Kecharitômenê, „Pełna łaski”: grecki tytuł Marii w Łk 1,28

# Kecharitôménē, tytuł wyjątkowy Marii w AnuncjacjiKiedy archanioł Gabriel wchodzi do domu Marii w Nazarecie, nie zwraca się do niej po imieniu, ale nadaje jej wyjątkowy tytuł: *Kecharitôménē* (χεχαριτωμένη), co zazwyczaj tłumaczy się jako “pełna łaski” (Łuk 1,28). Ten termin, który pojawia się tylko raz w Biblii w tak pełnym znaczeniu, stanowi niezbędny punkt wyjścia dla każdego poważnego badania mariologicznego. Jego grecka morfologia jest precyzyjna i wymowna: jest to dopełniacz pasywny od czasownika *charitóō* (χαριτόω), “przyznawać łaskę”. Maria nie zdobyła tej łaski, ale otrzymała ją od Boga.Dopełniacz grecki wyraża akcję przeszłą, której skutki trwają w teraźniejszości. *Kecharitôménē* oznacza zatem “ta, która została na zawsze i trwale przemieniona przez łaskę”. Stan łaski w Marii nie jest przypadkowy ani epizodyczny; jest to stabilna warunkowość, wcześniejsza od momentu Anuncjacji. Ten aspekt gramatyczny ma ogromne znaczenie teologiczne: sugeruje, że łaska, która wypełnia Marię, została jej udzielona przed chwilą, gdy Gabriel mówi, a więc od chwili jej poczęcia.## *Kecharitôménē* i Niepokalane PoczęcieRelacja między *Kecharitôménē* a dogmatem o Niepokalanym Poczęciu (Pio IX, *Ineffabilis Deus*, 1854) jest najbardziej dyskutowanym aspektem mariologii biblijnej. Magistrium nie twierdzi, że sam grecki dopełniacz dowodzi dogmatu, ale podkreśla, że tekst biblijny jest z nim spójny i wskazuje na niego. Dogmat ten jest definiowany w oparciu o całą Biblię, Tradycję i *sensus fidei* Kościoła. Współczesna exegesa, zwłaszcza praca Ignacego de la Potterie (*Marie dans le mystère de l’Alliance*, 1988), wykazała, że dopełniacz pasywny *Kecharitôménē* implikuje wcześniejszą ontologiczną transformację, a nie tylko pozytywną skłonność moralną.W Nowym Testamencie występuje jeszcze jedno miejsce, w którym występuje czasownik *charitóō*: Ef 1,6, “w którym nam udzielił łaski” (*echaritôsen hêmas*). W tym kontekście łaska jest udzielana wszystkim ochrzczonym w Chrystusie. Różnica między formą aorystu w Ef 1,6 (wyrażającą czynność punktową) a dopełniaczem w Łk 1,28 (wyrażającym stan stały) jest istotna: aoryst w Ef 1,6 odnosi się do chrztu, natomiast dopełniacz w Łk 1,28 opisuje wcześniejszy i trwały stan. Maria jest zatem odbiorczynią łaski o jakości zasadniczo odmiennej od zwykłej łaski chrztu.## *Kecharitôménē* w tradycji patrystycznej i liturgicznejOjcy Kościoła greccy komentowali *Kecharitôménē* świadomie jego wyjątkowości. Jan Damasceński (*Homilia I in Dormitionem*) dostrzegł w tym tytule wyraz całkowitej i pierwotnej świętości. Tradycja liturgiczna Wschodu, która nigdy nie przestała świętować Koncepcji Marii jako święta czystości i łaski, znajduje w *Kecharitôménē* biblijne uzasadnienie dla powszechnej czci maryjnej. Obecna liturgia rzymska, w dniu 8 grudnia, wykorzystuje Łk 1,28 jako werset na Aleluja, umieszczając *Kecharitôménē* w sercu dogmatycznego święta.Zapraszamy do pogłębienia wiedzy: poznaj *Niepokalane Poczęcie*, *Archanioła Gabriela*, *Maryję w Biblii*, *mariologię*, a także *Pós-Graduatę w Mariologii* i *łaskę w języku greckim*.

Poznaj, co Kościół uczy o Maryji jako Mediatorze wszystkich łask.