Αδαμάντιος

<εικόνα class="wp-block-image">

Ο Αδαμάντιος δεν είναι το όνομα ενός συγγραφέα, αλλά ενός χαρακτήρα του «Διαλόγου περί της ευθείας πίστης», ο οποίος εσφαλμένα αποδίδεται στον Όρigenα και μεταφράστηκε στα λατινικά από τον Ρουφίνο της Ακουίλειας.Από την εσωτερική ανάλυση της ορολογίας και των εννοιών, ο Διάλογος τοποθετείται από την κριτική μετά το Συμβούλιο της Νίκαιας, επομένως μετά το 325, από τον οποίο δανείζεται διάφορες εκφράσεις, αλλά εντός της πρώτης μισής του 4ου αιώνα.Στο «Διάλογο», ο Αδαμάντιος, οι ορθόδοξοι και ορισμένοι μαθητές από αιρετικές σέκτες, συμπεριλαμβανομένου του Μαρίνου, αντιμετωπίζονται από τον συντονιστή Ευτρόπιο, έναν παγανιστή. Η σύνθεση χωρίζεται σε 5 βιβλία, όλα ενδιαφερόμενα για αυτό που ισχυρίζονται σχετικά με την πραγματική Ενσάρκωση του Λόγου. Από πλευράς Μαρίας, τα βιβλία IV και V είναι τα πιο σημαντικά, τα οποία επιμένουν στην πραγματικότητα της ενσάρκωσης του Χριστού και αποκαλύπτουν και τονίζουν τη πραγματική και παρθένα μητρότητα της Μαρίας. Ο Διάλογος παρουσιάζει επιχειρήματα που θα γίνουν κοινά κατά των Μανικέων στη δεύτερη μισή του 4ου αιώνα, σχετικά με την ατιμία της Ενσάρκωσης και της κοιλιάς μιας γυναίκας.Ο συγγραφέας υιοθετεί τον όρο «Homoousios», κλειδί του Συμβουλίου της Νίκαιας του 325 και της ορθόδοξης πίστης ενάντια στην αιρετική αριανική αίρεση, η οποία αρνούνταν την συνουσία της Λόγου του Θεού με τον Πατέρα, και αναγνώριζε μόνο την ομοιότητά του. Από εδώ βλέπουμε ότι το «De recta in Deum fide» δεν μπορεί να είναι από μια προηγούμενη περίοδο.Επιπλέον, αναφέρεται επίσης στην «ανέληψη του ανθρώπου», αντί για «ανέληψη της ανθρώπινης φύσης». Είναι η συνηθισμένη έκφραση κατά τη διάρκεια των αιώνων III και IV. Μόνο αργότερα, μετά τις διευκρινίσεις της Εφέσου το 431 και της Καλκηδώνας το 451, δίνεται περισσότερη προσοχή στον αφηρημένο όρο, επειδή είναι πιο κατάλληλος για να δείξει τις δύο φύσεις, τη θεϊκή και την ανθρώπινη, ενωμένες στην μοναδική πρόσωπο του Λόγου.(«Διάλογος περί της ευθείας πίστης», I, 1. IV, V)Αδαμάντιος: Πιστεύω ότι υπάρχει ένας θεός μοναδικός και δημιουργός και δημιουργός του σύμπαντος, και ο Θεός Λόγος προήλθε από αυτόν και είναι συνυφασμένος με αυτόν που είναι πάντα και στους τελευταίους καιρούς ανέλαβε τον άνθρωπο από τη Μαρία, και σταυρώθηκε και ανέστη από τους νεκρούς.

Μαρίνος. Το θέμα της συζήτησης είναι ο Χριστός. Υποστηρίζω ότι αυτός πήρε ένα ουράνιο σώμα. Τώρα, πείτε μου τι υποστηρίζετε.

Αδαμάντιος: Υποστηρίζω ότι τον έβγαλε από την ίδια ουσία του πρωτοπλάστου Αδάμ, από την οποία προήλθαμε και εμείς.

Μαρίνος: Αρχικά συζητάμε αν δεν είναι ντροπιαστικό να ισχυριστούμε ότι ο Λόγος του Θεού ανέλαβε σάρκα από γυναίκα.

Αδαμάντιος: Θα ήταν ντροπιαστικό για τη θεότητα, αν κάποια πάθος μπορούσε να συμβεί στον Λόγο του Θεού.
Μαρίνος: Πώς;

Αδαμάντιος: Είπατε ότι είναι ντροπιαστικό να λέμε ότι ο Λόγος του Θεού έγινε σάρκα. Αλλά η θεότητα δεν ντρέπεται, ούτε αναζητά ούτε λαχταρά δόξα: αυτά είναι πάθη. Τώρα, η θεότητα είναι ανίκανη για πάθη. Αλλά θέλω να σας ρωτήσω σύντομα.

Μαρίνος: Προχωρήστε.

Αδαμάντιος: Ποιος δημιούργησε τον άνθρωπο;

Μαρίνος: Ο Θεός!

Αδαμάντιος: Ο Πατέρας του Λόγου, δηλαδή του Χριστού;

Μαρίνος: Ο Πατέρας με τον Λόγο.

Αδαμάντιος: Πώς τον δημιούργησε;

Μαρίνος: Όπως λέει η Γραφή: «Ας κάνουμε τον άνθρωπο κατά την εικόνα και ομοίωσή μας. Και ο Θεός έβγαλε σκόνη από τη γη και έπλασε τον άνθρωπο».

Αδαμάντιος: Μετά που ο Θεός έβγαλε τη σκόνη από τη γη, τον άλλαξε προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο;

Μαρίνος: Φυσικά προς το καλύτερο!

Αδαμάντιος: Τώρα, αν ο Θεός δεν ντράπηκε να πάρει τη σκόνη από τη γη και από το χειρότερο πλάσει το καλύτερο, γιατί θα έπρεπε να ντραπεί να πάρει αυτό που πλάστηκε;

Μαρίνος: Πώς το λέτε αυτό;

Εουτρόπιος: Είπες, ναι ή όχι, ότι αυτός ο άνθρωπος έγινε από πηλό;Μαρίνος: Ναι.Εουτρόπιος: Λοιπόν, τι είναι πιο αξιοπρεπές και πιο δόξαστο, η σκόνη της γης ή ο άνθρωπος;Μαρίνος: Ο άνθρωπος!Εουτρόπιος: Επομένως είναι ανόητο να λέμε ότι ο Θεός δεν εξευτέλισε τον εαυτό του στο χειρότερο, αλλά στο καλύτερο. Διότι αν δεν ήταν ντροπιαστικό για τον Θεό να πάρει τη σκόνη της γης, πώς θα ήταν ντροπιαστικό για τον Θεό να πάρει τον άνθρωπο, φτιαγμένο κατά την ομοιότητά του; (… )Μαρίνος: Το ίδιο Λόγος έγινε σάρκα, χωρίς να πάρει τίποτα από έξω.Αδαμάντιος: Αλλά είναι ο Λόγος του Θεού μεταβαλλόμενος ή αμετάβλητος;Μαρίνος: Αμετάβλητος! (… )Αδαμάντιος: Αν λες ότι ο Λόγος έγινε σάρκα, αλλά χωρίς να πάρει ανθρώπινη σάρκα, αποκαλύπτεις ποιος είναι αυτός που υπέφερε στο σταυρό.Μαρίνος: Πάθισε, αλλά επιφανειακά.Εουτρόπιος: Στην εμφάνιση, δηλαδή φανταστικά, όχι στην πραγματικότητα.Αδαμάντιος: Αν υποφέρει επιφανειακά και όχι στην πραγματικότητα, επιφανειακά ο Ηρώδης τον κρίθηκε, επιφανειακά ο Πιλάτος έπλυνε τα χέρια του, επιφανειακά ο Ιούδας τον πρόδωσε (… ). Έτσι, η ανθρώπινη σωτηρία είναι όλη εμφάνιση, όχι πραγματικότητα. Πώς λοιπόν ο Χριστός λέει για τον εαυτό του: «Εγώ είμαι η αλήθεια; (… )»Αδαμάντιος: Πριν ο Λόγος του Θεού κατέβει και αναλάβει τον άνθρωπο από τη μήτρα μιας γυναίκας, κανείς δεν ανέβηκε στον ουρανό. Αλλά μετά από αυτόν ανέβηκαν εκεί και αυτοί που είναι του Χριστού. Πράγματι, ο απόστολος λέει: «Πρώτα ο Χριστός. Μετά οι ανήκοντες στον Χριστό» (1 Κορινθίους 15,23). Αλλά ο απόστολος προφητεύει: «Ο οποίος κατέβηκε είναι ο ίδιος που ανέβηκε» (Εφесяς 4,10), για να δείξει την ακινησία και την αμετάβλητη φύση του Λόγου. Πράγματι, αυτός που κατέβηκε είναι ο ίδιος που ανέβηκε, χωρίς να γίνει κάτι άλλο παρά αυτό που ήταν: Θεός.Εουτρόπιος: Αυτές οι λέξεις (του Αποστόλου) επικυρώνουν τη φράση του Αδαμαντίου. Αλλά θέλω και από τους δύο να προτείνετε τη δική σας ορισμό για αυτό.Αδαμαντίος: Το Λόγος του Θεού κατέβηκε και ανέλαβε τον άνθρωπο από την Αμόλυντη Παρθένο Μαρία, στη κοιλιά της, και ο Χριστός γεννήθηκε χωρίς την ένωση του ανθρώπου, και αυτός που συλλάβτηκε από τη Μαρία με το Άγιο Πνεύμα, αυτός που υποτάχθηκε σε όλες τις «πάθη» των ανθρώπων, για να σώσει τον άνθρωπο.Μαρίνος: Ενώ ο άνθρωπος υπέφερε, ο Λόγος ήταν παρών ή όχι;Εουτρόπιος: Πείτε τη φράση σας πρώτα!Αδαμαντίος: Αφήστε με να απαντήσω. Τότε πείτε τη δική σας κρίση. Ναι, το Λόγο του Θεού ήταν παρών στον άνθρωπο, αλλά δεν εξοργίστηκε: όπως ένα διαμάντι που χτυπάται από ένα σίδερο, παραμένει ακλόνητο και, στην πραγματικότητα, βλάπτει όποιον το θέλει να καταστρέψει. Ή όπως ο αμίαντος που ρίχνεται στη φωτιά παραμένει ανέπαφος και ακέραιος, χωρίς να καταστρέφεται. Αλλά ούτε ακόμα η φωτιά που κόβεται με ένα μαχαίρι χωρίζεται: επειδή η συμπάθεια της φωτιάς, γυρίζοντας στον εαυτό της, παραμένει αδιαίρετη. Αν, λοιπόν, τα υλικά πράγματα δείχνουν τη δύναμή τους απέναντι σε άλλα υλικά πράγματα, δεν μπορούν να καταστραφούν, πόσο μάλλον ο Λόγος του Θεού, που από φύση είναι απάθης και αμετάβλητος, παρέμεινε απάθης, κρατώντας μακριά τα «πάθη» από τον εαυτό του; Αλλά αν θέλετε, θα σας δείξω με το Ευαγγέλιο που γεννήθηκε από τη Μαρία.Μαρίνος: Αναγνωρίζουμε επίσης ότι γεννήθηκε μέσω της Μαρίας, αλλά όχι από τη Μαρία. Πράγματι, όπως το νερό περνάει μέσα από ένα σωλήνα, χωρίς να παίρνει τίποτα μαζί του, έτσι και ο Λόγος ήρθε μέσω της Μαρίας, αλλά όχι από τη Μαρία.Αδαμαντίος: Ας διαβάσουμε το Ευαγγέλιο!Εουτρόπιος: Διαβάστε!Αδαμαντίος: Διάβασα αυτό που είπε ο άγγελος στη Μαρία: «Το Άγιο Πνεύμα θα έρθει πάνω σου και η δύναμη του Υψίστου θα σε καλύψει με τη σκιά του. Επομένως, το αγίο που θα γεννηθείς από σένα θα ονομαστεί Υιός του Θεού» (Λουκά 1,35).Εουτρόπιος: Ίσως πεις ότι η φωνή του αγγέλου ήταν επίσης εμφανής. Αλλά τι είναι πιο αληθινό από αυτό, όταν ο άγγελος λέει: «Για αυτό και ο Άγιος που θα γεννηθεί από σένα;» Δεν είπε: «που θα γεννηθεί μέσω σου», αλλά «από σένα». Δεν είναι ανόητο να λες: «όπως μέσω ενός σωλήνα» και να αναγνωρίζεις ότι το Λόγο πέρασε από τη Μαρία, αλλά να αρνείσαι ότι πήρε κάτι από αυτήν; Και αν το αρνείσαι για κάποιο είδος αξιοπρέπειας, σαν να θα μπορούσε να εξοργιστεί η θεότητα! Δεν αντιλαμβάνεσαι, Μαρίνο, ότι αποδέχεσαι αυτό που είναι πιο ντροπιαστικό, αρνείσαι αυτό που είναι πιο αξιοπρεπές και πιο σύμφωνο με το θεϊκό σχέδιο; Πράγματι, αν ο Λόγος δεν βρήκε ντροπιαστικό να περάσει από τη Μαρία, δεν βρήκε επίσης ντροπιαστικό να πάρει κάτι από αυτήν. Επιπλέον, ποια ήταν η ανάγκη να περάσει, αν δεν είχε να πάρει τίποτα;Αδαμάντιος: Αν δεν «ανέλαβε τον άνθρωπο από τη Μαρία», πώς θα μπορούσαν να είναι οι λέξεις του Αποστόλου; Πώς θα μπορούσε να είναι ο πρωτότοκος ανάμεσα στους νεκρούς, οι πρωτεύουσες των κοιμισμένων;Για να εμβαθύνετε στο μαριανό μάρτυρα των Πατέρων της Εκκλησίας, συμβουλευτείτε την εγκύκλιο του Αγίου Ιωάννη Παύλου Β’ με τίτλο «Redemptoris Mater» σχετικά με τη Μαρία στην χριστιανική παράδοση.Για την περαιτέρω μελέτη σας: εξερευνήστε τη Μαριολογία, Θεολογία Mariana, Απώλειες Μαριανές και το Μεταπτυχιακό στη Μαριολογία.

Μεταπτυχιακές σπουδές στη Μαριολογία

Θέλετε να εμβαθύνετε στη μελέτη της Μαριολογίας; Γνωρίστε το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Μαριολογίας του Locus Mariologicus, μια ακαδημαϊκή κατάρτιση που συνδυάζει αυστηρή θεολογική μελέτη, πνευματική ζωή και ζωντανή παράδοση της Εκκλησίας.

Εγγραφείτε ή μάθετε περισσότερα →