Pustynia kwitnie: Iz 35; cierpliwość Jakuba w Jd 5 oraz odpowiedź Jezusa na pytanie Jana w Mt 11

# Cytat z Ewangelii według św. Mateusza**”Caeci widzą, ślepi chodzą, lepsi oczyszczeni, głusi słuchają, umarli wstają, biedni ewangelizują.” (Mt 11,5)**## Trzecie Niedzielne Adwentu Roku ATrzecia niedziela Adwentu, zwana Gaudete z powodu otwierającej ją antyfony, łączy w sobie trzy teksty wokół radości, jaką przynosi przyjście Boga tym, którzy na Nie czekali. Izajasz 35,1-6a.10 opisuje pustynię kwitnącą i uzdrowienie niewidomych, głuchych i kulawych, a także powrót zbawionych do Jerozolimy w radości. Jakub 5,7-10 zachęca do cierpliwości rolnika, który czeka na wczesne i późne deszcze, mając pewność, że Pan jest blisko. Ewangelia według św. Mateusza 11,2-11 przedstawia pytanie Jana Chrzciciela w więzieniu: „Jesteś Ty ten, który miał przyjść?” oraz odpowiedź Jezusa, aby przekazać Janowi, co słyszeli i widzieli.### I. Pierwsza czytanie: Izajasz 35,1-6a.10Izajasz głosi o pustyni, która się rozkwita i ziemi spragnionej, która cieszy się (Iz 35,1). „Będzie kwitła i radośnie się cieszyć, a jej pustoszejące miejsca będą jak ogród z aromatycznymi kwiatami” (v.2). Serca smutne ożyją, zawiedzione kolana wzmocnią się (v.3). „Oto Bóg, który przychodzi, zbawienie Jego, które przychodzi z zemstą Boga, który przychodzi, a który nas ocali” (v.4). Następnie opisane są znaki: otwarcie oczu niewidomych, oczyszczenie głuchych, wstawanie kulawych i śpiew języka niemego (vv.5-6a). Zwrot do powrotu zbawionych do Jerozolimy z radością wieczną na głowach (v.10). Izajasz nie opisuje alternatywnej rzeczywistości, ale transformacji tej rzeczywistości. Pustynia kwitnie, niewidomi widzą, a to, co było złamane, jest naprawione od wewnątrz.### II. Druga czytanie: Jakub 5,7-10Jakub porównał rolnika do cierpliwego oczekiwania na owoc ziemi, mając pewność, że deszcz nadejdzie (Jc 5,7). „Tak i wy, cierpliwi bądźcie, bo przyjście Pana jest blisko” (v.8). Nie chodzi o pasywną oczekiwanie przyszłości, ale o aktywną pracę w teraźniejszości, jakby Pan mógł przyjść w każdej chwili. Jakub ostrzega przed wzajemnymi narzekaniami: „Nie sądźcie się sami, bo nie będziecie sądzonych” (v.9). Sędzia stoi u drzwi. Jakub proponuje proroków jako wzór cierpliwości i cierpienia (v.10). Adwent to nie tylko pasywne oczekiwanie przyszłości, ale aktywna praca w teraźniejszości, jakby Pan mógł przyjść w każdej chwili.### III. Ewangelia: Mateusz 11,2-11Jan, w więzieniu, słysząc o dzieło Chrystusa, wysłał przez swoich uczniów pytanie: «Czy ty jesteś tym, który miał przyjść, czy musimy oczekiwać kogoś innego?» (Mt 11,3). Pytanie Jana nie jest wątpliwością osobistą, lecz najważniejszym zagadnieniem teologicznym Adwentu. Jezus odpowiada wykazem czynów: «Powiedzcie Janowi, co słyszeliście i widzieliście: niewidomi odzyskują wzrok, chorzy chodzą, nalepieni czyszczą się, głusi słuchają, umarli ożywają i ubodzi są ewangelizowani» (w. 4-5). Odpowiedź jest cytatem z Izajasza 35 i Izajasza 61: ten, kto zna Isaiego, rozpozna, że dzieła Jezusa są spełnieniem mesjańskich proroctw. Ostateczne gratulacje: «Szczęśliwy ten, kto w Mnie nie znajdzie przyczyny do zwątpienia» (w. 6). Następnie Jezus mówi o Janie do tłumu: nie szukaliście wiatrzanego kłódka, nie szukaliście ubranego w jedwab człowieka, lecz proroka i więcej niż proroka (w. 7-9). «Żaden z narodzonych kobiet nie jest większy od Jana Chrzciciela; ale ten najmniejszy w królestwie niebios jest większy od niego» (w. 11). Jan jest największym z oczekujących, lecz ci, którzy przyjmują Królestwo, są jeszcze wielsi, gdyż to, co Jan tylko zapowiadał, oni otrzymują.IV. Maria i radość pustyni kwitnącejNiedziela Gaudete zachęca do radości w samym środku Adwentu. Maria jest postacią Adwentu, w której ta radość przejawia się najbardziej: Magnificat zaczyna się od słów: «Raduję się w Bogu swoim, Mój Zbawiciel» (Łk 1,47), jeszcze przed narodzinami, gdy ciąża jest niewidoczna. Izajasz 35 śpiewa o kwitnącej pustyni: w tradycji patrystycznej Maria jest tą suchą pustynią ludzkości, która, zachowana przez łaskę Boga od wszelkiego grzechu, przyniosła najcenniejszy owoc. Niezakrzepiona Koncepcja, obchodzona 8 grudnia, tydzień przed Gaudete, jest właśnie kwitnącą pustynią: stworzenie najbardziej ubogie w sobie staje się ogrodem, w którym Syn Boży zakorzenia się. Jak proponuje Jakub 5, cierpliwość rolnika: Maria doświadczyła najdłuższej oczekiwania Adwentu ludzkości. Ludzkość oczekiwała Mesjasza od wieków. Maria czekała na Niego dziewięć miesięcy w swoim łonie. A Jezus mówi: «Żaden z narodzonych kobiet nie jest większy od Jana», lecz wyjątek, który tradycja uczyniła jawna, dotyczy tej, która urodziła Mesjasza, Marii, która nie tylko oczekiwała Królestwa, ale je przyniosła na świat.