José’ye: Mısır’ın patriği olarak Aziz Joseph’in figürü
İncil’deki İfade ve Çevirileri
Gn 41,55’teki İbranice metin, “לְכוּ אֶל־יוֹסֵף אֲשֶׁר־יֹאמַר לָכֶם תַּעֲשׂוּ” (*lekhú el-Yoséf, asher-yomar lakhem taasú*) der. Septuaginta çevirisi, “Πορεύεσθε πρὸς Ιωσηφ, καὶ ὃ ἐὰν εἴπῃ ὑμῖν, ποιήσατε” (“ide a José, ve o ne derse sizden yapın”) şeklindedir. Yeni Vulgata, Latince formülasyonu korur: *”Ite ad Ioseph et, quidquid vobis dixerit, facite”*.Hristiyan kulak, bu ifadede hemen bir yankı duyar. Canan’da, Meryem, hizmetkarlara “ο τι ἂν λέγῃ ὑμῖν ποιήσατε” (Onun ne derse sizden yapın) der (Yuhanna 2,5). Yapı aynıdır, Firavun’un Yunan versiyonunda ve İncil’de. Eski Ahit’te, bir pagan kral, Yusuf’a itaat etmelerini emrederken, Yeni Ahit’te, Anney, İsa’ya itaat etmelerini emreder. Her iki durumda da, Nazaret’te, Tanrı’nın bedenleşmiş Oğlu, Yusuf ve Meryem’in itaatini arzulamıştır (Matta 2,51). Bu manevi gelenek, “ide a José” yolculuğuna değer verir; nihayetinde, bu, İsa’nın ne söylediğine itaat etmeye götürür.Mısır’daki Yusuf ve Aziz Yusuf: Tipolojik Paraleller
Tipoloji, sadece bir ibadet süslemez. Kutsal Kitap’ta Aziz Yusuf’a atıfta bulunan bir araçtır ve onun görevi hakkında peygamberlik eden bir hikaye sunar. Her ikisi de adlarını paylaşan ve Yakup’un oğlu olan bu iki figür arasında birçok dikkat çekici benzerlik vardır:– Ad ve Soyad: Her ikisi de Yusuf (İbranice *Yoséf*) olarak adlandırılır ve bu isim, “artırmak” fiilinden türetilir (Gn 30,24).– Rüyalar: Hem Mısır’daki Yusuf, hem de Aziz Yusuf, rüyaları yorumlama yeteneğine sahiptir. Mısır’daki Yusuf, Firavun’un rüyalarını yorumlar ve bu da onu Mısır’ın yöneticisi yapar (Gn 41). Benzer şekilde, Aziz Yusuf, İsa’nın ve Meryem’in rüyalarında yer alır, Tanrı’nın planını onlar için açıklar (Matta 1,20 ve 2,13, 19, 22).– Görev: Her ikisi de önemli görevlerle görevlendirilir. Mısır’daki Yusuf, açlık sırasında yiyecek depolama ve dağıtma sorumluluğuna sahiptir. Benzer şekilde, Aziz Yusuf, İsa ve Meryem’in güvenli bir sığınak bulmasına ve onlarla birlikte Mısır’dan kaçmasına yardımcı olur.Castite – İlk Yusuf, Putifar’ın karısının karşısındaki castiteyi korur (Yaratılış 39). İkinci, Tanrı tarafından verilen bir evlilikte, Tanrı’nın Annesiyle kutsal bir evlilik yaşar ve gelenek tarafından “casto eş” olarak adlandırılır.Mısır – Birisi Mısır’a köle olarak indirilir ve orada kurtuluşun aracı olur. Diğeri, Mesih’i kurtarmak için Mısır’a kaçar (Matta 2, 13-15).Tanrı tarafından verilen babalık – Patriarch, Tanrı’nın kendisini “faraonun babası ve onun evinin efendisi” olarak atadığını ilan eder (Yaratılış 45, 8). Saint Joseph, Tanrı tarafından İsa’ya gerçek bir baba olarak verilir; Papa II. Johannes, bu babalığı şöyle tanımlar: “Ancak bu babalık sadece görünüşte veya sadece vekaletçi bir babalık değildir; tam anlamıyla insan babalığının otantikliği, ailedeki babalık görevinin otantikliği ile donatılmıştır” (Redemptoris custos, n. 21).Buğday ve Ekmek’in bekçisi – İlk Yusuf, açları beslemek için tahıl depolarını açar. İkinci, el emeğiyle, “yaşayan ekmek” olarak kendini tanımlayan Mesih’i (Yuhanna 6, 51) besler ve korur. Buğdayın bekçisi, Ekmek’in bekçisini önler.Tipolojik okuma ve Gelişimi
Bu okuma, dua, liturji ve Kilise vaazında olgunlaştı. Kilise, “itad et Ioseph” (Yosep’e itaat et) ifadesini, Meryem’in eşine uyguladı. Ancak, modern pontifikal öğretinin şekillendirdiği, bu tipolojik okuma resmi bir hal aldı. 8 Aralık 1870’te, Aziz Joseph’i Evrensel Kilise’nin koruyucusu ilan eden Pius IX, “Quemadmodum Deus” (Tanrı Nasıl İstedi) fermanıyla tam olarak bu tipolojiyle başlar:
Tanrı, İbrahim’in peygamberi ve atası olan Yusuf’u, Mısır’ın tüm topraklarını yönetmek ve onun halkına tahıl sağlamak için bir lider olarak atadı, tıpkı Mesih’in, zamanın tam zamanında, dünyayı kurtarmak için gönderilen tek Oğlunu Mısır’a göndermesi gibi. Bu nedenle, zamanın dolmasıyla, Mesih’in Oğlunu dünyaya göndermek için başka birini seçti; ilk olarak bu tipini gerçekleştirdi, onu Tanrı ve evinin efendisi, kendi büyük hazinelerinin koruyucusu olarak seçti. (Quemadmodum Deus, ASS 6, s. 193)
>> Doğrudan Çeviri: Tanrı, eski zamanlarda, patriark Yakup’un oğlu olan o José’yi, Mısır’ın tüm tahıl memuru olarak kurmuştu, halkın tahılını korumak için; zamanın tam zamanında, dünyayı kurtaran tek Oğlunu yeryüzüne göndereceği sırada, ilkinin bir tip olduğu başka bir José’yi seçti, onu evinin ve mülkünün efendisi ve prensi yaptı ve onun en değerli hazinelerini koruması için seçti. Papa II, bu hareketi anımsıyor: «Zorlu zamanlarda Kilise’ye güvenen Pius IX, Kutsal Patriarca José’yi özel korumasına emanet etmek için onu “Kilise’nin Koruyucusu” ilan etti» (Redemptoris custos, 28. madde). Bu unvanın anlamı, “São José, Kilise’nin Koruyucusu” başlıklı makalede ele alınmıştır.>> 19 yıl sonra, Leon XIII, 15 Ağustos 1889 tarihli *Quamquam pluries* (Çoklu Kezler) enciklikinde, São José hakkında ilk büyük doktrinal belgeyi yayınladı: «Eski zamanların José’si, patriark Yakup’un oğlu, São José’nin bir tipiydi ve ilkinin ihtişamı, gelecekteki Kutsal Aile’nin koruyucusunun büyüklüğünü önceden göstermişti» (*Quamquam pluries*, 4. madde). Yani, eski zamanların José’si, Yakup’un oğlu, São José’nin bir tipti ve ilkinin ihtişamı, gelecekteki Kutsal Aile’nin koruyucusunun büyüklüğünü önceden göstermişti. Aynı enciklikte, Leon XIII, figürün kilise açısından sonuçlarını çıkarır: Tanrı’nın evini, otoriteyle bir baba olarak yöneten José, yeni doğan Kilise’yi içinde barındırıyordu ve bu nedenle, o, Kilise’yi İsa’nın Kilisesini (cf. *Quamquam pluries*, 3. madde) göksel himayesiyle korumalıdır.>> Papa II, *Redemptoris custos* (Kurtarıcının Koruyucusu) eksortasyonunda, bu düşünceyi devam ettiriyor. (1989), Tanrı’nın São José’ye verdiği teolojik içeriği şu şekilde formüle eder: “São José, Tanrı tarafından İsa’nın Kişiliği ve misyonuna doğrudan hizmet etmek için çağrıldı, babalık görevini yerine getirerek; bu şekilde, tam anlamıyla, ‘Kurtuluşun Büyük Sırrına’ katılır ve gerçekten de ‘Kurtuluşun Vekili’ olur” (Redemptoris custos, 8. madde). “Kurtuluşun Vekili” ifadesi, Aziz John Chrysostom’dan miras alarak, 2021’de São José’ye ait ilahiler listesine, Minister salutis (Kurtuluşun Vekili) başlığıyla birlikte Custos Redemptoris (Kurtuluşun Koruyucusu) ve Fulcimen in difficultatibus (Zorlukların Destekçisi) olarak dahil edilmiştir, bu da Vatikan’ın 1 Mayıs 2021 tarihli Kutsal Ayin Servisi Genel Kurulundan gelmektedir. Papa Francis, José’yi iki antlaşma arasında bir bağlantı noktası olarak konumlandırır: “İsa Mesih’in soyundan gelen David’in soyundan (Mt 1, 16.20) ve Meryem’in kocası olarak, São José, Eski ve Yeni Antlaşmaları birleştiren kilit noktasıdır” (Patris corde, 1. madde). Tip ve antityp, her ikisi de kurtuluş tarihinin bir parçasıdır.Bugün José’ye Gitmek
O zaman, “bugün José’ye gitmek” gerçek hayatta ne anlama gelir? Öncelikle, Tanrı’nın bir adamı, mallarının bekçisi olarak seçtiği gerçeğini tanımak demektir. Mısır’da kimse ekmek almazdı, eğer önce José’ye gitmezlerse. Tanrı’nın lütfu, aracılara ihtiyaç duymadan, doğrudan hizmet etmek istemesine rağmen, Tanrı aracıları kullanmayı seçti: Pio IX’un belirttiği gibi, Tanrı, Oğlunu ve Annesi’ni en değerli hazineleri olarak José’ye emanet etti. José’nin aracılığına başvurmak, Meryem’e yapılan saygıdan farklı değildir; her ikisi de İsa’ya ulaşmanın yoludur. Francis, yirmi asırlık bir deneyimi özetleyerek, herkesin “zorluklarda bir aracı, destek ve rehber olarak” São José’de bulabileceğini belirtir (Patris corde, giriş).Ayrıca, onun yaşamından örnek almak demektir. Mısır’daki José, kardeşlerini affetti ve onların geçimini sağladı. Nazaret’teki José, itaatle çalıştı, suskun kaldı ve hizmet etti. José’ye gitmek, “melek tarafından emredildiği gibi” (Mt 1,24, Redemptoris custos, 1. madde) hareket eden, aktif ve itaatkar bir iman sergilemeyi öğrenmektir. Bu, São José’ye adanma ruhudur: onun babalık koruması altında teslim olmak ve Meryem ile birlikte İsa’ya doğru ilerlemek.Son olarak, tüm diyalogun tamamını anlamak demektir. Tanrı sadece “José’ye git” demiyor, “José’ye git ve o sana ne emrederse o yap” diyor. Bu, Tanrı’nın sözünü ve eylemlerini hayatımızda uygulamamız gerektiği anlamına gelir. İncil’deki “José’ye git” ifadesi, yedi yıllık kıtlığı atlatmak için ekmek bekçisine gitmekle ilgilidir. “José’ye git ve o sana ne emrederse o yap” ifadesi, Canan’da ekmek yaşam kaynağına ulaşmak için onun sözünü dinlemeyi ve uygulamayı gerektirir.O que significa a expressão «ide a José»?
«Ide a José» é a tradução da frase latina ite ad Ioseph, dita pelo faraó aos egípcios famintos em Gn 41,55 para enviá-los ao patriarca José, guardião dos celeiros do Egito. A tradição católica aplica a frase a São José, esposo da Virgem Maria, como convite a recorrer à sua intercessão em toda necessidade. O sentido é tipológico: o guardião do trigo prefigura o guardião de Jesus, o Pão vivo.
Onde a Bíblia diz «ite ad Ioseph»?
A frase está em Gn 41,55, quando o Egito clama por pão durante a fome e o faraó responde mandando o povo ao patriarca José. No hebraico lê-se lekhú el-Yoséf («ide a José») e a Nova Vulgata traz Ite ad Ioseph et, quidquid vobis dixerit, facite. A ordem completa é «ide a José e fazei o que ele vos disser».
Quais são os paralelos entre José do Egito e São José?
Ambos se chamam José, são filhos de um Jacó, recebem revelações ligadas a sonhos, guardam a castidade e passam pelo Egito. O patriarca torna-se «pai» do faraó e senhor da sua casa, enquanto São José recebe a paternidade sobre Jesus e o governo da Sagrada Família. O paralelo central é a guarda: um distribui o trigo que salva da fome, o outro guarda o Pão vivo descido do céu.
Quando a Igreja aplicou oficialmente essa tipologia a São José?
O decreto Quemadmodum Deus, de 8 de dezembro de 1870, pelo qual Pio IX declarou São José patrono da Igreja católica, abre afirmando que o José do Egito foi tipo do novo José, guardião dos principais tesouros de Deus. Leão XIII repetiu a doutrina na encíclica Quamquam pluries (1889), ensinando que o primeiro José prefigurou a grandeza do futuro custódio da Sagrada Família.
Como viver o «ide a José» hoje?
Recorrendo à intercessão de São José nas necessidades espirituais e materiais, como a Igreja faz desde séculos, e imitando as suas virtudes de obediência, trabalho e silêncio. Francisco lembra na Patris corde que todos podem encontrar nele um intercessor, um amparo e uma guia nos momentos de dificuldade. A consagração a São José e a sua ladainha são caminhos concretos dessa devoção.
Josefolojiyi derinlemesine öğrenmek ister misiniz?
Locus Mariologicus, Kutsal Yazı, Gelenek ve Magistery’de Aziz Joseph’in bilimsel çalışmasını içeren Josefoloji kursunu hazırlıyor. Kayıtlar açıldığında bildirim almak için bekleme listesine katılın.
Responses