Bóg wysłał swojego Syna, który narodził się z kobiety: Nm 3, Ga 4 i Maryję, Matkę Boga, w Łk 2.

# Święto Matki Bożej (1 stycznia)## Cytat biblijny: *Misit Deus Filium suum, factum ex muliere.* *Gl 4,4*## WstępSolenność Matki Bożej, obchodzona 1 stycznia, jest najstarszym świętem maryjnym w liturgii rzymskiej i kulminacją teologiczną Bożego Narodzenia. W Księdze Wyjścia (6,22-27) znajduje się błogosławieństwo kapłańskie, które Pan nakazał Aarona i jego synom wypowiedzieć nad Izraelem. W Liście do Galatów (4,4-7) przedstawiono podstawy cristologiczne macierzyństwa Marii: “Gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg wysłał swojego Syna, urodzonego z kobiety, urodzonego pod prawem”. Ewangelia według Łukasza (2,16-21) opisuje moment po narodzinach: pasterze przybywają do Betlejem, widzą Dziecko w żłobku, chwalą Boga i “Maria zachowywała wszystkie te rzeczy, rozważając je we własnym sercu”. Te trzy teksty łączą się w tajemnicę Boga, który staje się bliski: błogosławieństwo, jakie przynosi imię Pana, Syn urodzony przez kobietę i Matka, która kontempluje to, co widzieli pasterze.## I. Pierwsze czytanie: Wj 6,22-27Pan polecił Mojżeszowi, aby nakazał Aarona i jego synom błogosławić Izrael tym słowami: “Niech Pan cię błogosławi i strzeże; niech rozjaśni twarz swoją nad tobą i da ci pokój” (Wj 6,24-26). Wyjaśniając, dodał: “Oni będą wstawiać moje imię nad Izraelitami, a ja będę ich błogosławił” (v.27). Błogosławieństwo kapłańskie z Księgi Wyjścia jest jednym z najstarszych tekstów Biblii. Ma trójczą strukturę: błogosławieństwo i ochrona, światło i łaska, obecność i pokój. Imię Pana nad Izraelem oznacza przynależność: kto jest błogosławiony, ten należy do Pana. Błogosławieństwo, jakie wypowiada Aarona, zapowiada błogosławieństwo, jakie przynosi imię Jezusa, “Kto nas zbawia”.## II. Drugie czytanie: Ga 4,4-7Pawł wyraża wiarę w wcielenie: “Gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg wysłał swojego Syna, urodzonego z kobiety, urodzonego pod prawem” (Ga 4,4). Wskazuje na dwa narodziny: z Boga i z kobiety. Celem było zbawienie tych, którzy byli pod prawem, aby otrzymać adopcję jako dzieci Boże (v.5). Pawł potwierdza to doświadczeniem duchowym: “Bóg wysłał Ducha swojego nad nasze serca, aby krzyczały: Ojcze!” (v.6). Pawł nie wymienia Marii, ale wyrażenie “urodzony z kobiety” stanowi podstawę teologiczną tytułu “Matka Boga”. Sobór w Efesie (431) określił, że odmawianie Maryi tytułu Theotokos jest zaprzeczeniem wcielenia.## III. Ewangelia według Łukasza: 2,16-21Pasterze udali się do Betlejem i znaleźli Marię, Józefa i Dziecko w żłobku (v.16). Po usłyszeniu aniołów przekazali to, co im powiedziano, i wszyscy, którzy to słyszeli, byli zdumieni (vv.17-18). “Maria jednak zachowywała wszystkie te rzeczy, rozważając je we własnym sercu” (v.19). Po ośmiu dniach nadają Dziecku imię Jezus (v.21). Werset 19 jest jednym z najbardziej wyrazistych w całym Ewangelii Łukasza: podczas gdy pasterze mówią i słuchacze są zdumieni, Maria zachowuje i rozważa. Słowo “zachowywać” oznacza aktywne przechowywanie. “Rozważać” implikuje porównywanie tego, co widzi, z tym, co wie – słowami anioła, proroctwami i Pismem Świętym. Maria jest pierwszą teologiem wiary w wcielenie Syna Bożego.

Tytuł „Mãe Boga”, grecki Theotókos, łaciński Dei Genitrix, jest najbardziej radykalnym i gęstym tytułem, jaki tradycja chrześcijańska przyznała Marii. Radykalny, ponieważ idzie do źródła: nie mówi tylko o świętości lub wzorowości Marii, ale że Syn, którego ona poczęła, jest Bogiem. Gęsty, ponieważ zawiera całą cristologię: jeśli Jezus jest Bogiem, a Maria jest jego Matką, to Maria jest Matką Boga. Sobór w Efesie (431) określił ten tytuł nie po to, by uwielbić Marię, ale aby chronić wiarę w Chrystusa. Gal 4 mówi, że Syn Boga „był urodzony z kobiety”: ta kobieta nie poczęła tylko natury, ale osobę boską. Wyrażenie z Księgi Powtórzonego Prawa 6:20 o nadaniu imienia Panu na Izraelie: imię, które Maria nadała Synowi, Jezusowi, jest imieniem zbawczym. Łk 2,19 pokazuje Marię w modlitwie i kontemplacji: wzór wiernego, który nie tylko świętuje tajemnicę, ale pozwala jej wzrastać wewnątrz siebie. Kościół umieszcza pod opieką Matki Bożej cały rok kalendarzowy rozpoczynający się.