O narodzinach mariologii w języku portugalskim

Mariologia w języku portugalskim: początki i rozwój

Mariologia w języku portugalskim narodziła się wraz z samą narodziną narodu portugalskiego. Kraj ten, znany jako Ziemia Świętej Marii, od początku swojej historii narodu wolnego nosił nazwę Portugalia. Pergamin znaleziony w opactwie w Alcobaça świadczy, że w 1139 roku, po zwycięstwie nad Maurami w Ourique, król Afonso I Henriques umieścił kraj pod opieką Dziewicy Marii, pragnąc do dziś mieć ją jako swoją adwokatkę przed Bogiem, wraz ze zgodą swoich wasali, którzy odważnie, bez pomocy obcych, umieścili go na tronie królewskim.Król rozkazał, aby jego królestwo, jego lud i jego następcy pozostawali pod opieką i ochroną, obroną i wsparciem Najświętszej Dziewicy z Claravalu. Król był przyjacielem, a nawet krewnym św. Bernarda z Claravalu.Czci poświęcona Dziewicy Marii stała się nie tylko dominującym elementem wśród Portugalczyków, ale także została przekazana ludnościom kolonialnym, zwłaszcza w Brazylii. Nie dziwi więc, że literatura w języku portugalskim jest silnie naznaczona obecnością Dziewicy. Tylko w XVIII wieku ta obecność osłabła, pozostawiając trwałą pustkę, choć czasami pojawiały się ożywienia w odrodzeniu maryjnym.Literatura maryjna z pierwszych wieków II tysiąclecia jest głównie ludowa, wyrażająca głębokie uczucia, często wyrażane w kwadrach siedmiosilabowych, które są znane wśród Portugalczyków. W nich wspominamy jedno z tajemnic maryjnych, chwalimy i wzywamy tę, która czasem jest nazywana Naszą Panią Cudów, Milenijnych, Nieprawdopodobnych, Światła, Łaski, Radości, Uzdrowień, Zwycięstwa, Pomocy, Zapomnianych, Zdrowia, Uczonych, Agonii, Nadziei.Oto kilka anonimowych kwadrów:> W lonie Matki-Dziewicy > Wcieliła się łaska boska. > W niej weszła i wyszła > Jak słońce przez okno. > Pani moja, matka, jak bardzo chciałbym > Że mój życzenie się spełni. > Drzwi nieba otwarte > Jak te w Kościele. > Niech Pani Maria mi pomoże! > Jak pięknie wypowiadałam > Chroni mnie Pani Maria > Bo nie potrafię się chronić sam. > W tej nocy o północy > Usłyszałem śpiewać bosko > Była to Dziewica z Różańca.Tekst poematyczny o MaryjiW poezji mariannej XIII wieku najwybitniejszym dziełem jest zbiór *Cantigas de Santa Maria* (Pieśni do Maryi) króla Hiszpanii i Leónu, Afonsa X, napisanych w języku galicyjsko-portugalskim. W tych wierszach wyrażony jest cudowny świat oczekiwania na nagrodę wiary szczerej, oddanie się darowiznie łask, przedstawione z niezwykłą bezpośredniością poprzez różnorodne opowieści o postaciach z niższych warstw społecznych.Afonso X, zwany Mądrym (1221-1284)Król Castilii i Leónu, wielbiciel literatury i nauki, uczynił swoją dworę tętniącym ośrodkiem kultury. Jako poeta sam stworzył 420 *Cantigas a la Virgen*, pełnych lirycznego podniecenia religijnego. Afonso, choć Hiszpan, pisał swoje wiersze w galicyjsko-portugalskim, zgodnie z ówczesną modą, która preferowała ten język w literaturze. Dlatego też należy go uwzględniać w literaturze portugalskiej. Przytaczamy jeden z jego wierszy.Tabela wiersza*Jak Święta Maria umieściła mnicha na śpiewie ptaka przez trzyset lat, ponieważ prosiła go, by pokazał jej, jakie dobro mają ci, którzy są w Raju. Jak Święta Maria umieściła mnicha na śpiewie ptaka przez trzyset lat, więc prosiła go, by pokazał jej, jakie dobro mają ci, którzy są w Raju.*Kto oddaje się Virginii, do Raju pójdzie.**I o tym wielkim cudzie, który chce teraz opowiedzieć, mówię wam:**że Święta Maria uczyniła to dla mnicha, który zawsze do niej prosił, by pokazała mu dobro w Raju i, zanim umarł, widział to osobiście.**I dlatego widzicie, jak potężna jest.**Wzięła go do środka, gdzie wiele razy już był.**W tym dniu, zrobiła dla niego źródło, które często już wcześniej odwiedził.**Umył ręce, a potem powiedział: “O, Święta, czy zobaczę to, czego tak bardzo pragnąłem?”*Czy naprawdę szukam mojego aba, który teraz opuścił to miejsce? Kto mi powiedzie, gdzie jest teraz? Kiedy aba zobaczył, natychmiast poczuł wielkie przerażenie.e diz: «Amigo, eu sou aquele que partiu em poszukiwaniu swojego ojca, i powiedział: «Przyjacielu, jestem tym, który opuścił ten klasztor w poszukiwaniu ojca»,que me ensine o caminho para o Paraíso que eu tanto pedi?który nauczy mnie drogi do Nieba, o które tak bardzo prosiłem.Tan toste que acabava ouv’ o mong’ a oraçonTymczasem mnich skończył swoją modlitwę,oyu tũa passarinna cantar log’ en tan bon soni usłyszał śpiew ptaka, tak pięknie i melodyjnieque sse escaeceu seendo e catando sempr’ alá.który tak go pochłonął, że zapomniał, gdzie jest i zainteresował się tylko tym śpiewem.Atan gran sabor avia daquel cant’ e daquel laisOdczuł wielką przyjemność z tego śpiewu i tego stylu.que grandes trezentos anos estevo assi, ou maysPrzez trzyset lat, a może więcej, mnich żył w tej izolacji,cuidando que non estevera senon pouco, com’ estámyśląc, że spędził tylko odrobinę czasu, tak jak terazMong’ algũa vez no ano, quando sal ao vergeu.tylko kilka razy w roku, gdy wychodził do ogrodu.Des i foi-ss’ a passarynna, de que foi a el mui greuNastępnie ptak odleciał, co bardzo go przygnębiło.e diz: «Eu daqui ir-me quero, ca oy mais comer querrái powiedział: «Chcę stąd wyjść, bo teraz bardzo pragnę jeść w klasztorze».O convent’». E foi-sse logo e achou un gran portalI natychmiast poszedł, gdy zobaczył ogromne drzwique nunca vira, e disse: «Ai, Santa Maria, val!który nigdy wcześniej nie widział i powiedział: «O Boże, Święta Maria, pomóż mi!»Non é est’ o meu mõesteiro, pois de mi que se fará»?To nie jest mój klasztor. Co się ze mną stanie?Des i entrou na eigreja, e ouveron gran pavorWstąpił do kościoła, gdzie mnisi, widząc go, wypełnili się wielkim strachem.os monges quando o viron, e demandou-ll’ o prior,Gdy mnisi go zobaczyli, poprosili o rozmowę z priorytem,dizend’: «Amigo, vos quen sodes ou que buscades acá»?pytając: «Przyjacielu, kim jesteś i co tu szukasz?»Diss’ el: «Busco meu abade, que agor’ aqui leixey,Odpowiedział: «Szukam mojego aba, który teraz opuścił to miejscee o prior e os frades, de que mi agora quiteyi prioryta z fratry, których teraz muszę opuścićquando fui a aquela orta. U seen quen mio dirá»?gdy byłem w tym miejscu. Kto mi teraz powie, gdzie jest mój ojciec?»

Gdy słyszał o tym opat, uważał to za szaleństwo,
i odszedł z klasztoru. Ale gdy tylko dowiedzieli się dobrze	i także o klasztorze. Ale gdy tylko dowiedzieli się dobrze
jak doszło do tego czynu, powiedzieli: «Kto uwierzy	jak wszystko się wydarzyło, powiedzieli: «Kto uwierzy
w tak wielką cudowność, jaką Bóg uczynił przez prośbę tej Matki, świętej i o wielkiej wartości?»	w tak wielką cudowność, jaką Bóg uczynił przez prośbę tej Matki, świętej i o wielkiej wartości?»
I dlatego chwalimy ją. Ale kto nie będzie ją chwalił?	I dlatego chwalimy ją, ale kto nie będzie ją chwalił?
Ale czy jest coś innego? Bo przecież, po Boże sprawiedliwość jest, że	Ale czy jest coś innego? Bo przecież, po Boże sprawiedliwość jest, że
gdy prosimy, daje nam swojego Syna, zgodnie z wiarą.	gdy prosimy, daje nam swojego Syna, zgodnie z wiarą.
Przez nią i tutaj pokazuje nam, co później nam da.	Przez nią i tutaj pokazuje nam, co później nam da.

Rozkwit mariologii w języku portugalskim wpisuje się w bogatą tradycję kościelną, którą encyklikę Redemptoris Mater Jana Pawła II chwali, uznając w Marii tajemnicę centralną dla wiary i tożsamości kulturowej ludów chrześcijańskich.

Głębiej w temat: zapoznaj się z mariologią, teologią maryjną, aparicjami maryjnymi oraz póstopniowym studiami mariologicznymi.

Teologia katolicka (mariologia, aniołówka, demonologia, jozefologia).

Zasady:

• Tłumaczyć wszystko widoczne teksty, nic nie może pozostać w języku portugalskim.
• Tłumaczyć całkowicie tekst, nie podsumowywać, nie skrócać ani nie pomijać niczego.
• Nigdy nie dodawać niczego, ani wyjaśnień, ani dodatkowych zdań, ani pogrubień/listów/nagłówków, które nie występują w tekście źródłowym.
• Używać ustalonego terminologii katolickiej w języku polskim, jak jest używana w liturgii, katechizmie i dokumentach Kościoła tego języka; nigdy nie używać dosłownych tłumaczeń.
• Tytuły dokumentów Kościoła: używać łacińskich tytułów (np. ‘Luz dos Povos’ -> ‘Lumen gentium’).
• Kluczowe terminy: Maria (Mae de Deus) -> Maryja; Zwiastowanie; Wniebowziecie Najswietszej Maryi Panny; Niepokalane Poczecie; wieczyste dziewictwo; królowanie Maryi (Maryja Królowa); wspolodkupicielka; posredniczka wszystkich łask; Magisterium Kościoła; Doktorzy Kościoła; Nasza Pani; nawiedzenie; lono; pelnia czasu

Przy cytatach biblijnych należy przestrzegać sformułowania standardowego polskiego tłumaczenia Biblii. Nigdy nie wymylać, zmieniać, rozszerzać ani ponumerować odniesień biblijnych; używać zwyczajnych skrótów polskich książek biblijnych.

Zachować naturalną, poprawną polszczyznę: gramatykę, pisownię i konwencje interpunkcyjne języka polskiego.

Zwracaj uwagę wyłącznie na tłumaczenie na język polski, bez komentarzy ani notatek.

Późniejsze studia w mariologii

Chcesz pogłębić swoją wiedzę na temat Mariologii? Poznaj studia podyplomowe w dziedzinie Mariologii oferowane przez Locus Mariologicus, które łączą rygorystyczną teologię, życie duchowe i żywą tradycję Kościoła.

Zarejestruj się lub dowiedz się więcej →