# Magnum Bullarium Romanum

## O *Magnum Bullarium Romanum* (Wielka Kolekcja Bul Papskich)

Wydana przez Laerzio Cherubini w 1692 roku (5 tomów), *Magnum Bullarium Romanum* stanowi największą kolekcję bul papskich przed ustanowieniem *Acta Sanctae Sedis* w 1865 roku. Zawiera tysiące tekstów pontificznych od św. Leona Wielkiego (V wiek) do Innocentego XII (1700). Ten artykuł syntezuje odniesienia demonologiczne i anioło-teologiczne rozproszone w starożytnych bulach papskich.

### Informacje o edycji

– **Redaktor:** Laerzio Cherubini
– **Data publikacji:** 1692
– **Liczba tomów:** 5 (Tom 1: V-XIII wiek, Tom 2: XIV-XV wiek, Tom 3: XVI wiek, Tom 4: XVII początek, Tom 5: XVII koniec)
– **Lokalizacja:** Mariologia Akademicka Libri (Google Drive)

## Struktura i znaczenie

*Magnum Bullarium Romanum* obejmuje około 13 stuleci nauczania papieskiego:

– **Tom 1:** św. Leon Wielki (V wiek) do Innocentego III (XII wiek)
– **Tom 2:** XIV-XV wiek (Konkordy z Konstancji i Bazylei)
– **Tom 3:** XVI wiek (Trident, św. Pius V)
– **Tom 4:** XVII początek (Paweł V, Grzegorz XV, Urban VIII)
– **Tom 5:** XVII koniec (Inocenty X, Aleksander VII, Klemens IX, X, XI)

## Odniesienia demonologiczne w starożytnych bulach papskich

### Wiktor III (1086-1087), “Członki diabła” w ekskomunice

*Tom 1*, s. 70: Ekskomunika Henryka IV przez papieża Wiktora III z formularzem określającym buntowników wobec Kościoła jako “członki diabła” (membra Diaboli):

> *”… i jego grzechy, oraz synowie jego, odejmuję mu całą władzę i godność królewską, a ich grzechy, członki diabła, przeciw mnie zaczęli się buntować i odważyli się wywierać na mnie rękę złośliwą.”*

Ta formuła “członki diabła” (membra Diaboli) jest typowym językiem średniowiecznym do opisywania ekskomunikowanych, którzy upierają się w buntu. Jest to teologiczno-prawne użycie terminu “diabeł” nie tylko jako istoty, ale także jako kategorii moralnej.

### Innocenty III (1198-1216), bula o szpitalu Santa Maria in Saxia

*Tom 1*, s. 101: Bula dotycząca założenia szpitala Santa Maria in Saxia w Rzymie, znanego jako “Hostiari Sancti Spiritus”, dla biednych i chorych. Tekst zawiera odniesienia do aniołów jako “społeczności” chorych.

### Martyn V (1417-1431), bula o zwołaniu Konkordu z Konstancji

*Tom 1*, s. 325: Bula potwierdzająca zwołanie Konkordu z Konstancji. Zawiera wezwanie do “świętych aniołów” jako ochroniarzy konklawe przed zwodami diabła.

### Pius II (1458-1464), bula o rezygnacji z błędu koncyliarnego

*Tom 1*, s. 411: Bula papieża Piusa II (Enea Silvio Piccolomini) rezygnująca ze swoich dawnych błędów koncyliarnych z Konkordu Bazylejskiego. Tekst zawiera słynne odniesienie do “nielicznych chórów duchów” (innumerabiles chori spirituum):

> *”Są niezliczone chóry duchów, ale jeden jest wszystkim królem wiecznym, Bóg, który stworzył wszystko, i nic nie zaniedbał z tego, co stworzył…”*

To cytat jest jedną z najpiękniejszych formuł magisterialnych na temat chórów anielskich, opartych na tradycji Pseudo-Dionizego Areopagity.

### Klemens VII (1523-1534), kanonizacja św. Antonina Florenckiego

(Pozostała część artykułu nie została przetłumaczona z powodu braku kontekstu lub istotnych informacji).

# Tom 1, s. 652: Bula beatyfikująca świętego Antoninusa, arcybiskupa Florencji. Zawiera odniesienie do „miłosierdzia” Boga wobec „robót diabła”. Jest to jedna z pierwszych bul, które systematycznie odwołują się do działania demonicznego jako kontekstu dla świętości.

## Inne ważne buly (Tom 2-5)

## Bullarium t. XXI: kontynuacja od Klemensa XI (1700-1721)

*Bullarium* T. XXI obejmuje buly od Klemensa XI (1700-1721) i kolejnych papieży. Zawiera wiele bul z odniesieniami do aniołów:

– **s. 406:** Bula o klasztorach z odniesieniem do świętych aniołów
– **s. 495:** Potwierdzenie Kongregacji Piątych Robotników w Rzymie
– **s. 622:** Bula o kapłanie Angelos Frano z wzmianką o „diablu” jako pokusicielu
– **s. 797:** Bula o prowincji franciszkańskiej na wyspach Azory i Terceira
– **s. 933:** Bula Klemensa XI o indultach dla Kawalerów Złotego Orła z odniesieniami do liturgii

## Demonologiczne wzorce w bulach papieskich

Analizując *Magnum Bullarium*, można wyróżnić powtarzające się wzorce odniesień do diabła w bulach papieskich:

– **”Membra Diaboli”:** formuła używana wobec ekskomunikowanych (zwłaszcza w średniowieczu)
– **”Diaboli astutia”:** opis heresiów i błędów doktrynalnych
– **”Tentatio Diaboli”:** formuła dla sytuacji prób duchowych
– **”Diaboli laqueus”:** obraz pułapki diabła w języku duchowym
– **”Diaboli mancipia”:** niewolnicy diabła (ekscomunikowani o poważnym grzechu)

## Angielskie wzorce w bulach papieskich

– **”Sancti Angeli protegentes”:** anioły stróże instytucji
– **”Angelorum custodes”:** anioły stróże wiernych
– **”Chori spirituum”:** chóry aniołów
– **”Michaelis Archangeli patrocinium”:** ochrona świętego Michała
– **”Innumerabiles caelestes”:** niezliczone armie niebiańskie

# Tabela porównawcza

# Znaczenie magisterium

– Magnum Bullarium Romanum pokazuje, że:
1. Odniesienie do Diabła i aniołów stanowi integralną część języka magisterium we wszystkich wiekach.
2. Intensywność języka demonologicznego zmienia się w zależności od kontekstu (najczęściej występuje w bulach przeciw herezjom).
3. Devotio do aniołów jest obecna w wielu kontekstach: kanonizacje, założenia zakonów, indulgencje.
4. Istnieje jasna ciągłość doktrynalna między Magnum Bullarium a współczesnymi dokumentami.

# Literatura uzupełniająca

– Denzinger – Systematyczny Indeks
– ASS, AAS i Mansi – Indeksy
– IV Sobór Laterański (1215) – *Firmiter Credimus* o aniołach i demonach
– Exorcismus in Satanam (1890) – tekst pełny z ASS 23

Wielkie Rzymskie Bullarium (Cherubini, 1692) oraz Bullarium tom XXI – odniesienia demonologiczne i pokój anielski w bulach średniowiecznych i nowoczesnych.

Responses

Related Articles

Responses