İlanın kabulü ve inancın yeri

Anunciação’nin Kabulü ve İmanın Yeri

İman, Tanrı’nın kurtarıcı işine sınırsız bir kabul ve teslimiyetle sınırlandırıldığında, Meryem’in annelik rolü ortaya çıkamaz. Bu nedenle sahne, *İşte hizmetçinim, vücudumda senin sözünü yerine getirsin* sözleriyle sona erer, bu da Tanrı’nın sözünü kabul etmenin ve ona teslim olmanın doruğunu temsil eder. Meryem, pasif bir teslimiyetle birlikte aktif bir isteklilikle, en derin boşluğu en tam dolulukla birleştirir.Tüm gelenek, annelik ve iman arasındaki bu ilişkiyi güçlendirir ve annelik, Tanrı’ya imanla benzersiz bir şekilde ilişkilendirilir. İman, Kristo’yu kabul etmek ve onu insan tarihinde doğurmak olarak görülür.Lütuf işi, imanın yönlendirdiği ve beslediği bir yaşamın terk edilmesiyle gerçekleşir. Bu iman, *Dei Verbum* (5) tarafından sunulan, *kendini tamamen Tanrı’ya teslim eden* (se totum Deo libere committit) kimsenin tutumudur. Bu, öncelikle kişisel bir düşünce ürünü veya insan zekasının bir yaratımı değildir, ancak ilahi düşüncenin kabulü ve bu düşüncenin somut olarak bir kelime biçiminde ifade edilmesi olarak anlaşılmalıdır. İman, bu kelimenin açılması ve tüm düşünceyi kabul etmesidir.Meryem, bu kabulün mükemmel bir örneğidir:– Kutsal Söz’e kulak vermesi, – Eski Ahit peygamberleri ve bilgeleri gibi onu koruması ve düşünmesi.Tüm bu özellikler, onun *peregrinatio fidei*, yani iman yolculuğunu, her inanan için bir model olarak sunmamıza olanak tanır. Marioloji, bu merkezi yaşam modelini, üçlü ve ekliziyal bir iman bağlamında, tarihsel ve midrasik bir anlatı aracılığıyla ayrıntılı olarak ortaya çıkarmalıdır.

Maria’nın Teolojik Anlayışı: Kelime ve Maria’nın Buluşması

Basit bir anlatıdan öte, Maria ile Kelime arasındaki karşılaşmayı teolojik olarak ele almak gereklidir. Bu, bir karşılaşma olduğu için, tamamen kişisel bir boyut taşımalıdır. Kişisel kategoriler, Maria’nın benzersizliğini ve İsa’nın yanında oynadığı rolü takdir etmemizi sağlar. Ana, Siyon’un Kızı olarak modellendirilirken, bireyselcilik yerine topluluk ve tarihi kurtuluş perspektifleri göz önünde bulundurulmalıdır.

Redemptoris Mater Enciklikası’nda “Tam Olarak Lütufla Dolu” Terimi

São Johannes Paulus II, *Redemptoris Mater* Enciklikası’nda (8), *Lütufla Dolu* (plena gratia) terimiyle Eski Ahit’in vahiylerini ve vaatlerini bir araya getirir. O, Maria’nın “dünyanın yaratılmadan önce, Baba’nın O’nu Mesih’in Annesi olarak seçtiği, Oğul’un da O’nu ve Baba’yı birlikte seçtiği ve Kutsal Ruh’un O’nu kutsal kıldığı” sonucuna varır.

Maria’nın Seçimi ve Görevi

“Seçilme” terimi, kişisel bir dil kullanarak, Maria’nın doğumundan önce Tanrı’nın bir kararının ifadesi olarak anlatılır. Bu, Jeremya ve Pavlus’un öğretileriyle uyumludur ve tüm Hristiyanlar için geçerlidir:> Tanrı, gerçekten de, “Onları kendisinde kutsal ve kusursuz olarak sevdiği için, onları sevgiyle seçti” (Efesliler 1:4).Bu seçim, Tanrı’nın Oğul’u göndermesiyle bağlantılıdır ve bu, İncil’in temelidir.Maria’nın seçimi, İncil’in temelini oluşturan ve onun İsa’ya olan benzersiz bağını açıklayan evrensel bir gerçekliktir.(Not: Metin, sağlanan kaynaklara göre kesilmiş veya devamı eksik olabilir.)Redemptoris Mater 8.da, Duyurma pasajını yorumlarken, Meryem’in, “dünyanın yaratılmasından önce” (8), Mesih’in gizeminde, “Babası tarafından O’nun Oğlunu doğuracak annesi olarak seçildiği” (8) ve Oğul ile birlikte Babasının onu sonsuza dek Kutsal Ruh’a emanet ettiği (8) özel ve olağanüstü bir şekilde Cristo’ya bağlı olduğunu belirtir. Meryem, sevgiyle sonsuza dek bu sevgili Oğlunda, Baba’ya eşit olan Oğulunda, tüm “güzelliklerin lütfu” (8) olan Oğlu’nda sevilir.Redemptoris Mater 9. maddesinde, bu işaretleri özetleyerek,> “Meryem’in seçimi o kadar özel ve benzersizdir ki, bu gizemin içinde onun yeri de eşsizdir.” (9)diye ifade eder.11. maddede, Tanrı’nın seçiminin bir işareti olarak, Meryem’in “Oğul’un ve Baba’nın ve Kutsal Ruh’un tam ve sonsuz sevgisini aldığını” (11) belirtir.“Bu, insanlık tarihinin ve kurtuluş tarihinin merkezinde yer alan düşmanlık ve mücadele ile ilgilidir. Bu seçimin gücü, kötülük ve günahın herhangi bir deneyiminden, insan tarihinin işaret ettiği tüm düşmanlıktan daha büyüktür.”Genel olarak, Meryem’in annelik olarak seçilmesi, onun “özgün” yolu ile kurtuluş gizemine erişmenin özel bir aracıdır. Bu anlamda, kişisel olarak gerçekleşen annelik, Meryem’i görevi için hazırlar ve tutarlı bir yanıt vermesine olanak tanır. Burada, her takipçiye ait olan ve her birine seçme lütfu ile verilen şeyle, yalnızca Meryem’e ait olan şey arasında bir ayrım vardır.Meryem’in evet demesinin sosyalleştirilmesi ve topluluğa dönüşmesi, her takipçiye, Christ’in misyonuna katılmak için seçilen bir lütuf nedeniyle aittir. Öte yandan, Theotokos’un anneliğine seçilmesi yalnızca Meryem’e aittir. Ayrıca, bu topluluğun yeri, en somut ve kişisel şekilde, İsa’nın annesi olan Meryem tarafından da işgal edilir, o da görevinde, kardeşlerinin annesi olarak hareket eder.Bu, Meryem’in özgürlüğünün gizemi. Ona dayanan ilahi özgürlük, dünyayı kesin olarak anlamlandırmak için nihai olarak dünyayı düzenleyen ilahi özgürlükle bağlantılı olan, dünyayı nihai anlam ve sevgi ölçütleriyle ilişkilendiren özgürlük. Meryem’in evet demesi, ilahi özgürlüğün nihai anlaşılması ve insan doğasının nihai amacı olan bu özgürlüğün bir ifadesidir.İnsan doğasının bu kusurlu doğası, Meryem’in, sonsuz sevgi ve gerçeğin Oğlu’nun sevgisini ve gerçeğini yansıtan, evet demesinin kişisel ve özgür bir eylemiyle, bu kusurlu doğadan tamamen arındırılmıştır. Bu, Meryem’in kurtuluşundan, kilisenin inancına göre, O’nun merhametinin ve lütfunun bir sonucudur.Meryem’in seçimi, yaratılmış dünyaya, özellikle de insan doğasına, Tanrı’nın sevgisini ve lütfunu gösteren bir mükemmellik getirir. Meryem’de, hem O’nun sonsuz sevgisinin hem de O’nun insan doğasının kusursuzluğunun ifadesi olan, hem evrensel hem de kesin bir sevgi ve kurtuluş vardır. Bu, O’nu, tüm insanlığın annesi ve kurtarıcısı olarak, evrensel bir sevgi ve kurtuluş sembolü haline getirir.Meryem, tamamen İsa’nın kurtarıcı sevgisinin içinde, günahın imkansızlığını temsil etmez. O’nun günah orijinalinden arındırılması, kilisenin inancına göre, O’nun lütfunun ve İsa’nın merhametinin bir ifadesidir. Bu, Tanrı’nın sevgisinin ve lütfunun bir göstergesidir.Meryem’in seçimi, İsa ile birleştiğinde, yaratılmış dünyaya bir mükemmellik getirir. O, hem yeni insanlığın sembolü hem de Tanrı’nın sevgisinin ve lütfunun ifadesidir. Bu, O’nu, tüm insanlığın annesi ve kurtarıcısı olarak, evrensel bir sevgi ve kurtuluş sembolü haline getirir.Meryem, İsa’nın sevgisini ve lütfunu yansıtan, tamamen O’na adanmış bir annedir. Bu, O’nu, Tanrı’nın sevgisinin ve lütfunun bir sembolü olarak, yeni bir insanlık ve kurtuluş umudu olarak konumlandırır. O, Tanrı’nın annesidir ve tüm insanlığın annesi olarak, O’nun sevgisini ve lütfunu dünyaya taşır.«Sevgili öğrenciler».

Maria’nın Anunciação’daki kabulü ve iman yolculuğunu derinlemesine düşünmek için, Papa II. Johannes’in Redemptoris Mater encyklikesini inceleyin, bu eser, Anunciação’dan Pentikost’a kadar Maria’nın imanı üzerine ayrıntılı bir analiz sunmaktadır.

Daha fazla çalışma için: Marioloji’yi, Teoloji mariana‘yı, Maria’nın görünümlerini ve Marioloji Yüksek Lisansı‘nı keşfedin.