Over bepaalde uitdrijvingen en gebeden (1999): het nieuwe Romeinse ritueel voor uitdrijving

De Exorcismis et Supplicationibus Quibusdam (Ritueel van Exorcisering en Sommige Vragen), gepubliceerd door het Heilig Officie voor het Goddelijke Latere en de Discipline van de Sacramenten op 22 november 1998 en in het Latijn uitgegeven in 1999, is het officiële liturgische boek dat hoofdstuk XII van het Rituale Romanum van 1614/1925 verving. Dit nieuwe ritueel is het resultaat van drie decennia post-conciliair onderzoek en is de onmisbare referentie voor alle katholieke exorcisisten.

Document	De Exorcismis et Supplicationibus Quibusdam
Auteur	Sacra Congregatie voor het Goddelijke Latere en de Discipline van de Sacramenten
Goedkeuring	Paus Benedictus XVI, 22 november 1998
Uitgave in het Latijn	26 januari 1999
Uitgave van het Type	Gewijzigde Type-uitgave 2004

Structuur van het nieuwe ritueel

Het boek De Exorcismis is onderverdeeld in vier delen:

1. Praenotanda (Pastorale Inleiding): 39 punten over de theologie van de exorcisering en de pastorale criteria
2. Hoofdstuk I: Ritueel van de ernstige exorcisering van een persoon (44 paragrafen)
3. Hoofdstuk II: Vragen die privé door priesters of gelovigen kunnen worden gebruikt
4. Bijlage: Vragen voor privégebruik tegen de duivel

Latijnse tekst, Praenotandum n. 1: Overwinnend werk van Christus

Door het paaswerk van Christus zijn de dood en de zonde, samen met de machten van de duisternis, overwonnen en vernietigd. Christus, de Zoon van God, die in vlees is afgedaald, heeft de werken van de duivel vernietigd (cf. 1 Jo 3, 8) en door zijn dood en opstanding de overheersing over de zonde en de dood getoond, evenals over de duivelse geest die zich verheugde in de macht over de dood (cf. Heb 2, 14).

Portugese vertaling, Praenotandum n. 1

Pela obra pascal de Cristo, a morte e o pecado universais foram vencidos e destruídos. Cristo, Filho de Deus enviado em carne, desceu à terra para destruir as obras do diabo (cf. 1Jo 3, 8) e pela sua morte e ressurreição mostrar o domínio sobre o pecado e a morte, e também sobre o espírito maligno que se gloriava de ser senhor da morte (cf. Heb 2, 14).

Praenotandum n. 13-14: wie mag exorciseren?

Het document stelt strenge criteria op:

1. Alleen de bisschoppen van de bisdommen mogen een ernstige exorcisering toestaan
2. Alleen een priester mag een ernstige exorcisering uitvoeren, na specifieke en expliciete toestemming van de bisschop (n. 13)
3. De exorcisist-priester moet «van goede opvattingen, solide in de leer, ervaren in wijsheid, en van onberispelijke levenswandel» zijn (n. 13), en mag niet improviseren

Geloofigen mogen gebeden tegen de Duivel uitspreken (n. 14), maar mogen geen solemne exorcismen uitvoeren.

Voorafgaande overweging n. 15: Discerniment voor het exorcisme

> Voordat men overgaat tot een solemne exorcisme, moet de exorcist-priester raadplegen met specialisten, artsen, psychologen, psychiaters, om psychofysieke oorzaken van de symptomen uit te sluiten. Alleen wanneer er redelijke morele zekerheid bestaat over de werking van de Duivel, en niet slechts om een natuurlijke ziekte te behandelen, moet men verdergaan.

Structuur van het solemne exorcisme

Het Rituel van het solemne exorcisme (Hoofdstuk I) omvat:– Ontvangst met het zegenen met gezegend water – Lofzang van de Heiligen (met o.a. Sint-Michiel) – Liturgie van het Woord met zorgvuldig gekozen lezingen (Ps 53, 67, 90, 117, Rom 8, Ef 6) – Bede tot de Drie-eenheid – Teken van het Kruis en zegen – Legging van de handen – Soemne exorcisme (de directe formule tegen de Duivel) – Profession van het Geloof en het Vader Ons – Eindzegen

Soemne exorcismeformule, Latijn

> *Imperat tibi Deus Pater +, imperat tibi Deus Filius +, imperat tibi Deus Spiritus Sanctus +. Imperat tibi sacramentum Crucis +. Imperat tibi fides sanctorum Apostolorum Petri et Pauli ceterorumque Sanctorum +. Imperat tibi Martyrum sanguis +. Imperat tibi continentia Confessorum +. Imperat tibi devota Sanctorum et Sanctarum omnium intercessio +.*

Vertaling van de soemne exorcismeformule

> Beveelt u aan, God Vader +, beveelt u aan, God Zoon +, beveelt u aan, God Heilige Geest +. Beveelt u aan het sacrament van het Kruis +. Beveelt u de geloof van de Heiligen Apostelen Petrus en Paulus en van de andere Heiligen +. Beveelt u het bloed van de Martelaars +. Beveelt u de vastheid van de Bekenners +. Beveelt u de devotie van alle Heiligen en Heiligen om tussenkomst te verzoeken +.

Wijzigingen ten opzichte van het ritueel van 1614

| Aspect | Ritueel 1614 (Leon XIII, 1890) | Nieuw ritueel 1999 | |—|—|—| | Taal | Latijn verplicht | Latijn officieel, toegestaan in de volkstaal | | Discerniment | Minder gedetailleerd | Verplichte raadpleging met artsen en psychologen | | Structuur | Meer directief, lang | Meer liturgisch, met Liturgie van het Woord | | Theologische nadruk | Directe confrontatie met de Duivel | De overwinning van Christus in Pasen | | Voorbereiding voor gelovigen | Kort bijrol | Uitgebreide Hoofdstuk II en Bijlage |

Internationale Vereniging van Exorcisten

Op 13 juli 2014 erkende de Vaticaan (Congregatie voor het Clerus) officieel de Internationale Vereniging van Exorcisten (IE), opgericht in 1991 door de priester Gabriele Amorth. De vereniging formaliseert:– Jaarlijkse intensieve opleiding voor exorcisten in Rome – Samenwerking tussen exorcisten uit verschillende landen – Gedeelde beoordeling van gevallen – Ontwikkeling van theologische en pastorale materialen

Frequentie en geografische verspreiding

In 2024 wordt geschat dat er:– Ongeveer 800 actieve exorcisten in de rooms-katholieke kerk wereldwijd zijn – Italië: ongeveer 100 exorcisten (het hoogste aantal) – Polen: ongeveer 200 exorcisten – Verenigde Staten van Amerika: ongeveer 50 exorcisten (een groei sinds 2010) – Brazilië, Mexico, Filipijnen: een groeiende aanwezigheid

Doctrinale erfenis

Het document De Exorcismis uit 1999 vertegenwoordigt de volwassenheid van het post-conciliair magesterium op het gebied van pastorale demonologie:– Het bevestigt opnieuw de werkelijke invloed van de duivel (in lijn met het IV Concilie van Latraan (1215), de Congregatie voor de Geloofsbelijdenis (1975) en paus Paulus VI (1972)) – Het bouwt voort op de paasoverwinning van Christus (in overeenstemming met de patristische theologie) – Het legt strikte pastorale criteria vast tegen overdrijving en superstitie – Het integreert medisch-psychologisch en spiritueel discernement – Het herstelt de exorcist als een specifiek ambt

Aanvullende lectuur

– IV Concilie van Latraan (1215) | Congregatie voor de Geloofsbelijdenis (1975) | Paus Leo XIII – Gebed van Sint-Michiel tegen de duivel (1886) | Exorcismus in Satanam (1890) | CCC (Catechismus van de Katholieke Kerk) – Engelen en demonen (328-336, 391-395)