Bóg wysłał swojego Syna, który narodził się z kobiety: Nm 3, Ga 4 i Maryję, Matkę Boga, w Łk 2.

# Święto Matki Bożej (1 stycznia)## Cytaty biblijne:**Gal 4,4:** *W pełni czasu Bóg wysłał swojego Syna, urodzonego z kobiety, urodzonego pod prawem.***Nm 6,22-27:** Pan polecił Mojżeszowi, aby kazał Aaronowi i jego synom błogosławić Izrael tymi słowami: “Niech Pan cię błogosławi i strzeże. Niech twarz Pana świeci nad tobą i niech ci da łaskę. Niech zwróci twarz do ciebie i niech ci da pokój”. I dodał: “Oni będą wstawiać moje imię nad Izraelitami, a ja będę ich błogosławił”.## Teologiczna interpretacja:### I. Czytanie z Księgi Wyjścia (Nm 6,22-27)W tym starożytnym tekście biblijnym Bóg ustanawia rytuał błogosławieństwa, który jest centralny zarówno w liturgii żydowskiej, jak i chrześcijańskiej. Błogosławieństwo składa się z trzech części: ochrony, oświecenia i pokoju. Jest to symbol przynależności do Boga, gdzie imię Boże jest znakiem posiadania. Aaron, jako pośrednik między Bogiem a ludem Izraelskim, przekazuje to błogosławieństwo, zapowiadając przyjście nowego Aarona – Jezusa Chrystusa, Syna Bożego.### II. Czytanie z Listu do Galatów (Gl 4,4-7)Apostoł Paweł wyraża wiarę w boską naturę Jezusa, opisując Jego narodziny jako moment, gdy Bóg wysłał swojego Syna “w pełni czasu”. Podkreśla dwa aspekty tej Enkarnejacji: Jezus, który jest jednocześnie Bogiem i człowiekiem, urodzony z Boga (zrodzony z kobiety). Celem tego wydarzenia było zbawienie ludzi pod prawem i otrzymanie statusu dzieci Bożych. Paweł stwierdza, że Duch Święty potwierdza naszą adopcję jako synów Bożych, używając wyrażenia “Abba, Ojcze”.### III. Ewangelia według Łukasza (Lc 2,16-21)Ewangelia opisuje scenę po narodzinach Jezusa w Betlejem. Pastory, którzy przybyli do stajni, widzą dziecko w żłobku i chwalą Boga za to cudowne wydarzenie. Maria, obecna na miejscu, “strażała tych rzeczy w swoim sercu”, co wskazuje na jej głęboką refleksję nad znaczeniem tego wydarzenia. Ten fragment podkreśla tajemnicę Bożego przybliżenia się do ludzkości poprzez narodziny dziecka z kobiety, a także rolę Marii jako Matki Bożej, która zachowuje i kontempluje Boże objawienie.

Pasterze natychmiast udali się do Betlejem i znaleźli Marię, Józefa i niemowlę leżące w żłobku (Łk 2,16). Zobaczywszy je, przekazali to, co usłyszeli o tym dziecku, a wszyscy, którzy słuchali, byli zdumieni opowieścią pasterzy (w. 17-18). „Maria jednak wszystkie te rzeczy zachowywała w sercu swoim” (w. 19). Gdy upłynęły osiem dni od jego narodzin, nazwano go Jezusem, imieniem, które anioł dał mu przed poczęciem (w. 21). Werset 19 jest jednym z najbardziej gęstych w całym Ewangelii Łukasza: podczas gdy pasterze mówią, a słuchacze są zdumieni, Maria zachowuje i medytuje. Słowo „zachowywać” implikuje aktywne przechowywanie, nie pasywne: ona gromadzi wydarzenia i utrzymuje je przy życiu. Słowo „medytować” oznacza, że konfrontuje to, co widzi, z tym, co wie, słowami anioła, proroctwami Szymona, tekstami Pisma Świętego. Maria jest pierwszą teologiem: myśląca wiarę na podstawie tego, co widziała i słyszała.”IV. Maryja, Matka BogaŚwięto 1 stycznia jest świętem maryjnym par excellence, ponieważ tytuł „Matka Boga”, Theotokos po grecku, Dei Genitrix po łacinie, jest najbardziej radykalnym i gęstym tytułem, jaki tradycja chrześcijańska przyznała Marii. Radykalny, bo nie mówi tylko o tym, że Maria jest święta, piękna, czysta lub wzorowa, ale że Syn, którego urodziła, jest Bogiem. Gęsty, ponieważ zawiera całą cristologię: jeśli Jezus jest Bogiem i Maria jest jego Matką, to Maria jest Matką Boga. Efes (431) określił ten tytuł nie po to, by uwielbiać Marię, ale by bronić wiary w Chrystusa przed tymi, którzy oddzielali ludzkiego Jezusa od Boskiego Logosu. Gal 4 mówi, że „Syn Boży narodził się z kobiety”: ta kobieta nie urodziła tylko jednej natury, ale osoby, a ta osoba jest wiecznym Synem Ojca. Nm 6 prosi o nadanie imienia Panu: imię, które Maria nadała Synowi, Jezus, jest imieniem zbawcze. Łk 2,19 pokazuje Marię zachowującą i medytującą: ona jest wzorem wiernego, który nie tylko świętuje tajemnicę, ale pozwala jej rosnąć w sobie. W pierwszy dzień roku Kościół umieszcza pod opieką Marii cały czas, który się otwiera: ona, która przez dziewięć miesięcy zachowywała Syna, go przedstawiła światu w Boże Narodzenie i interceduje za nami każdego dnia nowego roku.”