Nieustanna dziewica Maryja: dogmat i jego znaczenie

Nieustanna dziewiczość Maryi jest jednym z czterech dogmatów maryjnych Kościoła katolickiego, choć sformułowanie tego dogmatu jest starsze niż pozostałych. Maryja jest uznawana za dziewicę przed porodem, w czasie porodu i po porodzie. Aby przeczytać pełny artykuł: Nieustanna dziewiczość Maryi.

Trzy momenty dziewiczości

Tradycja wyróżnia trzy etapy:

1. Dziewiczość przed porodem: Maria poczęła Jezusa bez udziału mężczyzny.
2. Dziewiczość w czasie porodu: Poród nie naruszył integralności ciała Maryi.
3. Dziewiczość po porodzie: Maryja nie miała innych dzieci po Jezusie. “Bracia Jezusa” wymienieni w Ewangelii są wyjaśniani jako kuzyni lub dzieci Józefa z poprzedniego małżeństwa.

Fundament teologiczny

Dziewictwo Maryi nie jest narzuconym ideałem ascetycznym, ale wyrazem całkowitego i wyłącznego oddania Bogu. Maryja, która powiedziała “Tak” (Fiat), podjęła się niezreversowalnej decyzji wobec Boga. Jej dziewictwo jest znakiem tej bezwarunkowej dedykacji. Jest to także oznaka inicjatywy Bożej w Bożym Zażyciu: Jezus narodził się z Boga, nie z woli człowieka (J 1,13).

Definicja dogmatyczna

Konklawe w Latranie (649), przewodzone przez papieża św. Martina I, określiło nieustanną dziewiczość Maryi jako doktrynę wiary. II Sobór w Konstantynopolu (553) i wcześniejsze sobory potwierdziły tytuł Aeiparthenos (niezwykle dziewica). Ta definicja jest również uznawana przez Kościoły prawosławne.

Głębsze zrozumienie: Poznaj mariologię, dogmaty maryjne, teologię maryjną oraz póstopniową formę studiów w dziedzinie mariologii.