Αναθεώρηση μετά το Δεύτερο Σύνοδο της Ρώμης σχετικά με την προσκύνηση της Μαρίας
Η αφοσίωση στη Μαρία αποτελεί μία από τις πιο βαθιές εκφράσεις της καθολικής πνευματικότητας. Αυτή η αφοσίωση στη Μαρία, ανανεωμένη μετά το Δεύτερο Βατικανό, συνδέει με τη μέθοδο του Αγίου Λουδοβίκου Μαρία Γκριγνόν ντε Μοντφορ και έζησε παραδειγματικά από τον Άγιο Ιωάννη Παύλο Β’. Η επανεξέταση μετά το Σύνοδο της αφοσίωσης στη Μαρία επαναπροσδιορίζει το πιο αυθεντικό θεολογικό της νόημα: να ζούμε όλη τη χριστιανική ζωή σε σχέση θυελλώδους παιδικής αγάπης με τη Μητέρα του Θεού.
Αναθεώρηση της Μαριολογίας μετά το Δεύτερο Βατικανό: Νέοι Ορίζοντες
Η Πάσχα αποτελεί το κέντρο της χριστιανικής ανακοίνωσης και είναι πάντα το σημείο εκκίνησης της μαριολογικής σκέψης. Η αυγή της δόξας του Υιού εκείνου που προσφέρεται στον Πατέρα και μας αφήνει ως μάρτυρα το Άγιο Πνεύμα, το οποίο εισέπνευσε στην αναδυόμενη Εκκλησία μαζί με την δωρεά της Μητέρας στον αγαπημένο μαθητή. Σε αυτό το πλαίσιο εντοπίζουμε επίσης τις τελευταίες λέξεις της γήινης ζωής του Ιησού: «Ιδού η Μητέρα σας» (Ιωάν. 19,27). Η ιστορία του Χριστιανισμού από εκείνη την «Ώρα» έγινε η αμοιβαία υποδοχή μεταξύ της Μητέρας του Ιησού και της Κοινότητας των μαθητών.
Η υποδοχή εξελίχθηκε κατά τη διάρκεια των αιώνων σε προσκύνηση, λόγω της μεγάλης μεταρρύθμισης της βιβλικής μαριολογίας. Και με στόχο να παραμείνουμε πιστοί στις Γραφές, θα χρησιμοποιήσουμε τη λέξη προσκύνηση στην πορεία μας. Ο χριστιανικός λατρευτικός χώρος, η λατρεία, κατά τη διάρκεια των αιώνων έχει ενσωματώσει διάφορα βιβλικά στοιχεία, κυρίως αυτά που συνδέονται με την Πάσχα. Σε αυτό το πλαίσιο, η Αγία Μαρία άρχισε να βρίσκεται όλο και περισσότερο στο επίκεντρο των λατρευτικών πράξεων, ακόμη και των λαϊκών. Η μεσιανική μητρότητα της Μαρίας ανέπτυξε τέτοια διάσταση ώστε στη Σταύρωση παρατηρούμε μια επέκταση αυτής της μητρότητας σε όλη την Εκκλησία, στην Πάσχα και στο Καινούριο Ιερό.
Καθώς εξετάζουμε τις ρίζες του Χριστιανισμού, δεν μπορούμε να αρνηθούμε τη σχέση μεταξύ της Παρθένου και του πιστού με τον Τριαδικό Θεό, πηγή και σκοπό κάθε πράξης πίστης. Από αυτή την οπτική γωνία, η ευλάβεια είναι τότε μια απάντηση, στην χριστιανική πνευματικότητα, στην εκκλησιαστική και προσωπική πεποίθηση για τη σχέση με τη Μαρία. Στη «Μήτερ Θεού» (Mήτερ Θεοῦ) αφιερώνονται έθνη, σίγουρα για να βρουν μητρική προστασία από τις καθημερινές κακίες.Ιστορικά, ο Ιγνατίος της Τολέδου (θ. 667) μας προσφέρει μια έκφραση που παραμένει μέχρι τις μέρες μας: «δουλοί της δούλης του Κυρίου μου». Συνδυάζοντας την «υπηρεσία» με τη «Μήτερ του Κυρίου», αναγνωριζόταν στη βασιλεία της Μαρίας η υπηρεσία προς τον Χριστό, η συνείδηση της αξιωματικότητας του δούλου, ο ρόλος της Μαρίας ως εκείνης που δείχνει το μονοπάτι προς τον Θεό με μια ευγενική στάση. Αργότερα, ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός (θ. 749), σε μια ομιλία, μας προσφέρει την πρώτη ιστορική καταγραφή της χρήσης της έκφρασης «κατευθύνω» ως συνολική προσφορά στον εαυτό του στη Μαρία: «Επίσης προς σένα, κυρία, παρουσιάζομαι, και επαναλαμβάνω, κυρία, Μητέρα Θεού Παρθένου. Συνδέουμε τις ψυχές μας μαζί σου, την ελπίδα μας, σαν ένα άγκυρα που δεν μπορεί να σπάσει, «κατευθύνοντας» τον εαυτό μας σε σένα, ψυχή, σώμα, όλη η ύπαρξή μας». Για λόγους γλωσσικής ακρίβειας, ο συγγραφέας γράφει στα ελληνικά χρησιμοποιώντας το ρήμα «αντιτίθεμι», που υποδεικνύει μια προσφορά αφιερώματος, παρόλο που υπάρχει μια απόσταση, στο ίδιο επίπεδο με εκείνη που γίνεται προς τον Θεό.Η πράξη της «κατευθύνσεως» (κατευθύνω) προς τη Μαρία, κατά τη διάρκεια των αιώνων, επιδιώχθηκε, προτάθηκε και εκτιμήθηκε από αγίους, πάπες, ποιμένες και έγινε μια πολύ δημοφιλής πρακτική στις καθολικές στιγμές μέχρι το Δεύτερο Βατικανό (1962-1965). Όπως και άλλες χριστιανικές πνευματικές ασκήσεις, γνώρισε μια περίοδο σκιάς μετά το Βατικανό λόγω της ανάγκης για διαδικασία επανεξέτασης. Δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι το Συμβούλιο ήταν εναντίον της Μαρίας: αντίθετα, ποτέ στην ιστορία της Εκκλησίας δεν γράφτηκαν τόσα πολλά για τη Μαρία όσο κατά τη διάρκεια του Συμβουλίου. Ωστόσο, η λιτουργική μεταρρύθμιση που προσφέρθηκε από τον Πάπα Παύλο ΣΤ΄ στην Εκκλησία είχε μια περίοδο ωρίμανσης και ακόμη και το 1967 με την «Ακτίνα του Ήλιου» (Lumen Gentium) δεν καταργήθηκε η πρακτική της κατευθύνσεως.Signum Magnum 5, ο Άγιος Πατέρας καλεί τους πιστούς να αφοσιωθούν στον Απαγορευμένο Καρδιά της Μητέρας της Εκκλησίας και «να ζουν αυτό το πιο ευγενικό έργο λατρείας με μια ζωή όλο και πιο σύμφωνη με τη Θεία Θέληση, και σε πνεύμα φιλικής υπηρεσίας και αφοσιωμένης μίμησης της ουράνιας Βασίλισσας».Ο Άγιος Ιωάννης Παύλος Β΄ επανέλαβε σε διάφορες περιπτώσεις την προσφορά και την αφοσίωση σε Μαρία, από το σύνθημά του στο οικόσημό του Totus tuus.. Η στάση πλήρους παράδοσης στη Μαρία μετά το Β’ Βατικανό αντιμετώπισε εχθρότητα λόγω της δυσκολίας της γλώσσας: η λέξη «κατανόηση» είναι έκφραση που υποδεικνύει το έργο του Θεού, το έργο του Χριστού, το υπουργικό έργο της Εκκλησίας, μυστήριο σωτηρίας, την αφοσίωση του πιστού στον Θεό και στο βασίλειό του. Διατηρούμε ότι είναι κοινό στη θεολογία να βρίσκουμε εκφράσεις που αναπτύσσονται με βάση την αναλογία και τη μεταφορά.
Παρ’ όλα αυτά, παραμένει το πρόβλημα από τη μαριολογική άποψη μιας σαφούς αναθεώρησης της γλώσσας που σέβεται την ταυτότητα και το έργο της Μητέρας του Θεού, χωρίς να θολώνει την απόλυτη υπερβατικότητα και ανεξαρτησία του Υιού του Θεού στη σχέση του με τα πλάσματα και με τη συνεργασία της Μητέρας του. Στο βαθύ πνευματικό νόημα, η «αποδοχή» της Μαρίας πηγάζει από την μοναδική προσφορά στον Θεό και αυτή μας οδηγεί.
Αναδύεται η ερώτηση: ποια είναι, λοιπόν, η αξία της «αποδοχής», της «παραδόσεως», της «δωρεάς», της «κατανόησης» στη Μαρία; Λοιπόν, ξεκινάμε με μια βασική έννοια: αυτός ο πράξη είναι ένα «μυστήριο», δηλαδή, σε αντίθεση με το μυστήριο που εκπληρώνει αυτό που σημαίνει, το μυστήριο εκπληρώνεται από την προσπάθεια του πιστού να μιμηθεί τη Μαρία για να βρει, στο χάσμα της, τις πνευματικές γραμμές για να ακολουθήσει τον Χριστό. Η ιστορία των Αγίων αποδεικνύει πόσο η συν-ευθύνη και η συνεργασία του πιστού στις υποσχέσεις της βαπτισματικής κατανόησης, όσον αφορά την ευαγγελίστωση της Εκκλησίας στον κοσμικό και παγκοσμιοποιημένο κόσμο, διευρύνεται και ενισχύεται από την αποδοχή της Μαρίας στη ζωή του.
Για να συνεχίσουμε με αυτά τα ερωτήματα, θα έχουμε το μάθημα της επανεξέτασης της κατανόησης μετά το Συνέδριο. Και για να δώσουμε σώμα στο μάθημα που θα γίνει σύντομα, ποια είναι οι απορίες σας σχετικά με την κατανόηση; Σχόλια κάτω!
Για να εμβαθύνετε στην επανεξέταση μετά το Δεύτερο Βατικανό της προσφοράς προς την Μαρία, συμβουλευτείτε το έγγραφο του Παύλου ΣΤ’ με τίτλο *Marialis Cultus* για τη λατρεία της Μαρίας μετά το Οικοδόμο Σύνοδο.Συνεχίστε τις σπουδές σας: εξερευνήστε την *Μαριολογία*, την *Θεολογία της Μαρίας*, τις *Μαριανές Εμφανίσεις* και το *Μεταπτυχιακό στην Μαριολογία*.Μεταπτυχιακό στη Μαριολογία
Θέλετε να εμβαθύνετε στη μελέτη της Μαριολογίας; Γνωρίστε το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Μαριολογίας του Locus Mariologicus, μια ακαδημαϊκή κατάρτιση που συνδυάζει αυστηρή θεολογική μελέτη, πνευματική ζωή και ζωντανή παράδοση της Εκκλησίας.
Θέλετε να μελετήσετε τη μαριολογία σοβαρά;
Αυτό το άρθρο προκύπτει από τα έργα της βιβλιοθήκης του Locus Mariologicus. Η Μεταπτυχιακή Σπουδή στη Μαριολογία σας οδηγεί στην ίδια πηγή, με ακαδημαϊκή καθοδήγηση: Γραφή, Πατέρες της Εκκλησίας και Μαγιστέριο, από το πρώτο δόγμα μέχρι τα σύγχρονα ζητήματα.
Responses