Πού είναι ο αγέννητος Ιησούς;


Από τους τρεις μάγους που επισκέπτονται το βρέφος και τη μητέρα του, λέγεται ότι κάθισαν και προσκύνησαν. Το ίδιο θα έπρεπε να ειπωθεί για τους βοσκούς, καθώς κάθε αναπαράσταση της γέννησης δείχνει τους βοσκούς σε μια κίνηση σεβασμού, επειδή μέσω του αγγέλου γνωρίζουν ότι αυτό το παιδί είναι ο Σωτήρας, ο Μεσσίας, ο Κύριος. Και πόσες παλιές εικόνες μας δείχνουν τη Μαρία σε σιωπηλή προσκύνηση μπροστά στο βρέφος!

Οι ημέρες των Χριστουγέννων είναι μια περίοδος όπου η λατρεία του Θεού, γνωστή από την Παλαιά Διαθήκη, για παράδειγμα στους Ψαλμούς, αποκτά εντελώς νέες αιτίες για να φωτίσει και, χάρη σε αυτό, μια εντελώς νέα μορφή. Μπορούμε και πρέπει να λατρεύσουμε τον Θεό σε αυτό το παιδί που μας έστειλε. Αυτό είναι τόσο εκπληκτικό που μας αναγκάζει να σκεφτούμε με έναν εντελώς νέο τρόπο αυτή την πράξη λατρείας, η οποία στην κοσμική εποχή μας έχει γίνει σε μεγάλο βαθμό ξένη πραγματικότητα. Αν υπάρχει ακόμα μια προσωπική σχέση με τον Θεό μέσα μας, συνήθως παρουσιάζουμε τις προσευχές μας σε αυτόν, και αυτό είναι δίκαιο. Αλλά σπάνια ευχαριστούμε. Σε κάθε δέκα λεπρούς που ο Ιησούς έσωσε, μόνο ένας επιστρέφει για να τον ευχαριστήσει. Ή όταν ο πόνος μας χτυπά, κάνουμε μια πράξη αφοσίωσης και παράδοσης στην απρόσιτη αιώνια θέληση του Θεού, και αυτό επίσης είναι δίκαιο. Αλλά η ταπεινότητα, η υποταγή στη θέληση του Θεού δεν είναι ακόμα λατρεία.
Τι είναι λατρεία;

Ο Θεός είναι μοναδικός και απεριόριστα μυστηριώδης. Ομοίως, και η πράξη με την οποία τον αναγνωρίζουμε με όλη μας την ύπαρξη ως Θεό είναι μοναδική, και επομένως δεν είναι εύκολο να περιγραφεί. Ας προσπαθήσουμε, εντούτοις: να αναγνωρίσουμε ότι ο Θεός είναι για τον εαυτό του, ενώ όλα τα δημιουργημένα υπάρχουν μόνο λόγω της θελήσεώς του και της παντοδύναμης πράξης του, και επομένως δεν έχουν τις ρίζες τους στον εαυτό τους, αλλά στον Θεό, τον μοναδικό απροσδιόριστο και απόλυτο. Να αναγνωρίσουμε, επομένως, ότι ο Θεός είναι ο απόλυτος αληθινός, η ουσία κάθε αλήθειας, και ως εκ τούτου είναι πάντα σωστός σε όλα όσα επιθυμεί να κάνει ή να αφήσει να συμβούν. Είναι τρέλα να αμφισβητεί κανείς τον Θεό, όπως αν ήταν δυνατόν να ισχυριστεί κάποιος ένα σφάλμα, και ο ανατρεπτικός άνθρωπος καταστρέφει τελικά την ίδια του την ουσία. Να αναγνωρίσουμε ότι ο Θεός είναι ο απόλυτος καλός, η ουσία κάθε καλοσύνης, και επομένως όχι μόνο είναι η αλήθεια, αλλά λόγω της ύπαρξής του και των διατάξεών του, είναι άξιος να τον αγαπάμε απροσδιόριστα, να τον αγαπάμε με σεβασμό σε όλη την καρδιά μας. Να αναγνωρίσουμε ότι ο Θεός είναι απόλυτα όμορφος, η ουσία κάθε ομορφιάς, και επομένως πρέπει να του δώσουμε δίκιο με μεγάλη ενθουσιασμό και να τον υπηρετήσουμε με χαρά, όπως οι Ψαλμοί επαινούν τον Θεό, εξυμνώντας τον και ο Παύλος απαιτεί από τους Χριστιανούς: «Να ψάλλετε ύμνους ευχαριστίας στον Θεό με καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη». Σύμφωνα με τις Γραφές, ο Θεός ως απόλυτη αλήθεια είναι «η πέτρα μας», η οποία δεν μπορεί να κλονιστεί, καθώς η καλοσύνη είναι ο «οδηγός» μας, οι «πτέρυγες» κάτω από τις οποίες είμαστε προστατευμένοι, καθώς η ομορφιά είναι ο Κύριος της «δόξας», η πλήρης ευτυχία μας, γοητεία, έκσταση.Όλα αυτά έχουν ήδη γνωρίσει η Παλαιά Διαθήκη, στην οποία η καρδιά του ευσεβούς ανθρώπου παραδίδεται στον Θεό με αγάπη, ευγνωμοσύνη, πλήρη εμπιστοσύνη και βαθιά προσκυνία, απαλλαγμένη ευτυχώς από κάθε αγωνία.Περί των διαφόρων μορφών λατρείας του Θεού, υπάρχει ένας αρχαίος ύμνος λατρείας, στα λατινικά, προς το Άγιοτατο Μυστήριο, ο οποίος βρισκόταν προηγουμένως σε όλα τα βιβλία προσευχής και η πρώτη του στροφή διαβάζεται ως εξής:«Adoro te devote, latens Deitas quae sub his figuris vere latitas tibi se cor meum totum subjicit quia te contemplans totum deficit.»Αυτό θα μπορούσε να μεταφραστεί ως:«Σας λατρεύω με αφοσίωση, ω κρυφή Θεότητα, που πραγματικά κρύβεστε πίσω από αυτές τις μορφές και η καρδιά μου υποτάσσεται πλήρως σε Εσάς καθώς, σας κοιτάζοντας, όλα καταρρέουν.»Τώρα, μπορούμε να κατανοήσουμε τι θα μπορούσαν να είναι «αυτές οι μορφές», όχι μόνο οι μορφές του ψωμιού και του κρασιού μέσα στις οποίες ο Θεός κρύβεται, αλλά και όλες οι μορφές του κόσμου, πάνω από όλα, η μορφή του ανθρώπου, αλλά και όλων των άλλων που δημιούργησε για τον άνθρωπο και ανήκουν στο γήινο σπίτι του. Μπορούμε να πούμε ότι ο Θεός περπατά ανάμεσα μας με διάφορες μορφές. Πολλοί πιστεύουν ότι να φτάσουμε να λατρεύσουμε τον Θεό μέσα στα πλάσματα και στον άνθρωπο θα απαιτούσε μεγάλο χρόνο προετοιμασίας και τεχνικών ασκήσεων. Δεν πιστεύω. Αρκεί απλά να φέρουμε με αναμνηστική σκέψη στη μνήμη της πίστης μας, που λάβαμε κατά την Ανάληψη, τη ορατή του ενδυμασία: «Ο Θεός αγάπησε τόσο τον κόσμο και κάθε έναν από εμάς που έδωσε τον μονογενή του Υιό για αυτόν και για κάθε έναν από εμάς». Αυτός ο παραδιδόμενος Υιός τίθεται μπροστά στα μάτια μας. Εδώ, στην Ανάληψη, στο Σταυρό, στην Κυριακή της Πεντηκοστής, εδώ κάθε μέρα των κανονικών ημερών της εκκλησιαστικής χρονιάς. Είναι ανάμεσα μας!»Ας λατρεύσουμε! Ο Κύριος έρχεται και ήδη βρίσκεται μέσα μας και μέσα στους αδελφούς μας!Χρόνια πολλά σε όλους τους αγαπημένους μας Μαριολόγους! Ας ζήσουμε αυτό το Χριστούγεννα με τον Κύριο που κατοικεί μέσα μας, μαζί μας και κοντά μας!
Κείμενο από τα γραπτά για τα Χριστούγεννα του H. U. von Balthasar
Η Μαρία και ο Ιωσήφ έψαξαν τον Ιησού για τρεις μέρες πριν τον βρουν στο Ναό. Για να εμβαθύνουμε το μυστήριο της Μαρίας στη ζωή του Ιησού, διαβάστε την Ενκυκλίκα Redemptoris Mater του Αγίου Ιωάννη Παύλου Β’.
Εμβαθύνετε τις σπουδές σας: εξερευνήστε την Μαριολογία, Θεολογία Mariana, Μαριανές Εμφανίσεις και το Μεταπτυχιακό στη Μαριολογία.
Μεταπτυχιακό στη Μαριολογία
Θέλετε να εμβαθύνετε στη μελέτη της Μαριολογίας; Γνωρίστε το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Μαριολογίας του Locus Mariologicus, μια ακαδημαϊκή κατάρτιση που συνδυάζει αυστηρή θεολογική μελέτη, πνευματική ζωή και ζωντανή παράδοση της Εκκλησίας.
Responses