Matka Boża, prorok i Kościół w czasie Adwentu

Maria: Matka-Panna, prorok i obraz Kościoła w czasie Adwentu

Maria jest kobietą pełni czasów (por. Gl 4,4-7): zamyka jeden okres i otwiera przyszłość.Moc miłosierna i wierna Boga objawiła się wobec Dziewicy, tak jak wcześniej dała charyzmatycznym kobietom dzieci, które miały ocalić lud:– Izak z Sary, – Sanson z Manoá i jego żony, – Samuel z Anny, – Jan Chrzciciel z Izabeli.Lucas wspomina o narodzinach Jana Chrzciciela (por. Lk 1,7: „ale oni nie mieli dzieci, ponieważ Izabela była niepłodna. Obaj byli w starszym wieku”) aby podkreślić wyjątkowość i nieporównywalną wyboru Marii: być matką nie jednego, ale Zbawiciela (Lk 1,32-33: „Będzie wielki i będzie zwany Synem Najwyższego. Pan Bóg da mu tron ojca swojego Dawida, i będzie królował na zawsze nad ludem Jakuba. Jego królestwo nie będzie miało końca”).W ten sposób podkreśla się boską macierzyństwo jako wspaniałe wyrażenie suwerennego miłości Boga „za nas, ludzi i nasze zbawienie”. Chcąc głęboko odkupić ludzkość, Bóg zidentyfikował się z nami we wszystkim, stając się w linii Adama i przechodząc przez Marię.Dlatego Kościół, od Soboru Efeskiego (431), wyznaje, że Dziewica jest „Matką Boga” (matka Boga): jest to rzeczywistość i konkretyzacja, w której uznaje się ludzkość Słowa, w którym Bóg zstępuje, by dotknąć każdego człowieka w najgłębszym i najbardziej intymnym miejscu, gdzie wszyscy są ranni.

Prorocza dziewica

Maria realizowała zapowiedź „celibatu dla królestwa Bożego” nie w sensie ślubu, ale w zgodzie z pełnością życia, w której jest świadkiem, że jej Syn jest Bogiem i człowiekiem. Nie chodzi o czystość prawną czy moralną, ani o ucieczkę od świata, jak u essenistów, ani o duchową azję ascetyzmu.O sens virginitatu powinien być umieszczony na szczycie impulsu i napięcia eschatologicznego ruchu wywołanego przez proroczą zapowiedź. Dlatego Maryja była pierwszą, która doświadczyła pełnej wolności i otworzyła drogę tym, którzy rezygnują z rzeczy światowych w perspektywie „setku razy” (por. Mt 19,29: „Ktoś, kto z powodu Mojego imienia porzuci domy, braci, siostry, ojca, matkę, żonę, dzieci lub posiadłości, otrzyma setkę razy więcej i zdobędzie życie wieczne”). Te „setka razy” to dobra mesjańskie, czyli Syn, Bóg z nami, już symbolizowany w YHWH obecnym w arce przymierza.Anunciacja i Encarnaacja są składnikami, które kształtują życie Maryi, nadając mu niezmienny charakter. Są to wydarzenia wymagające od niej absolutnej niewinności, której integralność fizyczna jest znakiem. Niewinność Matki Bożej implikuje radykalne i wyłączne oddanie całej swojej osoby Bogu, w całkowitej dostępności, co pozwala Duchowi na ukształtowanie jej ciała i serca. Stając się „czystą dostępnością”, Dziewica może być świątynią nowej przymierze, aby oświecić świat i historię nowym światłem.Jak stało się to z Dziewicą, oczyszczoną i uświęconą przez Ducha od momentu poczęcia, pełną błogosławieństwa i uświęcenia przez Ducha z powodu anielskiego ogłoszenia, tak powinno być dla Kościoła i chrześcijan. Niewinność Maryi, odzwierciedlająca istnienie Chrystusa, jest lustrem, do którego wierni powinni patrzeć, aby dostosować swoje życie do impulsów Ducha. W rzeczywistości, pomimo wszelkiej możliwej doskonałej przygotowania, wola Boża wybucha zawsze niespodziewanie i nieoczekiwanie, z nieprzewidywalnymi potrzebami, które w każdym przypadku wymagają bezprecedensowych odpowiedzi. Nie można, w świetle rozumu i tylko za pomocą ludzkich sił, zrozumieć i zaakceptować boskich rzeczywistości do ich ostatnich konsekwencji. Maryja, swoim „fiatem”, po istnej posłuszeństwie Jezusa (por. Hebr 10,5ss), osiągnęła najwyższy punkt.Matka-Dziewica, typ KościołaW wypełnieniu oczekiwań proroczych, po długim i intensywnym dialogu między Bogiem a człowiekiem, umieszcza się wiarę Maryi, która przyjmuje Słowo, poczęła Słowo Boga i staje się początkiem i znakiem odkupionych, rzeczywistością i modelem Kościoła.Kontemplując cuda, jakie Bóg w niej dokonał, Kościół w pewnym sensie bada swoją istotę i historię. Jeśli istnieje moment, w którym Matka Boża wyraźnie ukazuje się jako typ Kościoła, to jest to cykl bożonarodzeniowy. Ten temat będzie rozwijany przede wszystkim w czasie Wielkanocy i podczas wielkich świąt maryjnych.Ewangelia dzieciństwa w Ewangelii Łukasza przypomina bardzo ewangelię dzieciństwa Kościoła, zawartą w Dziejach Apostolskich:– Duch, który dokonuje pierwszego Pentekostu nad Maryją (Łk 1,35 „… Duch Święty zstąpi na ciebie, a moc Najwyższego napełni cię…”), jest to ten sam Duch, który spoczywa nad apostołami (Dz 1,8 „… a gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie moc…”). – Maria szybko się udaje (Łk 1,39 „… pospieszyła do miasta w górach Judei, do domu Zachariasza…”) i apostołowie, po opuszczeniu świątyni, zaczynają głosić Słowo Boże i wskrzeszenie umarłych, nie mogąc milczeć o tym, co widzieli i słyszeli (Dz 5,20 „… idźcie, stawcie się świadkami dla mnie w Jerozolimie, w całej Judei i Samarii, aż do najdalszych granic…”).Odwiedzenie Izabeli odpowiada impulsowi wynikającemu z tego „proto-Pentekostu”.Maria jest wzorem dostępności Ducha do misji na rzecz Ewangelii. Impuls, który ją porusza, leży u podstaw fundamentalnego impulsu Syna, który przychodzi na świat, jako dostępność do życia i śmierci, właśnie dlatego, że porusza Go Duch (por. Łk 3,2: „I przemierzał całą okolicę Jordanu, głasząc chrzest pokuty, na przebaczenie grzechów”; Łk 4,1: „I Jezus, napełniony Duchem Świętym, powrócił z Jordanu i został prowadzony przez Ducha do pustyni”).Ewangelie dziecięce podkreślają również, na swój sposób, dzieło Ducha. Widzimy to zwłaszcza w odniesieniu do płodnej dziewiczej macierzyństwa Marii. Panna, która wierzy w Archanioła i poczęła, jest już źródłem Kościoła, nawet przed Pentekostem. Dziewictwo staje się znakiem, który charakteryzuje nową epokę, epokę Ducha. Od samego początku, poprzez Marię, Kościół otrzymuje tę konotację duchową, obok macierzyńskiej, tworząc się jako Dziewica, wybrana przez Boga, i jako Matka, przez dzieci adoptowane przez Ducha w Chrystusie, który rodzi przez chrzest.Modlitwa końcowaHymn na Solenność Świętej Marii, Matki BożejZ korzeni żydowskich rozkwita, Panna rodzi Syna Bożego. Maria światowi daje Zbawiciela: Jezusa.W niebieskim płaszczu otula, I otacza Boga-Dziecka. Na słomianym łóżku kładzie Ten, który z Ojcem stworzył niebo.Lecz mleko matki czeka, Niewolnik staje się królem. Nowy słońce, obfite w darach, Z śmierci łamie kajdany.Maria przynosi Boga na świat, Niech narody przyjdą i uwielbiają! Do Ojca i Ducha Świętego, Syn Boży, światło światła.Za głębokie zagłębienie tytułów Marii jako Matki, Prorokini i obrazu Kościoła, zapoznaj się z encykliką Jana Pawła II „Redemptoris Mater” na temat misji Marii w życiu Kościoła.Głębiej zgłębiaj: poznaj Mariologię, teologię maryjną, zjawiska objawień maryjnych oraz studia podyplomowe w dziedzinie Mariologii.