Nowa Maria z Lourdes: historia miłości

Lourdes, Francja

Lourdes znajduje się w malowniczej dolinie u stóp Pirenejów, zwanej od czasów papieża Piusa X Tarbes-Lourdes. W 1858 roku zamieszkiwało tu zaledwie 4000 osób. W pobliżu osady znajduje się jaskinia Massabielle, położona w odległym miejscu nad rzeką. Dziewczyna w wieku 14 lat, znana ze swojej dobroci, ale również z choroby i braku wykształcenia, o imieniu Bernadette Soubirous (1844-1879), doświadczyła w 1858 roku 18 objawień Świętej Dziewicy Marii.

Pierwsze objawienie (11 lutego)

W towarzystwie trzech młodszych sióstr i innych dziewcząt, widmka udała się do zbierania drewna wzdłuż rzeki Gave. W pobliżu jaskini Massabielle nad rzeką, usłyszała dziwny szum, a następnie kolejny, aż w końcu dostrzegła Panią, otuloną nadprzyrodzonym światłem. Bernadette przestraszyła się, ale przyjrzała się wizji; Pani skłoniła głowę i uśmiechnęła się do niej. Następnie zdumiona dziewczyna widziała, jak Pani wzięła krzyż z jej różańca i użyła go, aby uczynić znak krzyża na sobie. Potem Bernadette, po obserwacji, zrozumiała, że powinna modlić się różaniec tak, jak modliła się Pani. Po zakończeniu modlitwy, objawienie zniknęło, trwając mniej niż pół godziny.

Drugie objawienie (14 lutego, niedziela)

Po południu chłopcy opowiedzieli swojej matce o objawieniu, a oni chcieli, by poszła z nimi do jaskini. Bernadette chciała sprawdzić wodę święconą, aby upewnić się, że jest to dzieło Boga, a nie diabła. W rzeczywistości poszła tam z siostrami i kilkoma przyjaciółkami, zabierając ze sobą butelkę z pół litra wody święconej. Uklęknęły w miejscu, gdzie miało miejsce objawienie, Bernadette rozpoczęła recytację różańca, a po kilku minutach miała kolejne wizje, w których wylewała wodę święconą, mówiąc: «Jeśli przyjdziecie od Boga, proszę, zostawcie się tu i zbliżcie, jeśli nie, natychmiast idźcie» Wtedy Pani zbliżyła się i stała się coraz bardziej widoczna, szczególnie po usłyszeniu imienia Boga i z powodu wody święconej.

Trzecia pojawienie się (18 lutego)

Około godziny piątej rano, widzica, towarzysząca jej Joanna Maria Milet i młoda Peyret, weszła do jaskini i wspólnie modliły się Rosariem. Kiedy Matka Boża pojawiła się przed Bernadette, przekazała jej papier, pióro i atrament, prosząc o zapisanie własnych życzeń. Następnie Święta Wiedza powiedziała: «To, co muszę ci powiedzieć, nie wymaga, abym to zapisała… Czy chcesz mi zrobić przysługę, abyś tu przychodziła jeszcze przez czternaście dni? Nie obiecuję ci szczęścia w tym świecie, ale w następnym…» W trzeciej pojawieniu się Matka Boża po raz pierwszy przemówiła, używając lokalnego dialektu. Bernadette, obiecując powrót za zgodą matki, zapytała, czy inne dwie kobiety mogą ją w przyszłości towarzyszyć. Na to pytanie Matka Boża natychmiast odpowiedziała: «Chcę tu widzieć wielu ludzi». Następnie światło zniknęło, a Matka Boża zniknęła.

Czwarta pojawienie się (19 lutego)

Tym razem Bernadette pojawiła się w towarzystwie ponad stu osób. Święta Wiedza pojawiła się i okazała wielką radość z powrotu widzicy, zachowując obietnicę. Cała grupa zaczęła recytować Rosarium. W pewnym momencie wszyscy odczuli, jak w jaskini powstaje gorący pole energetyczne. Wtedy widzica zaczęła słyszeć chór głosów, jakby tłum ludzi krzyczał z przerażeniem. Maryja, podnosząc w geście modlitwy głowę, usunęła demony, które próbowały zniewolić to miejsce.

Piąte pojawienie się (20 lutego)

Maryja pojawiła się przed widzicą, ale nie mówiła.

Szóste pojawienie się (21 lutego)

Podczas gdy Bernadette klękała w jaskini i malowała ołtarz na horyzoncie, poczuła głęboką smutek. Wtedy pojawiła się Święta Wiedza i, również smutna, powiedziała: «Modl się za ubogie dusze i za chorych». W tym momencie lekarz z Montpelier, doktor Dozous, który później napisał cenną książkę na temat swoich obserwacji, był świadkiem tego zdarzenia. W miarę rozprzestrzeniania się wieści o pojawieniach, coraz więcej wiernych i ciekawskich zaczęło przybywać do tego miejsca. Każdego ranka liczba osób przychodzących do jaskini rosła.

W popołudniu 21 lutego, komisarz policji Jacomet przeprowadził przesłuchanie widzicy. W końcu ojciec Bernadette zakazał jej odwiedzania jaskini, co wywołało wielką niezadowoloną reakcję ze strony komisarza.

Siódme pojawienie się (23 lutego)

Najświętsza Maryja wezwała widzącą po raz pierwszy po imieniu chrzestnym i nauczyła Bernadette tajemnej modlitwy, którą miała recytować codziennie. Pani powiedziała jej również o tajemnicy, którą nie wolno ujawniać nikomu. Następnie, nie ujawniając jeszcze swojego imienia, powiedziała do Bernadette: „Teraz, moja córka, idź do kapłanów, chcę, aby wzniesiono tutaj kaplicę”.

Ojciec Peyramale miał wtedy już pięćdziesiąt lat, był wojownikiem sprawiedliwości i wiary, ale wciąż sceptycznie nastawiony do rzekomych objawień. Bernadette przedstawiła mu prośbę Pani. Na początku nie chciał uwierzyć, ale postawił warunek, że różańcem przy jaskini powinna rozkwitnąć róża, co miałoby być znakiem, że nie jest to iluzja.

Osiemnaste objawienie (24 lutego)

Dziewczyna uklęknęła na kamieniu, recytowała Różańcowe, potem uśmiechnęła się po zakończeniu pierwszego tajemnicy. W końcu opadła ramionami i rozpłakała się, zbliżając się do krzewu różanego na kolanach, aż dotknęła ziemi swoimi ustami. Kiedy dotarła do krzewu, widziała Panią i przekazywała jej warunki postawione przez księdza. Ona nie odpowiedziała, ale z poważną miną wyraziła pragnienie, aby Bernadette modliła się o grzeszników. Następnie Pani przekazała widzącej przesłanie o pokucie i modlitwie: „Pokuta! Pokuta! Pokuta! Modl się do Boga o nawrócenie grzeszników! Pocałuj ziemię jako znak pokuty za grzeszników”. Najświętsza Dziewica zapytała Bernadette, czy nie obrzydza jej pocałunek ziemi, na co widząca odpowiedziała głową, że nie.

Krzew nie rozkwitł, ale wiara prostych ludzi nie słabła, wręcz przeciwnie, wielu uwierzyło w objawienia tego dnia.

Dziewiąta objawienie (25 lutego)

O godzinie 5:30. Bernadette uklęknęła i pocałowała ziemię pod skałą, przesuwając gałęzie krzewu różanego, by wejść do jaskini. Podczas modlitwy klękającej, wstała, wyglądała na zagubioną i pochłoniętą, jakby słyszała głos; potem pochyliła się i zaczęła kopać w ziemi, tworząc dziurę, która szybko napełniła się wodą. W tym momencie widmka zatrzymała się, usłyszała głos, który dawał jej instrukcje, wzięła trochę trawy, włożyła do ust, by ją zjeść. Bernadette później wyjaśniła swoim bliskim, że została zabrana przez Matkę Bożą, by to zrobić, i że powierzyła jej kolejne tajemnice. Pani powiedziała: «Będziesz jeść tę trawę tutaj… idź i wypij z źródła, a potem umyj się». Po odkryciu cudownego źródła, do jaskini przybyła wielka rzesza ludzi; wielu uderzało w wodę ręcznikami. Źródło, nieprzewidziane przez badaczy, od pierwszego dnia tryskało 120 tys. litrów wody na dobę, nie wysychając.

Dziesiąte objawienie (24 lutego)

Bernadette uklęknęła w swoim zwyczajnym miejscu, po czym zrobiła znak krzyża i wypiła z źródła. Widmka, po modlitwie różańcowej, przywitała Panią i poprosiła o pokutę i modlitwę za grzeszników. Następnie powiedziała: «Pocałuj ziemię w pokutę za grzeszników». Bernadette dała znak, by wszyscy powtarzali jej czynności. W tym samym dniu, po południu, widmka przeszła rygorystyczny przesłuchanie prowadzone przez prokuratora cesarskiego i innych śledczych. Przesłuchanie nie przyniosło żadnych rezultatów: dziewczynka oświadczyła, że następnego dnia wróci do jaskini.

Jedenaste objawienie (28 lutego)

Wielu żołnierzy wysłanych przez prokuratora pojawiło się na objawieniu i zostało głęboko poruszonych: Matka Boża ponownie zaprosiła do modlitwy za grzeszników, powtarzając słowa i gesty z 24 lutego. Potem Bernadette udała się do kościoła, by modlić się.

Dwunaste objawienie (1 marca)

Ciemna farba z rosariusza Bernadety, którą wzięła do ręki, aby zrobić znak krzyża na czole, zwodziła ją, myśląc, że to jej własny rosariusz, lecz była to inna farba. Wtedy Matka Boża powiedziała do niej: «Pomyliłaś się, to nie jest twój». W tym momencie widmka zrozumiała, że Matka Boża nie chciała, aby Bernadeta modliła się rosariem, które nie było jej własnym, przez trzeci dzień. Przed zakończeniem piętnastu tajemnic, Matka Boża ujawniła Bernadecie trzy sekrety, dając wyraźną instrukcję: «Zakazuję ci, byś o tym powiedziała komukolwiek».

Trzecia pojawienie się (2 marca)

Matka Boża powierzyła wiernym cenną misję za pośrednictwem Bernadety, dając wyraźną instrukcję: «Idźcie i powiedzcie kapłanom, którzy przychodzą tutaj w procesji, aby zbudowali kaplicę».

Czwarta pojawienie się (3 marca)

Najświętsza Dziewica, która nie pojawiła się w wyznaczonym miejscu, ukazała się Bernadecie późnym rankiem i ponownie poprosiła o budowę kaplicy.

Piąte pojawienie się (4 marca)

W jaskini znajdowało się około dwudziestu tysięcy osób. Bernadeta, stojąc w bezruchu, patrzyła na kogoś, potem zjadła trochę trawy. Cicha pojawienie się potem zniknęło. Bernadeta najpierw uśmiechnęła się, potem stała się smutna, zrobiła znak krzyża, zgasła świecę i wróciła do domu. Był to około ósmej rano. Pojawiające się trwały ponad 45 minut. W późnym popołudniu tego samego dnia, chłopiec w wieku dwunastu lat, który został oczyszczony z wody z tego źródła, został cudownie uleczony. Był to Jean Boutorts, który zmarł po 79 latach. W późniejszym czasie widmka powiedziała: «byłam smutna, bo Ona była smutna, uśmiechałam się, bo Ona uśmiechała się, powtarzała do mnie wielokrotnie, że trzeba modlić się o nawrócenie grzeszników, wtedy byłam smutna».

Szóste pojawienie się (25 marca, święto Zwiastowania)

Bernadeta dotarła do jaskini wcześnie rano i znalazła Matkę Bożą otoczona jasnym światłem nieba, już na nią czekającą. Widmka zaczęła recytować rosariusz, jak zwykle, i zapytała Matkę Bożą o jej prawdziwe imię, nie otrzymała odpowiedzi. Dopiero po czwartym pytaniu, Matka Boża, przyjmując poważny i skromny wyraz twarzy, złożyła ręce, podniosła je ku niebu, a potem otworzyła je i wyciągnęła w stronę Bernadety, wreszcie powiedziała z drżącym głosem: «ja jestem Niepokalane Poczęcie».

Widząc, że widz nie rozumie znaczenia tego terminu, ale chcąc zapytać, czy nie byłaby też Matką Bożą, wciąż próbował zadać pytanie, lecz Pani już zniknęła.

Ta wizja trwała około godziny. Słowa te były dla Bernadette niezrozumiałe, mimo to powtarzała je ludziom, którzy wybuchali radością. Dziewczyna pobiegła, by powiedzieć kapłanowi Peyramale, powtarzając słowa na drodze, ponieważ nie rozumiała ich znaczenia. Gdy stanęła przed kapłanem, ten zapytał: „Czy Pani nie będzie Błogosławioną Dziewicą?” Bernadette odpowiedziała: „Nie, myślę, że nie, jest to Niepokalane Poczęcie”. W momencie, gdy usłyszała te słowa, kapłan przekonał się o autentyczności wizji, ponieważ Bernadette nie miała w żaden sposób wiedzy na temat tego imienia. Uczona Pani wyjaśniła widzowi, co oznacza to imię, a w tym momencie widz miał pewność, że Panią była Dziewica Maria.

17. wizja (7 kwietnia)

Była godzina piąta rano. Bernadette już klęczała i recytowała różaniec, w prawej ręce trzymała różańczkę, a w lewej zapaloną świecę. Wstępując w medytację nie ruszyła ręki, nawet gdy świeca spaliła się w jej dłoni, przez około 15 minut. Lekarz Dozous, który był z nią, zauważył ten fenomen. Widz doświadczył wizji, a potem, wciąż w transie i klęcząc, poszedł do jaskini i ostatecznie przesunął ręce, zatrzymując działanie wosku w lewej dłoni, która nie została poparzona. Te szczegóły zostały potwierdzone przez lekarza, który sprawdził, że po 15 minutach z woskiem w lewej dłoni skóra nie uległa żadnym zmianom, a Bernadette po wizji była wrażliwa na ciepło wosku.

18. wizja (16 lipca)

W dzień święta Najświętszej Maryi Panny z Mount Carmel, Bernadette wcześnie uczestniczyła w Eucharystii i przyjęła komunię. Popołudniem ponownie udała się do kościoła, gdy poczuła wezwanie i zachętę, by iść do Jaskini Cudów. Zrobiła to, aż do miejsca, w którym można było się zbliżyć, i klęknęła na brzegu rzeki Gave, obok barier uniemożliwiających dostęp do jaskini. W tej pozycji zaczęła modlić się, w nieoczekiwany sposób ujrzała Dziewicę Marię, za barierami łączącymi jaskinię. Była najpiękniejsza ze wszystkich i uśmiechała się do niej, a potem cicho zniknęła, tak jak pojawiła.

Wszystkie te objawienia nie były długie, a często spotkania były całkowicie milczące. Po tych cudownych wydarzeniach, 28 lipca, biskup Tarbes, Bertrand Severo Laurence, powołał komisję kościelną, aby zbadać wydarzenia w Lourdes i ogłosił to w długim liście pasterskim skierowanym do duchowieństwa i wiernych diecezji. Postępowanie kanoniczne trwało cztery lata i było bardzo skrupulatne.Wszyscy przesłuchani przedstawili biskupowi jednolity pogląd na autentyczność objawień.Biskup w artykule 1 deklaracji o autentyczności napisał: *„Uważamy, że Niepokalana Maryja, Matka Boża, rzeczywiście pojawiła się Bernadette Soubirous 11 lutego 1858 roku i osiemnaście razy w jaskini Massabielle w pobliżu miejscowości Lourdes. Uważamy, że ta pojawienie posiada wszystkie cechy prawdy i może być uzasadnione przez wiernych…”*.Pod koniec września 1858 roku, dama dworu z prośbą o zjedzenie trawy z jaskini, poważnie zachorowała, ale wkrótce po tym uzdrowiła się. Wtedy cesarz Napoleon III rozkazał ponownie otworzyć to miejsce jako miejsce cudowne.W 1866 roku, Bernadette wstąpiła do zgromadzenia sióstr charytatywnych i edukacyjnych, gdzie pozostała przez trzynaście lat wśród nieporozumień przełożonych, cierpień i burz.W 1876 roku, z klasztoru w Névers, napisała do Piusa IX list, który został zabrany do Rzymu przez biskupa Névers, w którym stwierdzała: *„Wydaje mi się, że z nieba, z Błogosławionej Dziewicy, często spogląda na Was w sposób macierzyński, ponieważ Was, Święty Ojcze, ogłosili Niepokalanie Poczętą. Chętnie myślę, że jesteście szczególnie ukochani przez tę dobrą matkę, która osobiście powiedziała mi cztery lata temu: ‘Jestem Niepokalanym Poczęciem’”*.Bernadette odeszła do wiecznej spoczynku 16 kwietnia 1879 roku.Jej ciało do dziś pozostaje nienaruszone.Została beatyfikowana w 1925 roku i kanonizowana w 1933 roku.Locus MariologicusData: 11 lutego 2023Aby pogłębić wiedzę o fundamentach devocji do Marii w objawieniach z Lourdes, zapoznaj się z Apostolską Eksortacją „Marialis Cultus” papieża Pawła VI.Głębiej poznaj Mariologię: studiuj Mariologię z akademickim rygorem, poznaj wszystkie dogmaty maryjne i teologię maryjną w Instytucie Locus Mariologicus. Zarejestruj się na studiach podyplomowych w Mariologii.

Później studia podyplomowe w mariologii

Chcesz pogłębić swoją wiedzę o Maryji? Poznaj Podyplomowe Studia Mariologiczne w Locus Mariologicus, które łączą rygorystyczną teologię, życie duchowe i żywą tradycję Kościoła.

Zarejestruj się lub dowiedz się więcej →