De contemplatie in het hart van Maria voor haar missie

De aankondiging van het Evangelie aan alle volken: “We zagen zijn ster in het oosten en zijn komen hem aanbidden” (Mt 2,2). “En toen zij het kind bij Maria, zijn moeder, in het huis zagen binnengaan, neemden zij plaats in de achterste rij” (Mt 2,11).

De aankondiging van het Evangelie in de synagoge van Nazaret: “Hij ging naar Nazaret, waar hij was opgevoed, en op een Sabbatdag ging hij zoals gebruikelijk naar de synagoge. Hij kreeg het boek van de profeet Jesaja in handen. Toen hij het opende, vond hij de plaats waar geschreven stond: ‘De Geest van de Heer is op mij, omdat mij de Heere gezalfd heeft om de armen te verkondigen, de gevangenen vrij te geven en de blinden te herstellen’” (Lc 4,16-18). “Is dit niet de timmerman, de zoon van Maria?” (Mc 6,3).

De contemplatieve en missievolle houding van Maria

“Maria daarentegen bewaarde al deze dingen in haar hart” (Lc 2,19). “En hij was onderworpen aan hen; en zijn moeder bewaarde al deze dingen in haar hart” (Lc 2,51).

Bij de aankondiging neemt Maria een houding van stilte en meditatie aan en is open voor Gods plannen (Lc 1,29), uitgedrukt in de trouw aan Gods Woord (Lc 1,38). De houdingen die in het Magnificat worden uitgedrukt, kunnen worden samengevat in een bijbelse armoede die zich uitdrukt in lof, dank en hoop (Lc 1,46ss). Bij de woorden van Simeon, verklaart Maria, samen met Jozef, hun bewondering voor Gods plannen (Lc 2,33-34). De stilte van Maria (in Bethlehem en in de tempel) wijst op een aanbiddings- en offerhouding (Lc 2,19. 2,51). De vraag van Maria bij het vinden van Jezus in de tempel zal een gelegenheid zijn voor Jezus om naar het reddingsmysterie (paslamysterie) te verwijzen (Lc 2,48). In Kanaa toont Maria een houding van liefdadigheid en smeekbede, in overeenstemming met de behoeften van haar broers, altijd in het licht van Gods reddingsplannen (Jo 2,3ss).

“Voor de lezer van het Woord van God, verheft zich het ideaalbeeld van Maria, de moeder van de Heer, die ‘alle dingen bewaarde in haar hart’ (Lc 2,19. Cf. 2,51), dat wil zeggen, zoals het Griekse origineel zegt, het diepe verband opzoekt tussen gebeurtenissen, handelingen en dingen die op het eerste gezicht los van elkaar lijken in het grote goddelijke plan” (Eindboodschap van het Synode over het Woord, n.9).

“Het dialoogproces, wanneer het gaat om Openbaring, impliceert de prioriteit van Gods Woord gericht tot de mens. De mens reage op God in volledige vrijheid met de gehoorzaamheid van het geloof (zie Rom 1,5; 2 Kor 10,5-6; DV 5). Maria, Moeder van Jezus, belichaamt deze voorbeeldige gehoorzaamheid van het geloof, en is ook het archetype van het geloof van de Kerk die luistert en de Woord van God opneemt.” (Bisschopssynode, Voorstel 4: Dialoogdimension van Openbaring).

“Maria, model van levend geloof” (TMA 43). “We moeten Maria’s contemplatie imiteren, die na een pelgrimstocht naar de heilige stad Jeruzalem terugkeerde naar haar huis in Nazareth, de mysteries van de Zoon in haar hart mediterend” (NMi 59).

Een reis om het hart te verenigen: “divine lezing”, een marian dimensie. Een verenigd hart dat het leven transformeert in een hymne van liefde en vrede (Magnificat: Lc 1,46-55). De vreugde van deel uitmaken van Gods reddingsplannen (Lc 1,46-47). Maria laat zich verassen door God (zie Lc 1,29) en maakt van haar leven een “ja” (Lc 1,38). Niets boven God stellen. In harmonie met de behoeften van de broeders (Jo 2,3: “ze hadden geen wijn meer”). In harmonie met Jezus (Jo 2,5: “doen alles wat Hij u zegt”). De “vrouw” verbonden met Christus de Verlosser (Jo 2,4; Jo 19,26). De stille contemplatie van Maria (in Bethlehem en in de tempel) wijst op een aanbiddings- en offerhouding. Een reis geleerd uit de Schrift: “Uw woord is de vreugde van mijn hart” (Jer 15,16). “Ik wil Uw geboden bewaren” (Ps 119,57).”

De contemplatieve missie van de Kerk naar het navolgen van Maria

De Kerk, in haar evangelisatie-missie, vindt in Maria een uitmuntend model van contemplatie dat haar naar actie aanzet. Net zoals Maria de mysteries van het leven van Christus mediteerde en in haar hart bewaarde, wordt de Kerk opgeroepen diep in Gods Woord en de mysteries van het geloof te contempleren, om zo, versterkt en verlicht door deze reflectie, het Evangelie met passie en trouw aan de wereld te kunnen aankondigen. De contemplatie van Maria heeft haar niet geïsoleerd, maar haar voorbereid voor de missie om Moeder van de Verlosser te zijn en mee te werken aan het werk van de redding. Evenzo wordt de Kerk, door de mysteries van Christus te contempleren, opgeroepen om uit zichzelf te treden en de boodschap van redding naar alle volken te brengen. Gebed, meditatie en het luisteren naar het Woord zijn fundamenteel zodat de Kerk, net als Maria, de wil van God kan doordringen en met genereusheid en moed kan antwoorden.

Maria, aanwezig bij alle cruciale momenten in het leven van Christus, van de Aankondiging tot Pentecoste, leert de Kerk dat de ware missie voortkomt uit contemplatie. Het is in de intimiteit met God, in aandachtig luisteren en in stilte biddend, dat men de kracht vindt om een getuige te zijn van Christus in de wereld.

Daarom wordt de Kerk, naar het voorbeeld van Maria, opgeroepen om contemplatie en actie te verenigen, zodat haar missie altijd geworteld is in gebed en in diepe gemeenschap met God, zodat zij de redding naar alle hoeken van de aarde kan brengen.

De contemplatieve missie van de Kerk naar het voorbeeld van Maria

“De Kerk, Maria contemplerend in het licht van het Woord gemaakt vlees, doordringt met eerbied en dieper in het hoogste mysterie van de Verkening en vormt zich steeds meer naar haar Bruid” (LG 65). Maria is in het hart van de Kerk (RMa 27). “Laat de ziel van Maria de Heer in elk van ons verheffen, laat de geest van Maria in God in elk van ons opstijgen” (s. Ambrosius). “De Kerk is de wieg waar Maria Jezus neerlegt en hem aanbidding en contemplatie door alle volken toevertrouwt” (IM 11).

Maria, “Moeder door de Kerk” (RMa 24, LG 65). “De Kerk leert van Maria haar eigen moederschap” (RMa 43). Het mariaanse apostolaat wordt gekenmerkt door houdingen als trouw (aan het Woord, aan de Heilige Geest), een verloofde associatie met Christus, opoffering en hoop.

“Veelvuldig in deze jaren heb ik haar voorgesteld en aangeroepen als ‘Ster van de nieuwe evangelisatie’. Ik blijf haar aanwijzen als de ochtendster en veilige gids op onze weg” (NMi 58).

Daarom, “net zoals de apostelen na de opstanding van Christus, moet de Kerk zich in het Cenakel verzamelen ‘met Maria, de Moeder van Jezus’ (Hand 1,14), om de Geest te smeken en kracht en moed te verkrijgen om de missie te vervullen” (RMi 92).De aanwezigheid van Maria op de missiepaden van de Kerk is een voortzetting van het evangelie-gebeurtenis zoals beschreven door Johannes na het wonder van Kana: “Jezus verrichtte dit eerste wonder te Kana in Galilea, en openbaarde zijn glorie; en zijn discipelen geloofden in hem. Daarna daalde hij af naar Kafarnaum, met zijn moeder, zijn broers en zijn discipelen” (Jo 2,11-12). De evangelisatie-sequentie, die streeft naar het delen van dezelfde apostolische leven van Christus, is een gevolg van Maria’s oproep: “Doe alles wat hij u zegt” (Jo 2,5).

Volgens de conciliaire leer van het Vaticaan II, “voorloopt” Maria de missiepaden van de Kerk en “schijnt nu op aarde als een teken van zekere hoop en troost voor het pelgrimsvolk van God” (LG 68). Daarom “moeten alle gelovigen hun vurige gebeden tot de Moeder van God en Moeder der mensen richten, opdat zij, die bij haar gebeden de opkomende Kerk bijgestaan heeft, ook nu, verheven in de hemel, voor haar kinderen zou intercederen, zodat alle volken van de wereld verenigd in één volk van God, tot de glorie van de allerheiligste en ongedeelde Drie-eenheid zouden komen” (LG 69).

De evangeliserende actie van de Kerk draagt in zich en manifesteert zijn Maria- en moederlijke realiteit, aangezien de Kerk Maria imiteert “die Christus, door de Heilige Geest conceptieel en geboren uit de Maagd, in het hart van de gelovigen door de Kerk voortgeplant en gegroeid heeft” (LG 65).

Het Synode, dat vooral gericht is op het vernieuwen van het geloof van de Kerk in het Woord van God, kijkt naar Maria, de Maagd Moeder van het Woord in vlees, die met haar ‘ja’ tegen het Verbond en zijn missie, haar goddelijke roeping perfect vervult. De synodale vaders stellen voor dat onder de gelovigen de gebed van de Angelus als een dagelijkse herinnering aan de incarnatie van het Woord en het rosarium verspreid worden.

De Kerk van het Nieuwe Testament leeft daar waar het ingesloten Woord in vlees is ontvangen, liefgehad en gedient in volledige beschikbaarheid aan de Heilige Geest. Maria’s geloof ontwikkelt zich in liefde waarmee zij het groei en de missie van het Woord in vlees begeleidt. Onder het kruis van de Zoon wordt geloof en liefde de hoop waarmee Maria zich ertoe laat overtuigen om de Moeder van de geliefde leerling en van de geredde mensheid te worden.

De devotie en liefdevolle aandacht voor de figuur van Maria als model en archetype van het geloof van de Kerk is van cruciaal belang om ook vandaag een concrete verandering van paradigma in de relatie van de Kerk met het Woord te bewerkstelligen, zowel in het gebed als in de bereidheid voor de missie en de aankondiging. De synodale vaders, samen met de Heilige Vader in gebed voor het Synode “dat vruchten van een echte vernieuwing in elke christelijke gemeenschap zou kunnen brengen” (Bento XVI, Angelus in Pompeia, 19 oktober 2008), nodigen pastoren en gelovigen uit om naar Maria te kijken en de Heilige Geest te vragen om een levend geloof in het Woord van God gemaakt vlees.Diepgaand onderzoek: bestudeer Mariologie, Mariane theologie, Maria-optredens en de Postgraduaat in Mariologie.

De paus Johannes Paulus II verkent de contemplatieve en missiegeoriënteerde rol van Maria in zijn encycliek Redemptoris Mater, een essentiële bron om Maria te begrijpen als model voor de Kerk.

Diepgaand onderzoek: bestudeer Mariologie, Mariane theologie, Maria-optredens en de Postgraduaat in Mariologie.