Η εκκλησιαστική πορεία του δόγματος της Ακεραίας Συλληψίας
Το δόγμα της Αμωμής Συλληψίας της Μαρίας: πορεία της Εκκλησίας
Η εκκλησιαστική πορεία του δόγματος της Αμωμητής Συλληψίας
Είμαστε το 2020, 166 χρόνια μετά την κήρυξη του δόγματος της Αμωμητής Συλληψίας από τον Οσίο Πίο Θ’ στις 8 Δεκεμβρίου 1854, το οποίο με αυτή την δογματική ορισμό έθεσε τέλος σε θεολογικές αμφιβολίες:
«Ανακοινώνουμε, κηρύττουμε και ορίζουμε ότι η διδασκαλία, σύμφωνα με την οποία η Αειπάρθενος Μαρία, στην πρώτη στιγμή της σύλληψής της, με μοναδική χάρη και προνόμιο του παντοδύναμου Θεού, και λόγω των αξιών του Ιησού Χριστού, του Σωτήρα της ανθρωπότητας, διατηρήθηκε απαλλαγμένη από κάθε κηλίδα της πρωτόγονης αμαρτίας, αποκαλύφθηκε από τον Θεό και, ως εκ τούτου, πρέπει να πιστευθεί σταθερά και αδιάκοπα από τους πιστούς» (Βούλα Ineffabilis Deus).
Όταν ο Πάπας Πίος Θ’ κήρυξε αυτή τη φόρμουλα, ανέφερε ότι βίωσε κατά την ορισμό του δόγματος το ακόλουθο:
«Όταν ξεκίνησα να κηρύξω το δογματικό διάταγμα, ένιωσα ότι η φωνή μου ήταν ανίκανη να ακουστεί από τον τεράστιο όγκο του πλήθους που βρισκόταν στην Βασιλική του Βατικανού. Αλλά όταν έφτασα στη φράση της οριστικής διατύπωσης, ο Θεός έδωσε στον εκπρόσωπό Του τέτοια δύναμη και υπερφυσική ζωντάνια, ώστε ο ήχος αντηχούσε σε όλη την Βασιλική, και εγώ εντυπωσιάστηκα τόσο πολύ από τη θεϊκή βοήθεια, που σταμάτησα για μια στιγμή τη ομιλία μου για να αφήσω τις δάκρυές μου να πέσουν. Επιπλέον, ενώ ο Θεός κήρυττε το δόγμα μέσω του εκπροσώπου Του, το ίδιο το Πνεύμα του Θεού μου έδωσε μια τόσο ξεκάθαρη και ευρεία αντίληψη για την απαράμιλλη αγνότητα της Αγίας Παρθένου, που πλημμύρισα από το βάθος αυτής της έννοιας, από την οποία καμία γλώσσα δεν θα μπορούσε να περιγράψει, και η ψυχή μου πλημμύρισε από απολαύσεις που δεν μπορώ να περιγράψω, απολαύσεις που δεν είναι γήινες και που δεν μπορούν να δοκιμαστούν μέχρι να φτάσουμε στον Παράδεισο». (από το B. Giuliani, Οι πράξεις του Πάπα Πίου Θ’ για την οριστική διατύπωση της Αμωμητής Συλληψίας στο Πίος Θ’ 23 (1994) 99)Σε απόσταση τόσων ετών, αναβιώνουμε σε αυτό το άρθρο το γεγονός και την ιστορία του, στέκοντας στους ώμους εκείνων των γιγάντων της πίστης που κατά τη διάρκεια των αιώνων γνώρισαν να βρουν μεγάλες εμπνεύσεις σχετικά με την αλήθεια της δημιουργίας, της αμαρτίας, της χάρης, της μητρικής φροντίδας και της γυναίκας.Ο sensus fideiΑπό ιστορική άποψη, μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι το δόγμα της Αμωμητής Συλληψίας είναι κυρίως ένα γεγονός της Εκκλησίας, το οποίο ωρίμασε μέσα στην Εκκλησία κατά τη διάρκεια των αιώνων. Εάν επιθυμούμε να προσδιορίσουμε τις «δύναμες» που οδήγησαν σε αυτό το δόγμα πίστης, πρέπει να αναφερθούμε στον «σύνθετο της πίστης» (sensus fidei) του χριστιανικού λαού, στους θεολόγους που ανέπτυξαν τις συζητήσεις σχετικά με την αναγκαία ελευθερία της βούλησης του Πατρός, καθώς και στο εκκλησιαστικό μάθημα, το οποίο διατηρεί όλα αυτά στο μυαλό του και τα διαλογίζεται κατά τη διάρκεια των αιώνων. Όλες οι «δύναμες» του Αγίου Πνεύματος οδήγησαν στην τελική μορφή του 1854, όχι ως βούληση του Πάπα, αλλά ως σημείο άφιξης αιώνων «εμπνεύσεως».Γιατί τόσοι αιώνες;Η γνώση της ιστορίας δίνει χώρο στη μνήμη, η οποία θυμάται την άσκηση των διαφόρων χαρισμάτων στην Εκκλησία, τα οποία προξενούνται από το Άγιο Πνεύμα. Το πρώτο γεγονός είναι ο «σύνθετος της πίστης» (sensus fidei), ο οποίος περιγράφεται στην Καινή Διαθήκη ως «σύνθετος του Χριστού», δηλαδή η σκέψη του Χριστού, η οποία αναπτύσσεται στο πνευματικό πλαίσιο που μπορεί να κρίνει όλα τα πράγματα (1 Κορινθίους 2,16). Το δεύτερο είναι η «χρίση» ή «κρισμα», η οποία μας επιτρέπει να διακρίνουμε την αλήθεια από το ψέμα και να διδάσκουμε όλα από μέσα (1 Ιωάννη 2,20-27). Είναι σαν η μεταμόρφωση του νου, η οποία μας οδηγεί σε βαθύτερη γνώση του σχεδίου του Θεού (Εφесяς 1,17-18, Κολοσσαείς 1,9, Ρωμαιοί 12,2, Φιλιππησίους 1,9-10).Όλη η χριστιανική κοινότητα υποτάσσεται πρωτίστως σε αυτόν τον «σύνθετο της πίστης», ο οποίος της επιτρέπει να αντιληφθεί αυθόρμητα την παρουσία του Θεού μέσω της αποκάλυψης, των αρετών και, ως εκ τούτου, να την διατηρήσει και να την αναπτύξει. Πρόκειται για ένα χάρισμα γνώσης της αποκάλυψης, το οποίο δεν είναι θεολογία ούτε μάθημα, αλλά προκύπτει από μια νέα προοπτική γνώσης, καθώς η συνεχής παρουσία του Θεού αποκαλύπτεται σε κάθε χρόνο και τόπο. Σύμφωνα με τις διατάξεις του Β’ Βατικανού, «η πίστη της Εκκλησίας, η οποία εκφράζεται με τον σύνθετο της πίστης (sensus fidei), είναι η πηγή κάθε σωστής γνώσης και κατανόησης της αποκάλυψης» (Lumen Gentium, 12).Dei Verbum 8, τρεις άξονες οδηγούν στην γνώση της αποκάλυψης: η πνευματική εμπειρία ή sensus fidelium, η θεολογική σκέψη που προκύπτει από τη μελέτη των Γραφών με το πρότυπο της αγίας Μαρίας, η επισκοπική διδασκαλία. Αυτοί οι τρεις άξονες οδήγησαν ιστορικά στη διδασκαλία, τη λατρεία και τη πολιτισμική μεσολάβηση της Αειπάρθενης.Η συνέχεια του θέματος θα δοθεί τις επόμενες μέρες!Χρόνια πολλά στην εορτή!Για να εμβαθύνετε στη θεολογία της Αειπάρθενης Μαρίας, διαβάστε την εγκύκλιο Redemptoris Mater του Αγίου Ιωάννη Παύλου Β’, η οποία θεμελιώνει το προνόμιο της Μαρίας στο μυστήριο του Σωτήρα Χριστού.Εμβαθύνετε στις σπουδές σας: εξερευνήστε Μαριολογία, Θεολογία Mariana, Μαριανές Εμφανίσεις και το Μεταπτυχιακό στην Μαριολογία.Μεταπτυχιακό στη Μαριολογία
Θέλετε να εμβαθύνετε στη μελέτη της Μαριολογίας; Ανακαλύψτε το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Μαριολογίας του Locus Mariologicus, μια ακαδημαϊκή κατάρτιση που συνδυάζει αυστηρή θεολογική μελέτη, πνευματική ζωή και ζωντανή παράδοση της Εκκλησίας.
Μάθετε περισσότερα για την Αγία Συλληψία.
Θέλετε να μελετήσετε τη μαριολογία σοβαρά;
Το άρθρο αυτό προκύπτει από τα έργα της βιβλιοθήκης του Locus Mariologicus. Η Μεταπτυχιακή Σπουδή στη Μαριολογία σας οδηγεί στην ίδια πηγή, με ακαδημαϊκή καθοδήγηση: Γραφή, Πατέρες της Εκκλησίας και Μαγιστέριο, από το πρώτο δόγμα μέχρι τα σύγχρονα ζητήματα.
Responses