O Magisterium wobec objawień św. Faustyny Kowalskiej

W 1959 roku Święty Oficj wydał dekret zakazujący rozpowszechniania obrazów i pism Siostry Faustyny Kowalskiej oraz kultu Miłości Bożej. Trzydzieści lat później, kard. Karol Wojtyła, który jako arcybiskup krakowski był głównym zwolennikiem uchylenia tego dekretu, beatyfikował w Rzymie Faustynę Kowalską i ustanowił Święto Miłości Bożej. Przypadek Heleny Kowalskiej (1905-1938), która w swoim “Dzienniku” odnotowała ponad dwadzieścia objawień maryjnych, stanowi wzorcowe przedstawienie sposobu, w jaki Magisterium ocenia, zawiesza i ostatecznie przyjmuje prywatne objawienia.Urodziła się w Głogowcu, pomiędzy Łodzią a Włocławkiem, w rodzinie rolnika i stolarza, jako jedno z dziesięciu dzieci.W swoim “Dzienniku” relacjonuje ponad dwadzieścia wizji Maryi oraz ponad trzydzieści wizji Chrystusa, aniołów i zmarłych. Od 1910 roku Helena twierdzi, że widziała Maryję w snach. Maryja trzymała ją za rękę i zabierała w wizji nieba.W 1912 roku usłyszała wzywającą ją do siebie Boga. Od 1919 roku rosnęło w niej pragnienie wstąpienia do klasztoru. Rodzice sprzeciwiają się, ale ona udaje się do pracy w Łodzi. 1 sierpnia 1923 roku, podczas tańca, doświadczyła tego:> „Kiedy zaczęłam tańczyć, nagle ujrzałam Jezusa obok mnie. Goły, zmęczony, okryty ranami” (Dziennik 37).Następnie pobiegła do katedry Świętego Stanisława Kostki i usłyszała, klękając przed tabernakulum:> „Idź do Warszawy, tam wejdziesz do klasztoru”.Helena wróciła do domu, powitała siostrę. Poprosiła o pomoc Maryję. Nagle poczuła głęboko w swojej duszy:> „Idź do tej wioski, niedaleko miasta, tam spędź noc w całkowitej bezpiecznej ciszy”.

Pierwsze wizje maryjne w klasztorze: świadectwa z dziennika (1924-1931)

1 sierpnia 1924 – Helena wstępuje do klasztoru Matki Bożej Miłosierdzia w Warszawie jako kandydatka, przyjmując imię Siostry Faustyny. Pod koniec okresu nowicjatu, pewnej nocy w kwietniu 1927 roku, opisuje:> „Prawie Święta Matka Boża odwiedziła mnie, trzymając w ramionach Jezusa. Radość wypełniła moją duszę, i powiedziałam: «Matko Boża, wiesz, jakie cierpienia znoszę». A Ona, Matka Boża, odpowiedziała: «Wiem, jak bardzo cierpisz, ale nie bój się, zawsze będę miała i mam współczucie dla ciebie». Uśmiechnęła się łagodnie i zniknęła.” (Dziennik 43)Niedługo później:> „W siódmy dzień noweny widziałam Najświętszą Matkę Bożą ubraną w lekką szatę, pomiędzy niebem a ziemią. Modliła się, trzymając ręce skrzyżowane na piersi, wzrok uniesiony ku niebu. Z jej serca wychodziły promienie ognia, z których niektóre wznosiły się ku niebu, a inne okrywały naszą ziemię.” (Dziennik 46)

Wizja Chrystusa Miłosiernego (22 lutego 1931): polecenie obrazu i święto miłosierdzia

W 1931 roku, 22 lutego, miała miejsce słynna wizja Chrystusa, który polecił:> „Pomaluj obraz tego, co widzisz, z napisem: «Jezu, ufam Tobie!»” (Dziennik 51)W tej samej wiadomości Chrystus ogłosił pragnienie ustanowienia Święta Miłosierdzia. W maju 1933 roku Siostra Faustyna udała się w pielgrzymce do Czestochowy. Tam, w obecności Matki Bożej, odnowiła swoje wieczne śluby i doświadczyła głębokiego poczucia macierzyństwa Bożej:> „Odnówiłam wieczne śluby, poczułam się jak córka Jej i że Ona jest moją Matką. Nie odmówiła nic z tego, co prosiłam.” (Dziennik 134)Jej mistyczna bliskość z Matką Bożą wzrastała z czasem, jak wiosną 1934 roku:…„Pewnego dnia, Matka Boża odwiedziła mnie. Była smutna i schylona. Powiedziała, że ma coś dla mnie do powiedzenia, ale jednocześnie nie chciała mi nic zdradzić. Kiedy zrozumiałem to, zaczęłem błagać, by powiedziała mi, co ma na sercu, i spojrzała na mnie. Kilka chwil później, Maryja spojrzała na mnie z ciepłym uśmiechem i powiedziała: «Jesteś wkrótce skłonna doświadczyć cierpienia z powodu choroby i lekarzy. Będziesz miała wiele cierpienia z powodu tej ikony [«Chrystus Miłosierny»], ale nie bój się niczego».”(Dziennik 149).15 sierpnia 1934 r. – Dziewica ponownie pojawia się przed nią podczas modlitwy w celi:„Widziałam Świętą Dziewicę, o nieopisywalnej piękności. Powiedziała: «Moja córka, wymagam od ciebie modlitw, modlitw i jeszcze więcej modlitw za świat i szczególnie za twój kraj. Przez dziewięć dni uczci święte ofiarowanie mszy i przyjmij święte Komunie w odpuszczeniu grzechów. W ciągu tych dziewięciu dni będziesz z Bogiem, jako ofiara, wszędzie, zawsze, wszędzie i we wszystkim, w dzień i w nocy».”(Dziennik 152).Na koniec tej noveny, Faustyna widzi, jak Dziewica owija jej duchowego przewodnika swoim płaszczem (Dziennik 153).

Pojawiają się kolejne objawienia maryjne w latach 1935-1936: przesłania o miłosierdzie i mediacji Maryi

26 października 1934 r. – Chrystus i Dziewica ponownie się pojawiają (Dziennik 66).W czasie Wielkanocy 1935 r., obraz „Chrystus Miłosierny” został namalowany w Wilnie (Litwa) według wskazówek Faustyny i wystawiony w Ostra Brama.5 sierpnia 1935 r. – Faustyna widzi Dziewicę:„Nieopisywalnie piękna, wychodząca z ołtarza w stronę swojego klękującego krzesła. Przytuliła mnie i powiedziała: «Jestem twoją Matką, dzięki nieskończonej miłosiernej woli Boga, dusza mi się tak bardzo podoba, im bardziej wypełniasz wolę Bożą… Nie bój się przeszkód iluzorycznych, ale skup wzrok na cierpieniach Mego Syna. Tak zwyciężysz».”(Dziennik 194-195).15 sierpnia 1935 r.„Usłyszałam szum sukni i ujrzałam Świętą Dziewicę w pięknym świetle, ubraną w białą suknię i niebieską opaskę, która powiedziała: «Cieszę się, że czczysz Świętą Trójcę przez łaski i przywileje, które Ja otrzymałam».”(Dziennik 229).Następują kolejne wizje: 15 listopada i pod koniec grudnia 1935 r. 25 marca 1936 r. – kolejna wizja:“Nagle ujrzałem Matkę Bożą, która powiedziała mi: ‘Dałam światu Zbawiciela. A ty musisz mówić światu o Jego miłosierdziu i przygotowywać świat na drugie przyjście tego, który przyjdzie nie jako miłosierny Zbawiciel, ale jako sprawiedliwy sądzi’ […] Nie bój się niczego, bądź wierny do końca”.

(Dziennik 251).

W następny dzień 15 sierpnia, podczas mszy w społeczności:

“Widziałem wtedy Świętą Dziewicę z Jezusem, który trzymał ją za rękę. Apariacja była ubrana w białą, przejrzystą suknię, z niebieskim płaszczem, głowa była odkryta, włosy swobodnie ułożone, piękno niewyobrażalne.”

(Dziennik 263).

29 listopada 1936 roku, kolejna pojawienie się z tymi słowami:

“Jesteś miłym domem dla Boga żywego”

(Dziennik 291).

W następnym miesiącu:

“Widziałem ją tak pięknie, że zabrakło mi słów, by opisać to piękno. Była w całości biała, otoczona niebieskim pasem, jej płaszcz był niebieski, korona na głowie. Niezwykłe światło emanowało z całej jej osoby. Jestem Królową Nieba i Ziemi, ale przede wszystkim Twoją Matką. Przytuliła mnie i powiedziała: ‘Mam współczucie dla ciebie'”.

(Dziennik 295).

Przyjęcie eklesyjne: od dekretu Świętego Oficjum (1959) do kardynała Wojtyły i beatyfikacji w 2000 roku

Siostra Faustyna często doświadczała Męki Chrystusa, ale jej stygmaty pozostały niewidoczne (we wrześniu 1936 r., *Dziennik* 270. W lutym 1937 r., *Dziennik* 331, 334. 5 marca 1937 r., *Dziennik* 355. W lipcu 1937 r., *Dziennik* 394).Na podstawie jej doświadczeń rozpowszechniono wiele obrazów Miłosiernego Chrystusa. W 1937 r. arcybiskup Wilna zezwolił wiernym na czczenie obrazu, który umieścił w kaplicy.W dniu 5 października 1954 r. polska hierarchia kościelna zatwierdziła jedynie jeden obraz, ten namalowany przez Ludomira Slezinskiego, wiernie oddający obraz stworzony w 1935 r., pod warunkiem, że nie będzie on rozpowszechniany wraz z objawieniami siostry Faustyny, dopóki nie zostanie zatwierdzony przez Stolicę Apostolską.W 1960 r. Święte Oficjum zawiesiło postępowanie beatyfikacyjne.Kardynał Karol Wojtyła, młody arcybiskup Krakowa, stał się zwolennikiem sprawy. Skonsultował się z kardynałem Ottavianim. Po wyborze na papieża w 1978 r., beatyfikował siostrę Faustynę 18 kwietnia 1993 r., a w 2000 r. kanonizował ją.W tym samym dniu, 30 kwietnia 2000 r., kiedy to kanonizacja miała miejsce, ustanowiono święto Bożego Miłosierdzia: *od tej pory cała Kościół będzie nazywał ten dzień „Niedzielą Bożego Miłosierdzia”*, święto obchodzone w pierwszą niedzielę po Wielkanocy.Krytyteria Magistruium do oceny objawień i objawień są pogłębione w encyklikach Jana Pawła II *Redemptoris Mater*, która oświetla drogę wiary i duchowego dyskursu, jakim Kościół podchodzi do wiadomości z objawień prywatnych.Głębiej w temat: zapoznaj się z *Mariologią*, *teologią maryjną*, *objawieniami maryjnymi* i *póstopniowym studiami w dziedzinie mariologii*.