Światło narodziło się w ciemności: Iz 8,9; 1 Kor 1 i pierwsi uczeni na Mt 4.

# Cytat z Biblii:

“Populus, qui sedebat in tenebris, vidit lucem magnam.” (Izajasz 9,1 / Mateusz 4,16)

## Trzecia niedziela zwykła Roku A:

Trzecia niedziela zwykłego czasu roku A łączy w sobie trzy teksty opisujące początek publicznej misji Jezusa w Galilei. Izajasz 8,23b-9,3 zapowiada wielką światło, które rozjaśni mroczne miejsca; Mateusz interpretuje tę proroczą wizję jako spełnienie się podczas kazania Jezusa w Galilei. 1 Korintyjczyków 1,10-13.17 wzywa do jedności wśród wierzących w Koryncie, którzy byli podzieleni lojalnościami wobec różnych kaznodziejów, przypominając, że Chrystus nie został ukrzyżowany na częściowe fragmenty. Ewangelia Mateusza (4,12-23) opowiada o początku misji Jezusa w Galilei: po uwięzieniu Jana Chrzciciela, Jezus udaje się do Kafarnum, zaczyna głosić pokutę i powołuje pierwszych czterech uczniów nad jeziorem. Te trzy teksty ukazują dynamikę rozpoczynającego się Królestwa Bożego: światło rozjaśniające mrok, jedność zwyciężająca podziały, wezwanie tworzące wysłanników.

## I. Pierwsza czytanie: Izajasz 8,23b-9,3

Izajasz zapowiada nadejście światła po ciemności: “Powołałem w ciemnościach lud, który szedł po ścieżkach mroku; niech będzie światłem dla narodu, niech będzie dla nich przewodnikiem, aż wejdą do mojego świętego miasta i na szczyt mojej świętej góry” (Izajasz 9,1). Kontekstem jest Galilejska Ziemia Narodów, która cierpiała z powodu asyryjskiego najazdu, który miał być później chwalony (Izajasz 8,23b). Radość, która nadejdzie, porównywana jest do radości zbiorów i do radości wojownika dzielącego łup (w. 2). Powód: “Bo złamałem jarzmo ucisku, a pręgi, które cię przyciążały” (w. 3). Izajasz mówi o przyszłości z pewnością przeszłości: zwycięstwo jest tak pewne, że można je opisać w czasie przeszłym. Mateusz interpretuje ten tekst jako spełniony podczas założenia przez Jezusa swojej bazy w Kafarnum, “w ziemach Zabulonu i Neftali” (Mateusz 4,13): światło, które zapowiedział Izajasz dla Galilei, to Jezus.

## II. Druga czytanie: 1 Korintyjczyków 1,10-13.17

Pawł wzywa Korintian do jedności w imię Chrystusa: “Nie bądźcie podzieleni, ale trzymajcie się jednego umysłu i jednej wiary” (1 Korintyjczyków 1,10). Konkretna sytuacja polegała na tym, że niektórzy mówili: “Ja jestem Pawła”, inni: “Apollinara”, inni: “Kefasa”, a jeszcze inni: “Chrystusa” (w. 12). Pawł ironizuje: “Czy Chrystus został podzielony? Czy ja zostałem ukrzyżowany dla was?” (w. 13). Kazanie Ewangelii nie może być przyczyną podziałów; Pawł nie został wysłany do chrzczenia, ale do ewangelizacji, i nie za pomocą mądrości słów, aby krzyż Chrystusa nie stracił swojej mocy (w. 17). Jedność wierzących nie jest opcją, ale odbiciem nierozdzielności Chrystusa. Grupy w Koryncie zdradzały Ewangelię, którą głosili.

## III. Ewangelia: Mateusz 4,12-23

Na wieść o uwięzieniu Jana, Jezus udał się do Galilei i zamieszkał w Kafarnaku nad jeziorem, na terenach Zebulonu i Naftali (Mt 4,12-13). Mateusz interpretuje to jako spełnienie proroctwa Izajasza 8,23-9,1: „Naród pogrążony w ciemnościach ujrzał wielkie światło” (w. 16). Jezus zaczyna głosić: „Niech się nawrócą, bo królestwo niebios jest blisko” (w. 17). Obchodząc jezioro, widzi dwóch braci, Szymona zwanego Piotrem i Andrzeja, rzucających sieć, i wzywa ich: „Za mną idźcie, a uczynię was rybakami ludzi” (w. 19). Natychmiast zostawiają sieci i idą za nim (w. 20). Niedaleko stąd widzi innych dwóch braci, Jakuba i Jana, synów Zebedego, naprawiających sieć w łodzi z ojcem, i również ich wzywa. Zostawiają łódź i ojca i idą za nim (w. 21-22). Jezus przemierzał całą Galileę, nauczając, głosząc Ewangelię Królestwa i uzdrawiając wszelkie choroby i słabości wśród ludzi (w. 23). Wezwanie Mateusza jest ukształtowane w sposób odzwierciedlający: Jezus widzi, wzywa, oni zostawiają i idą za nim. Natychmiastowe porzucenie sieci i ojca nie jest brak odpowiedzialności, ale uznanie, że światło, które zapowiedział Izajasz, nadeszło.

IV. Maria i światło z Galilei

Izajasz zapowiada wielkie światło dla „Galilei narodów”. Nazaret, gdzie mieszkała Maria, jest miastem w Galilei, dlatego Maria jest dosłownie córką ziemi, której Izajasz obiecuje światło. Ona, która całe życie mieszkała w Nazarecie, w Galilei, jest pierwszą osobą z Galilei, na którą światło to nadeszło. Anunciasz miało miejsce w Nazarecie: światło przyszło do Galilei najpierw przez Marię, zanim Jezus zaczął głosić w Kafarnaku. 1 Korintyjczyków 1 wzywa do jedności przeciw podziałom: Maria nigdy nie stworzyła wokół siebie frakcji. Ona, która powiedziała „Niech się stanie według Twojego słowa”, nie umieściła siebie w centrum, ale Syna. Jej życie jest antymodelami podziałów w Korintu: w niej nie ma „Ja jestem Marią” przeciw „Ja jestem Chrystusem”, ponieważ Maria istnieje tylko po to, by wskazywać na Chrystusa. Wezwanie pierwszych uczniów w Mateiu ma prekursora milczącego: Maria została wezwana przed każdym z nich w Anunciaszu. Zostawiła swoją własną logikę życia, „Jak to się stanie, skoro nie znam mężczyzny”, by podążyć za logiką Boga.