Η μητέρα του Θεού και το βλέμμα της τρυφερότητας

Αυτή η αφήγηση, όσο απλή και αν είναι, δεν αφήνει περιθώριο σε μια σημαντική ανθρωπολογική αλήθεια: η θερμή υποδοχή δεν βρίσκεται εκτός του ορίζοντα του Θεού. Αν είναι αλήθεια ότι ο κόσμος της βιομηχανικής εποχής φτάνει στο τέλος του ανοίγοντας την εποχή της πληροφορίας, ένα πρόβλημα παραμένει, η τεχνική και οι δομές εργασίας που δεν ανθρωποποιούν. Σε αυτό το πλαίσιο, η αξία της θερμής υποδοχής ισορροπεί τη φρενηρή ζωή του ανθρώπου της πόλης, τη μοναξιά, τον επιθετικό ανταγωνισμό, την εισβολική παρενόχληση του διαδικτύου, την αιώνια ανακάλυψη απρόβλεπτων πραγμάτων, καλών και κακών. Όλα αυτά αποτελούν μέρος του μεγάλου εμβλήματος της Μαρίας: η θερμή υποδοχή του απρόβλεπτου, του εντελώς άλλου.

Η Μαρία υποδέχθηκε στον καρπό και το σώμα τον Υιό του Θεού. Αντίθετα με τους γραμματείς και τους Φαρισαίους που ήταν εχθρικοί προς τον Ιησού, η Μαρία είναι σε όλα υποδοχή. Στη βαθιά της φτώχεια άνοιξε τον εαυτό της στον Θεό και είδε την παρουσία Του. Για αυτό το λόγο, η εικονογραφία της Μαρίας, αντίθετα με τους αυτοκράτορες που απεικονίζονται από πλευρό στα νομίσματα, παρουσιάζει τη Μαρία πρόσωπο με πρόσωπο, στο φως του Θεού, όπου υποδέχεται και δείχνει στους προσκυνητές της Εκκλησίας τη ζωή του Χριστού.

Η θερμή υποδοχή της Μαρίας υπερβαίνει τον ορίζοντα του κόσμου που γνωρίζουμε, καθώς ανοίγει σε μια προσωπική φιλοξενία, πέρα από το τοπικό, καθώς υποδέχεται τον Θεό που έρχεται. Αυτή η υποδοχή της Μητέρας του Ιησού είναι γυναικεία αλλά και έργο του Αγίου Πνεύματος. Αναπτύσσει την πατρότητα του Θεού και γίνεται η «ματρική όψη του Θεού», μια έκφραση τρυφερότητας που επικαλείται τη συμπόνια του Πατέρα και που στην λατινική παράδοση εκφράζουμε ως Μητέρα της Συμπόνιας. Με αυτόν τον τρόπο, η Μαρία απαντά σε δύο κραυγές της ανθρωπότητάς μας: την ανάγκη για τρυφερότητα και την εκτίμηση της γυναίκας. Ο «οικοδομημένος σκυρόδεσμος» των πόλεων στεγάζει αλλά δεν υποδέχεται, οι άνθρωποι επικοινωνούν αλλά χωρίς συμπόνια στη σκληρότητα των ημερών. Αντίθετα, η Μαρία υποδέχθηκε με τρυφερότητα το Αγόρι, τον Σταυρωμένο, τον Αναστημένο και τα παιδιά που τον εγκατέλειψαν στον Σταυρό.

Δεν μπορούμε να σκεφτούμε τη Μαρία χωρίς να σκεφτούμε τις γυναίκες στις οποίες εκείνη παραδίδει τα πολύτιμα δώρα της σε κάθε αφιερωμένη παρθενία ή μητρότητα που είναι υπό την προστασία της.Αν εξετάσουμε τον αθεϊσμό της σύγχρονης εποχής, παρατηρούμε αυτό το αγνόημα προς τη Παρθένο Μητέρα και τις γυναίκες που φυλάσσουν τις ηθικές αξίες που ανθρωποποιούν και ισορροπούν τις υλιστικές δομές.Ο Παύλος Ευδοκίμοφ (Ρωσός θεολόγος) έλεγε: «Εάν ο Χριστός σώζει τον κόσμο, είναι η Θεοτόκος που τον προστατεύει και εισάγει στην ανθρωπότητά του την προσοχή που γίνεται ευαίσθητη στη χάρη. Η μητρική τρυφερότητα που συνδέεται με τη λατρεία της Θεοτόκου προσθέτει στον χριστιανικό ανθρωπισμό μια εντελώς ιδιαίτερη νότα γλυκύτητας».Ο κόσμος, η Εκκλησία, μπορούν μόνο να ωφεληθούν από την συνάντηση με τη Μαρία, καθώς αυτή αντιπροσωπεύει στην πραγματική κατάσταση των ημερών το παράδειγμα της θείας συμπόνιας και της αποδοχής του άλλου, χωρίς να θέτει εμπόδια, προκαταλήψεις, κρίσεις ή όρους στην μητρική της τρυφερότητα. Μένουμε με τα λόγια του Αγίου Πατέρα Πάπα Φραγκίσκου όταν συναντήθηκε με τους Επισκόπους του Μεξικού το 2016:«Ξέρω ότι κοιτάζοντας στα μάτια της Παρθένου, φτάνω στα μάτια του λαού σας, ο οποίος σε αυτήν έμαθε να εκδηλώνει την αγάπη του. Ξέρω ότι καμία άλλη φωνή δεν μπορεί να μιλήσει τόσο βαθιά στην καρδιά του Μεξικανικού λαού όσο η φωνή της Παρθένου. Προστατεύει τις υψηλότερες επιθυμίες του, τις κρυφές του ελπίδες. Συλλέγει τις χαρές και τα δάκρυά του. Καταλαβαίνει τις πολλές γλώσσες του και απαντά με μητρική τρυφερότητα, επειδή είναι τα παιδιά της. Όπως έκανε ο Άγιος Χουάν Ντιέγκο και οι επόμενες γενιές των παιδιών της Γκουαδαλουπάννας, έτσι και ο ίδιος ο Πάπας είχε για κάποιο καιρό την επιθυμία να τη δει. Ακόμη περισσότερο, ήθελα ο ίδιος να με φτάσει το βλέμμα της μητέρας. Σκέφτηκα πολύ το μυστήριο αυτού του βλέμματος και σας παρακαλώ να δεχτείτε αυτό που βγαίνει από την καρδιά μου ως ποιμένας σε αυτή τη στιγμή. Ειδικότερα, η Μαύρη Παρθένος μας διδάσκει ότι η μόνη δύναμη ικανή να κατακτήσει τις καρδιές είναι η τρυφερότητα του Θεού. Αυτό που γοητεύει και προσελκύει, αυτό που πείθει και νικά, αυτό που ανοίγει και χαλαρώνει τις αλυσίδες, δεν είναι η δύναμη των όπλων ή η σκληρότητα του νόμου, αλλά η αδύναμη παντοδυναμία της θεϊκής αγάπης, η οποία είναι η ανυπέρβλητη δύναμη της γλυκύτητάς της και η ανεπίστρεπτη υπόσχεση της ευσπλαχνίας της».

Καλούμενοι από την Τρυφερότητα της Παρθένου, προτείνουμε επίσης σε κάθε μελετητή της Μαριολογίας να ασχοληθεί με την πρακτική της «επαναστάσεως της τρυφερότητας». Ας είναι μια μέρα για να ενεργήσετε συγκεκριμένα στην οικογένεια, στο σπίτι, με τους δικούς σας, ή ίσως με εκείνους που περιμένουν εδώ και καιρό μια πράξη τρυφερότητας από εσάς. Ποιος ξέρει, μια τηλεφωνική κλήση σε κάποιον που σας περιμένει, ένα ευχαριστώ στο μέλος της οικογένειας που φροντίζει το σπίτι και τα υπάρχοντά σας, ένα μήνυμα τρυφερότητας, ένα αγκάλιασμα, ένα «σε αγαπώ» που λέγεται με ειλικρίνεια. Ο Άγιος Πνεύμα θα σας εμπνεύσει σε συγκεκριμένες πράξεις τρυφερότητας αυτή την ημέρα.

Στη συνέχεια, μοιραστείτε μαζί μας εδώ πώς ήταν η συγκεκριμένη πράξη σας!

Για να εμβαθύνετε στη θεολογία της Μαρίας ως Μητέρας του Θεού, συμβουλευτείτε την εγκύκλιο του Ιωάννη Παύλου Β’: Redemptoris Mater για τη Μαρία, Μητέρα του Λυτρωτή, στην πίστη της Εκκλησίας.

Εμβαθύνετε τις σπουδές σας: εξερευνήστε Μαριολογία, Θεολογία της Μαρίας, Μαριανές εμφανίσεις και το Μεταπτυχιακό στη Μαριολογία.