Kto jest “Dziewicą-Małżonką”: mariologia biblijna

Poniżej zamieszczamy fragment książki „Maria, córka Izraela: Pismo Święte w Mariologii” prof. dr hab. Rity Torti, abyś mógł skosztować kilku kropli tego, co będzie wielkim oceanem KURSU MARIOLOGII BIBLICZNEJ Z STAROGO TESTAMENTU!

Kto jest Maryją? Najstarsze świadectwo na jej temat stanowi Galaci 4,4-5: „Przybywając w pełni czasu, Bóg wysłał Syna swego, urodzonego z kobiety [przymiotnik wówczas powszechnie używany do określenia mężczyzny], urodzonego pod prawem, aby wyzwolić tych, którzy byli pod prawem, i przyznać wszystkim godność synów”.

„Pojęcie ‘pełni czasów’ w Nowym Testamencie nie oznacza jedynie faktu nadejścia wyznaczonego przez Boga czasu, ale także, że historia objawienia wewnętrznie pilnowała się ku spełnieniu” (Romano Guardini, *La Madre del Signore*, 25).

Cytat z Galaci rozpoczyna rozdział VIII dokumentu *Lumen Gentium*, który zachęca nas do postrzegania wielkiej roli Marii przede wszystkim w jej godności Matki Zbawiciela: jest ona umieszczana na historycznym miejscu, w realizacji planu Bożego zbawienia i przedstawiana jako kluczowy element jego rozwoju. Wyrażenie to podkreśla równocześnie rzeczywistość ludzkiej natury Jezusa: był on w pełni człowiekiem swojego czasu i środowiska, a jednocześnie Mesjaszem oczekiwanym od wieków. Sam Jezus stwierdza, że Pismo Święte świadczy o Niej (J 5,39).

Nic nie wiemy jednak o środowisku, w którym dorastała Maria, o jej młodości, aż do momentu ogłoszenia przez anioła. Edukacja i styl życia były z pewnością takie jak u wszystkich dziewcząt z jej klasy społecznej. „Nasz jedyny źródło, Ewangelia, nie opisuje żadnego niezwykłego zdarzenia. […] W pierwszej kolejności musimy wziąć pod uwagę wpływ pism i apokryfów. Wiele deformacji i uproszczeń wizerunku Marii należy przypisać tym czynnikom. Prezentacja powinna pokazać, nie tylko powiedzieć, ale uczynić widocznym, jak prawdziwa rzeczywistość jest bardziej pobożnie religijna, większa i bardziej tajemnicza niż wszystkie legendarne cuda” (Guardini, *La Madre del Signore*, 22).

Ewangelista Łukasz opowiada, że anioł Gabriel został wysłany przez Boga do miasta Galilejskiego nazwanego Nazaret, do „obiecanej dziewicy” (w grece: *pròs parthénon emnēsteuménēn*) z rodu Dawida o imieniu Józef. Imię tej dziewicy było Maria (Łk 1,26-27). W momencie ogłoszenia przez anioła miała około 12-13 lat.

Ogólnie rzadko mówi się o dziewicach, ale tu Lucas powtarza dwa razy w tym samym wersecie, że była to dziewica, umieszczając rzeczownik na najwyższym miejscu, w konkluzji: “Imię dziewicy było Maria”. Opisuje sytuację prawną za pomocą greckiego czasownika mnēsteúō, który pojawia się również w Mt 1,18 (“Matka Marii, która została oddana za mąż [mnēsteutheísēs] Józefowi”) i Lk 2,5 (“Józef musiał zarejestrować się razem z Marią, swoją żoną (emnēsteuménēi autô), która była w ciąży”).

Wyrażenie z Lk 1,27 występuje w greckiej wersji Septuaginty w Dt 22,23 (parthénos memnēsteuménē), jako tłumaczenie tekstu masoryckiego na’ărâ betûlâ me’ōrāśâ (korzeń ‘rś): “dziewica, która została oddana za mąż”. O młodej dziewczynie (na’ărâ oznacza dziewczynę w wieku od 12 lat do pół roku po 12. urodzinach) określono, że była żoną kogoś (iśšâ). Dt 22,24 mówi również, że Maria w Mt 1,24 wyraźnie była narzeczoną Józefa: “Kiedy się obudził, Józef… wziął swoją narzeczoną” (tēn gynaikā autoû. Wł. Accepit coniugem suam).

Septuaginta zawsze tłumaczy korzeń ‘rś za pomocą czasownika mnēsteúō, który w Mt 1,18 i Lk 2,5 służy do określenia pozycji prawnej Marii. W Dt 28,30 (“Będziesz miał żonę, a inna ją weźmie”) i 2Sm 3,14 (“Oddaj swoją żonę Mikal, którą wziąłem za sto prepucy Filisteusów”), użyto czasownika lambánō (“brać”, “otwarzać”).

Korzeń hebrajski ‘rś wskazuje na coś, czego nie ma odpowiednika w naszych kulturach:

– z pewnością nie odnosi się do zaręczyn (hebr. šîddûkîn), etapu poprzedzającego ślub i składającego się na wstępne negocjacje prowadzone przez narzeczonych lub ich rodziców i krewnych (niezbędne wstępne kroki, dotyczące ustalenia terminu i miejsca uroczystości oraz zobowiązań finansowych, np. wielkości dota).

– nie oznacza również nawet ślubu w naszym dzisiejszym rozumieniu.

Błędnie tłumaczy się termin biblijny ‘rś (w różnych formach) jako “zaręczyny” lub “zaręczenie”: wskazuje on natomiast na istotny akt, który stanowi pierwszy etap procedury ślubnej. Akt prawnie wiążący i publiczny, rozpoczynający ślub z punktu widzenia prawnego.

Znajdujemy korzeń ‘rś w Os 2,21-22, gdzie prorok ujawnia tajemnicę miłości Boga do swojego ludu, miłości, która nie prowadzi tylko do przebaczenia, ale także do nowego małżeństwa na zawsze. “Zrobię z ciebie swoją żonę” (‘ērastîk lî: korzeń ‘rś), powtarza trzy razy Bóg, mówiąc do swojego ludu, z którym chce zawrzeć wspólnotę życia, stabilny i wyłączny związek, typowo małżeński…

Chcesz więcej o tej książce? Skontaktuj się z nami pod numerem 34 999786407 i zamów już dziś swój egzemplarz!

Aby zarejestrować się na ten wspaniały kurs, odwiedź www.locusmariologicus.org/mariafilhadeisrael