Dwie Maryje: świadki tego samego tajemnicy

Surgając rano, pierwszego dnia tygodnia, Jezus ukazał się najpierw Marii Magdalenie.Ewangelia z Soboty Ósmej Wielkanocy (Mk 16,9) Medytacja mariologiczna na podstawie czytań z Soboty Ósmej Wielkanocy (Mk 16,9-15)„Wstając rano, pierwszego dnia tygodnia, Jezus ukazał się najpierw Marii Magdalenie” (Mk 16,9). Ewangelia Marka, najstarsza z Ewangelii, jest jednoznaczna: pierwszą świadkiem zmartwychwstania jest kobieta o imieniu Maria. Pojawia się tu pytanie, jakie jest powiązanie między tą Marią a inną Marią, Matką? Tradycja Kościoła zawsze wiedziała, że obie Marii, Magdalena i Matka, są świadkami tego samego tajemnicy, ale po różnych ścieżkach.Nie jest przypadkiem, że najczęściej w pobliżu Krzyża i Grobu pojawia się imię Maria. Tradycja ewangeliczna wydaje się celowa: to rodzina „Marii” stanowi wsparcie świadectwa paskalnego, gdy apostołowie wahają się. W centrum tej rodziny stoi Matka, którą tradycja liturgiczna nazywa „pierwszą wśród wszystkich” w wierze paschalnej.I. Maria Magdalena: apostołka apostołówTomás z Akwinu przyznał Marii Magdalenie tytuł „apostołka apostołów”. Jest ona pierwszą osobą, która widzi zmartwychwstałego Jezusa (Mk 16,9; J 20,11-18) i otrzymuje misję przekazania tej wiadomości uczniom. Jej posługa to świadectwo oparte na osobistym widzeniu: „Widziałam Pana” (J 20,18).Jej paschalna droga to droga kogoś, kto doświadczył szoku na Krzyżu: „stała przy grobie i płakała” (J 20,11), a następnie znalazła zmartwychwstałego Jezusa dokładnie wtedy, gdy go szukała, z łzami na oczach. Słowo, które wszystko zmienia, jest najprostsze: jej imię, Maria (J 20,16). Jezus rozpoznaje ją po imieniu, ona Go rozpoznaje po głosie. Rozpoznawanie paschalne jest zawsze osobiste, nigdy abstrakcyjne.*Dyrektywa w sprawie pobożności ludowej i liturgii (2002, nr 158) wymienia Marię Magdalenę wśród postaci, które kontynuują misję Matki Marii w okresie paschalnym. Jej zadaniem jest świadectwo zewnętrzne: „idźcie i powiedzcie”.**II. Maria Matka: która uwierzyła bez widzenia

Matka Jezusa nie pojawia się w relacjach o poranku Wielkanocy. Żaden z ewangelistów nie umieścił jej przy grobie. Ta nieobecność ma głębokie znaczenie teologiczne: Maria nie udała się do grobu, ponieważ nie była tego potrzebna. Jej wiara nigdy nie wymagała kamienia zwrotnego, by uwierzyć w zmartwychwstanie.

Tradycja liturgiczna wyraziła to w formule: sola remansit fides in Maria, jedynie w Marii pozostała wiara w Sobotę Wielkanocną. Kto nigdy nie stracił wiary w żywego Syna, nie musi sprawdzać grobu. To jest priorytet Matki Bożej nad Marią Magdaleną: nie priorytet widzenia, ale wiary.

Wiara Marii podtrzymywała Kościół w chwilach, gdy wiara uczniów wygasła. Jej bliskość wobec zmarłego Syna, duchowa i modlitwa, nie tylko fizyczna, jest warunkiem możliwości przyjęcia ogłoszenia Marii Magdaleny. Kto nigdy nie przestał wierzyć, gdy słyszy wstał, potwierdza zamiast się zdziwić.

III. Dwie funkcje, jedno tajemnica

Obie Marii pełnią uzupełniające się role w tajemnicy paschalnej:

• Maria Magdalena = świadka zmartwychwstania ad extra, wysłana na zewnątrz, apostołka, która ogłasza tym, którzy nie widzieli.

• Matka Boża jest świadkiem zmartwychwstania ad intra, czyli utrzymuje żywą wiarę wewnątrz wspólnoty, serce Kościoła (wyrażenie Pawła VI podczas ogłoszenia Mater Ecclesiae w 1964 r.).

Dokument Redemptoris Mater (Jan Paweł II, 1987, nr 26) opisuje tę wewnętrzną funkcję Marii: «Materność Marii w planie łaski […] będzie trwała bez przerwy aż do ostatecznego wypełnienia wszystkich wybranych». Maria nie udaje się do grobu, ponieważ jest źródłem: jej serce jest przestrzenią, w której zmartwychwstanie jest stale rozpoznawane.

Laurentin w Court traité de théologie mariale (1959) zidentyfikował ten paradoks z precyzją: «Maria jest najbardziej dyskretna w relacjach o zmartwychwstaniu i najbardziej obecna w jego rzeczywistości». Dyskrecja narracyjna jest odwrotnie proporcjonalna do teologicznego znaczenia.

IV. «Idźcie na cały świat»: misja obu Marii

«Idę po całym świecie i głosić Ewangelię każdemu stworzeniu» (Mk 16,15). Misja uniwersalna rodzi się z świadectwa paschalnego. A to świadectwo ma dwie kobiece twarze: ta, która widziała i ta, która wierzyła. Obie są niezbędne dla Kościoła: bezpośrednie mistyczne doświadczenie (Małego Marii) i wiara kontemplacyjna, która je podtrzymuje (Matki).Na Jasnej Górze (Akt 1,14) spotykają się obie: „w jedności modlitwy z Marią, matką Jezusa, i z braćmi jego”. Małej Marii nie wymieniono tu bezpośrednio, ale jest ona obecna w gronie tych, którzy wytrwali. Wspólnota paschalna, która przygotowuje Pięćsetnastą, jest wspólnotą świadectw: ogłoszenia tego, co widziano i wiary, która zawsze wiedziała.Zapraszamy do rozpoznania w każdej społeczności chrześcijańskiej te dwie uzupełniające się powołania: Małego Marii, ogłaszającej to, co widziała i doświadczyła, i Matki Marii, podtrzymującej wiarę, gdy brakuje widzenia. Każdy uczeń jest wezwany, w miarę swojej łaski, do bycia jedną z tych Marii.Prof. Daniel Afonso Prezes Locus MariologicusRom, 11 kwietnia 2026Aby pogłębić teologię objawień paschalnych i rolę Maryi w zbawieniu, zapoznaj się z encykliką Świętego Jana Pawła II *Redemptoris Mater* (25 marca 1987).—Często zadawane pytania:Kto są dwie Marii z Nowego Testamentu?W Nowym Testamencie wyróżnia się dwie Marii: Maryję, Matkę Jezusa, i Małą Marię. Pierwsza jest świadkiem Encarnejcji i Śmierci na Krzyżu. Druga jest pierwszą świadkiem Zmartwychwstania (J 20,1-18). Razem obejmują cały tajemniczy paschalny cykl.Jaki jest znaczenie teologiczne obu Marii w tajemnicy paschalnej?Obie Maryje ujawniają kobiecą wymiar wiary paschalnej: Maryja Matka pozostaje wierna u stóp krzyża (J 19,25), a Mała Maria jest wysłana jako „apostołka apostołów”. Obie są świadkami tej samej tajemnicy śmierci i zmartwychwstania Chrystusa.Co oznacza określenie Małej Marii „apostołka apostolorum”?Tytuł “apostola apostolorum” (apóstola apostolów), nadany Marii Magdalenie przez Ruperta z Deutz i innych Ojców Kościoła, uznaje, że była pierwszą, która przyjęła i ogłosiła przesłanie Zmartwychwstałego (J 20,17-18), przed samymi apostołami.Głębiej swoją wiedzę: zgłębiaj Mariologię, teologię maryjną, zjawiska maryjne oraz studia podyplomowe w dziedzinie Mariologii.