Sobór Laterański (649) – zawsze Dziewica i Niepokalana (Doktryna papieska IV, nn. 44-47)

II Sobór w Konstantynopolu (553), pkt 34-36

Piąty sobór ekumeniczny, zwołany przez Justyniana I, zawiera trzy dokumenty mariologiczne (pkt 34-36), które z precyzją potwierdzają wieczną dziewictwo Marii. Sobór po raz pierwszy używa wyrażenia Aeiparthenos (Zawsze Dziewica) jako formalnego i dogmatycznego tytułu Marii, nie tylko jako wyrazu czci.

“… ton ena tes hagias Triados… sarkothenta ek Pneumatos Hagiou kai Marias tes hagias endoxou Theotokou kai aeiparthenou Marias“

(“Z Świętej Trójcy… wciela się Duchu Świętego i Marii, świętej chwalebnej Matki Bożej i Zawsze Dziewicy Marii”)

Święty Teodozj I (642-649) i Święty Martyn I (649-655)

Papież Teodozj I przygotował Sobór Laterański, zwołany przez swojego następcę. Święty Martyn I przewodniczył Soborowi Laterańskiemu w Rzymie w 649 roku, który stał się jego największym osiągnięciem przed męczeństwem: został uwięziony przez egzarkę Raveny i deportowany do Krymu, gdzie zmarł z głodu i znęcania się.

Sobór Laterański (649), pkt 44-47

Sobór Laterański z 649 roku jest pierwszym soborem, który formalnie definiuje wieczne dziewictwo Marii jako dogmat obowiązujący dla całej Kościoła za pomocą kanonów i anatem. Cztery kanony mariologiczne (pkt 44-47) stwierdzają:

• Pkt 44: Maria jest zawsze panną: przed porodem, w czasie porodu i po porodzie (ante partum, in partu, post partum)
• Pkt 45: Maria jest prawdziwą Matką Boga (Theotokos), nie tylko Matki Chrystusa-człowieka.
• Pkt 46: Dziewictwo przy porodzie (virginitas in partu) jest częścią wiary i sprzeczne z tymi, którzy zaprzeczyli temu “cudu”.
• Pkt 47: Potępienie wszelkich interpretacji monofizytów, którzy zaprzeczyli prawdziwej ludzkości Chrystusa narodzonego od Marii.

“… Jeżeli ktoś według świętych Ojców nie wyznaje właściwie i zgodnie z prawdą, że zawsze Dziewicę i nieskalaną Marię jest Matką Bożą, jako że w końcu wieków bez nasienia poczęła od Ducha Świętego i właściwie i rzeczywiście urodziła samego Słowo Boże, niezawodnie urodziła Go niepokalanie, niech będzie potępiony…”

(“Jeśli ktoś, zgodnie z Świętymi Ojcami, nie wyznaje właściwie i zgodnie z prawdą, że Święta i Zawsze Dziewica i Niepokalana Maria jest Matką Boga, ponieważ w końcu wieków bez nasienia przez Ducha Świętego poczęła właściwie i prawdziwie Słowo Boże, dając ją na świat niewzruszenie, taki zostanie potępiony”)

Znaczenie dla mariologii

Wyrażenie «semper Virgo et immaculata» (zawsze Dziewica i niewinna) z Lateranu 649 ma historyczne znaczenie: po raz pierwszy sobór połączył w jednej klauzuli «semper virgo» (zawsze Dziewica) i «immaculata» (niewinna). Tekst ten odgrywa istotną rolę w procesie definicji Niepokalanego Poczęcia, ponad dwanaście stuleci później.

Dodatkowa lektura

Zapraszamy do zapoznania się z:
– Mariologią
– Rozdziałem VIII Lumen Gentium
– Ineffabilis Deus
– Podyplomową Mariologią

Zobacz również: Czwórka Dogmatów Marianych: co to jest i co Kościół definiuje

Dowiedz się więcej o Niepokalanym Poczęciu.

Zapoznaj się z tematem Wiecznej Dziewicy Marii.