Wstał jak powiedział: o dziesiątej godzinie, Kolosan 3 i pusty grób w Jęz. 20.

# Cytat z Ewangelii: Jan 20, 8

> *Widział i uwierzył.*

## Wstęp

Niedziela Wielkanocna, serce roku liturgicznego, łączy w sobie trzy teksty, które ogłaszają centralną prawdę wiary chrześcijańskiej: Bóg zmartwychwstał Jezusa z martwych. Akt 10,34a.37-43 przedstawia świadectwo Piotra na temat zmartwychwstania przed Korneliem: widzieliśmy, jedliśmy i piliśmy z nim po jego zmartwychwstaniu. Kolosan 3,1-4 zachęca ochrzczonych do dążenia do rzeczy niebieskich, ponieważ ich życie jest ukryte z Chrystusem w Bogu. Jan 20,1-9 opisuje wizytę Marii Magdaleny przy grobie o świcie, usunięcie kamienia, bieg Piotra i ukochanego ucznia oraz chwilę, gdy ukochany uczeń ujrzał i uwierzył. Wszystkie te teksty opisują tę samą podróż: od grobu do życia, od ukrycia do objawienia, od śmierci do chwały.

## I. Pierwsza czytanie: Akt 10,34a.37-43

Piotr przemawia w domu Korneliusza, rzymskiego centuriona, i wygłasza pierwszą homilię misyjną skierowaną do pogan. Podsumowuje to, co się wydarzyło: „Wiedzieliście, co się stało w całej Judei, zaczynając od Galilei, po chrzest głoszony przez Jana” (v.37). Bóg namaszczał Jezusa z Nazaretu Duchem Świętym i mocą, a On chodził czyniąc dobro i uzdrawiając wszystkich pod władzą diabła (v.38). Żydzi zabili Go, zawiesili na krzyżu, ale Bóg zmartwychwstawił Go trzeciego dnia i pozwolił Mu pojawić się nie wszystkim, lecz świadkom wybranym przez Boga: nam, którzy jedliśmy i piliśmy z Nim po Jego zmartwychwstaniu (vv.40-41). Piotr kończy: Jezus został ustanowiony sędzią żywych i umarłych, a wszyscy, którzy wierzą w Niego, otrzymują przebaczenie grzechów w Jego imię (vv.42-43). Wielkanoc nie jest filozofią, ale świadectwem. Piotr nie argumentuje, opowiada. Zmartwychwstanie jest faktem przeżytym, spożytym i wypitym, a nie teorią.

## II. Druga czytanie: Kolosan 3,1-4

„Jeśli zmartwychwstaliście z Chrystusem, szukajcie tego, co jest na górze, gdzie zasiada Chrystus jako Pan” (v.1). Paweł nie mówi, że zmartwychwstacie w przyszłości, ale że już zmartwychwstaliście. Chrzest to już udział w zmartwychwstaniu Chrystusa. Skutkiem tego jest natychmiastowe dążenie do tego, co jest ponad ziemskie. „Wasze życie jest ukryte z Chrystusem w Bogu” (v.3). To ukrywanie nie jest brakiem obecności, ale formą obecności Chrystusa w czasie między Wniebowzięciem a Drugim Przyjściem. „Gdy Chrystus, wasze życie, pojawi się, wtedy i wy pojawicie się chwałą razem z Nim” (v.4). Wielkanoc ucznia ma dwie fazy: fazę ukrycia, w której nowe życie jest skryte pod pozorem codzienności, i fazę objawienia, która zbiegnie się z chwalebnym przybyciem Chrystusa.

## III. Ewangelia: Jan 20,1-9

# Pierwszy dzień tygodnia: Maria Magdalena i pusty grób

Wczesnym rankiem pierwszego dnia tygodnia Maria Magdalena udaje się do grobu i odkrywa, że kamień został przesunięty. Biegnąc, informuje Piotra i ukochanego ucznia: „*Zabrano Pana z grobu, nie wiemy, gdzie Go położyli*” (J 20,2). Obaj biegną, a ukochany uczeń dociera pierwszy, ale pozostaje na zewnątrz. Piotr wchodzi do środka i zauważa pasy na ziemi oraz szatę, która okrywała głowę Jezusa, złożone i odłożone na bok. Następnie wchodzi ukochany uczeń. „*Ujrzał i uwierzył*” (J 20,8). Tekst szczerze dodaje: „*bo jeszcze nie zrozumieli Pisma, które mówi o zmartwychwstaniu z martwych*” (J 20,9). Wiara paschalna nie rodzi się z wcześniejszych dedukcji, ale z kontaktu ze znakiem pustki i otwarcia na to, do czego wskazuje ten znak. Szata złożona, pasy na ziemi, grób zawierający to, co już nie jest: wszystkie te znaki ukochany uczeń odczytał oczami miłości, zanim je zrozumiał rozumem.

## IV. Maria i sobota wiary

Ewangelia Jana (J 20) nie wspomina o obecności Maryi Magdaleny w Wielką Sobotę. Jednak tradycja kontemplacyjna postrzegała Maryję jako centralną postać tego dnia: jedyną, która zachowała wiarę, gdy Syn leżał w grobie, a uczniowie uciekli lub zwątpiły. Kol 3 mówi, że życie chrześcijanina jest ukryte z Chrystusem w Bogu; Maria doświadczyła tej radykalnej ukrytych w sobotę wielkanocną, gdy życie Syna było ukryte pod kamieniem, czekając na objawienie, które mogła wierzyć, nie widząc jeszcze. Akt 10 stwierdza, że apostołowie jedli i pili z zmartwychwstałym Panem; tradycja od co najmniej V wieku przypisywała Jezusowi pierwsze pojawienie się Matce, zanim ujawniła się Marii Magdalenie, Piotrowi lub uczniom z Emaus, ponieważ miłość Matki była tą, która najdłużej czekała. Wielkanoc jest spełnieniem tego, czego Maria czekała w ciszy soboty. Kamień, który uczeń czytał ze zdumieniem, Maria czytała nadzieją: wiedziała, dzięki wierze, której nikt inny jeszcze nie doświadczył, że Syn powróci.