Świętość i devocja maryjna

«Cheia łaski» (Łk 1,28): świętość Maryi jako Panagia w tradycji biblijnej i patrystycznej

Maryja została nazwana przez Anioła «pełną łaski» (Łk 1,28). Pełna łaski jest Matką Jezusa, Świętego Syna Bożego. Jako Niepokalana i Matka Syna Bożego wcielenego, Maryja jest całkowicie święta, Panagia. Od stron Biblii, przez pisma Ojców Kościoła, aż po majestatyczne i wspaniałe katedry średniowieczne i obrazy najbardziej znanych artystów świata, jak również na stronach prac wybitnych teologów i duchowych mistrzów, Maryja jest chwalona jako kobieta, którą Trójca Święta podniosła do najwyższych szczytów doskonałości ewangelicznej, dzięki jej pokorze i skromności.Maria jest całkowicie świętą istotą, córką ukochaną Niebieskiego Ojca, matką Syna i tabernaklem Ducha Świętego. Dlatego wierni chrześcijanie spoglądają na Świętą Maryję jako na Królową wszystkich Świętych. Święci, tacy jak św. Jan Bosco, czerpali z niej inspirację i pomoc w heroicznym świadczeniu chrześcijańskich cnót wiary, nadziei i miłości. Święci stawali się, jak pilni uczniowie, uczniami w szkole Maryi, aby stać się wzorowymi braćmi Jezusa i wiarygodnymi świadkami błogosławieństw ewangelicznych.Czci mariana jest częścią skarbu katolickiej pobożności. W każdej parafii lub oratorium katolickim, obok tabernakula, znajduje się zawsze, bez wyjątku, obraz Maryi, matki, która prowadzi swoich dzieci do komunii z Jezusem i do jego czci w tabernakulum. W konstytucjach, regułach zgromadzeń religijnych i różnych formach życia konsekrowanego, zawsze obecne jest kluczowe odniesienie do czci Maryi, ukoronowanej w sposób najbardziej doskonały i wzorowej dla całego życia konsekrowanego.Gdy nadchodzi burza prześladowań, modlitwa i nawoływanie do Dziewicy staje się kotwicą wytrwałości w wierze i nadziei. Historia świadczy, że chrześcijańska wiara przetrwała nawet pod komunistycznymi reżimami Europy Wschodniej, ponieważ matki i babki modliły się w tajemnicy, nocą, modlitwy do Świętej Dziewicy, prosząc o pomoc i wyzwolenie od ucisku tyranów. A Maryja, poprzez św. Jana Pawła II, całkowicie oddanego papieżu, była wyzwolicielką ludów z ucisku. Różańce mariane są koroną, którą codziennie przeplatają w palcach miliony ochrzczonych na całym świecie.

Maria, formator świętych według św. Augustyna (430) i Ludwika z Montfort (1716): wiarę, pokorę i posłuszeństwo jako marianin szlak

Dzięki swoim cnotom Maria staje się formatorem wiernych i świętych, którzy, naśladując ją, świadczą o stałym śledzeniu Jezusa. Święci widzą w niej przede wszystkim nauczycielkę, wychowawczynię, która uczy bardziej przez konkretne działania wiary, pokory i posłuszeństwa niż słowami.Święci znajdują w Marii przewodnik, aby podążać prostą drogą. Dlatego zwłaszcza w Hiszpanii, Błogosławiona Dziewica jest często nazywana Dobrą Pasterką, która prowadzi świętych do śpiewania chwał Boga i do życia, z radością i poświęceniem, ich konsekracji chrzestnej lub religijnej.Dla zakonnic Maria jest doświadczonym przewodnikiem, ponieważ zna drogę, aby wspiąć się na górę i osiągnąć szczyt Taboru i Kalwarii, gdzie spotyka się z Panem Chrystusem. Jest wzorem świętości. Święta Teresa od Krzyża widziała w Marii nie tylko wzór przed naszymi oczami, ale także kogoś, kto stoi u naszego boku, trzyma nas za rękę i towarzyszy nam, dzień po dniu i krok po kroku, aż do celu świętości. Święci z pewnością patrzą na Jezusa, najwyższy wzór naszego życia chrześcijańskiego. Jezus jest w istocie prototypem świętości: „Dajcie przykład, abyście, jak ja czyniłem, i wy czynili” (J 13,15). Jest Świętym Boga (Dz 3,14) i Mistrzem Prawdy (Mt 22,16). Całe życie chrześcijańskie jest „naśladowaniem Chrystusa”. Życie poświęcone opiera się na słowach i przykładach Pana.Maria była najwierniejszą uczennicą Chrystusa. Dlatego staje się wzorem świętego życia dla wszystkich uczniów. Święty Ambroży z Mediolanu twierdził, że życie Błogosławionej Dziewicy jest samo w sobie nauką dla wszystkich. Współczesna duchowość nadal podkreśla wzorową rolę Marii, matki, która błyszczy jako wzór cnoty przed wspólnotą ochrzczonych.

Maria, duchowa matka wszystkich zbawionych: świadectwo św. Piusa z Pietrelciny (1887-1968)

Dlaczego Błogosławiona Dziewica jest nauczycielką, wychowawczynią, przewodnikiem i wzorem życia chrześcijańskiego i życia poświęconego? Jest tak, ponieważ jest matką Jezusa i duchową matką wszystkich zbawionych w Chrystusie.Święty Pius z Pietrelciny szczególnie czuł się blisko swojej sercowej matki, Błogosławionej Dziewicy Marii. Wyrażając doświadczenie i uczucia wielu wiernych i osób poświęconych, pisze w jednym ze swoich listów: „Ta ukochana Matka wciąż okazuje mi z troską swoją opiekę […]. Jej troska o mnie jest pełna delikatności […]. Co zrobiłem, aby zasłużyć na taką delikatność? Moje postępowanie nie było ciągłym zaprzeczeniem, nie mówię o Jej Synu, ale nawet o samym imieniu chrześcijańskim? A jednak ta tak łaskawa Matka, w swojej wielkiej miłosierdzie, mądrości i dobroci, chciała mnie ukarać w sposób wyśmienity, wylewając na moje serce tak wiele łask, że gdy znajduję się w Jej obecności i w obecności Jezusa, jestem zmuszony wykrzyknąć: ‘Gdzie jestem, gdzie się znajduję, kto jest przy mnie?’ Czuję się płonący bez ognia. Czuję się połączony i związany z Synem przez tę Matkę”.Święty kapucyn opisuje również konkretną pomoc tej Matki niebiańskiej, która łagodzi jego fizyczne choroby i duchowe cierpienia. Na święto Wniebowzięcia pisał: „Jako katolicy, którzy czcimy w Błogosławionej Dziewicy Marii najtulniejszą i najmiłosierniejszą Matkę, którą można sobie wyobrazić, nie możemy nie radościć się w tym świętym dniu w pamięci jej wielkiego triumfu, chcę mówić, Wniebowzięcia do nieba i jej koronacji jako Królowej aniołów i wszystkich świętych. Dlatego niech się zatrzymamy, aby rozważać moc i chwałę Błogosławionej Dziewicy, która została przyjęta do nieba, aby jeszcze bardziej zapalić się w czci i zaufaniu do Niej”.

Dogma Niepokalanego Poczęcia (1854) i świętość męczeńska św. Maksymiliana Kolbe (1894-1941)

Dogma Niepokalanego Poczęcia podkreśla pełnię łaski przyznanej Błogosławionej Dziewicy. Święci głęboko medytowali nad tą prawdą wiary, czerpiąc z niej inspirację do święcenia i apostolatu. Wybitnym przykładem jest św. Maksymilian Kolbe, którego misja i męczeńska świętość są kluczem do jego devocji maryjnej i filialnej czci Niepokalanego Poczęcia. Jego dusza z entuzjazmem i głęboką uwagą śpiewa chwały Błogosławionej Dziewicy. Dla niego Niepokalana jest „apogeum miłości stworzenia, która wraca do Boga”. W Niepokalanej wierni mogą przezwyciężyć bariery własnych ograniczeń i osiągnąć świętość. Niepokalana jest niezbędna nie tylko jako wzór do naśladowania, ale przede wszystkim jako skuteczna i potężna pośredniczka. Tylko w Niepokalanej wierni mogą przełamać ograniczenia i osiągnąć „apogeum doskonałości”.Podczas obchodzenia pięćdziesiątej rocznicy ogłoszenia Dogmy Niepokalanego Poczęcia, papież św. Pius X w encyklikach „Ad diem illum” z 1904 roku twierdził, że Maryja jest najlepszym przewodnikiem do poznania Jezusa. Jest ona także matką wszystkich wiernych i pośredniczką oraz pocieszycielką całej ludzkości. Devocja maryjna staje się zatem zachętą do wypełniania woli Syna Bożego. Jako Niepokalana, Maryja jest drugim wzorem do naśladowania, po Jezusie Chrystusie. Jej cnoty teologiczne, zwłaszcza wiara, nadzieja i miłość, są przykładami do naśladowania.Św. Pius X podkreśla: „Chociaż należy, aby synowie naśladowali wszystkie cnoty swojej Najświętszej Matki, pragniemy, aby wierni praktykowali te, które są najważniejsze i jak nerwy i stawy życia chrześcijańskiego: wiarę, nadzieję i miłość, zarówno wobec Boga, jak i bliźniego. Chociaż żaden okres życia Dziewicy nie był pozbawiony blasku tych cnót, one szczególnie błyszczały, gdy Maria była obecna przy narodzinach i śmierci swojego Syna”. („Ad diem illum”).

Devocja maryjna i świętość chrześcijańska według Soboru Watykańskiego II (LG 66-67): Maria jako archetyp ludzkiej odpowiedzi na tajemnicę boską

W Marii znajdujemy archetyp ludzkiej odpowiedzi na boski tajemnic, stworzenia w pełni otwarte na działanie Boga i jednocześnie aktywne w zgodzie, która przekształca historię. Jej świętość, oznaczona absolutną czystością Niepokalanego Poczęcia, nie jest celem samym w sobie, ale kulminacją miłości, która zbawia, całkowitą oddaniem woli Bożej, dzięki czemu staje się matką wszystkich zbawionych. Maria żyje w doskonałej harmonii z miłością trójjedną, będąc zatem ludzką postacią, która najlepiej ujawnia i odzwierciedla chwałę Boga.Duchowość chrześcijańska uznaje, że kontemplując Marię, patrzymy na przekształconą ludzkość łaską. Dla świętych jest ona „bramą nieba”, progiem, gdzie ludzkie i boskie spotykają się w głębokiej harmonii. W swojej pokorze Maria nie wskazuje na siebie, ale na tajemnicę, którą zamieszkuje, stając się wzorem duchowego wyjścia, przez które każdy uczeń jest wezwany przejść, by wejść w komunię z Synem. Devocja do Marii, zamiast być prostym aktem czci, jest wprowadzeniem do tajemnicy posłuszeństwa i miłości, wezwaniem do życia w pełni, pod spojrzeniem Matki, która prowadzi nas do tajemnicy Chrystusa.Maria jest zatem „całkowicie świętą”, która pozostaje pośredniczką i duchową nauczycielką. To przy niej wierni są zapraszani do podążania drogą krzyża, która prowadzi do zmartwychwstania. Jest ikoną zbawionej ludzkości, tej, która w obecności Trójcy w pełni zamieszkuje błogosławieństwo obiecane. Podążając za jej śladami, w jej chwale i pokorze, dostrzegamy ostateczny cel, do którego jesteśmy wezwani: pełne życie w Bogu.Aby pogłębić studia, zapraszamy do eksploracji: – Mariologii – Teologii mariannej – Apariacji maryjskich – Podyplomowej MariologiiAby pogłębić związek między świętością a devocją maryjną, zalecana jest Eksortacja Apostolska „Marialis Cultus” papieża Pawła VI.