Cytat z Ewangelii według Jana:

“Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba; jeśli ktoś je ten chleb, będzie żył na wieki” (Jana 6,51).”

Niedziela Bożego Ciała i Krwi Chrystusa, Corpus Christi, łączy w sobie trzy teksty wokół Chleba, jaki Bóg daje i który nas odżywia głębszym niż zwykły chleb sposobem. Dzisiejsze czytania tworzą ciąg od Mojżesza do Pawła, a następnie Jana: od manu, który na pustyni był tymczasowym pożywieniem, do Chleba, który odżywia na wieki.

I. Pierwsze czytanie: Deuteronomium 8,2-3.14b-16a

Moisze przypomina Izraelitom o czterdziestu latach wędrówki przez pustynię: “Pamiętaj o całej drodze, jaką cię prowadził Pan, twój Bóg, by cię poniżyć i przetestować, aby poznać to, co jest w twoim sercu” (Deuteronomium 8,2). Bóg pozwolił Izraelitom cierpieć z głodu, a potem nakarmił ich maną. “Nie samym tylko chlebem żyje człowiek, ale człowiek żyje wszystkim, co pochodzi z ust Pana” (v.3). Jezus cytuje te dokładne słowa podczas swojej pokusy w pustyni i przemienia kamienie w chleb (Mateusz 4,4). Doświadczenie manu na pustyni jest pedagogią Eucharystii: Bóg karmi w sposób przekraczający zwykłe pożywienie, a dar zawsze przewyższa to, czego się oczekuje i co zasługuje na to.

II. Drugie czytanie: 1 Kor 10,16-17

Paweł pisze: “Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czyż nie jest udziałem we Krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czyż nie jest udziałem w Ciele Chrystusa?” (1 Korintian 10,16). Paweł podkreśla rzeczywistą komunię: nie symbolicznie ani pamięciowo, ale rzeczywiste uczestnictwo w Ciele i Krwi Chrystusa. Dodaje konsekwencję ekklesyjną: “Ponieważ jeden jest chleb, przeto my, liczni, tworzymy jedno ciało. Wszyscy bowiem bierzemy z tego samego chleba” (v.17). Eucharystia ma wymiar pionowy (komunia z Chrystusem) i poziomą (komunia między członkami Ciała). Jedność Kościoła nie jest tworzona przez ludzką organizację, ale przez wspólne uczestnictwo w tym samym chlebie eucarystycznym. Corpus Christi świętuje jednocześnie Ciało Chrystusa w chlebie oraz Ciało Chrystusa, którym jest Kościół.

III. Ewangelia: Jan 6,51-58

Słowo o Żywym Chlebie w Kafarnaum

W przemówieniu o Żywym Chlebie w Kafarnaum Jezus dokonuje najbardziej jawnej afirmacji eucharystycznej w Ewangelii. Mówi: „Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało, wydane za życie świata” (J 6,51). Żydzi byli zdumieni: „Jak może ten dać nam do jedzenia swoją miękkość?” Jezus nie łagodnie odpowiedział: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli nie będziecie jedli Ciała Syna Człowieczego ani pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie” (v.53). „Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim” (vv.55-56). Ta wzajemna obecność, „trwać we mnie i ja w nim”, jest najwyższym owocem Eucharystii: nie doświadczenie, ale rzeczywista współobecność. „Jak żyję Ojcem, tak żyjący we mnie będzie żył przeze mnie” (v.57). Eucharystia nie jest środkiem, ale sposobem życia ucznia.

IV. Maria i Arka Nowego Manę

W Dt 8 czytamy o manie, który Bóg dał Izraelitom w pustyni, aby nauczyć, że człowiek żyje słowem Bożym. Maria jest Arką nowego manę. Mana była przechowywana w Arce Przymierza w Świętym Mieście Świątyni. Maria przez dziewięć miesięcy nosiła w swoim łonie Żywego Chleba, zanim dała go światu w Betlejem. Kiedy Izabela zobaczyła Marię zbliżającą się, zawołała: „A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie?” (Łk 1,43). Słowa Izabeli odzwierciedlają pytanie Dawida stojącego przed Arką Przymierza (2 Sm 6,9). W 1 Kor 10 stwierdzono, że wspólne jedzenie jednego chleba czyni wielu jednym ciałem; Maria jest członkiem ciała eucharystycznego, który w pełni uczestniczył w ofiarowaniu podzielonego chleba. Przy krzyżu, która dała Synowi swoją miękkość w Betlejem, była świadkiem oddania miękkości dla życia świata. Jezus powiedział: „Jestem żywym chlebem, który zstąpił z nieba… moja miękkość jest dla życia świata” (J 6,51): miękkość, którą Jezus dał, pochodziła od Marii. Eucharystia to dar Syna dla świata, a miękkość Syna pochodzi od Marii. Święto Bożego Ciała podkreśla ten nierozłączny związek między Żywym Chlebem a kobietą, która mu dała życie.