Çöl Canlanıyor: İsa 35; Yakup’un Sabrı (Tg 5) ve İsa’nın Yuhanna’ya Cevabı (Mt 11)

Körler görecek, sağırlar duyacak, engelliler yürümeye başlayacak, ölüler dirilecek, fakirler Kutsal Mesaj’ı duyacak.
Mt 11,5

Advent’in üçüncü Pazarı, “Gaudete” (Sevinin) adlı antifonuyla başlayan Yıl A, bekleyenlere Tanrı’nın gelişinden kaynaklanan sevinci vurgulayan üç metinden oluşur. İsaya 35,1-6a.10, çölün çiçek açmasını ve körlerin, sağırların ve engellilerin iyileşmesini tasvir ederek, Tanrı’nın kurtuluşu getirdiği Siyon’a geri dönen kurtulanların sevinçli dönüşünü anlatır. Yakup 5,7-10, bekleyenlerin sabırlı olması ve yağmurun erken ve geç gelmesini bekleyen bir çiftçinin kararlı kalbiyle karşılaştırarak, Tanrı’nın gelişinin yakın olduğunu hatırlatır. Matta 11,2-11, hapiste olan Yuhanna’nın İsa’ya, “Sen o beklenen Mesih misin?” sorusunu ve İsa’nın yanıtını sunar; İsa, Yuhanna’ya duyduklarını ve gördüklerini başkalarına anlatmasını emreder.

I. İlk Okuma: İsaya 35,1-6a.10

İsaya, çölün ve kurak toprakların sevinçle dolacağını ve ermenin canlanacağını övüyor (İsaya 35,1). “Çiçek açacak ve sevinçle dolacak, gururla parlayacak” (v.2). Yorgun kalpler canlandırılacak, sarsılan dizler güçlenecek (v.3). “İşte Tanrı’nız geliyor, kurtuluşunuzu getiren Tanrı” (v.4). O zaman, işaretler ortaya çıkacak: körler gözlerini açacak, sağırların kulakları açılır, engelliler atlayacak ve dilin sessizleri sevinçle şarkı söyleyecek (vv.5-6a). Tanrı’nın kurtuluşu, Siyon’a geri dönen kurtulanlarla birlikte olacak ve sonsuz sevinçle karşılayacaklar (v.10). İsaya, paralel bir gerçeklik değil, bir dönüşümü anlatmıyor; çölün çiçek açmasını ve körlerin görmesini, Tanrı’nın kurtuluşunun yarattığı bir gerçeklik olarak tasvir ediyor. Kırıklık onarılmıyor, onarılıyor.

II. İkinci Okuma: Yakup 5,7-10

İsa, kardeşlerine, Efendinin gelişine kadar sabırlı olmaları için, bir çiftçinin emeğiyle karşılaştırarak teşvik eder: “Çiftçi, toprakta değerli meyve verecek tohumları sabırla bekler, ilk ve son yağmurları bekleyerek” (Yaakup 5,7). Sabır, teslimiyet değil; tohum ekenin güveni, tohumun meyveye dönüşeceğine dair bir yasa olduğuna ve yağmurun her zaman geldiğine dair bir inançtır. “Kalplerinizi güçlendirin, çünkü Efendinin gelişi yakındır” (v.8). Efendinin gelişinin yakınlığı, bir tarih belirlemek değil, her an gelebilir gibi yaşamak için bir tutumdur. Ayrıca, birbirlerine şikayet etmemeleri konusunda uyarıda bulunur: “Kardeşler, birbirinize şikayet etmeyin, böylece yargılanmayın” (v.9). Yargıç kapıda. Yakup, peygamberleri acı ve sabırda rol model olarak önerir (v.10). Bekleme, sadece gelecek için pasif bir bekleyiş değil, mevcutte aktif bir çalışma, çiftçinin ektiği tohumu yetiştirirken, henüz görmediği meyveyi beklemesi gibidir.

III. İyiliğin İlahi Tanıtımı: Matta 11,2-11

İsa’nın hapiste olan Yuhanna’ya gönderilen öğrencileri, onun hakkında sorular sorar: “Sen o gelecek olan mısın, yoksa başka birini mi beklemeliyiz?” (Matta 11,3). Yuhanna’nın sorusu, kişisel bir şüphe değil, Teoloji’nin en önemli sorusudur. İsa, bir dizi iş ve mucize ile yanıt verir: “Göttüğünüz haberleri ve gördüğünüz işaretleri bana bildirin: Körler görüyor, engelliler yürüyor, lepralar temizleniyor, sağırların işitiyor, ölüler diriliyor ve fakirler İlahi İyiliğe kavuşuyor” (v.4-5). Son olarak, İsa, İsa’nın işlerinin Mesih’in peygamberliklerini yerine getirdiğini gösteren İsa’ya ait bir alıntı ile yanıt verir: “İsa’yı, İsa’yı size gönderenlere söyleyin: ‘Körler görüyor, engelliler yürüyor, lepralar temizleniyor, sağırların işitiyor, ölüler diriliyor ve fakirler İlahi İyiliğe kavuşuyor’” (v.4-5). Son olarak, İsa, Yuhanna’ya övgüde bulunur: “Size şunu söyleyeyim, hiçbir kadın doğurmadan, hiçbir insan onu giydirmeden, Yuhanna daha büyük değildir” (v.11). Yuhanna, bekleyenlerin en büyüğü olsa da, onu karşılayanler daha büyüktür, çünkü Yuhanna sadece haberi duyururken, onlar haberi yaşarlar.

IV. Meryem ve Çölün Mutlu Çiçeklenmesi

Gaudete Pazarı, Advent’te sevinci davet eder. Meryem, bu sevinç Advent’te en yoğun şekilde ortaya çıkan Advent’in karakteridir: Magnificat, “Ruhum Tanrı’nın Kurtarıcısında sevinçle doluyor” (Lu 1,47) ile başlar, doğumdan önce, hamilelik henüz görünmezken. İsa 35, çölün çiçek açmasını söyler: Patristik gelenekte, Meryem, insanlığın çürümüş çölü, Tanrı’nın lütfu ile her türlü günahtan korunmuş en fakir yaratık, en değerli meyveyi üreteni temsil eder. 8 Aralık’ta kutlanan, Gaudete’den bir hafta önce gelen Arızi Konseptiyon, çölün çiçek açmasıdır: en fakir kendi kendine yaratık, “Tanrı hiçbir şeyden bir şey yapmayı seçti” (1 Kor 1,28), Tanrı’nın Oğlu’nu diktiği bahçe haline gelir. Yakup 5, bir çiftçinin sabrını önerir: Meryem, insanlık için en uzun Advent bekleyişini yaşadı. İnsanlık, Mesih’i yüzyıllardır bekliyordu. Meryem, dokuz ay boyunca karnında bekledi. Ve İsa, “Hiçbir insan, Yuhanna’dan daha büyük değildir” der: istisna, gelenek açıklığa kavuşturduğu şekilde, Mesih’in Annesi’nin doğumu olan, hem krallığı bekleyen hem de onu dünyaya getiren, Meryem’dir.