en in haar de al aangekondigde overwinning op de slang ziet. Om deze gebed te plaatsen in de context van de grote Maria-tekeningen, zie ook de Maria-aparities in het pontifieke leergezag.
Referenties
- BORDARRAMPÉ, P. De eerwaardige Louis-Édouard Cestac. Parijs: J. de Gigord, 1925.
- De Raccolta, of Handboek van Afkeuringen. New York: Benziger, 1957, gebed nr. 389.
- Congregatie van de Dienaressen van Maria. Beschikbaar op servantesdemarie.com.
- Onze-Lieve-Vrouw VAN LA SALETTE. Ontmoeting van 19 september 1846, goedgekeurd door de bisschop van Grenoble in 1851.
Responses