Panna Maria Słuchająca w czasie Adwentu

# Maria, Dziewica Słuchu: model Adwentu## Dziewica SłuchuAdwent, jako czas przygotowania, prezentuje znaczącą doktrynę maryjną. Obecność Marii w kultach kościelnych w okresie adwentowym ma swoje korzenie w teologicznych rzeczywistościach, skupiając się na jej powołaniu i misji. Matka doskonale wpisuje się w celebrację tajemnicy Syna, nadając jej głęboki wymiar duchowy i kontemplacyjny. Dlatego Adwent, a także cały cykl bożonarodzeniowy, jest czasem, w którym szczególnie podkreśla się współpracę Dziewicy w dziele zbawienia. Nie chodzi tu o nadmierną devocję ani nadużycie języka, ale o zgodne z ekonomią boską rozwinięcie wydarzeń.Pismo Święte pomaga zrozumieć zakres “fiatu”. W okresie adwentowym Dziewica wyróżnia się jako symboliczne przedstawienie ludu Bożego w słuchaniu, modlitwie i ofiarowaniu.Słuchanie słowa Bożego ma pierwszeństwo nad wszystkim i stanowi podstawę życia duchowego oraz świętości. Maria słucha, przyjmuje i medytuje, aby przynosić owoce. Słowo wymagające wiary, otwartości, pokory i gotowości jest przyjmowane tak, jak powinno być przyjmowane to, co pochodzi od Boga. Należy przyznać mu słowa Jezusa: “Błogosławieni, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je” (Łk 11,27).W ten sposób Słowo nie zstępuje z nieba jako już uformowana istota ludzka, wykreowana bezpośrednio przez Boga, jak w przypadku Adama (por. Rdz 2,7), ale przychodzi na świat jako “rodzony z kobiety” (Ga 4,4) w celu zbawienia ludzkości poprzez historię. Ewangelie opisujące genealogię Jezusa, czytane w tym czasie, przypominają nam o tajemnicy wcielenia Boga w człowieka i jego zanurzeniu się w ludzkiej historii.

Macierzość Maryi nie jest w pierwszej kolejności wynikiem procesu biologicznego. Najważniej, jest owocem przywiązania do słowa Boga. W rzeczywistości, zgodnie z boskim zamiarem, dzięki zgodzie na propozycję anioła, przyjmuje Chrystusa i daje go światu. Bez wersetu 38 (Oto sługa Pana; niech się stanie we mnie według Twojego słowa), punktem kulminacyjnym Anunciacji Łukasza jest jakość wyjątkowa aktu wiary Maryi. Ta zgoda nazywana jest wiarą lub posłuszną wiarą: ona, „pełna wiary, poczęła w wierze ciało Chrystusa”, mówi św. Augustyn (Sermo 215. Contra Fausto 24,4).Historia przechodzi przez ten historyczny moment łaski i wolności. Maria jest kobietą, która potrafi dokonać swojego wyboru, z determinacją skromnej i pełnej wiary, wobec decydującego słowa Boga, przyjmując nie tylko swoją przyszłość, ale także los świata.

Zgoda Maryi staje się bardziej obszerna w porównaniu do aktu wiary Abrahama, ojca wszystkich wierzących. „Nic nie jest niemożliwe dla Boga”, powiedział mu anioł Gabriel (Łk 1,37), używając tych samych słów, które Bóg użył wobec Sara (Gen 18,13) w odniesieniu do poczęcia Izaka (Gen 18,24). Słowa te później stały się terminologią techniczną, niemal refrenem w objawieniach dla proroków.

Abraham wierzył, że Bóg jest w stanie ożywić bezpłodną macicę Sary: „Wierzył w Boga, który ożywia umarłych i wywołuje istnienie z nieistnienia” (Rz 4,17). Nie dziwi więc, że podobnie jak Bóg uczynił Abrahama ojcem wielu narodów (Gen 13,16), stając go błogosławieństwem żywym dla wszystkich ludów (Gen 12,2-3), tak Maria, dzięki wyjątkowej jakości swojej wiary, jest matką nadmiernie płodną w odniesieniu do Kościoła, co uznaje jednogłośnie Tradycja.

Jest wierna i posłuszna, stając się matką nowego Izraela, czyli Kościoła, a więc macierzą uniwersalną dla wiernych.Jeśli płodność Sary oraz Anny i Izabeli (które wspomina Łukasz) może być postrzegana jako rodzaj stworzenia, to płodność Maryi (cf. Łk 1,34) jest jeszcze bardziej niezwykła. Jesteśmy świadkami wyjątkowego i jedynego cudów. Realizowany jest on przez fiat, który w tym samym Ewangelii przypomina o fiatie Chrystusa w Ogródku Getsemani (Łk 22,42).

Istnieje antytezyczne podobieństwo między aniołowym zapowiedzią dla Zachariasza, który został potępiony za nieuwierzenie w słowo anioła (Łk 1,20), a ogłoszeniem dla Marii, które wyraża przemyślaną, ale wciągającą zgodę. Izabel, która jest pod działaniem boskiej interwencji, patrząc na Dziewicę, ogłasza pierwsze błogosławieństwo Nowego Testamentu: “Błogosławiona ta, która uwierzyła, że spełnią się słowa Pana” (Łk 1,45). Maria umieszcza akt wiary na równi z wydarzeniem, które jej zostało ogłoszone i które odtwarza świat poprzez odpowiedź owocną słuchania Słowa.

Uwierzyła. Wiara jest przede wszystkim konwersją, czyli wkroczeniem w horyzont Boga i Jego dzieł. Bez konwersji, która zawsze, tak jak dla Abrahama i plemion Izraelitów, oznacza porzucenie ziemi (projekty, dowody rozumowania i uspokajające zadowolenie posiadania fizycznego) na rzecz kierowania się wyłącznie głosem i słowem Boga, nie jest możliwe wypełnienie boskiego planu w historii. Nie dziwi więc, że treść nauczania Jana Chrzciciela i rdzeń apelu ewangelicznego skupiają się na metanoji.

Co to jest metanoja? Wypełnianie boskiego planu w historii

Termin biblijny oznaczający całkowitą zmianę serca, dzięki której ktoś oddala się od grzechu i służy żywemu Bogu. Prorocy Starego Testamentu wzywali do konwersji, która miałaby odsunąć lud od idolatrii i powierzchownych praktyk religijnych, aby żyć wiernie Prawdzie Boga i jego obowiązkom społecznym (Izajasz 1,10-20. Ezejja 18,1-32).

Jan Chrzciciel i później Jezus głosiły radykalną zmianę serca wymaganą przez nadejście Królestwa Bożego (Mat. 3,1-12. Mar 1,15).

Chrzest Jana był chrztem pokuty (Mar 1,4. Dzieje 13,24. 19,4). Apostołowie, w imię Jezusa, zapraszali ludzi do konwersji i ochrzczenia, aby mogli zacząć nowe życie w Duchu (Dzieje 2,38).

Dar prawdziwej metanoji (por. Ps 50,14) jest tak wyjątkowy, że ktoś, kto naraża się na kolejne grzechy, może go stracić na zawsze (por. Hebr. 6,4-6).

Wiara to ciemność, tajemnica i jednocześnie nadzieja teologiczna: może wiązać się z wahaniem i wątpliwością, pokusą i walką. Ale oczekuje się, że już może dostrzec pewność wyniku.

Aby pogłębić duchowość Marii jako Dziewicy Słuchającej w Adwencie, zapoznaj się z Apostolską Eksortacją Marialis Cultus papieża Pawła VI, dotyczącą tytułów i kultu Marii w liturgii.

Głębiej zgłębiaj swoją wiedzę: odkryj mariologię, teologię marianą, aparicje maryjne oraz póżną szkołę mariologii.