Το Μάθημα απέναντι στις εμφανίσεις στην Αγία Φαστίνα Κοβαλσκά

Το 1959, το Άγιο Γραφείο εξέδωσε διάταγμα που απαγόρευε τη διάδοση εικόνων και γραπτών της Αδελφής Φαστίνα Κοβαλσκά και της λατρείας της Θείας Καρδιάς. Τριαντά χρόνια αργότερα, ο καρδινάλιος Καρόλ Βοϊτίλα, ο οποίος ως αρχιεπίσκοπος της Κρακοβίας είχε προωθήσει την αναθεώρηση του διατάγματος, κανόνισε τη Φαστίνα Κοβαλσκά στη Ρώμη και καθιέρωσε την Γιορτή της Θείας Καρδιάς. Η μορφή της Ελένης Κοβαλσκά (1905-1938), με περισσότερες από είκοσι μαριανές εμφανίσεις καταγεγραμμένες στο ημερολόγιό της, αποτελεί εξαιρετική περίπτωση του τρόπου με τον οποίο η διδασκαλία της Εκκλησίας αξιολογεί, αναστέλλει και τελικά αποδέχεται τις ιδιωτικές αποκαλύψεις.Γεννήθηκε στο Γκλόγκοβετς, μεταξύ του Λοτζ και του Βλοτσλάβεκ, στην περιοχή Σβίνικα, σε μια φτωχή οικογένεια δέκα παιδιών, με πατέρα αγρότη και ξυλουργό.Στο ημερολόγιό της αναφέρει περισσότερες από είκοσι εμφανίσεις της Παρθένου και περισσότερες από τριάντα όραση του Χριστού, των αγγέλων και των νεκρών. Από το 1910, η Ελένη αναφέρει ότι είδε την Παρθένο σε όνειρο. Κρατούσε το χέρι της και την οδηγούσε σε όραση του ουρανού.Το 1912, άκουσε τον Θεό να την καλεί με το όνομά της. Από το 1919, μεγάλωσε σε αυτήν την επιθυμία να εισέλθει σε μοναστήρι. Οι γονείς της αντιτάχθηκαν. Εργάστηκε στο Λοτζ. Την 1η Αυγούστου 1923, κατά τη διάρκεια ενός χορού, είχε αυτή την εμπειρία:> «Όταν άρχισα να χορεύω, ξαφνικά είδα τον Ιησού κοντά μου. Γυμνός, βασανισμένος, γεμάτος πληγές» (Ημερολόγιο 37).

Έτσι, τρέχει προς τον καθεδρικό ναό του Αγίου Στανισλάου Κοστκά και ακούει, προστριμμένη μπροστά στο ταβέρναकल:

“Πηγαίνετε στην Βαρσοβία, εκεί θα μπείτε σε ένα μοναστήρι”.

Η Ελένη επιστρέφει στο σπίτι, χαιρετά την αδελφή. Ζητά βοήθεια από την Παρθένο. Ξαφνικά, αισθάνεται στο βάθος της ψυχής της:

“Πηγαίνετε σε εκείνο το χωριό, κοντά στην πόλη, θα περάσετε το βράδυ εκεί με απόλυτη ασφάλεια”.

Τα πρώτα μαριανά όραμα στο μοναστήρι: τα μαρτυρία από το ημερολόγιο (1924-1931)

Την 1η Αυγούστου 1924, η Ελένη έγινε δεκτή στο μοναστήρι της Παναγίας της Μισερικορδίας στην Βαρσοβία ως προσκήπτρια. Έγινε Αδελφή Φαουστίνα. Στο τέλος της μαθητείας, μια νύχτα του Απριλίου του 1927, αφηγείται:

“Η Αγία Παρθένος με επισκέφτηκε, κρατώντας τον Ιησού στα χέρια της. Η χαρά γέμισε την ψυχή μου και είπα: «Μαρία, μητέρα μου, ξέρεις πόσο τρομερά βάσανα υποφέρω»; Και η Μητέρα των Αγίων απάντησε: «Ξέρω πόσο υποφέρετε, αλλά μην φοβάστε, θα έχω και πάντα θα έχω συμπόνια για εσάς»”. Χαμογέλασε τρυφερά και εξαφανίστηκε”

(Ημερολόγιο 43).

Λίγο αργότερα:

“Στην έβδομη μέρα της νουβέτας, είδα την Πανάγια με ένα ελαφρύ φόρεμα, ανάμεσα στον ουρανό και τη γη. Προσευχήθηκε με τα χέρια σταυρωμένα πάνω στο στήθος, τα μάτια της υψωμένα στον ουρανό. Από την καρδιά της έβγαιναν ακτίνες φωτιάς, κάποιες από αυτές ανέβαιναν στον ουρανό, άλλες κάλυπταν τη γη μας”

(Ημερολόγιο 46).

Η όραση του Ελεήμονα Χριστού (22 Φεβρουαρίου 1931): η εντολή για την εικόνα και η γιορτή της ευσπλαχνίας

Στις 22 Φεβρουαρίου 1931, έλαβε τη διάσημη όρασή της από τον Χριστό, ο οποίος της ζήτησε:

“Πίστε ένα πίνακα αυτού που βλέπετε, με την επιγραφή: Ιησού, εμπιστεύομαι σε Σένα!”

(Ημερολόγιο 51).

Στην ίδια αποκάλυψη, ο Χριστός της ανακοίνωσε την επιθυμία του για μια Γιορτή της Ευσπλαχνίας. Το Μάιο του 1933, η Αδελφή Φαουστίνα πραγματοποίησε προσκύνημα στο Τσέστχοβα. Εκεί, η Μητέρα του Θεού μίλησε πολύ μαζί της και ακόμη:

“Ανανέωσα τους αιώνιους όρκους, ένιωσα σαν κόρη της και ότι εκείνη ήταν η Μητέρα μου. Δεν αρνήθηκε τίποτα από όσα ζήτησα”

(Ημερολόγιο 134).

Η μυστική της σύνδεση με την Παρθένο ενισχύθηκε με την πάροδο του χρόνου, όπως την άνοιξη του 1934:

«μια μέρα, η Παναγία με επισκέφτηκε. Ήταν θλιμμένη και κρατούσε τα μάτια της χαμηλά. Μου έκανε να καταλάβω ότι είχε κάτι να μου πει, αλλά από την άλλη πλευρά, φαινόταν ότι δεν ήθελε να μου το αποκαλύψει. Όταν το κατάλαβα αυτό, άρχισα να παρακαλώ για να μου το πει και να κοιτάξει προς το μέρος μου. Λίγο αργότερα, η Μαρία με κοίταξε με ένα τρυφερό χαμόγελο και μου είπε: «Είσαι έτοιμος να βιώσεις ορισμένες δοκιμασίες που σχετίζονται με ασθένειες και γιατρούς. Θα υποφέρεις πολύ εξαιτίας αυτής της εικόνας [του «Χριστού της Misericordia»], αλλά μην φοβάσαι τίποτα». Την επόμενη μέρα, αρρώστησα.

(Ημερολόγιο 149).

Στις 15 Αυγούστου 1934, η Παρθένος εμφανίζεται ξανά ενώ προσευχόταν στο κελί της:

«είδα την Αγία Παρθένο, με απερίγραπτη ομορφιά. Μου είπε: «Κορίτσι μου, απαιτώ προσευχές από εσένα, προσευχές και ακόμη περισσότερες προσευχές για τον κόσμο και ιδιαίτερα για τη χώρα σου. Για εννέα μέρες, να γιορτάζεις το ιερό μυστήριο της Θείας Λειτουργίας και να λαμβάνεις την ιερή Ευχαριστία ως εξιλέωση. Κατά τη διάρκεια αυτών των εννέα ημερών, θα είσαι με τον Θεό, ως προσφορά, σε κάθε τόπο, πάντα, σε κάθε τόπο και σε κάθε στιγμή, τη νύχτα και την ημέρα»

(Ημερολόγιο 152).

Στο τέλος αυτής της νουβέτας, η Αδελφή Φαστίνα βλέπει την Παρθένο να καλύπτει τον εξομολογητή της με το μαντήλι της (Ημερολόγιο 153).

Οι Μαριανές Εμφανίσεις του 1935-1936: Μηνύματα για τη Μέριμνα και τη Μεσιτεία της Παναγίας

Στις 26 Οκτωβρίου της επόμενης ημέρας, ο Χριστός και η Παρθένος εμφανίζονται μαζί (Ημερολόγιο 66). Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας του 1935, το εικονίδιο του «Χριστού της Misericordia» ζωγραφίστηκε στη Βίλνιους (Λιθουανία) σύμφωνα με τις οδηγίες της Αδελφής Φαστίνα, και στη συνέχεια εκτέθηκε στην Οστρα Μπράμα.

Στις 5 Αυγούστου 1935, βλέπει ξανά την Παρθένο:

… (συνεχίζεται το κείμενο με τις υπόλοιπες πληροφορίες)

«απίστευτα όμορφη, που έρχεται από τον άμβωνα προς το γόνατό της. Με αγκάλιασε και μου είπε: «Είμαι η Μητέρα σου, χάρη στην απεριόριστη Misericordia του Θεού, η ψυχή μου ευαριστείται τόσο περισσότερο όσο περισσότερο εκπληρώνει τη θεία θέληση […]. Να είσαι γενναία, μη φοβάσαι ψευδείς εμπόδια, αλλά κάνε τα μάτια σου σταθερά στην πάθη του Υιού μου. Έτσι θα νικήσεις»»(Ημερολόγιο 194-195).Την επόμενη μέρα, 15 Αυγούστου:«ακούω το θρόισμα ενός φορέματος και βλέπω την Αγία Παρθένο σε όμορφο φως, ντυμένη με λευκό φόρεμα και μπλε ζώνη που μου λέει: «Με κάνεις μεγάλη χαρά, όταν λατρεύεις την Αγία Τριάδα χάρη στις χάρη και τα προνόμια που μου έδωσε»»(Ημερολόγιο 229).Ακολουθούν άλλες εμφανίσεις: 15 Νοεμβρίου και αργότερα τον Δεκέμβριο του 1935. Στις 25 Μαρτίου 1936:«αφού ξαφνικά βλέπω τη Μητέρα του Θεού που μου λέει: Έδωσα τον Σωτήρα στον κόσμο. Και εσύ, εσύ πρέπει να μιλήσεις στον κόσμο για τη συμπόνια Του και να προετοιμάσεις τον κόσμο για τη δεύτερη έλευση αυτού που θα έρθει όχι ως Σωτήρας με συμπόνια, αλλά ως Δίκαιος Κριτής […]. Μην φοβάσαι τίποτα, να είσαι πιστή μέχρι το τέλος».(Ημερολόγιο 251).Στις 15 Αυγούστου, κατά τη διάρκεια της κοινότητας της Θείας Λειτουργίας:«τότε βλέπω την Αγγελική Παρθένο με το Παιδί Ιησού να κρατάει από το χέρι τη Μητέρα. Η εμφάνιση είναι ντυμένη με λευκό, διαφανές φόρεμα, με μπλε μανδύα, το κεφάλι της άτυχο, τα μαλλιά της απαλά, απίστευτα όμορφα»(Ημερολόγιο 263).Στις 29 Νοεμβρίου 1936, μια νέα εμφάνιση με αυτά τα λόγια:«Είσαι ευχάριστο σπίτι στον Ζωντανό Θεό»(Ημερολόγιο 291).Τον επόμενο μήνα:

«Την είδα τόσο όμορφη που με έλειψαν τα λόγια για να περιγράψω αυτή την ομορφιά. Ήταν όλη λευκή, περιτριγυρισμένη από ένα μπλε περίγραμμα, το μανδύα της ήταν μπλε, είχε ένα στέμμα στο κεφάλι. Ένα απίστευτο φως εκπέμπει από όλη την προσωπικότητά της. Είμαι η Βασίλισσα του Ουρανού και της Γης, αλλά πάνω απ’ όλα η Μητέρα σου. Με αγκάλιασε στην καρδιά και είπε: Έχω συμπόνια για σένα»(Ημερολόγιο 295).

Η εκκλησιαστική αποδοχή: από την απόφαση της Αγίας Συνόδου (1959) στον καρδινάλιο Βόιτυλα και την αγιοποίηση του 2000

Η αδελφή Φαστίνα υπέφερε συχνά την Πάθη του Χριστού, αλλά τα σταύρωμά της παραμένουν αόρατα (σε Σεπτέμβριο 1936, Ημερολόγιο 270. Τον Φεβρουάριο 1937, Ημερολόγιο 331, 334. Στις 5 Μαρτίου 1937, Ημερολόγιο 355. Τον Ιούλιο 1937, Ημερολόγιο 394).

Ακολουθώντας τις εμπειρίες της αδελφής Φαστίνα, διαδίδονται πολλές αναπαραστάσεις του Χριστού της Συγχώρησης. Το 1937, ο αρχιεπίσκοπος της Βίλνιου επιτρέπει στους πιστούς να τιμούν την εικόνα που τοποθέτησε σε ένα παρεκκλήσι.

Στις 5 Οκτωβρίου 1954, η πολωνική επισκοπική συνόδος επιτρέπει μόνο μια αναπαράσταση, αυτή του ζωγράφου Λουδμίρ Σλεζίνσκι, πιστή στην εικόνα που δημιουργήθηκε το 1935, με την προϋπόθεση να μην κυκλοφορήσει με τις αποκαλύψεις της αδελφής Φαστίνα μέχρι την έγκρισή της από την Αγία Έδρα.

Το 1960, η Αγία Συνόδος αναστέλλει την αιτία της αγιοποίησης.

Ο καρδινάλιος Κάρολ Βόιτυλα, νεαρός αρχιεπίσκοπος της Κρακοβίας, γίνεται ο προωθητής της αιτίας. Συμβουλεύτηκε τον καρδινάλιο Οτάβιανι. Εκλεγμένος πάπας το 1978, αγιοποίησε την αδελφή Φαστίνα στις 18 Απριλίου 1993 και την αγιοποίησε το 2000.

Η γιορτή της Θείας Συγχώρησης την ίδια ημέρα της αγιοποίησης: 30 Απριλίου 2000: από εδώ και στο εξής, η Εκκλησία ολόκληρη θα ονομάζει την ημέρα αυτή Κυριακή της Θείας Συγχώρησης, γιορτή που θα γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την Πάσχα.

Ο κριτικός του Μαγιστηρίου για την αξιολόγηση αποκαλύψεων και εμφανίσεων εμβαθύνεται στην εγκύκλιο Redemptoris Mater του Ιωάννη Παύλου Β’, η οποία φωτίζει το μονοπάτι πίστης και πνευματικής διάκρισης που ακολουθεί η Εκκλησία στην αποδοχή των μηνυμάτων ιδιωτικών αποκαλύψεων.

Βαθύνετε τις σπουδές σας: εξερευνήστε την Μαριολογία, Θεολογία Mariana, Μαριανές Εμφανίσεις και το Μεταπτυχιακό στην Μαριολογία.

Μεταπτυχιακό στη Μαριολογία

Θέλετε να εμβαθύνετε στη μελέτη της Μαριολογίας; Γνωρίστε το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Μαριολογίας του Locus Mariologicus, μια ακαδημαϊκή κατάρτιση που συνδυάζει αυστηρή θεολογική μελέτη, πνευματική ζωή και ζωντανή παράδοση της Εκκλησίας.

Εγγραφείτε ή μάθετε περισσότερα →

Δείτε τον πλήρη κατάλογο των αναγνωρισμένων μαριανών εμφανίσεων από την Εκκλησία.

Θέλετε να μελετήσετε τη μαριολογία σοβαρά;

Το άρθρο αυτό προκύπτει από τα έργα της βιβλιοθήκης του Locus Mariologicus. Το Μεταπτυχιακό στη Μαριολογία σας οδηγεί στην ίδια πηγή, με ακαδημαϊκή καθοδήγηση: Γραφή, Πατέρες της Εκκλησίας και Μαγιστέριο, από το πρώτο δόγμα στα σύγχρονα ζητήματα.

Γνωρίστε το Μεταπτυχιακό στη Μαριολογία